João 11
Teutila NT (CUT_WBT) vs NVT
1 Ya̱n Betania ne, chihnde a̱ma ihyan che duche ye Lázaro. Ihyan min ne, chahte o cahve ye; a̱ma ye ne, duche ye María, ne ta̱ma ye ne, duche ye Marta. A ihyan che duche María me che chacota̱hme ye nuneda̱n ca̱h Dihvo vo, ne ndi cuma ye nduco yudo tin ye. A̱ma yune ne, cheta̱h cah Lázaro, ne a̱ma tahn ndi ye. Tuhme tahve nduh che o cahve ye ndudo yahn Dihvo vo, ne ra̱hn ye: ―Dihve nuhn, amigo yahn ne Lázaro ne, cheta̱h cah ihyan, ne a̱ma tahn ndi ye.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 — ausente —
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Cuahn che chihnevan Dihvo vo ne, ra̱hn ye: ―Cah min ne, andahre din che coh ye, ate chemin ne, ca̱va che cuhnde ro vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs, ne ndeva ihyan yavena̱n ye ma̱n, ndeva ye yavena̱n u che Da̱ya ye ma̱n.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Andahre a̱ma yahino Dihvo vo ihyan chahn, Lázaro ma̱n, María ma̱n, Marta ma̱n ne,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 cuahn che nda̱ ndudo yahn ye che cah Lázaro ne, chendah ca ye te o ro min na̱n che quenan ye.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol yahn ye: ―Ndaconan cuhn vo nduco nchuhn esta̱do yahn Judea.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Ihyan Ricuahn, cade chuh neve ro che nahn ca̱hno sa̱hn ndina̱n chahn ndih nduco tu, ne ma̱n ne, ¿a rihco ne che ca̱hn tun ne min ne?
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Ndichio ura che a̱ma ro, ne cuahn che ro vatechica vo ne, hua renda ca̱h vo, te ro na̱n vo yahn che quendihco dave yahn ya̱hn.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ate ndete che vino vatechico vo ne, conda ca̱h vo yahn che man ro.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Amigo yuhn vo Lázaro ne, quiya̱do ye, ate cá̱hn ndedetuhché ihyan.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, ndete che cheta̱h ya̱hnde ihyan ne, ametah nduh dito ri yahn ye.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Dihvo vo ne, hua ra̱hn cua̱co ye che a chih Lázaro, ne chemin che ra̱hco ihyan apóstol chahn che quiya̱do ye.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Tuhme ra̱hn cua̱co ye ri ye ihyan chahn: ―Lázaro ne, a chih ye.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Tahque nda̱hca̱ che hua quenán min ro che chih ye, te nduco tihca̱ ne, tahque ndah ro yahn nchuhn, ca̱va che cotahno ne. Ma̱n ne, cuhn vo quendihchero vo ihyan.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Tomás, ihyan min che nta̱hco ihyan che duche ye “Cua̱hche” ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol chena̱hn chahn: ―Cuhn vo nduco nchuhn, conduco vo Dihvo vo, andahre va che coh vo da̱ma nduco ye.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Betania ne, a cun ro che quenun Lázaro chete ya̱yan.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betania ne, nino nduco ya̱n Jerusalén, ri tenduh o kilómetro quenan ma̱hn,
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ne a̱ma ya̱hn sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, chahn se chendihchero se Marta ma̱n, María ma̱n, ca̱va che neca̱h se vedechahtino ihyan, yahn che chih cahve ye.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Cuahn che checadino Marta che a nda̱ nino Dihvo vo ne, cuahn ye quendi yune ye ihyan. Numanahn min ne, quenun María vah.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ura che a ta̱hn nun Marta Dihvo vo ne, ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Dihvé, ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ate dehve din yahn, te ndih ne, adecodehno che ca̱ca ne Dendiohs ne, cuahnecun ye.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Quehve ne, ndaconan conan se.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Cua̱co che ndaconan conan ye, cuahn che ntuche tena̱hn, ro che cuihno iyehnse.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Che ntuche tena̱hn ma̱n, che cuahtenan ye vahchetero ma̱n ne, a u che rihquentiyón. Ihyan che ritahno ye u ne, andahre coh ye ne, ntuche ye.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye u ne, hua conda ye, te cuahtenan ye vahchetero cuahn da̱ma. ¿A ritehne chemin ne?
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Ta̱ca̱ hua, Dihvé. Ritahnó. Namin ritahnó che a ndih che Da̱ya Dendiohs ma̱n, a ndih che a va ca̱de che chi ne ndedevahn ne ihyan iyehnse ma̱n.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Chihno ra̱hn Marta ne, cuahn ye ngua ye coh ye María, ne ra̱hn ye deco deco ri ye ihyan: ―Nda̱ Ihyan Ricuahn, ne rah ye di.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Ndeta̱hno necuan María, ne cuahn ye na̱n che quenun Dihvo vo.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Dihvo vo ne, ametah conda̱ ye viya̱n, te quenan rino ye yune na̱n che nta̱ca Marta ihyan.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Sa̱hn ndina̱n chahn che chenan se va̱co María reneca̱h se vedechahtino ihyan ne, ndihchero se che aderano ye necuan ye cuahn ye, ne cuahn se nduco ye. Ra̱hco se te cuahn ye na̱n ya̱yan, cuaco ye ca̱va cahve ye.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Cuahn che nda̱ María na̱n Dihvo vo ne, chehntihya ye, ne ra̱hn ye: ―Ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 María ne, a̱ma raco ye. Namin sa̱hn chahn ne, raco se. Ndihchero Dihvo vo, ne a̱ma chi nda̱che ye.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Tumerune ye ihyan chahn: ―¿Ti chihche nchuhn tena̱hn me ne? Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, cuhn vo nduco ne, ndihchero ne.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Namin chaco Dihvo vo.
