Atos 13
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NVT
1 Va̱n ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, che vate ye ya̱n Antioquía ne, chenun va̱n ihyan che rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, ihyan ricuahn ma̱n. Ihyan chahn ne, Bernabé ma̱n, Saulo ma̱n, Simón cuan ma̱n, Lucio yahn ya̱n Cirene ma̱n, Manaén ma̱n, ihyan min che chihta ye da̱ma nduco Herodes, gobernador yahn Galilea.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 A̱ma ro che vate ihyan chahn ya̱hte ma̱n, reva̱h ye ma̱n ne, ra̱hn Vaco Ndah yahn Dendiohs nduco ye:
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Tuhme chahte tun ihyan chahn ya̱hte, ne cova̱h ye. Chihno min ne, nahn ta̱h ye ihyan che o chahn ca̱va che nuhnde ta̱h ye ntiyon min, ne dechuh ye ihyan, cuahn ye.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Bernabé nduco Saulo ne, cuahn ye ya̱n Seleucia nduhca̱ che chihquentiyon Vaco Ndah yahn Dendiohs. Min chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne cuahn ye ya̱hn yahn Chipre.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Cuahn che nda̱ ihyan chahn ya̱n Salamina ne, cana̱n rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs chete ya̱co. Jua̱n Marcos ne, nduco se ihyan chahn, rinan se ihyan.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Chahtechica ye numachahte ya̱hn min, ne nda̱ ye ya̱n Pafos. Min nta̱ca ye a̱ma sa̱hn, nda̱ta yahn Israel, che duche se Barjesús. Sa̱hn min ne, cuah se, ne redin ca̱ se che Dendiohs rinan ye sa̱hn.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Nduco se gobernador Sergio Paulo, a̱ma ihyan che renahn ye. Ihyan min ne, tahve ye che chehua Bernabé nduco Saulo, te nahn cahnevan ye Ndudo yahn Dendiohs.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ate sa̱hn cuah me, che namin duche se Elimas ne, redin va̱hche se yahn ihyan chahn, te hua nahn se che cotahno gobernador me.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Tuhme Saulo, che namin duche ye Pa̱blo ne, quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan. Ndihche ro ndah ye sa̱hn,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 ne ra̱hva ye nduco se:
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Ma̱n ne, Dendiohs din ye castigo di. Co ve nan, ne hua co ro nan.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Cuahn che ndihchero gobernador me che tihca̱ chi ne, chitahno ye Dihvo vo Jesucristo, te a̱ma rahn ino ye yahn ndudo yahn Dihvo vo che ricuahn ihyan chahn.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pa̱blo nduco combiero yahn ye ne, chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne chica ye ya̱n Pafos, nda̱ ye ya̱n Perge, ya̱hn yahn Panfilia. Jua̱n Marcos ne, chihcoma̱n se ihyan chahn, ne cona̱hn se ya̱n Jerusalén.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ihyan chahn ne, quendi ye yune yahn ye, chica ye ya̱n Perge, ne nda̱ ye ya̱n Antioquía, ya̱hn yahn Pisidia. A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chenda̱ ye chete ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel, chahte ye.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Cuahn che a chihno cahndudo ihyan ley che dirun Moisés ma̱n, ndudo che dirun profeta ma̱n ne, ihyan ndina̱n yahn ya̱co me ne, dechuh ye ndudo yahn ihyan chahn:
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Tuhme necuan Pa̱blo, ne din ta̱h ye che cuahteya̱n ihyan chahn, ne cahndudo ye:
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Dendiohs yahn nación yuhn vo Israel ne, tenda̱hnun ye ihyan ndico yuhn vo. Cuahn che chenan ca ihyan chahn nación yahn Egipto ne, din ye che a̱ma chi ya̱hn ye, ne ndetenda̱h ye ihyan numacuahn vederihquentiyon yahn ye.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Cuahn che chenan ihyan chahn ya̱hn na̱n che metah duhva ne, din chahtino Dendiohs yahn ye tenduh o raco nduyo,
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 ne decuihno ye ndache nación min ya̱hn yahn Canaán, ne ca̱h ye ya̱hn min ihyan chahn.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Cana̱n nde ro min, chete che cun ciento quenan o raco ndiche nduyo, nde ro che quenan ihyan profeta Samuel ne, raconahn Dendiohs juez che rihquentiyon ye ihyan chahn.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Tuhme chica ihyan chahn a̱ma rey ca̱va che ca̱hcantiyon ye ihyan, ne cahnecun Dendiohs. Chaconahn ye Saúl, da̱ya Cis, nda̱ta yahn Benjamín, ca̱va che co se rey yahn ihyan chahn o raco nduyo.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Cuahn che tuno ro ne, Dendiohs ne, chehnevi ye Saúl. Ca̱h ye vederihquentiyon me David, ne ra̱hn ye: “David, da̱ya Isaí ne, a̱ma sa̱hn che renevahnecun se che náhn, ne dinahn se nducuahn che ca̱hcantiyón.”
