Marcos 12

Teutila NT (CUT_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Quendi Dihvo vo, ne nte ye a̱ma ejemplo, chihnevan sa̱hn chahn. Ra̱hn ye: ―A̱ma ihyan ne, chihche ye dihyo uva na̱n ya̱hn yahn ye, ne dendah ye chan yahn ma̱n, dendah ye a̱ma tanque na̱n che cuhno ye nune yahn uva me ma̱n, chahto ye a̱ma chete ya̱co ca̱va che din ye cuda̱do chenda̱ta me ma̱n. ’Nda̱co ye ntiyon me ta̱h a̱ma o sa̱hn che din se ntiyon nduco ca̱va che necahn ma̱hn se nduco ye. Tuhme chica ye min, cuahn yahn ye.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Cuahn che a rine ndute me ne, dechuh ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye ca̱va che ca̱ca se sa̱hn chahn ma̱hn va che va che co yahn ye.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ate cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chahn se sa̱hn, ne ndedechuh se sa̱hn diya ta̱h se.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Dechuh ye ta̱ma se, ate chihya sa̱hn chahn sa̱hn, ca̱h se tu sa̱hn, nuhn yah se tin se.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Dechuh ye ta̱ma se, ne chihno sa̱hn chahn sa̱hn. Adive ne, ya̱hn se dechuh ye. A̱ma o se ne, chahn sa̱hn chahn sa̱hn, ne ta̱ma te o se ne, chihno sa̱hn chahn sa̱hn.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 ’Chihno min ne, ametah duhva che dechuh ye, atena̱n a̱ma sa̱hn da̱ya ye che a̱ma yahino ye sa̱hn. Dechuh ye sa̱hn, ra̱hco ye che nevahnecun sa̱hn chahn sa̱hn.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Ate cuahn che nda̱ se min ne, ra̱hn sa̱hn chahn va̱n ma̱n se nduco vih: “Sa̱hn tih che nuhnde ta̱h se ntiyon cuh. Ca̱hno vo sa̱hn, ne co yuhn vo.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Tuhme cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chihno se sa̱hn, ne chaconda̱h se sa̱hn cua̱hn chihto me.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn ndina̱n chahn: ―A devano nchuhn te ihyan che dihve ntiyon me ne, hua nchahco ye yahn sa̱hn chahn. Nda̱ ye ne, decuihno ye sa̱hn, ne ca̱h ye ya̱hn me ta̱ma te o se, din se ntiyon nduco.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Quendi Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―A ndero ndi che hua renahn nchuhn Ndudo yahn Dendiohs che ndirun tuhca̱:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 — ausente —
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Chenahn sa̱hn chahn che a yahn se che nte Dihvo vo ejemplo me, ne nahn din se preso ihyan. Ate hua chihquino se, te va̱h se ihyan ya̱n. Tahque ndah chihcoma̱n se ihyan, cona̱hn se.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Adive dechuh chidocuya̱n ndina̱n chahn a̱ma o sa̱hn fariseo nduco a̱ma o sa̱hn partido yahn Herodes ca̱va che tumarande se Dihvo vo, ne ca̱ca nunde se yahn ye.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Nda̱ sa̱hn chahn na̱n ye, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Ihyan Ricuahn, devano nuhn che ndih ne, cua̱co ra̱hn ne, te da̱ma no rendihche ne nducoya̱ca ihyan ma̱n, numa cua̱co ricuahn ne vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n. Ca̱hma ne co ne nuhn: ¿A rihquentiyon Dendiohs che nedihvo vo tume ca̱de iyo yahn César, o hua ne?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Devano Dihvo vo te o na̱n o chende sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―¿Dehco che retumarande nchuhn u ne? Te ne a̱ma tume, ndihcheró.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Ca̱h se a̱ma tume, ndihchero ye. Tuhme tumerune ye sa̱hn: ―¿Duh ihyan yavena̱n ye che quenan na̱n tume cuh ma̱n, duh ihyan che quenan che duche ye ma̱n ne? Ndahconan se, ne ra̱hn se ri se ihyan. ―Yahn César.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Cha che rihquentiyon César ne, codinahn nchuhn. Cha che rihquentiyon Dendiohs ne, namin codinahn ne. A̱ma cuahn ino sa̱hn chahn yahn ndudo che tihca̱ ndahconan ye.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Sa̱hn saduceo ne, hua ritahno se che va che ntuche tena̱hn. A̱ma yune ne, nda̱ a̱ma o se na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn se ri se ihyan:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 ―Ihyan Ricuahn, na̱n ley che dirun Moisés ne, rihquentiyon te ndete che coh incha̱hn a̱ma nda̱hta che hua vate da̱ya se ne, va che cahneva̱co dihno se nduco te ca̱va che nda̱ca da̱ya se nduco te, ne nduco tihca̱ hua cuihno nda̱ta yahn dihno se.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 A̱ma yune ne, chahte ndache se che dihno se vih. Sa̱hn che mena̱n ne, chihneva̱co se nduco a̱ma ta̱hn. Ate chih se, ne hua chihco se nde a̱ma da̱ya se.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Chihneva̱co ta̱ma dihno se nduco te, ne cuahn che chih se ne, namin hua chihco se nde a̱ma da̱ya se. Atihnoca̱ chahno chi ta̱ma se.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te, ate chih nducoya̱ca se. Nde a̱ma se hua chihco se da̱ya se. Na̱n che chihnonan yahn ne, namin chih ta̱hn min.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, nducote nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te ne, ¿cha se che incha̱hn te ne?
