Apocalipse 10

Majepacʉ jʉ̃menijicʉi yávaiye mamaene coyʉitucubo (CUBNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 No yóboi, jã́cacʉ apecʉ ángele parʉcʉre, ẽmeñʉre cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Cũinábo ocopenibo cũmavʉ ʉ̃́re. Cũinácʉ náme cʉ́teame ʉ̃i jipobʉ pʉenoi. Ʉ̃i jiva pẽoávʉ yópe aviái pẽoiyepe. Aru ʉ̃i ãrad̶oa yópe edivea uruiyepe toaque ãrojae mateávʉ̃.
1 E eu vi um outro anjo poderoso descer do céu, vestido com uma nuvem; e um arco-íris estava sobre a sua cabeça, e a sua face era como o sol, e seus pés como pilares de fogo.
2 Cʉvateame ʉ̃i pʉrʉi cũináyoca quĩ́jiyoca paperayoca cãriáiyocare. Diyoca voaiyoca bácarõ mateávʉ̃. Núteame ʉ̃i cʉboba meapũravʉcacʉbobaque jia ʉrad̶ai aru ʉ̃i cʉboba cãcopũravʉcacʉbobaque joborõi.
2 E ele tinha em sua mão um pequeno livro aberto; e ele pôs o seu pé direito sobre o mar, e o seu pé esquerdo sobre a terra,
3 Cod̶oboboame yávaino bʉjinoque yópe león ãmicʉcʉ ãimacʉ yavipe páyʉi cod̶oboboiyepe. Ʉ̃i cod̶oboborĩburu yóbore, jápiacacʉ siete painoa õpo tʉinoare.
3 e clamou em alta voz, como quando um leão ruge; e quando ele clamou, sete trovões proferiram suas vozes.
4 Õpo tʉrĩburu yóboi, toivajʉrocʉ batecácʉ ne yávainore. Ʉbenita jápiacacʉ apeno yávaino cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Yópe arĩ, coyʉávʉ̃ yʉre:
4 E quando os sete trovões proferiram suas vozes, eu estava prestes a escrever; e ouvi uma voz do céu me dizendo: Sela essas coisas que os sete trovões proferiram, e não as escrevas.
5 Dinʉmʉre ñai ángele, ji jã́imʉ mácʉ núcʉre jia ʉrad̶ai aru joborõi máre, jãmʉóame ʉ̃i pʉrʉ meapũravʉcapʉrʉre cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõi. Aru yópe arĩ, coyʉáme:
5 E o anjo que eu vi em pé sobre o mar, e sobre a terra levantou sua mão ao céu;
6 —Jʉ̃menijicʉrecabe apʉcʉ cainʉmʉa. Ʉ̃́recabe cʉed̶ayʉ bácʉ cavarõre aru caivʉ cavarõcavʉre aru caiye cavarõquede máre, aru joborõre aru caivʉ joborõcavʉre aru caiye joborõquede máre, aru jia ʉrad̶are aru caivʉ jia ʉrad̶acavʉre aru caiye jia ʉrad̶aquede máre. Ñai Jʉ̃menijicʉ d̶are d̶ajacʉrĩ yópe ji aiyepe: Napini corequiye cʉbejad̶eni. Jãravʉ cũiquíyebu.
6 e jurou por aquele que vive para sempre e sempre, o qual criou o céu, e as coisas que nele há, e a terra, e as coisas que nela há; e o mar, e as coisas que nele há, que não haverá mais tempo.
7 Quénora apecʉ ángele, ina siete paivʉ pinidʉcacʉ, ʉ̃i japurĩ bʉiyede ʉ̃i japuiyore, Jʉ̃menijicʉ d̶acʉyʉme yópe ʉ̃i dápiaiye báquepedeca. D̶acʉyʉme yópe ʉ̃i jã́d̶ovameno mácarõpe jipocamia ʉ̃i coyʉiye báquede ina ʉ̃i yávaiyede coyʉcaipõeva mácavʉ ʉ̃́re memecaivʉ bácavʉre, arĩ coyʉáme ñai ángele.
7 Mas nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele começar a soar, o mistério de Deus será cumprido, como ele declarou a seus servos, os profetas.
8 Dinʉmʉre jápiacacʉ bedióva cojedeca no yávainore, ji jápiaiye báquede cavarõ mearo Jʉ̃menijicʉi cʉrõre jocarĩ. Yópe arĩ, coyʉávʉ̃ yʉre:
8 E a voz que eu ouvi do céu falou comigo novamente, e disse: Vai e toma o pequeno livro que está aberto na mão do anjo que esteve em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Que baru ñai ángele yebai nʉri jẽniacacʉ, ʉ̃i jíquiyepe ayʉ yʉre diyoca quĩ́jiyocare. Aru ʉ̃́capũravʉ áme yʉre:
9 E eu fui até o anjo, e lhe disse: Dá-me o pequeno livro. E ele me disse: Toma-o e come-o; e ele fará teu ventre amargo, mas em tua boca será doce como o mel.
10 Diyoca quĩ́jiyocare ĩcacʉ ʉ̃i pʉrʉre jocarĩ. Aru ãcacʉ yʉ. Mumicoro ẽmijʉepe dápurateavʉ̃ ji jijecamure. Ʉbenita jãrʉóriburu yóboi jʉ̃meteavʉ̃ ji yapibʉre.
10 E eu tomei o pequeno livro da mão do anjo, e o comi; e ele era na minha boca doce como o mel; e assim que eu terminei de comê-lo, meu ventre ficou amargo.
11 Dinʉmʉre coyʉima yʉre, yópe arĩ:
11 E ele me disse: Tu deves profetizar novamente diante de muitos povos, e nações, e línguas, e reis.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.