João 11
Teutila NT (CUT_WBT) vs NVI
1 Ya̱n Betania ne, chihnde a̱ma ihyan che duche ye Lázaro. Ihyan min ne, chahte o cahve ye; a̱ma ye ne, duche ye María, ne ta̱ma ye ne, duche ye Marta. A ihyan che duche María me che chacota̱hme ye nuneda̱n ca̱h Dihvo vo, ne ndi cuma ye nduco yudo tin ye. A̱ma yune ne, cheta̱h cah Lázaro, ne a̱ma tahn ndi ye. Tuhme tahve nduh che o cahve ye ndudo yahn Dihvo vo, ne ra̱hn ye: ―Dihve nuhn, amigo yahn ne Lázaro ne, cheta̱h cah ihyan, ne a̱ma tahn ndi ye.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 — ausente —
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Cuahn che chihnevan Dihvo vo ne, ra̱hn ye: ―Cah min ne, andahre din che coh ye, ate chemin ne, ca̱va che cuhnde ro vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs, ne ndeva ihyan yavena̱n ye ma̱n, ndeva ye yavena̱n u che Da̱ya ye ma̱n.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Andahre a̱ma yahino Dihvo vo ihyan chahn, Lázaro ma̱n, María ma̱n, Marta ma̱n ne,
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 cuahn che nda̱ ndudo yahn ye che cah Lázaro ne, chendah ca ye te o ro min na̱n che quenan ye.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol yahn ye: ―Ndaconan cuhn vo nduco nchuhn esta̱do yahn Judea.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Ihyan Ricuahn, cade chuh neve ro che nahn ca̱hno sa̱hn ndina̱n chahn ndih nduco tu, ne ma̱n ne, ¿a rihco ne che ca̱hn tun ne min ne?
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Ndichio ura che a̱ma ro, ne cuahn che ro vatechica vo ne, hua renda ca̱h vo, te ro na̱n vo yahn che quendihco dave yahn ya̱hn.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ate ndete che vino vatechico vo ne, conda ca̱h vo yahn che man ro.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Amigo yuhn vo Lázaro ne, quiya̱do ye, ate cá̱hn ndedetuhché ihyan.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, ndete che cheta̱h ya̱hnde ihyan ne, ametah nduh dito ri yahn ye.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Dihvo vo ne, hua ra̱hn cua̱co ye che a chih Lázaro, ne chemin che ra̱hco ihyan apóstol chahn che quiya̱do ye.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Tuhme ra̱hn cua̱co ye ri ye ihyan chahn: ―Lázaro ne, a chih ye.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Tahque nda̱hca̱ che hua quenán min ro che chih ye, te nduco tihca̱ ne, tahque ndah ro yahn nchuhn, ca̱va che cotahno ne. Ma̱n ne, cuhn vo quendihchero vo ihyan.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Tomás, ihyan min che nta̱hco ihyan che duche ye “Cua̱hche” ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol chena̱hn chahn: ―Cuhn vo nduco nchuhn, conduco vo Dihvo vo, andahre va che coh vo da̱ma nduco ye.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Betania ne, a cun ro che quenun Lázaro chete ya̱yan.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betania ne, nino nduco ya̱n Jerusalén, ri tenduh o kilómetro quenan ma̱hn,
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 ne a̱ma ya̱hn sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, chahn se chendihchero se Marta ma̱n, María ma̱n, ca̱va che neca̱h se vedechahtino ihyan, yahn che chih cahve ye.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Cuahn che checadino Marta che a nda̱ nino Dihvo vo ne, cuahn ye quendi yune ye ihyan. Numanahn min ne, quenun María vah.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ura che a ta̱hn nun Marta Dihvo vo ne, ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Dihvé, ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ate dehve din yahn, te ndih ne, adecodehno che ca̱ca ne Dendiohs ne, cuahnecun ye.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Quehve ne, ndaconan conan se.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Cua̱co che ndaconan conan ye, cuahn che ntuche tena̱hn, ro che cuihno iyehnse.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Che ntuche tena̱hn ma̱n, che cuahtenan ye vahchetero ma̱n ne, a u che rihquentiyón. Ihyan che ritahno ye u ne, andahre coh ye ne, ntuche ye.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye u ne, hua conda ye, te cuahtenan ye vahchetero cuahn da̱ma. ¿A ritehne chemin ne?
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Ta̱ca̱ hua, Dihvé. Ritahnó. Namin ritahnó che a ndih che Da̱ya Dendiohs ma̱n, a ndih che a va ca̱de che chi ne ndedevahn ne ihyan iyehnse ma̱n.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Chihno ra̱hn Marta ne, cuahn ye ngua ye coh ye María, ne ra̱hn ye deco deco ri ye ihyan: ―Nda̱ Ihyan Ricuahn, ne rah ye di.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Ndeta̱hno necuan María, ne cuahn ye na̱n che quenun Dihvo vo.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Dihvo vo ne, ametah conda̱ ye viya̱n, te quenan rino ye yune na̱n che nta̱ca Marta ihyan.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Sa̱hn ndina̱n chahn che chenan se va̱co María reneca̱h se vedechahtino ihyan ne, ndihchero se che aderano ye necuan ye cuahn ye, ne cuahn se nduco ye. Ra̱hco se te cuahn ye na̱n ya̱yan, cuaco ye ca̱va cahve ye.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Cuahn che nda̱ María na̱n Dihvo vo ne, chehntihya ye, ne ra̱hn ye: ―Ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 María ne, a̱ma raco ye. Namin sa̱hn chahn ne, raco se. Ndihchero Dihvo vo, ne a̱ma chi nda̱che ye.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Tumerune ye ihyan chahn: ―¿Ti chihche nchuhn tena̱hn me ne? Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, cuhn vo nduco ne, ndihchero ne.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Namin chaco Dihvo vo.