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, vederihquentiyon yahn ye ma̱n, ne chemin che hua cua̱co che ricuahn ne.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Cuedevano ne te cuahn che ntuche tena̱hn ne, metah cahneva̱co ye, nde metah decahneva̱co ye ihyan yahn ye, te co ye nduhca̱ ángel che vate ye vahchetero.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Me yahn che va che ntuche tena̱hn ne, anduhneca̱ ndete che metah ndihchenan nchuhn che dirun Moisés yahn ro min cuahn che quenun Dendiohs chihto ya̱hn lihn che riche, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: “U che Dendiohs yahn Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.”
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Dendiohs ne, Dendiohs yahn nducoya̱ca ihyan, ihyan che vate ye iyehnse ma̱n, ihyan che a nda̱ca ye muhn ma̱n. Hua cua̱co che a̱ma yune rihnonan yahn ihyan cuahn che rih ye nduhca̱ che ra̱hco nchuhn.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Nduco a̱ma sa̱hn devano ley che dirun Moisés quenun se min rihnevan se, ne tumacadino se che nda̱hca̱ ndahconan Dihvo vo yahn sa̱hn chahn. Chahn nda̱ se na̱n ye, ne tumerune se ihyan: ―¿Cha vederihqueniyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne?
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ndahconan ye yahn se, ne ra̱hn ye: ―Vederihquentiyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne, tuhca̱: “Nchuhn ihyan nación yahn Israel, cuihnevan ne. Va a̱ma no Dendiohs, ihyan min che Dihvo vo.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Codin yahino nchuhn ihyan numacuahn chedave yahn ne ma̱n, numa ino ne ma̱n, numacuahn vederendedecadino yahn ne ma̱n, numacuahn fuerza yahn ne ma̱n.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Va ta̱ma vederihquentiyon yahn ye che a nahn da̱ma: “Codin yahino nchuhn nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n ne nchuhn.” A vederihquentiyon che tuhchan che tahque mena̱n vihca va̱n nducuahn.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Tuhme ra̱hn sa̱hn min ri se Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, a̱ma nda̱hca̱ ra̱hn ne. Cua̱co ra̱hn ne te va a̱ma no Dendiohs. Ametah ta̱ma ye nduhca̱ ihyan min.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Me che numacuahn chedave yuhn vo ma̱n, numacuahn vederendedecadino yuhn vo ma̱n, numacuahn fuerza yuhn vo ma̱n, din yahino vo Dendiohs ma̱n, din yahino vo nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n vo uvo ma̱n ne, tahque rigonun chihve che co nducuahn vedino che reca̱h vo ma̱n, che rihquiya̱hn vo ma̱n.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Checadino Dihvo vo che numacuahn vededevano ndahconan sa̱hn min, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Ametah yahn renda che ca̱hcantiyon Dendiohs di. Nduco ndudo che ndahconan Dihvo vo ne, nde a̱ma ihyan ametah chihquino ye tumerune ca ye ihyan.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Ura che ricuahn Dihvo vo chete ya̱co ne, ra̱hn ye: ―Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, ¿dehco che ra̱hn sa̱hn devano ley che dirun Moisés te da̱ya David ihyan ne?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Din Vaco Dendiohs che dirun ma̱n David tuhca̱:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, nducote dirun ma̱n David che Dihve ye ihyan ne, ¿ta̱ca̱ che da̱ya ye ihyan tuhme ne? A̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, ne a̱ma yeno ye rihnevan ye che ricuahn Dihvo vo.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Quendi Dihvo vo ricuahn ye, ne ra̱hn ye nduco ihyan: ―Cuihco nchuhn cuda̱do, ne hua da̱ma co ne nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés, sa̱hn chahn che vatechica se chenun se cahteca chahno se. A̱ma renan ino se che nevahnecun ihyan sa̱hn, neca̱h ye Dendiohs sa̱hn cua̱hn ndihve.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Chete ya̱co ne, renan ino se cuahte se na̱n che rahte ihyan ndina̱n. Na̱n vihco ne, renan ino se cuahte se na̱n che tahque ndeva ihyan yavena̱n se.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Rehnevi se dehtenduh yahn nda̱hta va̱h, ne ca̱va che hua cuhnde ro vede idihya yahn se ne, a̱ma ra̱hn reva̱h se, redin ca̱ se che ndah ihyan se. Sa̱hn chahn ne, tahque chahte castigo din Dendiohs sa̱hn.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 A̱ma yune ne, va Dihvo vo chete ya̱co, nino na̱n va yave yahn tume vedino, ne ndihchero ye che renda̱ ihyan, rih ye tume chete. A̱ma ya̱hn ihyan cuihca ne, a̱ma ndeh tume rih ye chete.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ura min nda̱ a̱ma nda̱hta va̱h, ne chih ye o tume ca̱hya che a̱ma doh chihve.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Tuhme cah Dihvo vo ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te nda̱hta va̱h ca̱h ne, tahque rigonun chihve vedino yahn ye na̱n Dendiohs che co vedino yahn ihyan chena̱hn sih.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Nducoya̱ca ihyan sih ne, chih ye che nga̱va yahn ye. Ate nda̱hta ca̱h ne, va̱n vedecheva̱h yahn ye ne, chih ye nducuahn che va yahn ye. Nde che va che toh ye ne, chih ye.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.