João 11
Teutila NT (CUT_WBT) vs ARA
1 Ya̱n Betania ne, chihnde a̱ma ihyan che duche ye Lázaro. Ihyan min ne, chahte o cahve ye; a̱ma ye ne, duche ye María, ne ta̱ma ye ne, duche ye Marta. A ihyan che duche María me che chacota̱hme ye nuneda̱n ca̱h Dihvo vo, ne ndi cuma ye nduco yudo tin ye. A̱ma yune ne, cheta̱h cah Lázaro, ne a̱ma tahn ndi ye. Tuhme tahve nduh che o cahve ye ndudo yahn Dihvo vo, ne ra̱hn ye: ―Dihve nuhn, amigo yahn ne Lázaro ne, cheta̱h cah ihyan, ne a̱ma tahn ndi ye.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Cuahn che chihnevan Dihvo vo ne, ra̱hn ye: ―Cah min ne, andahre din che coh ye, ate chemin ne, ca̱va che cuhnde ro vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs, ne ndeva ihyan yavena̱n ye ma̱n, ndeva ye yavena̱n u che Da̱ya ye ma̱n.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Andahre a̱ma yahino Dihvo vo ihyan chahn, Lázaro ma̱n, María ma̱n, Marta ma̱n ne,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 cuahn che nda̱ ndudo yahn ye che cah Lázaro ne, chendah ca ye te o ro min na̱n che quenan ye.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol yahn ye: ―Ndaconan cuhn vo nduco nchuhn esta̱do yahn Judea.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tuhme ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Ihyan Ricuahn, cade chuh neve ro che nahn ca̱hno sa̱hn ndina̱n chahn ndih nduco tu, ne ma̱n ne, ¿a rihco ne che ca̱hn tun ne min ne?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Ndichio ura che a̱ma ro, ne cuahn che ro vatechica vo ne, hua renda ca̱h vo, te ro na̱n vo yahn che quendihco dave yahn ya̱hn.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ate ndete che vino vatechico vo ne, conda ca̱h vo yahn che man ro.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Chihno min ne, ra̱hn ye ri ye ihyan chahn: ―Amigo yuhn vo Lázaro ne, quiya̱do ye, ate cá̱hn ndedetuhché ihyan.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, ndete che cheta̱h ya̱hnde ihyan ne, ametah nduh dito ri yahn ye.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Dihvo vo ne, hua ra̱hn cua̱co ye che a chih Lázaro, ne chemin che ra̱hco ihyan apóstol chahn che quiya̱do ye.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Tuhme ra̱hn cua̱co ye ri ye ihyan chahn: ―Lázaro ne, a chih ye.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Tahque nda̱hca̱ che hua quenán min ro che chih ye, te nduco tihca̱ ne, tahque ndah ro yahn nchuhn, ca̱va che cotahno ne. Ma̱n ne, cuhn vo quendihchero vo ihyan.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Tomás, ihyan min che nta̱hco ihyan che duche ye “Cua̱hche” ne, ra̱hn ye ri ye ihyan apóstol chena̱hn chahn: ―Cuhn vo nduco nchuhn, conduco vo Dihvo vo, andahre va che coh vo da̱ma nduco ye.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Cuahn che nda̱ Dihvo vo ya̱n Betania ne, a cun ro che quenun Lázaro chete ya̱yan.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania ne, nino nduco ya̱n Jerusalén, ri tenduh o kilómetro quenan ma̱hn,
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 ne a̱ma ya̱hn sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, chahn se chendihchero se Marta ma̱n, María ma̱n, ca̱va che neca̱h se vedechahtino ihyan, yahn che chih cahve ye.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Cuahn che checadino Marta che a nda̱ nino Dihvo vo ne, cuahn ye quendi yune ye ihyan. Numanahn min ne, quenun María vah.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ura che a ta̱hn nun Marta Dihvo vo ne, ra̱hn ye ri ye ihyan: ―Dihvé, ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ate dehve din yahn, te ndih ne, adecodehno che ca̱ca ne Dendiohs ne, cuahnecun ye.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Quehve ne, ndaconan conan se.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Cua̱co che ndaconan conan ye, cuahn che ntuche tena̱hn, ro che cuihno iyehnse.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Tuhme ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―Che ntuche tena̱hn ma̱n, che cuahtenan ye vahchetero ma̱n ne, a u che rihquentiyón. Ihyan che ritahno ye u ne, andahre coh ye ne, ntuche ye.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nducoya̱ca ihyan che ritahno ye u ne, hua conda ye, te cuahtenan ye vahchetero cuahn da̱ma. ¿A ritehne chemin ne?
