2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs VC
1 U Pa̱blo, che tenda̱hnun Dendiohs u che ndi apóstol yahn Dihvo vo Jesucristo ne, dirún ca̱ca cuh nduco dihno vo Timoteo, dechuh nuhn yahn nchuhn, ihyan yahn Dendiohs che vate ne ya̱n Corinto ma̱n, numachahte ya̱hn yahn Acaya ma̱n.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Chido vo Dendiohs ma̱n, Dihvo vo Jesucristo ma̱n, din yahino ye nchuhn, din ye che nda̱hca̱ cuahtenan ne.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ndeva vo yavena̱n Dendiohs, Chida Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che yahino ye uvo ma̱n, reneca̱h ya̱n ye chedave yuhn vo ma̱n.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Cuahn che yah rahno nuhn ne, a ihyan min che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn nuhn. Tihca̱ redin ye, ca̱va che, nduhca̱ che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn nuhn ne, tihca̱ co neca̱h ya̱n nuhn chedave yahn ihyan che yah rahno ye.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Co neca̱h ya̱n nuhn chedave yahn ye, te nduhca̱ che a̱ma rechuhrihn ma̱n nuhn na̱hn cua̱n, yahn che ritahno nuhn Dihvo vo Jesucristo ne, tihca̱ rete ndahva ye vedechahtino yahn nuhn, retihyon yune ye nuhn che neca̱h nuhn vedechahtino ihyan chena̱hn.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Na̱n rechuhrihn nuhn ma̱n, na̱n renda̱ca nuhn vedechahtino ma̱n, chemin ne, ca̱va che nda̱ca yune che neca̱h ya̱n ne chedave yahn ne, ndevahn ne. Cuahn che chuhrihn ne nduhca̱ che rechuhrihn nuhn ne, co nda̱ca ne vedechahtino, cocha ne.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Hua dehve ra̱hco nuhn, te a devano nuhn te cuahn che rechuhrihn nchuhn nduhca̱ che rechuhrihn nuhn ne, namin renda̱ca ne vedechahtino nduhca̱ nuhn.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Dihno nuhn, ma̱n ne, nahn nuhn che cadino nchuhn nduhca̱ che a̱ma chuhrihn nuhn min ya̱hn yahn Asia. A̱ma yah chahno nuhn nde a dihya nun ino nuhn chi. Co ametah ndevahn nuhn, che ra̱hco nuhn.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 A chihco da̱ma ino nuhn nduhca̱ che rihco da̱ma ino ihyan che a devano ye che va che coh ye. Ate chichihve yahn nuhn ca̱va che ndotenan che cochahtino nuhn ma̱n nuhn ne, cochahtino nuhn Dendiohs, ihyan min che rendedetuhche ye tena̱hn.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 A ihyan min che ndedevahn ye nuhn ro min che a vate nuhn ta̱h vederih. Riquendi ye rendedevahn ye nuhn nde meniyon, ne chenan ino nuhn ihyan che ndedevahn ye nuhn caviya̱n deman.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Nahn che cova̱h nchuhn ma̱n, cova̱h a̱ma ya̱hn dihno vo ma̱n, ca̱va che conan Dendiohs nuhn. Tuhme tumacadino a̱ma ya̱hn ihyan che yahino Dendiohs nuhn, ne neca̱h ye nundihve cuahn ihyan.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Yeno nuhn che hua o na̱n o chende nuhn ma̱n, che runeca̱de chahtechica nuhn na̱n ihyan nunde ma̱n, mena̱n vihca na̱n nchuhn ma̱n. Chi chahtechica nuhn tihca̱, te chinan Dendiohs nuhn. Ndiyu nduco vededevano yahn ma̱n nuhn che tihca̱ din nuhn, te a Dendiohs che chinan ye nuhn.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Andahre hua chi nduhca̱ che chihco ca̱dé, ate hua co ca̱hma nchuhn che o ndudo dín, nde huane che ndi ninó costumbre min.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 A devano cua̱co Dendiohs te nuhn ne, hua o ndudo redin nuhn na̱n nchuhn,
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 te u ma̱n, Silas ma̱n, Timoteo ma̱n, cahndudo nuhn ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Da̱ya Dendiohs. Ihyan min ne, a̱ma ndudo redin no ye, riquenda̱h cua̱co nducuahn che ra̱hn ye.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Cua̱co ndudo yahn ye, te redin ye che rinahn nducuahn ndudo che chihco ca̱de Dendiohs. Chemin che cuahn che rendeva vo yavena̱n Dendiohs che cuande yahn vederihquentiyon yahn ihyan min ne, rihco ro vo che yeno vo che nda̱hca̱ redinahn ye.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 A Dendiohs che tenda̱hnun ye uvo, ne redin ye che riquendi vo numa ino vo ritahno vo Dihvo vo Jesucristo.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Ma̱n ye chihco vih ye uvo, nedin yahn ye uvo. Namin din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye uvo, chihco ro ye che ndeva ye uvo.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Yahn che renan va̱hinó nchuhn ne, chemin che quenan rino cá che metah chí ya̱n va̱co ne. Nde muhn nde na̱n Dendiohs ne, cua̱co che rá̱hn.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Nuhn ne, ndiyu che nahn ca̱hcantiyon nuhn nchuhn na̱n che ritahno ne Dihvo vo Jesucristo, te a ritahno ne ihyan numa ino ne. Che redin nuhn ne, che rinan nuhn nchuhn ca̱va che tahque co yeno ne.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.