2 Coríntios 1

El Nuevo Testamento: Cuicateco de Teutila (CUTNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 U Pa̱blo, che tenda̱hnun Dendiohs u che ndi apóstol yahn Dihvo vo Jesucristo ne, dirún ca̱ca cuh nduco dihno vo Timoteo, dechuh nuhn yahn nchuhn, ihyan yahn Dendiohs che vate ne ya̱n Corinto ma̱n, numachahte ya̱hn yahn Acaya ma̱n.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Chido vo Dendiohs ma̱n, Dihvo vo Jesucristo ma̱n, din yahino ye nchuhn, din ye che nda̱hca̱ cuahtenan ne.
2 Graça a vós, e paz da parte de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Ndeva vo yavena̱n Dendiohs, Chida Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che yahino ye uvo ma̱n, reneca̱h ya̱n ye chedave yuhn vo ma̱n.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e Deus de toda a consolação,
4 Cuahn che yah rahno nuhn ne, a ihyan min che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn nuhn. Tihca̱ redin ye, ca̱va che, nduhca̱ che reneca̱h ya̱n ye chedave yahn nuhn ne, tihca̱ co neca̱h ya̱n nuhn chedave yahn ihyan che yah rahno ye.
4 que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Co neca̱h ya̱n nuhn chedave yahn ye, te nduhca̱ che a̱ma rechuhrihn ma̱n nuhn na̱hn cua̱n, yahn che ritahno nuhn Dihvo vo Jesucristo ne, tihca̱ rete ndahva ye vedechahtino yahn nuhn, retihyon yune ye nuhn che neca̱h nuhn vedechahtino ihyan chena̱hn.
5 Porque, como as aflições de Cristo transbordam para conosco, assim também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Na̱n rechuhrihn nuhn ma̱n, na̱n renda̱ca nuhn vedechahtino ma̱n, chemin ne, ca̱va che nda̱ca yune che neca̱h ya̱n ne chedave yahn ne, ndevahn ne. Cuahn che chuhrihn ne nduhca̱ che rechuhrihn nuhn ne, co nda̱ca ne vedechahtino, cocha ne.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Hua dehve ra̱hco nuhn, te a devano nuhn te cuahn che rechuhrihn nchuhn nduhca̱ che rechuhrihn nuhn ne, namin renda̱ca ne vedechahtino nduhca̱ nuhn.
7 e a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 Dihno nuhn, ma̱n ne, nahn nuhn che cadino nchuhn nduhca̱ che a̱ma chuhrihn nuhn min ya̱hn yahn Asia. A̱ma yah chahno nuhn nde a dihya nun ino nuhn chi. Co ametah ndevahn nuhn, che ra̱hco nuhn.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira oprimidos acima das nossas forças, de modo tal que até da vida desesperamos;
9 A chihco da̱ma ino nuhn nduhca̱ che rihco da̱ma ino ihyan che a devano ye che va che coh ye. Ate chichihve yahn nuhn ca̱va che ndotenan che cochahtino nuhn ma̱n nuhn ne, cochahtino nuhn Dendiohs, ihyan min che rendedetuhche ye tena̱hn.
9 portanto já em nós mesmos tínhamos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 A ihyan min che ndedevahn ye nuhn ro min che a vate nuhn ta̱h vederih. Riquendi ye rendedevahn ye nuhn nde meniyon, ne chenan ino nuhn ihyan che ndedevahn ye nuhn caviya̱n deman.
10 o qual nos livrou de tão horrível morte, e livrará; em quem esperamos que também ainda nos livrará,
11 Nahn che cova̱h nchuhn ma̱n, cova̱h a̱ma ya̱hn dihno vo ma̱n, ca̱va che conan Dendiohs nuhn. Tuhme tumacadino a̱ma ya̱hn ihyan che yahino Dendiohs nuhn, ne neca̱h ye nundihve cuahn ihyan.
11 ajudando-nos também vós com orações por nós, para que, pela mercê que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Yeno nuhn che hua o na̱n o chende nuhn ma̱n, che runeca̱de chahtechica nuhn na̱n ihyan nunde ma̱n, mena̱n vihca na̱n nchuhn ma̱n. Chi chahtechica nuhn tihca̱, te chinan Dendiohs nuhn. Ndiyu nduco vededevano yahn ma̱n nuhn che tihca̱ din nuhn, te a Dendiohs che chinan ye nuhn.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que em santidade e sinceridade de Deus, não em sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e mormente em relação a vós.
13 — ausente —
13 Pois outra coisa não vos escrevemos, senão as que ledes, ou mesmo reconheceis; e espero que também até o fim as reconhecereis;
14 — ausente —
14 como também já em parte nos reconhecestes, que somos a vossa glória, assim vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 E nesta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e por vós passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a vós, e ser por vosso intermédio encaminhado à Judéia.
17 Andahre hua chi nduhca̱ che chihco ca̱dé, ate hua co ca̱hma nchuhn che o ndudo dín, nde huane che ndi ninó costumbre min.
17 Ora, deliberando isto, usei porventura de leviandade? ou o que delibero, faço-o segundo a carne, para que haja comigo o sim, sim e o não?
18 A devano cua̱co Dendiohs te nuhn ne, hua o ndudo redin nuhn na̱n nchuhn,
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra a vós não é sim e não,
19 te u ma̱n, Silas ma̱n, Timoteo ma̱n, cahndudo nuhn ndudo yahn Dihvo vo Jesucristo, ihyan min che Da̱ya Dendiohs. Ihyan min ne, a̱ma ndudo redin no ye, riquenda̱h cua̱co nducuahn che ra̱hn ye.
19 porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Cua̱co ndudo yahn ye, te redin ye che rinahn nducuahn ndudo che chihco ca̱de Dendiohs. Chemin che cuahn che rendeva vo yavena̱n Dendiohs che cuande yahn vederihquentiyon yahn ihyan min ne, rihco ro vo che yeno vo che nda̱hca̱ redinahn ye.
20 Pois, tantas quantas forem as promessas de Deus, nele está o sim; portanto é por ele o amém, para glória de Deus por nosso intermédio.
21 A Dendiohs che tenda̱hnun ye uvo, ne redin ye che riquendi vo numa ino vo ritahno vo Dihvo vo Jesucristo.
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo, e nos ungiu, é Deus,
22 Ma̱n ye chihco vih ye uvo, nedin yahn ye uvo. Namin din ye che quenun Vaco Ndah yahn ye uvo, chihco ro ye che ndeva ye uvo.
22 o qual também nos selou e nos deu como penhor o Espírito em nossos corações.
23 Yahn che renan va̱hinó nchuhn ne, chemin che quenan rino cá che metah chí ya̱n va̱co ne. Nde muhn nde na̱n Dendiohs ne, cua̱co che rá̱hn.
23 Ora, tomo a Deus por testemunha sobre a minha alma de que é para vos poupar que não fui mais a Corinto;
24 Nuhn ne, ndiyu che nahn ca̱hcantiyon nuhn nchuhn na̱n che ritahno ne Dihvo vo Jesucristo, te a ritahno ne ihyan numa ino ne. Che redin nuhn ne, che rinan nuhn nchuhn ca̱va che tahque co yeno ne.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos cooperadores de vosso gozo; pois pela fé estais firmados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.