Atos 27
I T’an Dios (CTUBL) vs VC
1 Che' bʌ tsi' ña'tayob wersa mic majlel lojon ti barco ti Italia, jini año' bʌ i ye'tel tsi' yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yaño' bʌ xñujp'elob ti' c'ʌb i yaj capitán soldadojob i c'aba' Julio, i winic Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Tsa' ochiyon lojon ti barco ch'oyol bʌ ti Adramitio woli bʌ i majlel ti tejclum tac am bʌ ti' ti' ñajb ya' ti Asia. Tsa' ochiyon lojon quic'ot Aristarco jini ch'oyol bʌ ti Tesalónica ya' ti Macedonia. Tsa' majliyon lojon.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ti yijc'ʌlal tsa' c'otiyon lojon ti Sidón. Uts'at chuqui tsi' melbe Pablo jini Julio. Tsi' yʌc'ʌ i t'an cha'an mi' majlel ti jula' ba'an i cʌñʌyo' bʌ, cha'an mi' poj jijlel yic'otob.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Che' bʌ tsa' loq'uiyon lojon ya'i, tsa' majliyon lojon lʌc'ʌl ti Chipre ba' ma'anic cabʌl ic', come jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Che' bʌ tsa' ñumiyon lojon ti colem ñajb ba'an Cilicia yic'ot Panfilia, tsa' c'otiyon ti Mira, jini tejclum ti Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Ya'i i yaj capitán soldadojob tsi' taja jump'ejl barco ch'oyol bʌ ti Alejandría woli bʌ i majlel ti Italia. Tsi' yotsayon lojon.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Cabʌl q'uin c'unte' jach tsac xʌñʌ lojon majlel. Wocol tsa' c'otiyon lojon ya' ti Gnido. Jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel. Jini cha'an tsa' majliyon lojon ya' ti Creta lʌc'ʌl ti Salmón ba' ma'anic cabʌl ic'.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Wocol jach tsaj c'unte' xʌñʌ lojon majlel ya' ti' t'ejl Creta. Tsa' c'otiyon lojon ti tejclum i c'aba' Wen Bʌ i Jijlib Barco lʌc'ʌl ti jini tejclum i c'aba' Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Tsa' sajti cabʌl q'uin. Bʌbʌq'uen mi lac chʌn cha'len xʌmbal ti barco, come ñumenix i q'uiñilel ch'ajb. Jini cha'an Pablo tsi' tiq'uiyob.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Tsi' subeyob: Winicob, mic ña'tan che' mi lac majlel ti barco mi caj lac taj cabʌl wocol. Cabʌl mi caj i jilel lac chubʌ'an, mach cojic jach jini barco yic'ot i cuch pero joñonla ja'el, che'en.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Jini i yaj capitán soldadojob ma'anic tsi' jac'be i t'an Pablo. Tsi' jac'be i t'an jini xtoj'esa barco yic'ot i yum jini barco.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Mach abi wenic i jijlib barco ya' ba' añob. Wocol abi mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal ya'i. Jini cha'an ñumen cabʌlob jini yomo' bʌ loq'uel ya' ba' jijlemob. Yomob c'otel c'ʌlʌl ti Fenice ba' uts'at i jijlib barco cha'an ya'i mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal mi tsa' mejliyob. Jini Fenice jump'ejl tejclum ya' ti Creta am bʌ ti' tojel nordeste yic'ot ti' tojel sudeste.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Che' bʌ tsa' tejchi c'unte' bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur, tsi' lon ña'tayob uts'at mi' majlelob. Tsi' letsʌbeyob i pislel barco. Tsa' cajiyob ti xʌmbal majlel lʌc'ʌl ti' ti' ñajb ya' ti Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Mach jalic tsa' tejchi wen p'ʌtʌl bʌ ñuqui ic' i c'aba' Euroclidón.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Tsi' jats'ʌ jini barco. Ma'anic tsa' mejli ti xʌmbal jini barco cha'an ic'. Tsaj cʌyʌ lojon c toj'esan majlel barco. Tsi' wersa chocoyon lojon majlel jini ic'.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Che' bʌ tsa' c'otiyon lojon ba' ma'anic cabʌl ic' lʌc'ʌl ti' t'ejl ch'o'ch'oc bʌ lum joyol bʌ ti ja' i c'aba' Clauda, wocol tsa' mejli j cʌch lojon jini ch'o'ch'oc bʌ barco.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Tsa' ujti i ch'uyob jini ch'o'ch'oc bʌ barco, tsi' bʌn cʌchʌyob jini colem barco. Tsi' bʌc'ñayob i cujob i bʌ ti bulul bʌ lum i c'aba' Sirte am bʌ ti' mal ñajb. Tsi' ju'sʌbeyob i pislel barco. Tsa' wersa chojquiyob sujtel cha'an ic'.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 C'ax cabʌl tsi' jats'ʌ barco jini ñuqui ic'. Ti yijc'ʌlal tsa' caji i sejb'esañob barco.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ti' yuxp'ejlel q'uin tsac bajñel choco lojon loq'uel i bʌl jini barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'anic tsiquil mi q'uin mi ec'. C'ax p'ʌtʌl to jini ic'. Tsac ña'ta lojon ma'anic mi caj c chʌn colel lojon.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Cabʌl q'uin ma'anic tsaj c'uxu lojon waj. Jini cha'an Pablo tsa' wa'le ti yojlil ba' añob. Tsi' yʌlʌ: Winicob, uts'at tsa'ic la' jac'beyon c t'an. Uts'at machic tsa' loq'uiyetla ti Creta. Che' jini ma'anic tsa' sajti la' chubʌ'an. Ma'anic tsa' la' wubi wocol.