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Va̱n nda̱ta yahn David ne, ndedecuan Dendiohs Jesucristo, nduhca̱ che a ca̱h ye ndudo yahn ye ca̱va che ndedevahn ye ihyan nación yahn Israel.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Numanahn che metah nda̱ Jesucristo ne, nda̱ Jua̱n, cahndudo ye che nto ino nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel nunde yahn ye, ne cuedenune ye.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Cuahn che a nino cuihno ntiyon yahn Jua̱n ne, ra̱hn ye: “Co ra̱hco nchuhn te u ne, ihyan che chenan rino ne, ate ndiyu u, te adive ne, cochi a̱ma ihyan che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye. U ne, nde hua rigonun chihve u ca̱va che co mozo yahn ihyan min, nta̱hte correa yahn nda̱co yahn ye.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 ’Nchuhn dihnó, nda̱ta yahn Abraham, che rendeva ne yavena̱n Dendiohs, a dechuh ye ndudo cuh yahn ne ca̱va che ndevahn ne.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ihyan ya̱n Jerusalén nduco ihyan ndina̱n yahn ye ne, hua checadino cua̱co ye deh vederihquentiyon quenan cuma Dihvo vo Jesucristo, nde hua chenahn ye che dirun ihyan profeta, andahre ndate ndate, ro che rahtetuhno ihyan, rihnevan ye ndudo min, rahndudo ihyan chete ya̱co. Chemin che chihco ca̱de ye che ca̱hno se ihyan min, ne nduco chemin chinahn nducuahn che dirun ihyan profeta chahn.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Andahre metah nde a̱ma nunde yahn Dihvo vo, ate chica ihyan chahn che ca̱hcantiyon Pila̱to che ca̱hno sanda̱do ihyan.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Cuahn che a din ihyan chahn nducuahn che a va ca̱de che cuahno Dihvo vo co, nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs ne, ndedevah ye ihyan na̱n cruz, ne chacondihte ye ihyan chete a̱ma ya̱yan.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ate Dendiohs ne, ndedetuhche ye ihyan va̱n tena̱hn,
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 ne a̱ma ndeh ro chinduco ye ihyan che chica ye esta̱do yahn Galilea, nda̱ ye nduco ye ya̱n Jerusalén. Ma̱n ne, a ihyan chahn che racotuhn ye ndudo yahn ihyan min va̱n nducoya̱ca ihyan.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 ’Namin nuhn ne, rahndudo nuhn na̱n nchuhn yahn ndudo ndah che ca̱h Dendiohs ihyan ndico yuhn vo.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ma̱n ne, a dinahn Dendiohs ndudo min, te a ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo ca̱va uvo, nduhca̱ che a ndirun na̱n Salmo o tuhca̱: “Di che Da̱yá. Ma̱n ro cuh ne, a chihco ró di na̱n nducoya̱ca ihyan, ca̱va che codevano ye te Da̱ya má̱n di.”
