Marcos 12
Teutila NT (CUT_WBT) vs NTLH
1 Quendi Dihvo vo, ne nte ye a̱ma ejemplo, chihnevan sa̱hn chahn. Ra̱hn ye: ―A̱ma ihyan ne, chihche ye dihyo uva na̱n ya̱hn yahn ye, ne dendah ye chan yahn ma̱n, dendah ye a̱ma tanque na̱n che cuhno ye nune yahn uva me ma̱n, chahto ye a̱ma chete ya̱co ca̱va che din ye cuda̱do chenda̱ta me ma̱n. ’Nda̱co ye ntiyon me ta̱h a̱ma o sa̱hn che din se ntiyon nduco ca̱va che necahn ma̱hn se nduco ye. Tuhme chica ye min, cuahn yahn ye.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Cuahn che a rine ndute me ne, dechuh ye a̱ma sa̱hn deca̱hya yahn ye ca̱va che ca̱ca se sa̱hn chahn ma̱hn va che va che co yahn ye.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ate cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chahn se sa̱hn, ne ndedechuh se sa̱hn diya ta̱h se.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Dechuh ye ta̱ma se, ate chihya sa̱hn chahn sa̱hn, ca̱h se tu sa̱hn, nuhn yah se tin se.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Dechuh ye ta̱ma se, ne chihno sa̱hn chahn sa̱hn. Adive ne, ya̱hn se dechuh ye. A̱ma o se ne, chahn sa̱hn chahn sa̱hn, ne ta̱ma te o se ne, chihno sa̱hn chahn sa̱hn.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 ’Chihno min ne, ametah duhva che dechuh ye, atena̱n a̱ma sa̱hn da̱ya ye che a̱ma yahino ye sa̱hn. Dechuh ye sa̱hn, ra̱hco ye che nevahnecun sa̱hn chahn sa̱hn.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ate cuahn che nda̱ se min ne, ra̱hn sa̱hn chahn va̱n ma̱n se nduco vih: “Sa̱hn tih che nuhnde ta̱h se ntiyon cuh. Ca̱hno vo sa̱hn, ne co yuhn vo.”
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Tuhme cheta̱h sa̱hn chahn sa̱hn, chihno se sa̱hn, ne chaconda̱h se sa̱hn cua̱hn chihto me.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn ndina̱n chahn: ―A devano nchuhn te ihyan che dihve ntiyon me ne, hua nchahco ye yahn sa̱hn chahn. Nda̱ ye ne, decuihno ye sa̱hn, ne ca̱h ye ya̱hn me ta̱ma te o se, din se ntiyon nduco.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Quendi Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―A ndero ndi che hua renahn nchuhn Ndudo yahn Dendiohs che ndirun tuhca̱:
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Chenahn sa̱hn chahn che a yahn se che nte Dihvo vo ejemplo me, ne nahn din se preso ihyan. Ate hua chihquino se, te va̱h se ihyan ya̱n. Tahque ndah chihcoma̱n se ihyan, cona̱hn se.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Adive dechuh chidocuya̱n ndina̱n chahn a̱ma o sa̱hn fariseo nduco a̱ma o sa̱hn partido yahn Herodes ca̱va che tumarande se Dihvo vo, ne ca̱ca nunde se yahn ye.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Nda̱ sa̱hn chahn na̱n ye, ne ra̱hn se ri se ihyan: ―Ihyan Ricuahn, devano nuhn che ndih ne, cua̱co ra̱hn ne, te da̱ma no rendihche ne nducoya̱ca ihyan ma̱n, numa cua̱co ricuahn ne vederihquentiyon yahn Dendiohs ma̱n. Ca̱hma ne co ne nuhn: ¿A rihquentiyon Dendiohs che nedihvo vo tume ca̱de iyo yahn César, o hua ne?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Devano Dihvo vo te o na̱n o chende sa̱hn chahn, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―¿Dehco che retumarande nchuhn u ne? Te ne a̱ma tume, ndihcheró.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ca̱h se a̱ma tume, ndihchero ye. Tuhme tumerune ye sa̱hn: ―¿Duh ihyan yavena̱n ye che quenan na̱n tume cuh ma̱n, duh ihyan che quenan che duche ye ma̱n ne? Ndahconan se, ne ra̱hn se ri se ihyan. ―Yahn César.
