Romanos 10

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mʉja, jívʉ, parʉrõreca ʉvʉ yʉ ji ũmei ina Israecavʉre, ji yajubocavʉre, ne jʉ arãjiyepe ayʉ Jesucristore, Jʉ̃menijicʉi mead̶aquiyepe ayʉ náre, ne coatebenajiyepe ayʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ. Que baru ʉrarõreca jẽniavaivʉ Jʉ̃menijicʉque náre boje.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Yʉ jãve mʉjare coyʉivʉ. Nácapũravʉ ʉrarõ memecaiyʉrĩduivʉbu Jʉ̃menijicʉre ʉ̃i ʉrõpe. Ʉbenina “Yópe Jʉ̃menijicʉi ʉrõpe d̶aivʉbu ñʉja”, arĩ dápiad̶ama na. Ʉbenita yéde d̶abenama na yópe ʉ̃i ʉrõpe.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Jápiarĩ eabenama Jʉ̃menijicʉ coyʉyʉre “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore” põevare, ne jʉ aiyede ʉ̃́re. Que baru nácapũravʉ memecarĩduivʉbu Jʉ̃menijicʉre, “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i arĩduquiyepe aivʉ. Ʉbenita ʉ̃́re memecaivʉreca, “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ye arĩ coyʉbebi náre, ne jʉ abe boje ʉ̃́re.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Jʉ̃menijicʉcapũravʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i d̶aicõjeiyede ʉ̃i coyʉiye báquede Moisés bácʉre, põeva ne meatenajiyepe ayʉ Cristoi daquiye jipocai. Diede jʉ aicõjenejaquemavʉ caivʉ ina jʉ arãjivʉre Cristore, boropatebevʉ barãjiyépe ayʉ ʉ̃i jã́inore.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Aru Jʉ̃menijicʉ “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore” arĩ, ʉ̃i coyʉjʉroede põevare, ne d̶ájʉroe boje yópe ʉ̃i d̶aicõjeiye ʉ̃i coyʉiye báquepe Moisés bácʉre, die borore Moisés bácʉvacari, yópe arĩ, toivarejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Ñai d̶arĩ bʉojayʉ caiye iye Jʉ̃menijicʉi d̶aicõjeiyepe cʉcʉyʉme ʉ̃. Ʉ̃i d̶aicõjeiyepe d̶aiye boje coatede d̶abemʉ macʉyʉ́me ʉ̃ Jʉ̃menijicʉre jarʉvarĩ”, arejaquemavʉ Moisés bácʉ.
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 — ausente —
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 — ausente —
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Aru yópe Moisés bácʉvacari arĩ toivarejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Jʉ̃menijicʉi yávaiye me joabenoimu mʉre. Que baru coyʉrĩ ʉ̃i yávaiye méne jijecamuque aru jʉ arĩ ũmeque bʉojaivʉ mʉ”, arĩ toivarejaquemavʉ. Aru iye yávaiye méne cũinátʉrʉ baju coyʉivʉbu maja põevare, ne jʉ arãjiyepe aivʉ Jesucristore.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Mi jʉ aru Jʉ̃menijicʉi nacovaiye báquede Jesucristore yainore jarʉvarĩ, aru mi jʉ arĩ coyʉru mi jijecamuque, “Jesucristo ji jabocʉbe”, Jʉ̃menijicʉ mead̶acʉyʉme mʉre, mi coatebequiyepe ayʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Que teni ũmequedeca põeva jʉ aivʉbu Jesucristore, Jʉ̃menijicʉ “Boropatebevʉ mʉja ji jã́inore”, ʉ̃i arĩ coyʉquiyepe aivʉ náre. Aru jijecamuquedeca põeva coyʉivʉbu jãvene Jesúrã, ʉ̃i mead̶aquiyepe aivʉ náre, ne coatebenajiyepe aivʉ ʉ̃́re jarʉvarĩ.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Ñai jʉ ayʉ Jʉ̃menijicʉre cʉyoje tebecʉyʉvacaribe”, arejaquemavʉ.