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Namin ta̱ma cua̱n na̱n Ndudo yahn Dendiohs a ndirun tuhca̱: “U, Dendiohs, din yahinó nchuhn nduhca̱ che a cá̱h ndudo yáhn David.” Nduco ndudo cuh ne, chihco ro ye che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn ca̱va che hua cha̱ ye.
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Namin va ta̱ma ndudo che ndirun na̱n ta̱ma Salmo tuhca̱: “Hua cuahnecun ne che cha̱ Da̱ya ne.”
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 Me David ne, a devano vo che, nduhca̱ che chihquentiyon Dendiohs ne, chichihve ye na̱n ihyan che vate ye ro che quenan ye iyehnse. Tuno ro yahn ye ne, namin chih ye nduhca̱ ihyan ndico yahn ye, ne cha̱ ye.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ate ihyan min che ndedetuhche Dendiohs ihyan ne, hua cha̱ ye.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Nchuhn, dihnó, cuedevano ne te che cuande yahn ihyan min ne, co nda̱ca ne vederenchahco yahn nunde yahn ne. Chu che rahndudo nuhn na̱n ne.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Che cuande yahn Dihvo vo Jesucristo ne, nducoya̱ca ihyan che ritahno ye ihyan ne, renda̱ca ye vederenchahco yahn nunde yahn ye, che hua nda̱ca ihyan ro che rihquentiyon ley che dirun Moisés.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Ma̱n ne, cuihco nchuhn cuda̱do che hua conahn nduco ne nduhca̱ che dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Nchuhn che duche rino ne, condihche ne.
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Cuahn che ndiquenda̱h Pa̱blo nduco combiero yahn ye chete ya̱co me ne, ihyan che hua nda̱ta yahn Israel ne, chica ye che ndaconan cuahndudo ye yahn dehtenduh che tuhchan, ndate che ta̱ma, ro che rahtetuhno ihyan.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Cuahn che a cona̱hn ihyan ne, a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan ta̱ma nación ma̱n, che ritahno ye numa ino ye nduco vih ne, cuahn ye nduco Pa̱blo nduco Bernabé. A̱ma riya̱hve ye ihyan chahn che quendi ye numa ino ye, cotahno ye, ne hua ca̱hcoma̱n ye Dendiohs, ihyan min che redin yahino ye ihyan.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ta̱ma ndate me, ro che rahtetuhno ihyan ne, ndo da̱ma a nahn numa ya̱n, ihyan che nahn cahnevan ye Ndudo yahn Dendiohs.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Ate cuahn che ndihchero ihyan nación yahn Israel chahn che a̱ma ya̱hn ihyan ne, chi ve ye, ne cana̱n ruhn chende ye nduco Pa̱blo ma̱n, ra̱hn ta̱n ye ma̱n.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Tuhme Pa̱blo nduco Bernabé ne, numa ino ye ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Va che dinahn nuhn nduhca̱ che chihquentiyon Dihvo vo Jesucristo nuhn tuhca̱:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Cuahn che chihnevan ihyan ta̱ma nación che chenun ye min che tihca̱ ra̱hn ihyan chahn ne, a̱ma chi yeno ye, ne nevahnecun ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo. Va̱n ihyan chahn ne, chitahno nducoya̱ca ihyan che a va ca̱de che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Tihca̱ chetuhn ndudo yahn Dihvo vo numachahte ya̱hn min.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ate ihyan nación yahn Israel chahn ne, chinun ye a̱ma o sa̱hn na̱hn nduco a̱ma o ta̱hn nda̱hta che ndah ihyan te, che renevahnecun ihyan ya̱n ta̱hn. Tihca̱ ndedecuan ihyan chahn ihyan che chi ta̱n ye nduco Pa̱blo nduco Bernabé nde cande che ndetenda̱h ye ihyan ya̱hn min.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Tuhme chihde ihyan chahn nda̱co yahn ye, chihtera ye yuniya̱hn ca̱va che na̱hma ye ihyan ya̱n min te hua nda̱hca̱ din ye che hua nevahnecun ye Ndudo yahn Dendiohs, ne cuahn ye ya̱n Iconio.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Me ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo ne, a̱ma yeno ye, ne quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.