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye sa̱hn: ―Cha che rihquentiyon César ne, codinahn nchuhn. Cha che rihquentiyon Dendiohs ne, namin codinahn ne. A̱ma cuahn ino sa̱hn chahn yahn ndudo che tihca̱ ndahconan ye.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Sa̱hn saduceo ne, hua ritahno se che va che ntuche tena̱hn. A̱ma yune ne, nda̱ a̱ma o se na̱n Dihvo vo, ne ra̱hn se ri se ihyan:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 ―Ihyan Ricuahn, na̱n ley che dirun Moisés ne, rihquentiyon te ndete che coh incha̱hn a̱ma nda̱hta che hua vate da̱ya se ne, va che cahneva̱co dihno se nduco te ca̱va che nda̱ca da̱ya se nduco te, ne nduco tihca̱ hua cuihno nda̱ta yahn dihno se.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 A̱ma yune ne, chahte ndache se che dihno se vih. Sa̱hn che mena̱n ne, chihneva̱co se nduco a̱ma ta̱hn. Ate chih se, ne hua chihco se nde a̱ma da̱ya se.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Chihneva̱co ta̱ma dihno se nduco te, ne cuahn che chih se ne, namin hua chihco se nde a̱ma da̱ya se. Atihnoca̱ chahno chi ta̱ma se.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te, ate chih nducoya̱ca se. Nde a̱ma se hua chihco se da̱ya se. Na̱n che chihnonan yahn ne, namin chih ta̱hn min.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Nda̱ ro che ntuche tena̱hn ne, nducote nduh che ndache sa̱hn chahn chihneva̱co se nduco te ne, ¿cha se che incha̱hn te ne?
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ndahconan Dihvo vo, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne Ndudo yahn Dendiohs ma̱n, vederihquentiyon yahn ye ma̱n, ne chemin che hua cua̱co che ricuahn ne.
24 Jesus respondeu:
25 Cuedevano ne te cuahn che ntuche tena̱hn ne, metah cahneva̱co ye, nde metah decahneva̱co ye ihyan yahn ye, te co ye nduhca̱ ángel che vate ye vahchetero.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 Me yahn che va che ntuche tena̱hn ne, anduhneca̱ ndete che metah ndihchenan nchuhn che dirun Moisés yahn ro min cuahn che quenun Dendiohs chihto ya̱hn lihn che riche, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: “U che Dendiohs yahn Abraham ma̱n, Isaac ma̱n, Jacob ma̱n.”
26 Vocês nunca leram no
27 Dendiohs ne, Dendiohs yahn nducoya̱ca ihyan, ihyan che vate ye iyehnse ma̱n, ihyan che a nda̱ca ye muhn ma̱n. Hua cua̱co che a̱ma yune rihnonan yahn ihyan cuahn che rih ye nduhca̱ che ra̱hco nchuhn.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Nduco a̱ma sa̱hn devano ley che dirun Moisés quenun se min rihnevan se, ne tumacadino se che nda̱hca̱ ndahconan Dihvo vo yahn sa̱hn chahn. Chahn nda̱ se na̱n ye, ne tumerune se ihyan: ―¿Cha vederihqueniyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Ndahconan ye yahn se, ne ra̱hn ye: ―Vederihquentiyon yahn Dendiohs che tahque mena̱n vihca ne, tuhca̱: “Nchuhn ihyan nación yahn Israel, cuihnevan ne. Va a̱ma no Dendiohs, ihyan min che Dihvo vo.
