Romanos 10

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mʉja, jívʉ, parʉrõreca ʉvʉ yʉ ji ũmei ina Israecavʉre, ji yajubocavʉre, ne jʉ arãjiyepe ayʉ Jesucristore, Jʉ̃menijicʉi mead̶aquiyepe ayʉ náre, ne coatebenajiyepe ayʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ. Que baru ʉrarõreca jẽniavaivʉ Jʉ̃menijicʉque náre boje.
1 Irmãos, o desejo do meu coração e a súplica que dirijo a Deus por eles são para que se salvem.
2 Yʉ jãve mʉjare coyʉivʉ. Nácapũravʉ ʉrarõ memecaiyʉrĩduivʉbu Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i ʉrõpe. Ʉbenina “Yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe d̶aivʉbu ñʉja”, arĩ dápiad̶ama na. Ʉbenita yéde d̶abenama na yópe ʉ̃i ʉrõpe.
2 Pois lhes dou testemunho de que têm zelo por Deus, mas um zelo sem discernimento.
3 Jápiarĩ eabenama Jʉ̃menijicʉ coyʉyʉre “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore” põevare, ne jʉ aiyede ʉ̃́re. Que baru nácapũravʉ memecarĩduivʉbu Jʉ̃menijicʉre, “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i arĩduquiyepe aivʉ. Ʉbenita ʉ̃́re memecaivʉreca, “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ye arĩ coyʉbebi náre, ne jʉ abe boje ʉ̃́re.
3 Desconhecendo a justiça de Deus e procurando estabelecer a sua própria justiça, não se sujeitaram à justiça de Deus.
4 Jʉ̃menijicʉcapũravʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre, põeva ne meatenajiyepe ayʉ Cristoi daquiye jipocai. Diede jʉ aicõjenejaquemavʉ caivʉ ina jʉ arãjivʉre Cristore, boropatebevʉ barãjiyépe ayʉ ʉ̃i jã́inore.
4 Porque Cristo é o fim da lei, para justificar todo aquele que crê.
5 Aru Jʉ̃menijicʉ “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore” arĩ, ʉ̃i coyʉjʉroede põevare, ne d̶ájʉroe boje yópe ʉ̃i d̶aicõjeiye ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre, die borore Moisés bácʉvacari, yópe arĩ, toivarejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Ñai d̶arĩ bʉojayʉ caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe cʉcʉyʉme ʉ̃. Ʉ̃i d̶aicõjeiyepe d̶aiye boje coatede d̶abemʉ macʉyʉ́me ʉ̃ Jʉ̃menijicʉre jarʉvarĩ”, arejaquemavʉ Moisés bácʉ.
5 Ora, Moisés escreve da justiça que vem da lei: O homem que a praticar viverá por ela {Lv 18,5}.
6 — ausente —
6 Mas a justiça que vem da fé diz assim: Não digas em teu coração: Quem subirá ao céu? Isto é, para trazer do alto o Cristo;
7 — ausente —
7 ou: Quem descerá ao abismo? Isto é, para fazer voltar Cristo dentre os mortos.
8 Aru yópe Moisés bácʉvacari arĩ toivarejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Jʉ̃menijicʉi yávaiye me joabenoimu mʉre. Que baru coyʉrĩ ʉ̃i yávaiye méne jijecamuque aru jʉ arĩ ũmeque bʉojaivʉ mʉ”, arĩ toivarejaquemavʉ. Aru iye yávaiye méne cũinátʉrʉ baju coyʉivʉbu maja põevare, ne jʉ arãjiyepe aivʉ Jesucristore.
8 Que diz ela, afinal? A palavra está perto de ti, na tua boca e no teu coração {Dt 30,14}. Essa é a palavra da fé, que pregamos.
9 Mi jʉ aru Jʉ̃menijicʉi nacovaiye báquede Jesucristore yainore jarʉvarĩ, aru mi jʉ arĩ coyʉru mi jijecamuque, “Jesucristo ji jabocʉbe”, Jʉ̃menijicʉ mead̶acʉyʉme mʉre, mi coatebequiyepe ayʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ.
9 Portanto, se com tua boca confessares que Jesus é o Senhor, e se em teu coração creres que Deus o ressuscitou dentre os mortos, serás salvo.
10 Que teni ũmequedeca põeva jʉ aivʉbu Jesucristore, Jʉ̃menijicʉ “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i arĩ coyʉquiyepe aivʉ náre. Aru jijecamuquedeca põeva coyʉivʉbu jãvene Jesúrã, ʉ̃i mead̶aquiyepe aivʉ náre, ne coatebenajiyepe aivʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ.
10 É crendo de coração que se obtém a justiça, e é professando com palavras que se chega à salvação.
11 Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Ñai jʉ ayʉ Jʉ̃menijicʉre cʉyoje tebecʉyʉvacaribe”, arejaquemavʉ.
11 A Escritura diz: Todo o que nele crer não será confundido {Is 28,16}.
12 Jʉ̃menijicʉ que aibi caivʉ põevare, judíovare aru judíova ãmevʉre máre. Caivʉ põeva cũinátʉrʉtamu ʉ̃i jã́inoi. Jʉ̃menijicʉ cũinácʉrabe. Aru caivʉ ne jabocʉbe ʉ̃. Aru ʉrarõ mearo d̶acacʉyʉme Jʉ̃menijicʉ caivʉ ʉ̃́re jẽniaivʉre.
