Atos 27
I T’an Dios (CTUBL) vs NAA
1 Che' bʌ tsi' ña'tayob wersa mic majlel lojon ti barco ti Italia, jini año' bʌ i ye'tel tsi' yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yaño' bʌ xñujp'elob ti' c'ʌb i yaj capitán soldadojob i c'aba' Julio, i winic Augusto.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Tsa' ochiyon lojon ti barco ch'oyol bʌ ti Adramitio woli bʌ i majlel ti tejclum tac am bʌ ti' ti' ñajb ya' ti Asia. Tsa' ochiyon lojon quic'ot Aristarco jini ch'oyol bʌ ti Tesalónica ya' ti Macedonia. Tsa' majliyon lojon.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ti yijc'ʌlal tsa' c'otiyon lojon ti Sidón. Uts'at chuqui tsi' melbe Pablo jini Julio. Tsi' yʌc'ʌ i t'an cha'an mi' majlel ti jula' ba'an i cʌñʌyo' bʌ, cha'an mi' poj jijlel yic'otob.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Che' bʌ tsa' loq'uiyon lojon ya'i, tsa' majliyon lojon lʌc'ʌl ti Chipre ba' ma'anic cabʌl ic', come jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Che' bʌ tsa' ñumiyon lojon ti colem ñajb ba'an Cilicia yic'ot Panfilia, tsa' c'otiyon ti Mira, jini tejclum ti Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ya'i i yaj capitán soldadojob tsi' taja jump'ejl barco ch'oyol bʌ ti Alejandría woli bʌ i majlel ti Italia. Tsi' yotsayon lojon.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cabʌl q'uin c'unte' jach tsac xʌñʌ lojon majlel. Wocol tsa' c'otiyon lojon ya' ti Gnido. Jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel. Jini cha'an tsa' majliyon lojon ya' ti Creta lʌc'ʌl ti Salmón ba' ma'anic cabʌl ic'.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Wocol jach tsaj c'unte' xʌñʌ lojon majlel ya' ti' t'ejl Creta. Tsa' c'otiyon lojon ti tejclum i c'aba' Wen Bʌ i Jijlib Barco lʌc'ʌl ti jini tejclum i c'aba' Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tsa' sajti cabʌl q'uin. Bʌbʌq'uen mi lac chʌn cha'len xʌmbal ti barco, come ñumenix i q'uiñilel ch'ajb. Jini cha'an Pablo tsi' tiq'uiyob.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Tsi' subeyob: Winicob, mic ña'tan che' mi lac majlel ti barco mi caj lac taj cabʌl wocol. Cabʌl mi caj i jilel lac chubʌ'an, mach cojic jach jini barco yic'ot i cuch pero joñonla ja'el, che'en.
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Jini i yaj capitán soldadojob ma'anic tsi' jac'be i t'an Pablo. Tsi' jac'be i t'an jini xtoj'esa barco yic'ot i yum jini barco.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Mach abi wenic i jijlib barco ya' ba' añob. Wocol abi mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal ya'i. Jini cha'an ñumen cabʌlob jini yomo' bʌ loq'uel ya' ba' jijlemob. Yomob c'otel c'ʌlʌl ti Fenice ba' uts'at i jijlib barco cha'an ya'i mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal mi tsa' mejliyob. Jini Fenice jump'ejl tejclum ya' ti Creta am bʌ ti' tojel nordeste yic'ot ti' tojel sudeste.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Che' bʌ tsa' tejchi c'unte' bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur, tsi' lon ña'tayob uts'at mi' majlelob. Tsi' letsʌbeyob i pislel barco. Tsa' cajiyob ti xʌmbal majlel lʌc'ʌl ti' ti' ñajb ya' ti Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Mach jalic tsa' tejchi wen p'ʌtʌl bʌ ñuqui ic' i c'aba' Euroclidón.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tsi' jats'ʌ jini barco. Ma'anic tsa' mejli ti xʌmbal jini barco cha'an ic'. Tsaj cʌyʌ lojon c toj'esan majlel barco. Tsi' wersa chocoyon lojon majlel jini ic'.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Che' bʌ tsa' c'otiyon lojon ba' ma'anic cabʌl ic' lʌc'ʌl ti' t'ejl ch'o'ch'oc bʌ lum joyol bʌ ti ja' i c'aba' Clauda, wocol tsa' mejli j cʌch lojon jini ch'o'ch'oc bʌ barco.