35 Jesus chorou.
36 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn chahn: ―Condihche nchuhn. A ndero ndi che a̱ma yahino ye tena̱hn me.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ta̱ma te o se ne, ra̱hn se: ―Ihyan tih ne, din ye che chi ro na̱n sa̱hn na̱n ve me. ¿Ta̱ca̱ che hua din ye che ndoyahn Lázaro, ne hua chih ye?
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Dihvo vo ne, a̱ma chi nda̱che ye, ne cuahn nda̱ ye na̱n ya̱yan me. Ya̱yan me ne, ndindah na̱n a̱ma ya̱va, ne a̱ma tu chahno ndi chendevah yahn.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ra̱hn Dihvo vo: ―Cuehnevi nchuhn tu chende ya̱yan. Cona̱hne ne. Tuhme ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Dihvé, co a ran tena̱hn, te a chihno cun ro che chih ye.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―A rá̱hn rí di te ndete che ritehne ne, tumacadine vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Tuhme chehnevi ihyan chahn tu me. Chenihyon na̱n Dihvo vo na̱n ro, ne cova̱h ye tuhca̱: ―Chidá, renté nundihve cuahn ndih yahn che rihcovan ne che revá̱h.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 A devanó te cuahn da̱ma che revá̱h ne, rihcovan ne, ate tihca̱ rá̱hn ca̱va che ndah yahn ihyan che chenun ye muhn, ca̱va che cotahno ye che a ndih dechuh ne u.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Chihno cova̱h ye ne, ra̱hn ye a̱ma dito: ―Lázaro, ¡cuendiquendah ta̱n!
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ndeta̱hno ntuche ihyan min, ndiquenda̱h ye chete ya̱yan. Deva ndacotuma ye tino, nde ta̱h nde ca̱h ye ma̱n, na̱n ye ma̱n. Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Cuenta̱hte nchuhn tino che ndacotuma ye.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Sa̱hn ndina̱n chahn che chahn se chinduco se María cuahn che chih cahve ye ne, ndihchero se vederihno che din Dihvo vo, ne a̱ma ya̱hn se chitahno se ihyan.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ate na̱hn se ne, chahn se chengo se sa̱hn fariseo yahn vederihno che din ye, ndedetuhche ye Lázaro.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Tuhme ndo da̱ma sa̱hn fariseo chahn ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, nduco nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, nte ca̱de se, ne ra̱hn se: ―¿Ta̱ca̱ din vo?, te ihyan min ne, a̱ma redin ye vederihno.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ndete che ca̱hcoma̱n vo che quendi ye ne, nducoya̱ca ihyan cotahno ye ihyan, ne dena̱n chi sa̱hn ndina̱n yahn Roma, cuihno ndahtera se ya̱co yuhn vo ma̱n, cuihno ca̱hno se ihyan nación yuhn vo ma̱n.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ate Caifás, ihyan min che chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduyo min ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Nde tah hua retumacadino ne, te tahque nda̱hca̱ yuhn vo, che coh a̱ma no ihyan ca̱va ihyan nación yuhn vo yudomin ca che coh nducoya̱ca ye.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Caifás ne, ndiyu che ndedecadino ma̱n ye che tihca̱ ra̱hn ye. Nducote ihyan min ndina̱n ye nduyo min ne, ca̱h Dendiohs, checadino ye, ne chemin che ra̱hn ye che va che coh Dihvo vo Jesucristo, ca̱va che ndedevahn ye ihyan nación yahn Israel ma̱n,
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 nducoya̱ca ihyan yahn Dendiohs che chenan ye muhn min numachahte iyehnse ma̱n.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Tihca̱ chi, che nde ro min, chihco ca̱de sa̱hn ndina̱n chahn che ca̱hno se Dihvo vo.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Chemin che ametah quechica ro Dihvo vo va̱n ihyan. Tahque ndah ye ne, chica ye esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye a̱ma cua̱n, nino ya̱hn na̱n che metah duhva, chihto a̱ma ya̱n che duche Efraín. Min quenan ye nduco ihyan apóstol yahn ye.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 A cochi nino vihco ro yudo yahn ihyan nación yahn Israel, ne a̱ma ya̱hn ihyan rica ye ya̱n va̱co ye, rahn ye ya̱n Jerusalén a̱ma o ro numanahn che metah cuana̱n vihco me, ca̱va che ndo dave ye nduhca̱ costumbre yahn ye.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Rinuhn ihyan chahn Dihvo vo, ne a̱ma retumarune vih ye ura che chenun ye chete ya̱co: ―Nchuhn, a hua devano ne, ¿a chi ye vihco ne?
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Sa̱hn fariseo ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n ne, a ndihquentiyon se che adecoduhno ihyan che devano ye ti quenan Dihvo vo ne, ca̱hma ye co ye sa̱hn, ca̱va che din se preso ihyan.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.