35 Jesus chorou.
36 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn chahn: ―Condihche nchuhn. A ndero ndi che a̱ma yahino ye tena̱hn me.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ta̱ma te o se ne, ra̱hn se: ―Ihyan tih ne, din ye che chi ro na̱n sa̱hn na̱n ve me. ¿Ta̱ca̱ che hua din ye che ndoyahn Lázaro, ne hua chih ye?
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Dihvo vo ne, a̱ma chi nda̱che ye, ne cuahn nda̱ ye na̱n ya̱yan me. Ya̱yan me ne, ndindah na̱n a̱ma ya̱va, ne a̱ma tu chahno ndi chendevah yahn.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Ra̱hn Dihvo vo: ―Cuehnevi nchuhn tu chende ya̱yan. Cona̱hne ne. Tuhme ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Dihvé, co a ran tena̱hn, te a chihno cun ro che chih ye.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―A rá̱hn rí di te ndete che ritehne ne, tumacadine vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Tuhme chehnevi ihyan chahn tu me. Chenihyon na̱n Dihvo vo na̱n ro, ne cova̱h ye tuhca̱: ―Chidá, renté nundihve cuahn ndih yahn che rihcovan ne che revá̱h.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 A devanó te cuahn da̱ma che revá̱h ne, rihcovan ne, ate tihca̱ rá̱hn ca̱va che ndah yahn ihyan che chenun ye muhn, ca̱va che cotahno ye che a ndih dechuh ne u.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Chihno cova̱h ye ne, ra̱hn ye a̱ma dito: ―Lázaro, ¡cuendiquendah ta̱n!
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ndeta̱hno ntuche ihyan min, ndiquenda̱h ye chete ya̱yan. Deva ndacotuma ye tino, nde ta̱h nde ca̱h ye ma̱n, na̱n ye ma̱n. Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Cuenta̱hte nchuhn tino che ndacotuma ye.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Sa̱hn ndina̱n chahn che chahn se chinduco se María cuahn che chih cahve ye ne, ndihchero se vederihno che din Dihvo vo, ne a̱ma ya̱hn se chitahno se ihyan.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ate na̱hn se ne, chahn se chengo se sa̱hn fariseo yahn vederihno che din ye, ndedetuhche ye Lázaro.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Tuhme ndo da̱ma sa̱hn fariseo chahn ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, nduco nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, nte ca̱de se, ne ra̱hn se: ―¿Ta̱ca̱ din vo?, te ihyan min ne, a̱ma redin ye vederihno.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ndete che ca̱hcoma̱n vo che quendi ye ne, nducoya̱ca ihyan cotahno ye ihyan, ne dena̱n chi sa̱hn ndina̱n yahn Roma, cuihno ndahtera se ya̱co yuhn vo ma̱n, cuihno ca̱hno se ihyan nación yuhn vo ma̱n.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ate Caifás, ihyan min che chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduyo min ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Nde tah hua retumacadino ne, te tahque nda̱hca̱ yuhn vo, che coh a̱ma no ihyan ca̱va ihyan nación yuhn vo yudomin ca che coh nducoya̱ca ye.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Caifás ne, ndiyu che ndedecadino ma̱n ye che tihca̱ ra̱hn ye. Nducote ihyan min ndina̱n ye nduyo min ne, ca̱h Dendiohs, checadino ye, ne chemin che ra̱hn ye che va che coh Dihvo vo Jesucristo, ca̱va che ndedevahn ye ihyan nación yahn Israel ma̱n,
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 nducoya̱ca ihyan yahn Dendiohs che chenan ye muhn min numachahte iyehnse ma̱n.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Tihca̱ chi, che nde ro min, chihco ca̱de sa̱hn ndina̱n chahn che ca̱hno se Dihvo vo.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Chemin che ametah quechica ro Dihvo vo va̱n ihyan. Tahque ndah ye ne, chica ye esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye a̱ma cua̱n, nino ya̱hn na̱n che metah duhva, chihto a̱ma ya̱n che duche Efraín. Min quenan ye nduco ihyan apóstol yahn ye.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 A cochi nino vihco ro yudo yahn ihyan nación yahn Israel, ne a̱ma ya̱hn ihyan rica ye ya̱n va̱co ye, rahn ye ya̱n Jerusalén a̱ma o ro numanahn che metah cuana̱n vihco me, ca̱va che ndo dave ye nduhca̱ costumbre yahn ye.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Rinuhn ihyan chahn Dihvo vo, ne a̱ma retumarune vih ye ura che chenun ye chete ya̱co: ―Nchuhn, a hua devano ne, ¿a chi ye vihco ne?
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Sa̱hn fariseo ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n ne, a ndihquentiyon se che adecoduhno ihyan che devano ye ti quenan Dihvo vo ne, ca̱hma ye co ye sa̱hn, ca̱va che din se preso ihyan.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.