Atos 23
El Nuevo Testamento en el idioma Culina (mádija) del Perú (CUL) vs ARC
1 Nadsapa Pablo jodiodenicca ima cacattemadedenihuaji tocatta nadsa huati tajari: —Ohuemecotedeni, ohuapi obodi bica tadsa omadinissa tajaroa aji jidapana omadijaropaji. Diodsa naqui occa madie ahuato tajaro −najari Pablo.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Naraha dada toqquimadedenicca tamine deni tojajari Ananiapa nahi Pablo inoridsa madija domo huajarideni icadossebaqquijari: —¡Ajari ppa tidsimamanajo! −najari.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Naraha Pablo pohuadsa huati tajari: —¡A, tiapi mamaidsade! ¡Nidsa manaco Diopa tia ppa tacossahitohui! Ima cacattemade tijaraha ima oppina tani titinana najaro. Moisesicca marinaja nahato tinadsapi pina occa imara ticattemanitohuiraha. Ohuajari ppa idsimamananijine ticadossebaqquidsapa Moisesicca marinaja dsori tinanajaro −najari.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Naraha nahi Pablo inoridsa madija domo huajari attidenia: —¿Nejecotohui Diodsa dada toqquimadedenicca tamine deni tojajaridsa tetti tabaccora tadsa huati tinajaro? −quinajari.
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Nanaja Pablo pohuadenidsa huati tajari: —Ohuemecotedeni, pohuapa dada toqquimadedenicca tamine deni tojajari ssamo onadsa pohuadsa atti atti onajaropa. Aji Dio Atti dsodo nanidsapi: “Madijadenicca taminedsa tamassomana tejeraji” nani. Najaro ima nahato onaraha −najari Pablo.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nadsapa Pablo bodi nahato tajaria aja jodiodeni motaha aja marinaja onini pariseodsa jehe quinajaridenipaja. Poccadeni marinajapi onihi ecahuamanajaro. Jodiodeni motaha aja marinaja onini sadoseodsa jehe quinajaridenipaja. Poccadeni marinajapi onihi ecahuamanajaro. Nadsapa pariseodeni pohuadsa huatideni huanaqquiri nahijine Pablopa jadsirema huati tajari: —Ohuemecotedeni, ohuapi marinaja pariseodsa jehe onani, occa abi naco jehe najari. Nadsama ohuapi aja jicajaridenipa nahatonimanahitohui ohonanajaro. Najaro occa imajinea ohuadsa huadiqquiri najaridenipa ohua inajidsomananijine tohuini quiquinanajari −najari Pablo.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Pablocca ima nema nani mittamanadsapa pariseodeni, sadoseodeni tedseje pohuadenira huadimanadsa dsahua dsahua canajari. Nadsapa ima cacattemadedeni ima inapamamanadsapa jehe canire-jarajari.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Aja marinaja sadoseoccapi: —Idsoqquedsapi inahatoninira tani, Diocca dodosse tabaqqui memehuajicca naco nohuerahi, icorime naqui nohuerani −quiquinanajari. Naraha marinaja pariseoccapi: —Idsoqquedsapi inahatoni tani, Diocca dodosse tabaqqui memehuajicca naco madimanahi, icorime naqui icajini −quiquinanajari.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nadsapa sadoseodeni pariseodeni tedseje poccadeni marinaja acconi cahadiredsapa jadsirema dsahua dsahua canajari. Nadsapa jodiodenicca marinaja maridedeni mota aja marinaja pariseodsa jehe quinajaridenina Pablo atti acco icamamanahijine totehemamana najari. Nadsapa huati toquinajari: —Ajajari madijapa imasiri cappirahi. ¿Nejecotohui tinajidsomanahijine? Tocorime itide, Diocca dodosse memehuajicca itide pohuadsa huati tajari −quinajari.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Naraha huadimanadsa denima paja mohua toquinarihi nadsapa soldadodenicca tamine cappinajari. Pablo ahuaji joca ahuaji joca quinahi qqui tadsa pohua bodipa: —A, inatajorimanadsa dsoqquerana −nadsa pocca soldadodeni jahijonahijine huahua najari: —¡Pablo inanadsoqque-manabote nahi! ¡Qqui tiquinajo! Dama tiquinadsa icca odsahuaji tiaccanimanajo −najari. Nadsapa poccadeni odsadsa huedsapomajari Pablo.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Najaro dsomepi ia Medsede ahuatodsa Pablo inoridsa hua najari. Pohuadsa huati tajari: —¡Pablo, daco tijirana! Aji ojine qqui tinajaro, timittajaro naqui aji Jerosaredsa tecomeraridsajaropi nidsa odsa panani Romahuaji naqui tecomerapomanitohui −najari.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Huada ssiajapa jodiodeni mota queriqquipomadsa pohuadenira Pablo inanadsoqque-manahijine jehe canirejari. Nadsapa attidenia: —Pablo inanadsoqque-jaraccadsama ijipa-jeraccana, dse inejeraccana −quinajari. —Aji ettissa inana-jeradsapi Dio ia tonajidso-baqquidsa bica tani, inajaro −quinajari.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Nadsama aja —Pablo inanadsoqquena −quinajaridenipa madija 40 denima queriqquimanajari.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Nadsapa dada toqquimade taminedeni, ime jocohuideni tedseje pohuadenidsa huatide jai tojajari: —Iapi ima inajorajaro, Pablo inanadsoqquehijine. Inanadsoqque-jaraccadsama ijipa-jeraccana, inajaro. Ettissa inana-jeradsapi Dio ia tonajidso-baqquidsa bica tani, inajaro −quinajari.