Atos 12
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NTLH
1 Ta̱hn min ne, redin ta̱n rey Herodes nduco ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Jacobo, dihno Jua̱n ne, chihquentiyon rey me che chihno se ihyan nduco espa̱da,
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 ne nducote ndihchero se che quenan ino ihyan nación yahn Israel ne, namin din se preso Pedro. Ro che tihca̱ din se ne, ro vihco che reh ihyan pa̱n che hua nduco ya̱ yahn.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Cuahn che a din se preso Pedro ne, chaconuhn se ihyan va̱coya̱hn, ne ntihyon a̱ma sanda̱do chahtenan se cuda̱do ihyan, te chuh vihco me ne, nahn tenda̱h se ihyan, techeca̱de se yahn ye, ne ca̱hno se ihyan na̱n ihyan ya̱n.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 A̱ma vateya̱n sanda̱do che redin se cuda̱do Pedro che quenun ye va̱coya̱hn, ne ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, reva̱h ye numa ino ye ca̱va ye.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Vino che co dave ta̱ma ro me che nahn tenda̱h Herodes Pedro na̱n ihyan ya̱n ne, quiya̱do ye chete va̱coya̱hn me menda̱hn yahn o sanda̱do, nchiche ye nduco o cadena. Sanda̱do chena̱hn chahn ne, redin se cuda̱do chende va̱coya̱hn me.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Adena̱n chenda̱ a̱ma ángel yahn Dihvo vo Dendiohs chete va̱coya̱hn me, ne a̱ma chiya dave. Denuhn nun ángel me Pedro, ndedetuhche ye ihyan, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 ne ra̱hn ángel me:
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Pedro ne, quendi ye ángel me, nde hua devano ye a cua̱co chemin, te rihno ye che ra̱hco ye.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Chuh ye o cua̱n na̱n che chenun sanda̱do, redin se cuda̱do, ne cuahn che nda̱ ye chendevah cu che a renda̱ na̱n ca̱lle ne, na̱ne ma̱n chendevah me. Ndiquenda̱h ye, chica ca ye tah, ne cona̱hn ángel me.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Tuhme chenahn Pedro, ne ndedecadino ye:
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Pedro ne, ca rendedecadino ye yahn che tihca̱ chi, ca rica ye, cuahn ye ndeva̱co María, chaco Jua̱n Marcos. Min ndi da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan, reva̱h ye.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Cuahn che nda̱ ye min ne, reca̱h ta̱h ye chendevah chahte ma̱n, riya̱hve ye ma̱n. Cuahn a̱ma ta̱hn dihn che duche te Rode, quendihchero te duh che riya̱hve.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ate cuahn che ndonahn te ndudo Pedro ne, nducote a̱ma yeno te ne, nde hua na̱hne te chendevah me. Ndaconan te, rano te, ngu te ndudo che nti Pedro chendevah.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ihyan chahn ne, ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Numanahmin ne, quendi Pedro, reca̱h ta̱h ye chendevah. Cuahn ihyan chahn na̱hne ye chendevah me, ne cuahn che ndihchero ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Ate din ta̱h Pedro yahn ihyan chahn che cuahte dihn chende ye nahmin che neca̱h cuande ye nduhca̱ che ndetenda̱h Dendiohs ihyan va̱coya̱hn. Namin ra̱hn ye:
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Cuahn che chi dave ta̱ma ro me ne, a ri rite co luco sanda̱do chahn, te hua devano se deh chi nduco Pedro.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Herodes ne, dechuh ye che chinuhn Pedro, ne nducote hua nta̱ca ihyan ne, chica ye sa̱hn chahn che neca̱h cuande se ihyan deh chi. Tuhme chihquentiyon ye sanda̱do chena̱hn che ca̱hno se sa̱hn. Chihno min ne, chica Herodes min esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye quenan ye ya̱n Cesarea.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Herodes ne, ta̱n ye nduco ihyan ya̱n Tiro ma̱n, ihyan ya̱n Sidón ma̱n, ate ihyan chahn ne, ntuhno ye ca̱va che ca̱hn ye na̱n Herodes. Ya̱hve ye a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey me che duche se Blasto, che ca̱hma nan se ihyan, ca̱va che ndoya̱n rey me nduco ye. Tihca̱ din ihyan chahn, te na̱n ya̱hn yahn rey me, rica dehtenduh che reh ye.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Herodes ne, chihco vih ye a̱ma ro ca̱va che ndo da̱ma ihyan chahn, ne nda̱ ro min ne, ndonun ye tino che renun ye ura che retecheca̱de ye. Chihnde ye na̱n che rihquentiyon ye, ne cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Tuhme rendeva ihyan chahn yavena̱n rey me, ne rah ye:
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 A ura min no chiya a̱ma ángel yahn Dendiohs, ne din ye che cheta̱h cah Herodes. Chine nda̱h ihyan, ne a̱ma yah vederih chih ye, te ca̱h yune ye che ndeva ihyan yavena̱n ye, nduhca̱ ndete che ihyan min che Dendiohs.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ta̱hn min ne, a̱ma retuhn ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo, ri ya̱hn ihyan che ritahno ye.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Cuahn che a dinahn Bernabé nduco Saulo ntiyon che chahn ye ne, nda̱ca ye ya̱n Jerusalén, cona̱hn ye ya̱n Antioquía, quenda nduco ye Jua̱n Marcos.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.