Romanos 4

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Caride mʉjare coyʉquijivʉ yʉ aipe Jʉ̃menijicʉi d̶aiye báquede javede maja judíova majeñecu mácʉre, ʉ̃i ãmiá Abraham.
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i coyʉru Abraham mácʉre, “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”, ʉ̃ mácʉi mearo d̶aiye báque boje, Abraham mácʉcapũravʉ coyʉyʉ bʉojajebu, “Yʉ́vacari mearo d̶aivʉ ji bajuma”. Ʉbenita ñame nópe arĩ bʉojabema Jʉ̃menijicʉi jã́inore.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Aru yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Abraham jʉ arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉ coyʉrejaquemavʉ ʉ̃́re, ‘Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore’, ʉ̃i jʉ aiye báque boje Jʉ̃menijicʉre”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ñai jabocʉ ʉ̃i bojed̶aiyede ʉ̃́re memecaipõecʉre ʉ̃i memecaiye boje, põecʉ cʉbebi “Bojecʉbeda jínomu no” ayʉ. Quénora caivʉ majidivʉbu bojed̶aiye jaʉrõre ñai memecaipõecʉre.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ʉbenita ina põeva eaiyʉbevʉre boropatebenore Jʉ̃menijicʉi jã́inore ne mearo d̶aiyeque, “ ‘Boropatebevʉ mʉja’, arĩ coyʉcʉyʉme Jʉ̃menijicʉ ñʉjare, ñʉje d̶aiye boje”, arĩ dápiabenama na. Quénora “Ñʉja jʉ aivʉbu Jʉ̃menijicʉre, ñai coyʉyʉre põeva boropatebevʉre ne jʉ aiyede ʉ̃́re”, arĩ dápiad̶ama. Põeva nópe dápiaivʉ, ye ne d̶abedeca mearore, Jʉ̃menijicʉcapũravʉ, põevare ʉcʉ, coyʉibi “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ne jʉ aiyede ʉ̃́re.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Nopedeca David bácʉ arĩ toivarejaquemavʉ ñai põecʉre Jʉ̃menijicʉi torojʉre d̶ainore d̶abecʉreca mearore Jʉ̃menijicʉ “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”, ʉ̃i ainore. Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ David bácʉre toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Ina jãve torojʉrivʉre, náreca Jʉ̃menijicʉ ãrʉmeteibi caiye ne jʉ abe báquede ʉ̃i d̶aicõjeiyepe, aru jã́memi ne ãmeina teiyede máre.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Aru ñai jãve torojʉcʉre, ʉ̃́reca Jʉ̃menijicʉ ʉ̃i ãmeina teiyede coyʉrĩ ñájine d̶abecʉbe, arĩ toivarejaquemavʉ David bácʉ.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Aru judíova cũinávʉva torojʉrivʉ bʉojaidi yópe iye David bácʉi coyʉiye báquepe? ¡Que ãmevʉ! Judíova ãmevʉ máre nopedeca jãve torojʉrĩ bʉojad̶ama na. Dápiajarã cojedeca Abraham mácʉre. Jave coyʉivʉ yʉ mʉjare iye Jʉ̃menijicʉi toivaicõjeiye báquede ʉ̃i yávaiyede: “Abraham jʉ arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉ coyʉrejaquemavʉ ʉ̃́re, ‘Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore’ ”.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 ¿Aipiyede nópe yávarejaquemari Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre? ¿Jave buraicõjenejaquemari Abraham mácʉ ʉ̃i cajede dinʉmʉre? Bi, ʉ̃ mácʉ buraicõjemenejaquemavʉ ʉ̃i cajede cãreja. Jʉ̃menijicʉ nópe yávarejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre ʉ̃i cajede buraicõjequiye jipocamia.