12 Pois não há distinção entre judeu e grego, porque todos têm um mesmo Senhor, rico para com todos os que o invocam,
13 Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Ácʉ põecʉ ʉ̃i jẽniaru Jʉ̃menijicʉre, ‘mʉ, ji jabocʉ’ arĩ, Jʉ̃menijicʉ mead̶acʉyʉme ʉ̃́re”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
13 porque todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,5}.
14 Apecʉ aquijichʉbi yʉre: Ʉbenita põeva jẽniaivʉ bʉojabenama Cristore, ʉ̃́re jʉ abevʉ baru. Aru jʉ aivʉ bʉojabenama ʉ̃́re, jápiabevʉ baru ʉ̃i yávaiye méne. Aru jápiaivʉ bʉojabenama iye yávaiye méne, coyʉipõeva ne buebedu náre.
14 Porém, como invocarão aquele em quem não têm fé? E como crerão naquele de quem não ouviram falar? E como ouvirão falar, se não houver quem pregue?
15 Aru ʉ̃i yávaiye méne coyʉipõeva bueivʉ bʉojabenama iye yávaiye méne, náre jarobedu, aquijichʉbi apecʉ. Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Jesús ʉ̃i yávaiye méne coyʉipõeva ne eaiyede põeva yebai, torojʉre d̶aivʉbu náre ne ũmei”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
15 E como pregarão, se não forem enviados, como está escrito: Quão formosos são os pés daqueles que anunciam as boas novas {Is 52,7}?
16 Apecʉ ʉ̃i que aru, yópe arĩ, coyʉjebu yʉ: Ʉbenita ina jápiaivʉ bácavʉ obedivʉ jʉ abema na iye yávaiye méne. Isaías bácʉvacari arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre: “Mʉ, ji jabocʉ, obebejĩna baju jʉ ad̶ama ñʉje borore”, arejaquemavʉ Isaías bácʉ Jʉ̃menijicʉre.
16 Mas não são todos que prestaram ouvido à boa nova. É o que exclama Isaías: Senhor, quem acreditou na nossa pregação {Is 53,1}?
17 Aru cojedeca apecʉ aquijichʉbi yʉre: “Põeva jʉ ad̶ama Cristore ne jápiaiye báquede ʉ̃i yávaiye méne. Aru põeva jápiad̶ama iye yávaiye méne coyʉipõeva ne bueiye báque boje náre”, aquijichʉbi apecʉ.
17 Logo, a fé provém da pregação e a pregação se exerce em razão da palavra de Cristo.
18 Ʉ̃i que aru, yópe arĩ, coyʉjebu yʉ: Jẽniari jã́ivʉ mʉre: ¿Israecavʉ jápiarejaquemari cãreja Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne? Jʉ̃́jʉ, jãve jápiarejaquemavʉ na diede. Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede ʉ̃i cʉed̶aiye báque borore:
18 Pergunto, agora: Acaso não ouviram? Claro que sim! Por toda a terra correu a sua voz, e até os confins do mundo foram as suas palavras {Sl 18,5}.
19 Aru bedióva cojedeca jẽniari jã́ivʉ mʉre: ¿Ina Israecavʉvacari coreóvarejaquemari aipe Jʉ̃menijicʉ d̶acʉyʉre? Jʉ̃́jʉ, jãve coreóvarejaquemavʉ na diede. Mamarʉmʉre apevʉre ne jipocai Moisés bácʉvacari, yópe arĩ, jʉ arejaquemavʉ ʉ̃i toivaiye báqueque Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Tebutede d̶acʉyʉmu yʉ mʉjare apevʉ põevare, jãve põeyajubocavʉ ãmevʉque. Aru jorojĩne d̶acʉyʉmu yʉ mʉjare põeyajubocavʉ ãrʉmevʉque”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Israecavʉre.
19 E pergunto ainda: Acaso Israel não o compreendeu? Já Moisés lhes havia dito: Eu vos despertarei ciúmes com um povo que não merece este nome; provocar-vos-ei a ira contra uma nação insensata {Dt 32,21}.
20 Aru Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede Isaías bácʉre napimecʉva, yópe ãri: “Ina põeva ye vobevʉ bácavʉ yʉre, nárecabu eaivʉ yʉre. Aru yʉ jã́d̶ovarejacacʉ ji baju ina põeva ye jẽniari jã́mevʉ bácavʉre yʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
20 E Isaías se abalança a dizer: Fui achado pelos que não me buscavam; manifestei-me aos que não perguntavam por mim {Is 65,1}.
21 Ʉbenita Israecavʉre ne borore Jʉ̃menijicʉ arejaquemavʉ: “Caijãravʉare cãrijimene d̶aiyʉrĩduivʉ yʉ ina põeva jʉ abevʉre aru maucʉvarivʉre yʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Isaías bácʉi toivaiye báquede.
21 Ao passo que a respeito de Israel ele diz: Todo o dia estendi as minhas mãos a um povo desobediente e teimoso {Is 65,2}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.