Apocalipse 6
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs BKJ
1 No yóbore, jã́cacʉ Cristore, ovejajĩcʉ ne aimʉre, burayʉre cũináyabede iye siete paiyabea jãjariyabeaquede. Aru jápiacacʉ cũinácʉ ina apʉrivʉcacʉ ayʉre ʉ̃i yávaino bʉjinoque yópe õpo tʉinope. Yópe arĩ, “Dajacʉ”, áme ʉ̃.
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Jã́cacʉ cũinácʉ caballo bocʉre. Ñai tubacʉ ʉ̃́ra cʉvacʉ ʉ̃i tẽ́mutarabʉre ʉ̃i pʉrʉi. Jímʉ mateáme cũinátarabʉ jipobʉ ad̶aitarabʉre yópe ne jíyepe ñai vainí tʉyʉre. Etame vainí tʉyʉ apevʉre jocarĩ, aru vainí tʉcʉyʉ máre.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Ñai ovejajĩcʉ ʉ̃i buraiyede apeyabe jãjariyabede, jápiacacʉ apecʉ ina apʉrivʉcacʉre, “Dajacʉ” ayʉre.
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Que aiyeda, etame apecʉ caballo, jũacʉ. Ñai tubacʉ ʉ̃́ra ãd̶amatede d̶aicõjeimʉ mateáme ijãravʉcavʉre, ne boarĩ́ jarʉvarãjiyepe ayʉ ne baju. Que teni cãrijimenore cũiné d̶aicõjeimʉ mateáme. Cʉvateame cũináve boaicarove ʉ̃mʉjʉrivede.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 No yóboi, ñai ovejajĩcʉ ʉ̃i buraiyede apeyabe jãjariyabede, jápiacacʉ apecʉ ina apʉrivʉcacʉre, “Dajacʉ” ayʉre. Jã́cacʉ cũinácʉ caballo ñemicʉre. Ñai tubacʉ ʉ̃́ra cʉvateame cũináro dʉcʉéde corevainore ʉ̃i pʉrʉi.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Jápiacacʉ apeno yávainore yópe. Jápurateavʉ̃ ina yóvaicʉvaivʉ apʉrivʉ jẽnebore. Yópe arĩ, coyʉávʉ̃:
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 No yóboi, ñai ovejajĩcʉ ʉ̃i buraiyede apeyabe jãjariyabede, jápiacacʉ apecʉ ina apʉrivʉcacʉre, “Dajacʉ” ayʉre.
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Jã́cacʉ cũinácʉ caballo cʉ̃rajʉmecʉre. Ñai tubacʉ ʉ̃́ra Yaino ãmicʉcʉ. Aru ʉ̃i yóbore dáme cũinácʉ, Toabo cũimébo ãmicʉcʉ. Boarĩ́ jarʉvaicõjeimara mateima ina obedivʉ põeva ijãravʉcavʉ. Caivʉ ijãravʉcavʉ yópe yóvaicʉvaivʉ yajuboa teni, yópe cũináyajubocavʉ boarĩ́ jarʉvaicõjeimara mateima na boainoque, aru ãvʉéque, duica ijiéque, aru ãimara jijecʉrivʉque máre.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 No yóboi, ñai ovejajĩcʉ ʉ̃i buraiyede apeyabe jãjariyabede, jã́cacʉ apevʉ yaivʉ bácavʉ ne ũmene. Caivʉ ina boarĩ́ jarʉvaimara mácavʉre ne coyʉiye báque boje Jʉ̃menijicʉi yávaiyede, ne ũmene jã́cacʉ yʉ Jʉ̃menijicʉre jícaiyede juaiva cãchinoi. Dajocabevʉva “Jãvemu” arĩ coyʉrejaquemavʉ Jesucristoi yávaiye méne.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Bʉjié cod̶oboborĩ, yópe aima:
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Ina yaivʉ bácavʉ jímara mateima ne cuitótecajea boricajeare. Aru coyʉimara mateima iye yávaiyede:
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 No yóboi, jã́cacʉ ñai ovejajĩcʉ ʉ̃i buraiyede apeyabe jãjariyabede. Pare cújiavʉ̃ caino joborõ. Aviá ñemiteame yópe põeva ne doiyepe ñeminicajede, orãjivʉ yaivʉ bácavʉre. Aru aviá ñamicacʉ jũacʉ bajura bateáme yópe jivepe.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Ina abiácova tʉima cavarõre jocarĩ, yópe jocʉcʉ jẽidʉa tʉiyepe jocʉcʉre jocarĩ ũmevʉ pare japuiyede.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 No cavarõ bíjavʉ̃, yópe toivaiye báque bíjaiyepe paperayocare cãriáriburu yóboi. Aru caicũa cʉ̃racũa, caiye jiavʉa máre jarʉvavʉ̃ die cʉrõre jocarĩ.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Dinʉmʉre caivʉ jabova, aru cõjeivʉ, churaravai jabova, cʉve cʉvarivʉ, parʉrivʉ, yebacavʉ, aru yebacavʉ ãmevʉ máre dupinanʉima cʉ̃racobea jívʉi aru cʉ̃racũa ʉracũa cʉ̃raboa jẽneboi máre.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Cod̶oboborĩ órejaima cʉ̃racũa ʉracũare aru cʉ̃raboare máre, yópe arĩ:
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Jave eaivʉ ijãravʉ parʉrijãravʉ, caivʉ Jʉ̃menijicʉre jʉ abevʉ ne ñájijãravʉ. Ñame bʉojarĩ númenama náre copʉ, ñai jabocʉi dobarõ mearo coricacarõi dobacʉre aru ñai ovejajĩcʉre máre, arĩ cod̶oboboima na, jidʉrivʉ.
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.