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Wʌle mic wen subeñetla, tijicñesan la' pusic'al come ma'anic majch mi caj i chʌmel mi juntiquileticla. Cojach mi caj i jilel jini barco.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Come sajmʌl ti ac'ʌlel tsa' wa'le i yángel Dios ba' añon. I cha'añon jini Dios. Mic cha'liben i ye'tel.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Tsi' yʌlʌ: “Mach ma' cha'len bʌq'uen Pablo. Wersa mi caj a wa'tʌl ti' tojlel César. Awilan, Dios tsa'ix i yʌq'ueyet pejtelel woliyo' bʌ ti xʌmbal a wic'ot che' bajche' tsa' c'ajtibe”, che'en.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Jini cha'an, winicob, tijicñesan la' pusic'al come mic ñop mi caj i yujtel che' bajche' tsi' subeyon Dios.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Wersa mi caj lac chojquel majlel ti jump'ejl lum joyol bʌ ti ja'. Che' tsi' yʌlʌ Pablo.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Che' ti' chʌnlujump'ejlel (14) ac'ʌlel che' bʌ tsa' ñijcʌntiyon lojon majlel ti colem ñajb i c'aba' Adriático, ti ojlil ac'ʌlel tsi' ña'tayob jini x'e'telob ti barco lʌc'ʌlix añon lojon ti' ti' ñajb.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Tsi' p'isiyob i tamlel ja'. An junc'al ti jajl. Ti yambʌ jumuc' tsi' cha' p'isiyob. An jax jo'lujunjajl.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Tsi' cha'leyob bʌq'uen ame mi' cuj i bʌ barco ti xajlel tac am bʌ ti' mal ja'. Tsi' chocoyob ti ja' chʌmp'ejl i cʌlib barco ti' yebal barco. Wocol tsi' ñusayob ac'ʌlel.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Jini x'e'telob ti barco tsi' ñopoyob puts'el majlel yic'ot ch'o'ch'oc bʌ barco. Tsi' ju'sayob ti colem ñajb. Tsi' meleyob che' bajche' mi yomob i choc jubel i cʌlib barco ya' ti' ñi'.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pablo tsi' sube i yaj capitán soldadojob yic'ot pejtelel soldadojob: Mi ma'anic mi' yajñelob ti' mal barco jini x'e'telob, ma'anic mi mejlel la' colel jatetla, che'en.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Jini cha'an jini soldadojob tsi' tsepbeyob i lazojlel jini ch'o'ch'oc bʌ barco cha'an mi' yʌc' ti sajtel.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Che' bʌ wolix i sʌc'an, Pablo tsi' subeyob cha'an mi' c'uxob i bʌl i ñʌc' ti pejtelelob. Tsi' yʌlʌ: I lajchʌmp'ejlelix q'uin woli la' ñusan wocol. Woliyetla ti ch'ajb. Ma'anic chuqui tsa' la' c'uxu.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Jini cha'an mic subeñetla ti wocol t'an yom mi la' cha'len we'el cha'an mi la' p'ʌt'an. Ma'anic mi caj i sajtel mi junt'ujmic i tsutsel la' jol mi ti juntiquileticla, che'en Pablo.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Che' bʌ tsa' ujti i sub jini t'an, tsi' ch'ʌmʌ waj. Tsi' sube Dios wocolix i yʌlʌ ti' tojlel pejtelel winicob. Tsi' xet'e. Tsa' caji i c'ux.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Tsa' ñuc'ayob i pusic'al ti pejtelelob. Tsa' cajiyob ti we'el ja'el.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Añon lojon lujunc'al yic'ot wʌclujuntiquil i chʌnc'al (276) ti' mal barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Che' ñajobix tsi' sejb'esayob jini barco. Tsi' chocoyob ochel c'uxbil bʌ i wut jam ti colem ñajb.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Che' bʌ tsa' sʌc'a ma'anic tsi' cʌñʌyob jini lum. Tsi' q'ueleyob junxʌjc' ñajb ba' tsa' ochi ti lum. Ya' yomob i ñijcan majlel barco ti' ti' i xʌc' ñajb, mi tsa' mejliyob.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Jini cha'an tsi' tsepbeyob i lazojlel i cʌlib tac barco. Ya' tsi' cʌyʌyob ti colem ñajb. Tsi' jitiyob lazo tsa' bʌ i chucu i toj'esʌjib barco. Tsi' letsayob i pislel i ñi' barco cha'an mi' chuc ic'. Tsi' ñopoyob majlel ti' ti' ñajb.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Tsa' tiliyob ba' t'oxbil jini ñajb cha'an bulul bʌ lum. Ya' tsa' cʌle ba' jay jini ja'. Tsa' ts'ʌjpi i ñi' barco ti lum. Ma'anic tsa' mejli i ñijcañob. I yit jini barco tsa' caji ti xujlel cha'an cabʌl tsi' jats'ʌ ja'.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Jini soldadojob yomob i tsʌnsan xñujp'elob cha'an ma'anic mi' puts'elob ti ñuxijel.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 I yaj capitán soldadojob tsi' tiq'uiyob come yom i coltan Pablo. Tsi' subeyob cha'an mi' chocob ochel i bʌ che' bajche' jaytiquil yujilo' bʌ ñuxijel cha'an mi' c'otelob ñaxan ti lum.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Jini tsa' bʌ cʌleyob tsi' c'ʌñʌyob tabla, ojlil tsi' c'ʌñʌyob i xujt'il tac jini barco. Che' jini, uts'at tsa' c'otiyob ti lum ti pejtelelob.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.