Atos 13

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Va̱n ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo, che vate ye ya̱n Antioquía ne, chenun va̱n ihyan che rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, ihyan ricuahn ma̱n. Ihyan chahn ne, Bernabé ma̱n, Saulo ma̱n, Simón cuan ma̱n, Lucio yahn ya̱n Cirene ma̱n, Manaén ma̱n, ihyan min che chihta ye da̱ma nduco Herodes, gobernador yahn Galilea.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 A̱ma ro che vate ihyan chahn ya̱hte ma̱n, reva̱h ye ma̱n ne, ra̱hn Vaco Ndah yahn Dendiohs nduco ye:
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Tuhme chahte tun ihyan chahn ya̱hte, ne cova̱h ye. Chihno min ne, nahn ta̱h ye ihyan che o chahn ca̱va che nuhnde ta̱h ye ntiyon min, ne dechuh ye ihyan, cuahn ye.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Bernabé nduco Saulo ne, cuahn ye ya̱n Seleucia nduhca̱ che chihquentiyon Vaco Ndah yahn Dendiohs. Min chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne cuahn ye ya̱hn yahn Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Cuahn che nda̱ ihyan chahn ya̱n Salamina ne, cana̱n rahndudo ye Ndudo yahn Dendiohs chete ya̱co. Jua̱n Marcos ne, nduco se ihyan chahn, rinan se ihyan.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Chahtechica ye numachahte ya̱hn min, ne nda̱ ye ya̱n Pafos. Min nta̱ca ye a̱ma sa̱hn, nda̱ta yahn Israel, che duche se Barjesús. Sa̱hn min ne, cuah se, ne redin ca̱ se che Dendiohs rinan ye sa̱hn.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Nduco se gobernador Sergio Paulo, a̱ma ihyan che renahn ye. Ihyan min ne, tahve ye che chehua Bernabé nduco Saulo, te nahn cahnevan ye Ndudo yahn Dendiohs.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Ate sa̱hn cuah me, che namin duche se Elimas ne, redin va̱hche se yahn ihyan chahn, te hua nahn se che cotahno gobernador me.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Tuhme Saulo, che namin duche ye Pa̱blo ne, quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan. Ndihche ro ndah ye sa̱hn,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 ne ra̱hva ye nduco se:
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Ma̱n ne, Dendiohs din ye castigo di. Co ve nan, ne hua co ro nan.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Cuahn che ndihchero gobernador me che tihca̱ chi ne, chitahno ye Dihvo vo Jesucristo, te a̱ma rahn ino ye yahn ndudo yahn Dihvo vo che ricuahn ihyan chahn.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pa̱blo nduco combiero yahn ye ne, chahtenun ye a̱ma ba̱rco, ne chica ye ya̱n Pafos, nda̱ ye ya̱n Perge, ya̱hn yahn Panfilia. Jua̱n Marcos ne, chihcoma̱n se ihyan chahn, ne cona̱hn se ya̱n Jerusalén.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ihyan chahn ne, quendi ye yune yahn ye, chica ye ya̱n Perge, ne nda̱ ye ya̱n Antioquía, ya̱hn yahn Pisidia. A̱ma ro che rahte tuhno ihyan ne, chenda̱ ye chete ya̱co yahn ihyan nación yahn Israel, chahte ye.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Cuahn che a chihno cahndudo ihyan ley che dirun Moisés ma̱n, ndudo che dirun profeta ma̱n ne, ihyan ndina̱n yahn ya̱co me ne, dechuh ye ndudo yahn ihyan chahn:
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Tuhme necuan Pa̱blo, ne din ta̱h ye che cuahteya̱n ihyan chahn, ne cahndudo ye:
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Dendiohs yahn nación yuhn vo Israel ne, tenda̱hnun ye ihyan ndico yuhn vo. Cuahn che chenan ca ihyan chahn nación yahn Egipto ne, din ye che a̱ma chi ya̱hn ye, ne ndetenda̱h ye ihyan numacuahn vederihquentiyon yahn ye.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Cuahn che chenan ihyan chahn ya̱hn na̱n che metah duhva ne, din chahtino Dendiohs yahn ye tenduh o raco nduyo,
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 ne decuihno ye ndache nación min ya̱hn yahn Canaán, ne ca̱h ye ya̱hn min ihyan chahn.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Cana̱n nde ro min, chete che cun ciento quenan o raco ndiche nduyo, nde ro che quenan ihyan profeta Samuel ne, raconahn Dendiohs juez che rihquentiyon ye ihyan chahn.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Tuhme chica ihyan chahn a̱ma rey ca̱va che ca̱hcantiyon ye ihyan, ne cahnecun Dendiohs. Chaconahn ye Saúl, da̱ya Cis, nda̱ta yahn Benjamín, ca̱va che co se rey yahn ihyan chahn o raco nduyo.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Cuahn che tuno ro ne, Dendiohs ne, chehnevi ye Saúl. Ca̱h ye vederihquentiyon me David, ne ra̱hn ye: “David, da̱ya Isaí ne, a̱ma sa̱hn che renevahnecun se che náhn, ne dinahn se nducuahn che ca̱hcantiyón.”
