Marcos 12

Teutila NT (CUT_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Quendi Dihvo vo, ne nte ye a̱ma ejemplo, chihnevan sa̱hn chahn. Ra̱hn ye: ―A̱ma ihyan ne, chihche ye dihyo uva na̱n ya̱hn yahn ye, ne dendah ye chan yahn ma̱n, dendah ye a̱ma tanque na̱n che cuhno ye nune yahn uva me ma̱n, chahto ye a̱ma chete ya̱co ca̱va che din ye cuda̱do chenda̱ta me ma̱n. ’Nda̱co ye ntiyon me ta̱h a̱ma o sa̱hn che din se ntiyon nduco ca̱va che necahn ma̱hn se nduco ye. Tuhme chica ye min, cuahn yahn ye.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Cuahn che a rine ndute me ne, dechuh ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye ca̱va che ca̱ca se sa̱hn chahn ma̱hn va che va che co yahn ye.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Ate cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chahn se sa̱hn, ne ndedechuh se sa̱hn diya ta̱h se.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Dechuh ye ta̱ma se, ate chihya sa̱hn chahn sa̱hn, ca̱h se tu sa̱hn, nuhn yah se tin se.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Dechuh ye ta̱ma se, ne chihno sa̱hn chahn sa̱hn. Adive ne, ya̱hn se dechuh ye. A̱ma o se ne, chahn sa̱hn chahn sa̱hn, ne ta̱ma te o se ne, chihno sa̱hn chahn sa̱hn.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 ’Chihno min ne, ametah duhva che dechuh ye, atena̱n a̱ma sa̱hn da̱ya ye che a̱ma yahino ye sa̱hn. Dechuh ye sa̱hn, ra̱hco ye che nevahnecun sa̱hn chahn sa̱hn.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Ate cuahn che nda̱ se min ne, ra̱hn sa̱hn chahn va̱n ma̱n se nduco vih: “Sa̱hn tih che nuhnde ta̱h se ntiyon cuh. Ca̱hno vo sa̱hn, ne co yuhn vo.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Tuhme cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chihno se sa̱hn, ne chaconda̱h se sa̱hn cua̱hn chihto me.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn ndina̱n chahn: ―A devano nchuhn te ihyan che dihve ntiyon me ne, hua nchahco ye yahn sa̱hn chahn. Nda̱ ye ne, decuihno ye sa̱hn, ne ca̱h ye ya̱hn me ta̱ma te o se, din se ntiyon nduco.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Quendi Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―A ndero ndi che hua renahn nchuhn Ndudo yahn Dendiohs che ndirun tuhca̱:
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 — ausente —
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Chenahn sa̱hn chahn che a yahn se che nte Dihvo vo ejemplo me, ne nahn din se preso ihyan. Ate hua chihquino se, te va̱h se ihyan ya̱n. Tahque ndah chihcoma̱n se ihyan, cona̱hn se.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Adive dechuh chidocuya̱n ndina̱n chahn a̱ma o sa̱hn fariseo nduco a̱ma o sa̱hn partido yahn Herodes ca̱va che tumarande se Dihvo vo, ne ca̱ca nunde se yahn ye.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Nda̱ sa̱hn chahn na̱n ye, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Ihyan Ricuahn, devano nuhn che ndih ne, cua̱co ra̱hn ne, te da̱ma no rendihche ne nducoya̱ca ihyan ma̱n, numa cua̱co ricuahn ne vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n. Ca̱hma ne co ne nuhn: ¿A rihquentiyon Dendiohs che nedihvo vo tume ca̱de iyo yahn César, o hua ne?
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Devano Dihvo vo te o na̱n o chende sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―¿Dehco che retumarande nchuhn u ne? Te ne a̱ma tume, ndihcheró.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Ca̱h se a̱ma tume, ndihchero ye. Tuhme tumerune ye sa̱hn: ―¿Duh ihyan yavena̱n ye che quenan na̱n tume cuh ma̱n, duh ihyan che quenan che duche ye ma̱n ne? Ndahconan se, ne ra̱hn se ri se ihyan. ―Yahn César.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Cha che rihquentiyon César ne, codinahn nchuhn. Cha che rihquentiyon Dendiohs ne, namin codinahn ne. A̱ma cuahn ino sa̱hn chahn yahn ndudo che tihca̱ ndahconan ye.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Sa̱hn saduceo ne, hua ritahno se che va che ntuche tena̱hn. A̱ma yune ne, nda̱ a̱ma o se na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn se ri se ihyan:
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 ―Ihyan Ricuahn, na̱n ley che dirun Moisés ne, rihquentiyon te ndete che coh incha̱hn a̱ma nda̱hta che hua vate da̱ya se ne, va che cahneva̱co dihno se nduco te ca̱va che nda̱ca da̱ya se nduco te, ne nduco tihca̱ hua cuihno nda̱ta yahn dihno se.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 A̱ma yune ne, chahte ndache se che dihno se vih. Sa̱hn che mena̱n ne, chihneva̱co se nduco a̱ma ta̱hn. Ate chih se, ne hua chihco se nde a̱ma da̱ya se.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Chihneva̱co ta̱ma dihno se nduco te, ne cuahn che chih se ne, namin hua chihco se nde a̱ma da̱ya se. Atihnoca̱ chahno chi ta̱ma se.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te, ate chih nducoya̱ca se. Nde a̱ma se hua chihco se da̱ya se. Na̱n che chihnonan yahn ne, namin chih ta̱hn min.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, nducote nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te ne, ¿cha se che incha̱hn te ne?
