Atos 12
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs NAA
1 Ta̱hn min ne, redin ta̱n rey Herodes nduco ihyan che ritahno ye Dihvo vo Jesucristo.
1 Por aquele tempo, o rei Herodes mandou prender alguns da igreja para os maltratar.
2 Jacobo, dihno Jua̱n ne, chihquentiyon rey me che chihno se ihyan nduco espa̱da,
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 ne nducote ndihchero se che quenan ino ihyan nación yahn Israel ne, namin din se preso Pedro. Ro che tihca̱ din se ne, ro vihco che reh ihyan pa̱n che hua nduco ya̱ yahn.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, prosseguiu, mandando prender também Pedro. E eram os dias dos pães sem fermento.
4 Cuahn che a din se preso Pedro ne, chaconuhn se ihyan va̱coya̱hn, ne ntihyon a̱ma sanda̱do chahtenan se cuda̱do ihyan, te chuh vihco me ne, nahn tenda̱h se ihyan, techeca̱de se yahn ye, ne ca̱hno se ihyan na̱n ihyan ya̱n.
4 Depois de prendê-lo, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem. A intenção de Herodes era apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 A̱ma vateya̱n sanda̱do che redin se cuda̱do Pedro che quenun ye va̱coya̱hn, ne ihyan che ritahno ye Dihvo vo ne, reva̱h ye numa ino ye ca̱va ye.
5 E assim Pedro estava guardado na prisão; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Vino che co dave ta̱ma ro me che nahn tenda̱h Herodes Pedro na̱n ihyan ya̱n ne, quiya̱do ye chete va̱coya̱hn me menda̱hn yahn o sanda̱do, nchiche ye nduco o cadena. Sanda̱do chena̱hn chahn ne, redin se cuda̱do chende va̱coya̱hn me.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro dormia entre dois soldados, preso com duas correntes. Sentinelas, junto à porta, guardavam a prisão.
7 Adena̱n chenda̱ a̱ma ángel yahn Dihvo vo Dendiohs chete va̱coya̱hn me, ne a̱ma chiya dave. Denuhn nun ángel me Pedro, ndedetuhche ye ihyan, ne ra̱hn ye ri ye ihyan:
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão. O anjo tocou no lado de Pedro e o despertou, dizendo: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 ne ra̱hn ángel me:
8 E o anjo continuou: — Coloque o cinto e calce as sandálias. E ele assim o fez. O anjo lhe disse mais: — Ponha a capa e siga-me.
9 Pedro ne, quendi ye ángel me, nde hua devano ye a cua̱co chemin, te rihno ye che ra̱hco ye.
9 Então, saindo, Pedro o seguia, não sabendo que era real o que estava sendo feito pelo anjo; ele pensava que era uma visão.
10 Chuh ye o cua̱n na̱n che chenun sanda̱do, redin se cuda̱do, ne cuahn che nda̱ ye chendevah cu che a renda̱ na̱n ca̱lle ne, na̱ne ma̱n chendevah me. Ndiquenda̱h ye, chica ca ye tah, ne cona̱hn ángel me.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se afastou dele.
11 Tuhme chenahn Pedro, ne ndedecadino ye:
11 Então Pedro, caindo em si, disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judeu.
12 Pedro ne, ca rendedecadino ye yahn che tihca̱ chi, ca rica ye, cuahn ye ndeva̱co María, chaco Jua̱n Marcos. Min ndi da̱ma a̱ma ya̱hn ihyan, reva̱h ye.
12 Ao se dar conta disso, Pedro resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Cuahn che nda̱ ye min ne, reca̱h ta̱h ye chendevah chahte ma̱n, riya̱hve ye ma̱n. Cuahn a̱ma ta̱hn dihn che duche te Rode, quendihchero te duh che riya̱hve.
13 Quando ele bateu à porta da frente, uma empregada, chamada Rode, foi ver quem era.
14 Ate cuahn che ndonahn te ndudo Pedro ne, nducote a̱ma yeno te ne, nde hua na̱hne te chendevah me. Ndaconan te, rano te, ngu te ndudo che nti Pedro chendevah.
14 Reconhecendo a voz de Pedro, ficou tão alegre que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava à porta.
15 Ihyan chahn ne, ra̱hn ye ri ye ta̱hn:
15 Então os outros disseram: — Você ficou louca! Ela, porém, persistia em afirmar que era verdade. Então disseram: — É o anjo dele.
16 Numanahmin ne, quendi Pedro, reca̱h ta̱h ye chendevah. Cuahn ihyan chahn na̱hne ye chendevah me, ne cuahn che ndihchero ye Pedro ne, a̱ma cuahn ino ye chi.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Quando abriram a porta, viram-no e ficaram admirados.
17 Ate din ta̱h Pedro yahn ihyan chahn che cuahte dihn chende ye nahmin che neca̱h cuande ye nduhca̱ che ndetenda̱h Dendiohs ihyan va̱coya̱hn. Namin ra̱hn ye:
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tinha tirado da prisão. E acrescentou: — Anunciem isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, foi para outro lugar.
18 Cuahn che chi dave ta̱ma ro me ne, a ri rite co luco sanda̱do chahn, te hua devano se deh chi nduco Pedro.
18 Quando amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido com Pedro.
19 Herodes ne, dechuh ye che chinuhn Pedro, ne nducote hua nta̱ca ihyan ne, chica ye sa̱hn chahn che neca̱h cuande se ihyan deh chi. Tuhme chihquentiyon ye sanda̱do chena̱hn che ca̱hno se sa̱hn. Chihno min ne, chica Herodes min esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye quenan ye ya̱n Cesarea.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a interrogatório, ordenou que se aplicasse a pena de morte. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herodes ne, ta̱n ye nduco ihyan ya̱n Tiro ma̱n, ihyan ya̱n Sidón ma̱n, ate ihyan chahn ne, ntuhno ye ca̱va che ca̱hn ye na̱n Herodes. Ya̱hve ye a̱ma sa̱hn ndina̱n yahn rey me che duche se Blasto, che ca̱hma nan se ihyan, ca̱va che ndoya̱n rey me nduco ye. Tihca̱ din ihyan chahn, te na̱n ya̱hn yahn rey me, rica dehtenduh che reh ye.
20 Havia uma séria divergência entre Herodes e os moradores de Tiro e de Sidom. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de obter o apoio de Blasto, que era assessor do rei, pediram paz, porque a terra deles recebia alimentos do país do rei.
21 Herodes ne, chihco vih ye a̱ma ro ca̱va che ndo da̱ma ihyan chahn, ne nda̱ ro min ne, ndonun ye tino che renun ye ura che retecheca̱de ye. Chihnde ye na̱n che rihquentiyon ye, ne cahndudo ye, chihnevan ihyan chahn.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de traje real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra.
22 Tuhme rendeva ihyan chahn yavena̱n rey me, ne rah ye:
22 E o povo gritava: — É voz de um deus, e não de um homem!
23 A ura min no chiya a̱ma ángel yahn Dendiohs, ne din ye che cheta̱h cah Herodes. Chine nda̱h ihyan, ne a̱ma yah vederih chih ye, te ca̱h yune ye che ndeva ihyan yavena̱n ye, nduhca̱ ndete che ihyan min che Dendiohs.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, morreu.
24 Ta̱hn min ne, a̱ma retuhn ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo, ri ya̱hn ihyan che ritahno ye.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Cuahn che a dinahn Bernabé nduco Saulo ntiyon che chahn ye ne, nda̱ca ye ya̱n Jerusalén, cona̱hn ye ya̱n Antioquía, quenda nduco ye Jua̱n Marcos.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, trazendo consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.