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Que baru Jʉ̃menijicʉ nópe yávarĩburu yóboi, Abraham mácʉ buraicõjenejaquemavʉ ʉ̃i baju dicajede. Aru ʉ̃i yópe buraicõjeiye báque jã́d̶ovaiye barejaquémavʉ ʉ̃́re, ʉ̃i majiquiyepe ayʉ ʉ̃ mácʉ Jʉ̃menijicʉi coyʉimʉ mácʉ boropatebecʉre ʉ̃i jã́inoi, Abraham mácʉi jʉ aiye boje Jʉ̃menijicʉre.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Aru ʉ̃ mácʉ máre majeñecu mácʉ barejaquémavʉ maja cajede buraicõjeivʉ bácavʉ jʉ aivʉre Jʉ̃menijicʉre. Ʉbenita majeñecu mácʉ ãmenejaquemavʉ, maje cajede buraicõjeiye báque boje. Quénora majeñecu mácʉ barejaquémavʉ maje jʉ aiye boje Jʉ̃menijicʉre, nopedeca majeñecu mácʉ Abraham mácʉ ʉ̃i cʉepedeca jʉ ayʉ Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i cajede buraicõjequiye jipocamia.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Javede Jʉ̃menijicʉ arejaquemavʉ Abraham mácʉre yópe: “Mʉre aru mipãramena márajivʉre mearo d̶acacʉyʉmu yʉ. Mipãramena márajivʉre jícʉyʉmu yʉ ijãravʉre, ne cʉvarãjiyepe ayʉ caivʉ ijãravʉcavʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ yópe abedejaquemavʉ Abraham mácʉi d̶aiye báque boje, yópe ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre. Quénora Jʉ̃menijicʉ yópe arejaquemavʉ Abraham mácʉi jʉ aiye báquede ʉ̃́re, coyʉcʉyʉ ʉ̃ mácʉre “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”. Que teni Jʉ̃menijicʉ mearo d̶acacʉyʉ barejaquémavʉ ʉ̃ mácʉre aru caivʉ apevʉre máre ʉ̃́re jʉ aivʉre.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉi jídu ijãravʉre ina ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre cʉvarivʉre, ne cʉvarãjiyepe ayʉ diede, ye baju ãmejebu põeva ne jʉ aiye Jʉ̃menijicʉre aru ye baju ãmejebu Jʉ̃menijicʉ “Yópe mearo d̶acacʉyʉmu”, ʉ̃i aiye báque máre.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye ʉ̃i coyʉiye báqueque Moisés bácʉre coyʉbedejaquemavʉ “Yópe mearo d̶acacʉyʉmu”, ʉ̃i aiye báquede. Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye ʉ̃i coyʉiye báqueque Moisés bácʉre jorojĩni jã́ri, ñájine d̶ayʉbe põevare, ne vainí tʉrĩ d̶aiye boje diede. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiye ʉ̃i coyʉiye báque Moisés bácʉre cʉbedu, iyede vainí tʉrĩ d̶aiye máre cʉbejebu.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Abraham mácʉi jʉ aiye báquede Jʉ̃menijicʉre, Jʉ̃menijicʉ arejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre, “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”. Que teni jã́d̶ovarejaquemavʉ “Yópe mearo d̶acacʉyʉmu”, ʉ̃i aiye báquede, mearo d̶acaiye bojecʉbede jãve, caivʉ Abraham mácʉi pãramena márajivʉre. Jʉ̃menijicʉ nópe d̶arejaquemavʉ ʉ̃i meacʉ baju boje. Aru Jʉ̃menijicʉ jãve d̶acʉyʉme yópe ʉ̃i aiye báquepedeca. Abraham mácʉi pãramena márajivʉbu Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre d̶abevʉ. Quénora Abraham mácʉi pãramena márajivʉbu jʉ aivʉ Jʉ̃menijicʉre, yópe Abraham mácʉi jʉ aiye báquepedeca ʉ̃́re. Que baru põeva Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyede cʉvarivʉre aru põeva diede cʉvabevʉre máre, caivʉ maja Jʉ̃menijicʉre jʉ aivʉre, majeñecu mácʉpe páyʉ barejaquémavʉ Abraham mácʉ.