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, vederihquentiyon yahn ye ma̱n, ne chemin che hua cua̱co che ricuahn ne.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Cuedevano ne te cuahn che ntuche tena̱hn ne, metah cahneva̱co ye, nde metah decahneva̱co ye ihyan yahn ye, te co ye nduhca̱ ángel che vate ye vahchetero.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Me yahn che va che ntuche tena̱hn ne, anduhneca̱ ndete che metah ndihchenan nchuhn che dirun Moisés yahn ro min cuahn che quenun Dendiohs chihto ya̱hn lihn che riche, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: “U che Dendiohs yahn Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.”
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Dendiohs ne, Dendiohs yahn nducoya̱ca ihyan, ihyan che vate ye iyehnse ma̱n, ihyan che a nda̱ca ye muhn ma̱n. Hua cua̱co che a̱ma yune rihnonan yahn ihyan cuahn che rih ye nduhca̱ che ra̱hco nchuhn.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Nduco a̱ma sa̱hn devano ley che dirun Moisés quenun se min rihnevan se, ne tumacadino se che nda̱hca̱ ndahconan Dihvo vo yahn sa̱hn chahn. Chahn nda̱ se na̱n ye, ne tumerune se ihyan: ―¿Cha vederihqueniyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne?
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ndahconan ye yahn se, ne ra̱hn ye: ―Vederihquentiyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne, tuhca̱: “Nchuhn ihyan nación yahn Israel, cuihnevan ne. Va a̱ma no Dendiohs, ihyan min che Dihvo vo.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Codin yahino nchuhn ihyan numacuahn chedave yahn ne ma̱n, numa ino ne ma̱n, numacuahn vederendedecadino yahn ne ma̱n, numacuahn fuerza yahn ne ma̱n.”
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Va ta̱ma vederihquentiyon yahn ye che a nahn da̱ma: “Codin yahino nchuhn nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n ne nchuhn.” A vederihquentiyon che tuhchan che tahque mena̱n vihca va̱n nducuahn.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Tuhme ra̱hn sa̱hn min ri se Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, a̱ma nda̱hca̱ ra̱hn ne. Cua̱co ra̱hn ne te va a̱ma no Dendiohs. Ametah ta̱ma ye nduhca̱ ihyan min.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Me che numacuahn chedave yuhn vo ma̱n, numacuahn vederendedecadino yuhn vo ma̱n, numacuahn fuerza yuhn vo ma̱n, din yahino vo Dendiohs ma̱n, din yahino vo nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n vo uvo ma̱n ne, tahque rigonun chihve che co nducuahn vedino che reca̱h vo ma̱n, che rihquiya̱hn vo ma̱n.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Checadino Dihvo vo che numacuahn vededevano ndahconan sa̱hn min, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Ametah yahn renda che ca̱hcantiyon Dendiohs di. Nduco ndudo che ndahconan Dihvo vo ne, nde a̱ma ihyan ametah chihquino ye tumerune ca ye ihyan.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 Ura che ricuahn Dihvo vo chete ya̱co ne, ra̱hn ye: ―Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, ¿dehco che ra̱hn sa̱hn devano ley che dirun Moisés te da̱ya David ihyan ne?
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Din Vaco Dendiohs che dirun ma̱n David tuhca̱:
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, nducote dirun ma̱n David che Dihve ye ihyan ne, ¿ta̱ca̱ che da̱ya ye ihyan tuhme ne? A̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, ne a̱ma yeno ye rihnevan ye che ricuahn Dihvo vo.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Quendi Dihvo vo ricuahn ye, ne ra̱hn ye nduco ihyan: ―Cuihco nchuhn cuda̱do, ne hua da̱ma co ne nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés, sa̱hn chahn che vatechica se chenun se cahteca chahno se. A̱ma renan ino se che nevahnecun ihyan sa̱hn, neca̱h ye Dendiohs sa̱hn cua̱hn ndihve.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Chete ya̱co ne, renan ino se cuahte se na̱n che rahte ihyan ndina̱n. Na̱n vihco ne, renan ino se cuahte se na̱n che tahque ndeva ihyan yavena̱n se.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Rehnevi se dehtenduh yahn nda̱hta va̱h, ne ca̱va che hua cuhnde ro vede idihya yahn se ne, a̱ma ra̱hn reva̱h se, redin ca̱ se che ndah ihyan se. Sa̱hn chahn ne, tahque chahte castigo din Dendiohs sa̱hn.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 A̱ma yune ne, va Dihvo vo chete ya̱co, nino na̱n va yave yahn tume vedino, ne ndihchero ye che renda̱ ihyan, rih ye tume chete. A̱ma ya̱hn ihyan cuihca ne, a̱ma ndeh tume rih ye chete.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ura min nda̱ a̱ma nda̱hta va̱h, ne chih ye o tume ca̱hya che a̱ma doh chihve.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Tuhme cah Dihvo vo ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te nda̱hta va̱h ca̱h ne, tahque rigonun chihve vedino yahn ye na̱n Dendiohs che co vedino yahn ihyan chena̱hn sih.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Nducoya̱ca ihyan sih ne, chih ye che nga̱va yahn ye. Ate nda̱hta ca̱h ne, va̱n vedecheva̱h yahn ye ne, chih ye nducuahn che va yahn ye. Nde che va che toh ye ne, chih ye.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.