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Ta̱ca̱ hua, Dihvé. Ritahnó. Namin ritahnó che a ndih che Da̱ya Dendiohs ma̱n, a ndih che a va ca̱de che chi ne ndedevahn ne ihyan iyehnse ma̱n.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Chihno ra̱hn Marta ne, cuahn ye ngua ye coh ye María, ne ra̱hn ye deco deco ri ye ihyan: ―Nda̱ Ihyan Ricuahn, ne rah ye di.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Ndeta̱hno necuan María, ne cuahn ye na̱n che quenun Dihvo vo.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Dihvo vo ne, ametah conda̱ ye viya̱n, te quenan rino ye yune na̱n che nta̱ca Marta ihyan.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Sa̱hn ndina̱n chahn che chenan se va̱co María reneca̱h se vedechahtino ihyan ne, ndihchero se che aderano ye necuan ye cuahn ye, ne cuahn se nduco ye. Ra̱hco se te cuahn ye na̱n ya̱yan, cuaco ye ca̱va cahve ye.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Cuahn che nda̱ María na̱n Dihvo vo ne, chehntihya ye, ne ra̱hn ye: ―Ndete che muhn quenan ne ro che chi dito yahn cahvé ne, nde hua chih ye.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 María ne, a̱ma raco ye. Namin sa̱hn chahn ne, raco se. Ndihchero Dihvo vo, ne a̱ma chi nda̱che ye.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Tumerune ye ihyan chahn: ―¿Ti chihche nchuhn tena̱hn me ne? Ra̱hn ihyan chahn ri ye ihyan: ―Dihve nuhn, cuhn vo nduco ne, ndihchero ne.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Namin chaco Dihvo vo.
35 Jesus chorou.
36 Tuhme ra̱hn a̱ma o sa̱hn chahn: ―Condihche nchuhn. A ndero ndi che a̱ma yahino ye tena̱hn me.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ta̱ma te o se ne, ra̱hn se: ―Ihyan tih ne, din ye che chi ro na̱n sa̱hn na̱n ve me. ¿Ta̱ca̱ che hua din ye che ndoyahn Lázaro, ne hua chih ye?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Dihvo vo ne, a̱ma chi nda̱che ye, ne cuahn nda̱ ye na̱n ya̱yan me. Ya̱yan me ne, ndindah na̱n a̱ma ya̱va, ne a̱ma tu chahno ndi chendevah yahn.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ra̱hn Dihvo vo: ―Cuehnevi nchuhn tu chende ya̱yan. Cona̱hne ne. Tuhme ra̱hn Marta ri ye Dihvo vo: ―Dihvé, co a ran tena̱hn, te a chihno cun ro che chih ye.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ate ra̱hn Dihvo vo ri ye Marta: ―A rá̱hn rí di te ndete che ritehne ne, tumacadine vederihquentiyon chahte yahn Dendiohs.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tuhme chehnevi ihyan chahn tu me. Chenihyon na̱n Dihvo vo na̱n ro, ne cova̱h ye tuhca̱: ―Chidá, renté nundihve cuahn ndih yahn che rihcovan ne che revá̱h.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 A devanó te cuahn da̱ma che revá̱h ne, rihcovan ne, ate tihca̱ rá̱hn ca̱va che ndah yahn ihyan che chenun ye muhn, ca̱va che cotahno ye che a ndih dechuh ne u.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chihno cova̱h ye ne, ra̱hn ye a̱ma dito: ―Lázaro, ¡cuendiquendah ta̱n!