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Nadsapa: —Jari, ajima inana: Tiadenipi ima cacattemadedeni tedseje aja romanodenicca soldadodenicca taminedsa timaidsamanana. Ajima tiquinaji: “Pablocca ima icattemanissa tanijine pohua atti denima imittana, inadsa Pablo ahuaji teccajonapomana” tiquinadsa eccajonamana-pomahijine. Nadsama iapi aji jahuidsa inajoradsa iaqqueqquima-manadsapa Pablo inanadsoqquehijine −quinajari.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Naraha Pablo pohua jidobadipa bijedi jodiodeni jara quinahicca ima mittadsapa soldadodenicca odsahuaji bijedidsa huatide toccajari. Bacco tadsa toqquedsimadsapa Pablodsa pohua jara quinahicca ima huati tajari.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Nadsama Pablopa romanodenicca soldadodeni dossede ojariadsa huahua nadsapa pohuadsa huati tajari: —Jari, ajajari dsabisso ticca taminedsa tiaccanijo, pocca ima huati tahijine −najari.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nadsapa pocca taminehuaji dsabisso iaccanidsapa pocca taminedsa huati tajari: —Aja Pablo toponi cocorodsa huedsajaripa ohuadsa huahua nadsa atti ajama najari: “Ajajari dsabissopa ticca taminedsa tiaccanijo, pocca ima huati tahijine” nadsa ohuaccajonajaripaja −najari.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Nadsama romanodenicca soldadodenicca tamine deni tojahiccapa dsabisso biji dama, madija ohuaha mittamana-jarahijine madija nohuerahihuaji iacca-cca nadsa huati tajari: —Nija ¿nejeco imara ohuadsa huati tinanijine? −najari.
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Nadsapa dsabisso attipa: —Jehe, jodiodeni occa coco inanadsoqque-manahijine jehe canirehi omittadsa huatide occajonajaro. Dsemassapa poccadeni ima cacattemadedenidsa Pablo tiaqquedsimapomahijine tiadsa huati toquinahitohui: “Pablocca ima icattemanissa tanijine pohua atti denima imittaccana” quinahitohui.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Naraha pohuadeni attidsa jehe tejerana −najari. —Madija 40 quinahitide, denima itide, jahui inididsa pohuadeni tonajimamanadsa occa coco tossoniqquimadsapa inanadsoqque-manahitohui. Nadsama attidenipa ajama quinahi omittapa: “Inanadsoqque-jaraccadsama ijipa-jeraccana, dse inejeraccana. Ettissa inana-jeradsapi Dio ia tonajidso-baqquidsa bica tani” quinapaja −najari. —Najaro ima najoramanajari. Jehe tanitohui madimanaccahi −najari Pablo jidobadi.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Naraha soldadodenicca taminea: —Jehe, epeje, omittani. Ticcanina. Naraha: “Soldadodenicca taminedsa huati onapa” tejerana. Tecomana, onajaro −najari.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 — ausente —
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Nadsama soldadodenicca taminepa dsama cacahuade Ferisdsa ima teppe dsodo inajaro.
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 —Nija dsama cacahuade bicahi Feris. ¿Bica tinaqui? Ohuapi Claodio Risia tiadsa occa ima dsodo onajaro.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ajajari madija tiadsa dosse onajaripa jodiodeni dama quinadsa inanadsoqque-manahijineraha pohua attipa: “Romano madija ojani” nahi omittadsa ohua occa soldadodenima pohua ecahuajari.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Nadsama obodipi: ¿Nejeco ima cajidsa jodiodenipa pohua onajidsohuijine tohuini quinajari? onadsa poccadeni ima cacattemadedenidsa ohuaqquedsimajari.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Nahihuaji imarideni omittajaropi Pablo pocca imapi jodiodenicca marinajassa nejeradsa pohuadsa huadiqquiri najari. Pohuapa huadie cappiraraha “Dsoqquena” quinajari. Naraha ima tabaccora tani cappiradsa dsoqquehijine bica tejerani, onajaro. “Coro todsimana” quinaraha ima cappiradsapa coro todsimahijine ssamo tani.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Naraha jodiodeni motapa: “Pablo inanadsoqquena” quinahi ima omittadsapi huassinaja tiahuaji dosse onajari. Nadsapi jodiodenidsa huati onajaro: “Pablodsa huadiqquiri tiquinadsapi dsama cacahuadehuaji jai tijaji, pohuadsana ticcadeni huadie tecomeramananijine” onajaro. Jehe, epejeni, occa ima. Ohua onipi: Claodio Risia −najari pocca ima teppedsa.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Nadsapa soldadodeni dsome Pablo iaccamanadsapa odsa panani Atipatridsa bacco toquinajari. Pina poccadeni tamine pohuadeni dosse inabaqquipohui attissa inanamanajaro.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Huada ssiajapa soldado pohuadeni amoridsa jai tojajaridenipa pohuadeni tadsarihuaji dsodonimanajari. Naraha bojodsa jai tojajaripa Pablodsa jai tojaccahi.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Nadsapa odsa panani Sesareadsa bacco toquinadsapa dsama cacahuade Ferishuaji jai tojedsimadsa ima teppe da quinajaro. Pablo naco pohuadsa inebomanajari.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 — ausente —
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.