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Va̱n nda̱ta yahn David ne, ndedecuan Dendiohs Jesucristo, nduhca̱ che a ca̱h ye ndudo yahn ye ca̱va che ndedevahn ye ihyan nación yahn Israel.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Numanahn che metah nda̱ Jesucristo ne, nda̱ Jua̱n, cahndudo ye che nto ino nducoya̱ca ihyan nación yahn Israel nunde yahn ye, ne cuedenune ye.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Cuahn che a nino cuihno ntiyon yahn Jua̱n ne, ra̱hn ye: “Co ra̱hco nchuhn te u ne, ihyan che chenan rino ne, ate ndiyu u, te adive ne, cochi a̱ma ihyan che a̱ma yudo vederihquentiyon yahn ye. U ne, nde hua rigonun chihve u ca̱va che co mozo yahn ihyan min, nta̱hte correa yahn nda̱co yahn ye.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 ’Nchuhn dihnó, nda̱ta yahn Abraham, che rendeva ne yavena̱n Dendiohs, a dechuh ye ndudo cuh yahn ne ca̱va che ndevahn ne.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Ihyan ya̱n Jerusalén nduco ihyan ndina̱n yahn ye ne, hua checadino cua̱co ye deh vederihquentiyon quenan cuma Dihvo vo Jesucristo, nde hua chenahn ye che dirun ihyan profeta, andahre ndate ndate, ro che rahtetuhno ihyan, rihnevan ye ndudo min, rahndudo ihyan chete ya̱co. Chemin che chihco ca̱de ye che ca̱hno se ihyan min, ne nduco chemin chinahn nducuahn che dirun ihyan profeta chahn.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Andahre metah nde a̱ma nunde yahn Dihvo vo, ate chica ihyan chahn che ca̱hcantiyon Pila̱to che ca̱hno sanda̱do ihyan.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Cuahn che a din ihyan chahn nducuahn che a va ca̱de che cuahno Dihvo vo co, nduhca̱ che a ndirun na̱n Ndudo yahn Dendiohs ne, ndedevah ye ihyan na̱n cruz, ne chacondihte ye ihyan chete a̱ma ya̱yan.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Ate Dendiohs ne, ndedetuhche ye ihyan va̱n tena̱hn,
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 ne a̱ma ndeh ro chinduco ye ihyan che chica ye esta̱do yahn Galilea, nda̱ ye nduco ye ya̱n Jerusalén. Ma̱n ne, a ihyan chahn che racotuhn ye ndudo yahn ihyan min va̱n nducoya̱ca ihyan.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 ’Namin nuhn ne, rahndudo nuhn na̱n nchuhn yahn ndudo ndah che ca̱h Dendiohs ihyan ndico yuhn vo.
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Ma̱n ne, a dinahn Dendiohs ndudo min, te a ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo ca̱va uvo, nduhca̱ che a ndirun na̱n Salmo o tuhca̱: “Di che Da̱yá. Ma̱n ro cuh ne, a chihco ró di na̱n nducoya̱ca ihyan, ca̱va che codevano ye te Da̱ya má̱n di.”
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Namin ta̱ma cua̱n na̱n Ndudo yahn Dendiohs a ndirun tuhca̱: “U, Dendiohs, din yahinó nchuhn nduhca̱ che a cá̱h ndudo yáhn David.” Nduco ndudo cuh ne, chihco ro ye che ndedetuhche ye Dihvo vo Jesucristo va̱n tena̱hn ca̱va che hua cha̱ ye.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Namin va ta̱ma ndudo che ndirun na̱n ta̱ma Salmo tuhca̱: “Hua cuahnecun ne che cha̱ Da̱ya ne.”