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ndeta̱hno ntuche ihyan min, ndiquenda̱h ye chete ya̱yan. Deva ndacotuma ye tino, nde ta̱h nde ca̱h ye ma̱n, na̱n ye ma̱n. Ra̱hn Dihvo vo ri ye ihyan chahn: ―Cuenta̱hte nchuhn tino che ndacotuma ye.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Sa̱hn ndina̱n chahn che chahn se chinduco se María cuahn che chih cahve ye ne, ndihchero se vederihno che din Dihvo vo, ne a̱ma ya̱hn se chitahno se ihyan.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ate na̱hn se ne, chahn se chengo se sa̱hn fariseo yahn vederihno che din ye, ndedetuhche ye Lázaro.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Tuhme ndo da̱ma sa̱hn fariseo chahn ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n, nduco nducoya̱ca sa̱hn ndina̱n yahn nación yahn Israel, nte ca̱de se, ne ra̱hn se: ―¿Ta̱ca̱ din vo?, te ihyan min ne, a̱ma redin ye vederihno.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ndete che ca̱hcoma̱n vo che quendi ye ne, nducoya̱ca ihyan cotahno ye ihyan, ne dena̱n chi sa̱hn ndina̱n yahn Roma, cuihno ndahtera se ya̱co yuhn vo ma̱n, cuihno ca̱hno se ihyan nación yuhn vo ma̱n.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ate Caifás, ihyan min che chidocuya̱n che tahque ndina̱n nduyo min ne, ra̱hn ye ri ye sa̱hn chahn: ―Nchuhn ne, nde hua devano ne.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Nde tah hua retumacadino ne, te tahque nda̱hca̱ yuhn vo, che coh a̱ma no ihyan ca̱va ihyan nación yuhn vo yudomin ca che coh nducoya̱ca ye.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Caifás ne, ndiyu che ndedecadino ma̱n ye che tihca̱ ra̱hn ye. Nducote ihyan min ndina̱n ye nduyo min ne, ca̱h Dendiohs, checadino ye, ne chemin che ra̱hn ye che va che coh Dihvo vo Jesucristo, ca̱va che ndedevahn ye ihyan nación yahn Israel ma̱n,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 nducoya̱ca ihyan yahn Dendiohs che chenan ye muhn min numachahte iyehnse ma̱n.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Tihca̱ chi, che nde ro min, chihco ca̱de sa̱hn ndina̱n chahn che ca̱hno se Dihvo vo.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Chemin che ametah quechica ro Dihvo vo va̱n ihyan. Tahque ndah ye ne, chica ye esta̱do yahn Judea, ne cuahn ye a̱ma cua̱n, nino ya̱hn na̱n che metah duhva, chihto a̱ma ya̱n che duche Efraín. Min quenan ye nduco ihyan apóstol yahn ye.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 A cochi nino vihco ro yudo yahn ihyan nación yahn Israel, ne a̱ma ya̱hn ihyan rica ye ya̱n va̱co ye, rahn ye ya̱n Jerusalén a̱ma o ro numanahn che metah cuana̱n vihco me, ca̱va che ndo dave ye nduhca̱ costumbre yahn ye.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Rinuhn ihyan chahn Dihvo vo, ne a̱ma retumarune vih ye ura che chenun ye chete ya̱co: ―Nchuhn, a hua devano ne, ¿a chi ye vihco ne?
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Sa̱hn fariseo ma̱n, chidocuya̱n ndina̱n ma̱n ne, a ndihquentiyon se che adecoduhno ihyan che devano ye ti quenan Dihvo vo ne, ca̱hma ye co ye sa̱hn, ca̱va che din se preso ihyan.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.