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Jʉ̃menijicʉ que aibi caivʉ põevare, judíovare aru judíova ãmevʉre máre. Caivʉ põeva cũinátʉrʉtamu ʉ̃i jã́inoi. Jʉ̃menijicʉ cũinácʉrabe. Aru caivʉ ne jabocʉbe ʉ̃. Aru ʉrarõ mearo d̶acacʉyʉme Jʉ̃menijicʉ caivʉ ʉ̃́re jẽniaivʉre.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Ácʉ põecʉ ʉ̃i jẽniaru Jʉ̃menijicʉre, ‘mʉ, ji jabocʉ’ arĩ, Jʉ̃menijicʉ mead̶acʉyʉme ʉ̃́re”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Apecʉ aquijichʉbi yʉre: Ʉbenita põeva jẽniaivʉ bʉojabenama Cristore, ʉ̃́re jʉ abevʉ baru. Aru jʉ aivʉ bʉojabenama ʉ̃́re, jápiabevʉ baru ʉ̃i yávaiye méne. Aru jápiaivʉ bʉojabenama iye yávaiye méne, coyʉipõeva ne buebedu náre.
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 Aru ʉ̃i yávaiye méne coyʉipõeva bueivʉ bʉojabenama iye yávaiye méne, náre jarobedu, aquijichʉbi apecʉ. Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede: “Jesús ʉ̃i yávaiye méne coyʉipõeva ne eaiyede põeva yebai, torojʉre d̶aivʉbu náre ne ũmei”, arĩ toivaicõjenejaquemavʉ.
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Apecʉ ʉ̃i que aru, yópe arĩ, coyʉjebu yʉ: Ʉbenita ina jápiaivʉ bácavʉ obedivʉ jʉ abema na iye yávaiye méne. Isaías bácʉvacari arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉre: “Mʉ, ji jabocʉ, obebejĩna baju jʉ ad̶ama ñʉje borore”, arejaquemavʉ Isaías bácʉ Jʉ̃menijicʉre.
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Aru cojedeca apecʉ aquijichʉbi yʉre: “Põeva jʉ ad̶ama Cristore ne jápiaiye báquede ʉ̃i yávaiye méne. Aru põeva jápiad̶ama iye yávaiye méne coyʉipõeva ne bueiye báque boje náre”, aquijichʉbi apecʉ.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Ʉ̃i que aru, yópe arĩ, coyʉjebu yʉ: Jẽniari jã́ivʉ mʉre: ¿Israecavʉ jápiarejaquemari cãreja Jʉ̃menijicʉi yávaiye méne? Jʉ̃́jʉ, jãve jápiarejaquemavʉ na diede. Jʉ̃menijicʉ, yópe arĩ, toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede ʉ̃i cʉed̶aiye báque borore:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Aru bedióva cojedeca jẽniari jã́ivʉ mʉre: ¿Ina Israecavʉvacari coreóvarejaquemari aipe Jʉ̃menijicʉ d̶acʉyʉre? Jʉ̃́jʉ, jãve coreóvarejaquemavʉ na diede. Mamarʉmʉre apevʉre ne jipocai Moisés bácʉvacari, yópe arĩ, jʉ arejaquemavʉ ʉ̃i toivaiye báqueque Jʉ̃menijicʉi yávaiyede: “Tebutede d̶acʉyʉmu yʉ mʉjare apevʉ põevare, jãve põeyajubocavʉ ãmevʉque. Aru jorojĩne d̶acʉyʉmu yʉ mʉjare põeyajubocavʉ ãrʉmevʉque”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Israecavʉre.
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Aru Jʉ̃menijicʉ toivaicõjenejaquemavʉ ʉ̃i yávaiyede Isaías bácʉre napimecʉva, yópe ãri: “Ina põeva ye vobevʉ bácavʉ yʉre, nárecabu eaivʉ yʉre. Aru yʉ jã́d̶ovarejacacʉ ji baju ina põeva ye jẽniari jã́mevʉ bácavʉre yʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ.
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Ʉbenita Israecavʉre ne borore Jʉ̃menijicʉ arejaquemavʉ: “Caijãravʉare cãrijimene d̶aiyʉrĩduivʉ yʉ ina põeva jʉ abevʉre aru maucʉvarivʉre yʉre”, arejaquemavʉ Jʉ̃menijicʉ Isaías bácʉi toivaiye báquede.
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.