Atos 12
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB
1 Ta̱hn min ne, redin ta̱n rey Herodes nduco ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Jacobo, dihno Jua̱n ne, chihquentiyon rey me che chihno se ihyan nduco espa̱da,
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 ne nducote ndihchero se che quenan ino ihyan nación yahn Israel ne, namin din se preso Pedro. Ro che tihca̱ din se ne, ro vihco che reh ihyan pa̱n che hua nduco ya̱ yahn.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Cuahn che a din se preso Pedro ne, chaconuhn se ihyan va̱coya̱hn, ne ntihyon a̱ma sanda̱do chahtenan se cuda̱do ihyan, te chuh vihco me ne, nahn tenda̱h se ihyan, techeca̱de se yahn ye, ne ca̱hno se ihyan na̱n ihyan ya̱n.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 A̱ma vateya̱n sanda̱do che redin se cuda̱do Pedro che quenun ye va̱coya̱hn, ne ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, reva̱h ye numa ino ye ca̱va ye.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Vino che co dave ta̱ma ro me che nahn tenda̱h Herodes Pedro na̱n ihyan ya̱n ne, quiya̱do ye chete va̱coya̱hn me menda̱hn yahn o sanda̱do, nchiche ye nduco o cadena. Sanda̱do chena̱hn chahn ne, redin se cuda̱do chende va̱coya̱hn me.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Adena̱n chenda̱ a̱ma ángel yahn Dihvo vo Dendiohs chete va̱coya̱hn me, ne a̱ma chiya dave. Denuhn nun ángel me Pedro, ndedetuhche ye ihyan, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 ne ra̱hn ángel me:
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Pedro ne, quendi ye ángel me, nde hua devano ye a cua̱co chemin, te rihno ye che ra̱hco ye.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Chuh ye o cua̱n na̱n che chenun sanda̱do, redin se cuda̱do, ne cuahn che nda̱ ye chendevah cu che a renda̱ na̱n ca̱lle ne, na̱ne ma̱n chendevah me. Ndiquenda̱h ye, chica ca ye tah, ne cona̱hn ángel me.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Tuhme chenahn Pedro, ne ndedecadino ye:
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Pedro ne, ca rendedecadino ye yahn che tihca̱ chi, ca rica ye, cuahn ye ndeva̱co María, chaco Jua̱n Marcos. Min ndi da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan, reva̱h ye.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Cuahn che nda̱ ye min ne, reca̱h ta̱h ye chendevah chahte ma̱n, riya̱hve ye ma̱n. Cuahn a̱ma ta̱hn dihn che duche te Rode, quendihchero te duh che riya̱hve.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Ate cuahn che ndonahn te ndudo Pedro ne, nducote a̱ma yeno te ne, nde hua na̱hne te chendevah me. Ndaconan te, rano te, ngu te ndudo che nti Pedro chendevah.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ihyan chahn ne, ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Numanahmin ne, quendi Pedro, reca̱h ta̱h ye chendevah. Cuahn ihyan chahn na̱hne ye chendevah me, ne cuahn che ndihchero ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ate din ta̱h Pedro yahn ihyan chahn che cuahte dihn chende ye nahmin che neca̱h cuande ye nduhca̱ che ndetenda̱h Dendiohs ihyan va̱coya̱hn. Namin ra̱hn ye:
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Cuahn che chi dave ta̱ma ro me ne, a ri rite co luco sanda̱do chahn, te hua devano se deh chi nduco Pedro.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Herodes ne, dechuh ye che chinuhn Pedro, ne nducote hua nta̱ca ihyan ne, chica ye sa̱hn chahn che neca̱h cuande se ihyan deh chi. Tuhme chihquentiyon ye sanda̱do chena̱hn che ca̱hno se sa̱hn. Chihno min ne, chica Herodes min esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye quenan ye ya̱n Cesarea.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Herodes ne, ta̱n ye nduco ihyan ya̱n Tiro ma̱n, ihyan ya̱n Sidón ma̱n, ate ihyan chahn ne, ntuhno ye ca̱va che ca̱hn ye na̱n Herodes. Ya̱hve ye a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey me che duche se Blasto, che ca̱hma nan se ihyan, ca̱va che ndoya̱n rey me nduco ye. Tihca̱ din ihyan chahn, te na̱n ya̱hn yahn rey me, rica dehtenduh che reh ye.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Herodes ne, chihco vih ye a̱ma ro ca̱va che ndo da̱ma ihyan chahn, ne nda̱ ro min ne, ndonun ye tino che renun ye ura che retecheca̱de ye. Chihnde ye na̱n che rihquentiyon ye, ne cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Tuhme rendeva ihyan chahn yavena̱n rey me, ne rah ye:
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 A ura min no chiya a̱ma ángel yahn Dendiohs, ne din ye che cheta̱h cah Herodes. Chine nda̱h ihyan, ne a̱ma yah vederih chih ye, te ca̱h yune ye che ndeva ihyan yavena̱n ye, nduhca̱ ndete che ihyan min che Dendiohs.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ta̱hn min ne, a̱ma retuhn ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo, ri ya̱hn ihyan che ritahno ye.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Cuahn che a dinahn Bernabé nduco Saulo ntiyon che chahn ye ne, nda̱ca ye ya̱n Jerusalén, cona̱hn ye ya̱n Antioquía, quenda nduco ye Jua̱n Marcos.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.