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Me David ne, a devano vo che, nduhca̱ che chihquentiyon Dendiohs ne, chichihve ye na̱n ihyan che vate ye ro che quenan ye iyehnse. Tuno ro yahn ye ne, namin chih ye nduhca̱ ihyan ndico yahn ye, ne cha̱ ye.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Ate ihyan min che ndedetuhche Dendiohs ihyan ne, hua cha̱ ye.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Nchuhn, dihnó, cuedevano ne te che cuande yahn ihyan min ne, co nda̱ca ne vederenchahco yahn nunde yahn ne. Chu che rahndudo nuhn na̱n ne.
38 — ausente —
39 Che cuande yahn Dihvo vo Jesucristo ne, nducoya̱ca ihyan che ritahno ye ihyan ne, renda̱ca ye vederenchahco yahn nunde yahn ye, che hua nda̱ca ihyan ro che rihquentiyon ley che dirun Moisés.
39 — ausente —
40 Ma̱n ne, cuihco nchuhn cuda̱do che hua conahn nduco ne nduhca̱ che dirun a̱ma cha ihyan profeta tuhca̱:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Nchuhn che duche rino ne, condihche ne.
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Cuahn che ndiquenda̱h Pa̱blo nduco combiero yahn ye chete ya̱co me ne, ihyan che hua nda̱ta yahn Israel ne, chica ye che ndaconan cuahndudo ye yahn dehtenduh che tuhchan, ndate che ta̱ma, ro che rahtetuhno ihyan.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Cuahn che a cona̱hn ihyan ne, a̱ma ya̱hn ihyan nación yahn Israel ma̱n, ihyan ta̱ma nación ma̱n, che ritahno ye numa ino ye nduco vih ne, cuahn ye nduco Pa̱blo nduco Bernabé. A̱ma riya̱hve ye ihyan chahn che quendi ye numa ino ye, cotahno ye, ne hua ca̱hcoma̱n ye Dendiohs, ihyan min che redin yahino ye ihyan.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Ta̱ma ndate me, ro che rahtetuhno ihyan ne, ndo da̱ma a nahn numa ya̱n, ihyan che nahn cahnevan ye Ndudo yahn Dendiohs.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Ate cuahn che ndihchero ihyan nación yahn Israel chahn che a̱ma ya̱hn ihyan ne, chi ve ye, ne cana̱n ruhn chende ye nduco Pa̱blo ma̱n, ra̱hn ta̱n ye ma̱n.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Tuhme Pa̱blo nduco Bernabé ne, numa ino ye ra̱hn ye ri ye ihyan chahn:
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Va che dinahn nuhn nduhca̱ che chihquentiyon Dihvo vo Jesucristo nuhn tuhca̱:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Cuahn che chihnevan ihyan ta̱ma nación che chenun ye min che tihca̱ ra̱hn ihyan chahn ne, a̱ma chi yeno ye, ne nevahnecun ye ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo. Va̱n ihyan chahn ne, chitahno nducoya̱ca ihyan che a va ca̱de che cuahtenan ye vahchetero numacuahn ro.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Tihca̱ chetuhn ndudo yahn Dihvo vo numachahte ya̱hn min.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ate ihyan nación yahn Israel chahn ne, chinun ye a̱ma o sa̱hn na̱hn nduco a̱ma o ta̱hn nda̱hta che ndah ihyan te, che renevahnecun ihyan ya̱n ta̱hn. Tihca̱ ndedecuan ihyan chahn ihyan che chi ta̱n ye nduco Pa̱blo nduco Bernabé nde cande che ndetenda̱h ye ihyan ya̱hn min.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Tuhme chihde ihyan chahn nda̱co yahn ye, chihtera ye yuniya̱hn ca̱va che na̱hma ye ihyan ya̱n min te hua nda̱hca̱ din ye che hua nevahnecun ye Ndudo yahn Dendiohs, ne cuahn ye ya̱n Iconio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Me ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo ne, a̱ma yeno ye, ne quenun Vaco Ndah yahn Dendiohs ihyan.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.