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Yópe arĩ, Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ apecʉre ʉ̃i yávaiyede: “Yʉ obediyajuboacavʉ néñecu macʉyʉ́re d̶acʉyʉmu yʉ mʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre. Que baru Jʉ̃menijicʉi nópe aiye boje, ñai Abraham mácʉi jʉ aimʉ “Yópe d̶acacʉyʉmu”, ʉ̃i aino mácarõ bojecʉrõtamu. Jʉ̃menijicʉ nacovaimi yaivʉ bácavʉre yainore jarʉvarĩ, ne apʉrãjiyepe ayʉ cojedeca. Aru Jʉ̃menijicʉ cʉed̶aibi ʉ̃i d̶aicõjeiyeque no jipocai cʉbe báquede.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Nópe põeva ne dápiaiyepe, Jʉ̃menijicʉi aiye báque Abraham mácʉre ye bʉojabequiye barejaquémavʉ. Ʉbenita Abraham mácʉcapũravʉ jʉ arĩ Jʉ̃menijicʉre napini coredejaquemavʉ. Que teni obediyajuboacavʉ néñecu mácʉpe páyʉ bʉojarejaquemavʉ ʉ̃ mácʉ. Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ apecʉre ʉ̃i yávaiyede: “Obedivʉ tenajarama na mipãramena márajivʉ”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Dinʉmʉ Abraham mácʉ pare bʉcʉcʉ barejaquémavʉ. Quĩ́jino bajura jaʉrejavʉ̃ya cien paiʉjʉa ʉ̃i cʉvaquino. Aru ʉ̃i jʉed̶ocʉvajʉrorõre jʉed̶ocʉvarĩ bʉojabecʉ ʉ̃i baju yaiyʉ́ bácʉi bajupe cʉvarejaquemavʉ Abraham mácʉ. Aru jímarepaco báco, Sara báco, máre bʉcʉco barejaquémavʉ. Que baru jʉed̶oearĩ bʉojabedejaquemavʉ õ máco. Ʉbenita Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i jʉ aiye parʉbetebedejaquemavʉ. Quéda cainʉmʉa jʉ arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Abraham mácʉ dajocabedejaquemavʉ cainʉmʉa ʉ̃i jʉ aiyede Jʉ̃menijicʉre. Ye “Ʉ̃i aiye báquepe yʉre Jʉ̃menijicʉ d̶arĩ bʉojabecʉbe”, arĩ dápiabedejaquemavʉ ʉ̃ mácʉ. Quénora ʉ̃i jʉ aiye boje Jʉ̃menijicʉre, parʉcʉ d̶arejaquemavʉ ʉ̃ mácʉre, ʉ̃i jʉed̶ocʉvaquiyepe ayʉ. Aru parʉcʉ teni ʉ̃i ũmei cainʉmʉa, “Parʉcʉ bajubu mʉ”, ávarejaquemavʉ ʉ̃ mácʉ Jʉ̃menijicʉre.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Que baru ʉ̃i baju arĩ dápiarejaquemavʉ parʉrõreca, “Jʉ̃menijicʉ jãve bʉojaibi yʉre d̶acayʉ yópe ʉ̃i aiye báquepedeca”, ávarejaquemavʉ Abraham mácʉ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Que baru, “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”, arĩ coyʉrejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Abraham mácʉre, ʉ̃i jʉ aiyede ʉ̃́re.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ʉbenita Jʉ̃menijicʉ toivaicõjemenejaquemavʉ “Boropatebecʉbu mʉ ji jã́inore”, ʉ̃i aiye báquede Abraham mácʉre boje quécʉra.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Quénora Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ diede majare boje máre. Majare máre Jʉ̃menijicʉ coyʉcʉyʉme “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, maje jʉ aiyede ʉ̃́re, Jesucristore, maje jabocʉre, nacovaimʉ mácʉre yainore jarʉvarĩ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Jʉ̃menijicʉ yaidé d̶arejaquemavʉ Jesucristore majare boje, maje ãmeina teiye boje. Aru Jʉ̃menijicʉ coyʉrejaquemavʉ majare “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i nacovaiye báque boje Jesúre yainore jarʉvarĩ. Caiye diede jʉ aivʉbu maja.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.