Apocalipse 10
Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs NVI
1 No yóboi, jã́cacʉ apecʉ ángele parʉcʉre, ẽmeñʉre cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Cũinábo ocopenibo cũmavʉ ʉ̃́re. Cũinácʉ náme cʉ́teame ʉ̃i jipobʉ pʉenoi. Ʉ̃i jiva pẽoávʉ yópe aviái pẽoiyepe. Aru ʉ̃i ãrad̶oa yópe edivea uruiyepe toaque ãrojae mateávʉ̃.
1 Então vi outro anjo poderoso, que descia do céu. Ele estava envolto numa nuvem, e havia um arco-íris acima de sua cabeça. Sua face era como o sol, e suas pernas eram como colunas de fogo.
2 Cʉvateame ʉ̃i pʉrʉi cũináyoca quĩ́jiyoca paperayoca cãriáiyocare. Diyoca voaiyoca bácarõ mateávʉ̃. Núteame ʉ̃i cʉboba meapũravʉcacʉbobaque jia ʉrad̶ai aru ʉ̃i cʉboba cãcopũravʉcacʉbobaque joborõi.
2 E ele segurava um livrinho, que estava aberto em sua mão. Colocou o pé direito sobre o mar e o pé esquerdo sobre a terra,
3 Cod̶oboboame yávaino bʉjinoque yópe león ãmicʉcʉ ãimacʉ yavipe páyʉi cod̶oboboiyepe. Ʉ̃i cod̶oboborĩburu yóbore, jápiacacʉ siete painoa õpo tʉinoare.
3 e deu um alto brado, como o rugido de um leão. Quando ele bradou, os sete trovões falaram.
4 Õpo tʉrĩburu yóboi, toivajʉrocʉ batecácʉ ne yávainore. Ʉbenita jápiacacʉ apeno yávaino cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Yópe arĩ, coyʉávʉ̃ yʉre:
4 Logo que os sete trovões falaram, eu estava prestes a escrever, mas ouvi uma voz do céu, que disse: "Sele o que disseram os sete trovões, e não o escreva".
5 Dinʉmʉre ñai ángele, ji jã́imʉ mácʉ núcʉre jia ʉrad̶ai aru joborõi máre, jãmʉóame ʉ̃i pʉrʉ meapũravʉcapʉrʉre cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi. Aru yópe arĩ, coyʉáme:
5 Então o anjo que eu tinha visto de pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 —Jʉ̃menijicʉrecabe apʉcʉ cainʉmʉa. Ʉ̃́recabe cʉed̶ayʉ bácʉ cavarõre aru caivʉ cavarõcavʉre aru caiye cavarõquede máre, aru joborõre aru caivʉ joborõcavʉre aru caiye joborõquede máre, aru jia ʉrad̶are aru caivʉ jia ʉrad̶acavʉre aru caiye jia ʉrad̶aquede máre. Ñai Jʉ̃menijicʉ d̶are d̶ajacʉrĩ yópe ji aiyepe: Napini corequiye cʉbejad̶eni. Jãravʉ cũiquíyebu.
6 e jurou por aquele que vive para todo o sempre, que criou os céus e tudo o que neles há, a terra e tudo o que nela há, e o mar e tudo o que nele há, dizendo: "Não haverá mais demora!
7 Quénora apecʉ ángele, ina siete paivʉ pinidʉcacʉ, ʉ̃i japurĩ bʉiyede ʉ̃i japuiyore, Jʉ̃menijicʉ d̶acʉyʉme yópe ʉ̃i dápiaiye báquepedeca. D̶acʉyʉme yópe ʉ̃i jã́d̶ovameno mácarõpe jipocamia ʉ̃i coyʉiye báquede ina ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ʉ̃́re memecaivʉ bácavʉre, arĩ coyʉáme ñai ángele.
7 Mas, nos dias em que o sétimo anjo estiver para tocar sua trombeta, vai se cumprir o mistério de Deus, da forma como ele o anunciou aos seus servos, os profetas".
8 Dinʉmʉre jápiacacʉ bedióva cojedeca no yávainore, ji jápiaiye báquede cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Yópe arĩ, coyʉávʉ̃ yʉre:
8 Depois falou comigo mais uma vez a voz que eu tinha ouvido falar do céu: "Vá, pegue o livro aberto que está na mão do anjo que se encontra de pé sobre o mar e sobre a terra".
9 Que baru ñai ángele yebai nʉri jẽniacacʉ, ʉ̃i jíquiyepe ayʉ yʉre diyoca quĩ́jiyocare. Aru ʉ̃́capũravʉ áme yʉre:
9 Assim me aproximei do anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Ele me disse: "Pegue-o e coma-o! Ele será amargo em seu estômago, mas em sua boca será doce como mel".
10 Diyoca quĩ́jiyocare ĩcacʉ ʉ̃i pʉrʉre jocarĩ. Aru ãcacʉ yʉ. Mumicoro ẽmijʉepe dápurateavʉ̃ ji jijecamure. Ʉbenita jãrʉóriburu yóboi jʉ̃meteavʉ̃ ji yapibʉre.
10 Peguei o livrinho da mão do anjo e o comi. Ele me pareceu doce como mel em minha boca; mas, ao comê-lo, senti que o meu estômago ficou amargo.
11 Dinʉmʉre coyʉima yʉre, yópe arĩ:
11 Então me foi dito: "É preciso que você profetize de novo acerca de muitos povos, nações, línguas e reis".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.