29 Jesus respondeu:
30 Codin yahino nchuhn ihyan numacuahn chedave yahn ne ma̱n, numa ino ne ma̱n, numacuahn vederendedecadino yahn ne ma̱n, numacuahn fuerza yahn ne ma̱n.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Va ta̱ma vederihquentiyon yahn ye che a nahn da̱ma: “Codin yahino nchuhn nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n ne nchuhn.” A vederihquentiyon che tuhchan che tahque mena̱n vihca va̱n nducuahn.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Tuhme ra̱hn sa̱hn min ri se Dihvo vo: ―Ihyan Ricuahn, a̱ma nda̱hca̱ ra̱hn ne. Cua̱co ra̱hn ne te va a̱ma no Dendiohs. Ametah ta̱ma ye nduhca̱ ihyan min.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Me che numacuahn chedave yuhn vo ma̱n, numacuahn vederendedecadino yuhn vo ma̱n, numacuahn fuerza yuhn vo ma̱n, din yahino vo Dendiohs ma̱n, din yahino vo nducoya̱ca ihyan nduhca̱ che yahino ma̱n vo uvo ma̱n ne, tahque rigonun chihve che co nducuahn vedino che reca̱h vo ma̱n, che rihquiya̱hn vo ma̱n.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Checadino Dihvo vo che numacuahn vededevano ndahconan sa̱hn min, ne ra̱hn ye ri ye sa̱hn: ―Ametah yahn renda che ca̱hcantiyon Dendiohs di. Nduco ndudo che ndahconan Dihvo vo ne, nde a̱ma ihyan ametah chihquino ye tumerune ca ye ihyan.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Ura che ricuahn Dihvo vo chete ya̱co ne, ra̱hn ye: ―Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs ihyan, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, ¿dehco che ra̱hn sa̱hn devano ley che dirun Moisés te da̱ya David ihyan ne?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Din Vaco Dendiohs che dirun ma̱n David tuhca̱:
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Ihyan che a va ca̱de che dechuh Dendiohs, ndedevahn ye ihyan iyehnse ne, nducote dirun ma̱n David che Dihve ye ihyan ne, ¿ta̱ca̱ che da̱ya ye ihyan tuhme ne? A̱ma ya̱hn ihyan chenun ye min, ne a̱ma yeno ye rihnevan ye che ricuahn Dihvo vo.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Quendi Dihvo vo ricuahn ye, ne ra̱hn ye nduco ihyan: ―Cuihco nchuhn cuda̱do, ne hua da̱ma co ne nduco sa̱hn devano ley che dirun Moisés, sa̱hn chahn che vatechica se chenun se cahteca chahno se. A̱ma renan ino se che nevahnecun ihyan sa̱hn, neca̱h ye Dendiohs sa̱hn cua̱hn ndihve.
38 Ele dizia ao povo:
39 Chete ya̱co ne, renan ino se cuahte se na̱n che rahte ihyan ndina̱n. Na̱n vihco ne, renan ino se cuahte se na̱n che tahque ndeva ihyan yavena̱n se.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Rehnevi se dehtenduh yahn nda̱hta va̱h, ne ca̱va che hua cuhnde ro vede idihya yahn se ne, a̱ma ra̱hn reva̱h se, redin ca̱ se che ndah ihyan se. Sa̱hn chahn ne, tahque chahte castigo din Dendiohs sa̱hn.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 A̱ma yune ne, va Dihvo vo chete ya̱co, nino na̱n va yave yahn tume vedino, ne ndihchero ye che renda̱ ihyan, rih ye tume chete. A̱ma ya̱hn ihyan cuihca ne, a̱ma ndeh tume rih ye chete.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ura min nda̱ a̱ma nda̱hta va̱h, ne chih ye o tume ca̱hya che a̱ma doh chihve.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Tuhme cah Dihvo vo ihyan apóstol yahn ye, ne ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Cua̱co rá̱hn rí nchuhn te nda̱hta va̱h ca̱h ne, tahque rigonun chihve vedino yahn ye na̱n Dendiohs che co vedino yahn ihyan chena̱hn sih.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Nducoya̱ca ihyan sih ne, chih ye che nga̱va yahn ye. Ate nda̱hta ca̱h ne, va̱n vedecheva̱h yahn ye ne, chih ye nducuahn che va yahn ye. Nde che va che toh ye ne, chih ye.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.