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Tsa' ujti i ch'uyob jini ch'o'ch'oc bʌ barco, tsi' bʌn cʌchʌyob jini colem barco. Tsi' bʌc'ñayob i cujob i bʌ ti bulul bʌ lum i c'aba' Sirte am bʌ ti' mal ñajb. Tsi' ju'sʌbeyob i pislel barco. Tsa' wersa chojquiyob sujtel cha'an ic'.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 C'ax cabʌl tsi' jats'ʌ barco jini ñuqui ic'. Ti yijc'ʌlal tsa' caji i sejb'esañob barco.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ti' yuxp'ejlel q'uin tsac bajñel choco lojon loq'uel i bʌl jini barco.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'anic tsiquil mi q'uin mi ec'. C'ax p'ʌtʌl to jini ic'. Tsac ña'ta lojon ma'anic mi caj c chʌn colel lojon.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Cabʌl q'uin ma'anic tsaj c'uxu lojon waj. Jini cha'an Pablo tsa' wa'le ti yojlil ba' añob. Tsi' yʌlʌ: Winicob, uts'at tsa'ic la' jac'beyon c t'an. Uts'at machic tsa' loq'uiyetla ti Creta. Che' jini ma'anic tsa' sajti la' chubʌ'an. Ma'anic tsa' la' wubi wocol.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Wʌle mic wen subeñetla, tijicñesan la' pusic'al come ma'anic majch mi caj i chʌmel mi juntiquileticla. Cojach mi caj i jilel jini barco.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Come sajmʌl ti ac'ʌlel tsa' wa'le i yángel Dios ba' añon. I cha'añon jini Dios. Mic cha'liben i ye'tel.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Tsi' yʌlʌ: “Mach ma' cha'len bʌq'uen Pablo. Wersa mi caj a wa'tʌl ti' tojlel César. Awilan, Dios tsa'ix i yʌq'ueyet pejtelel woliyo' bʌ ti xʌmbal a wic'ot che' bajche' tsa' c'ajtibe”, che'en.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Jini cha'an, winicob, tijicñesan la' pusic'al come mic ñop mi caj i yujtel che' bajche' tsi' subeyon Dios.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Wersa mi caj lac chojquel majlel ti jump'ejl lum joyol bʌ ti ja'. Che' tsi' yʌlʌ Pablo.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Che' ti' chʌnlujump'ejlel (14) ac'ʌlel che' bʌ tsa' ñijcʌntiyon lojon majlel ti colem ñajb i c'aba' Adriático, ti ojlil ac'ʌlel tsi' ña'tayob jini x'e'telob ti barco lʌc'ʌlix añon lojon ti' ti' ñajb.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsi' p'isiyob i tamlel ja'. An junc'al ti jajl. Ti yambʌ jumuc' tsi' cha' p'isiyob. An jax jo'lujunjajl.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Tsi' cha'leyob bʌq'uen ame mi' cuj i bʌ barco ti xajlel tac am bʌ ti' mal ja'. Tsi' chocoyob ti ja' chʌmp'ejl i cʌlib barco ti' yebal barco. Wocol tsi' ñusayob ac'ʌlel.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Jini x'e'telob ti barco tsi' ñopoyob puts'el majlel yic'ot ch'o'ch'oc bʌ barco. Tsi' ju'sayob ti colem ñajb. Tsi' meleyob che' bajche' mi yomob i choc jubel i cʌlib barco ya' ti' ñi'.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pablo tsi' sube i yaj capitán soldadojob yic'ot pejtelel soldadojob: Mi ma'anic mi' yajñelob ti' mal barco jini x'e'telob, ma'anic mi mejlel la' colel jatetla, che'en.
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Jini cha'an jini soldadojob tsi' tsepbeyob i lazojlel jini ch'o'ch'oc bʌ barco cha'an mi' yʌc' ti sajtel.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Che' bʌ wolix i sʌc'an, Pablo tsi' subeyob cha'an mi' c'uxob i bʌl i ñʌc' ti pejtelelob. Tsi' yʌlʌ: I lajchʌmp'ejlelix q'uin woli la' ñusan wocol. Woliyetla ti ch'ajb. Ma'anic chuqui tsa' la' c'uxu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Jini cha'an mic subeñetla ti wocol t'an yom mi la' cha'len we'el cha'an mi la' p'ʌt'an. Ma'anic mi caj i sajtel mi junt'ujmic i tsutsel la' jol mi ti juntiquileticla, che'en Pablo.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Che' bʌ tsa' ujti i sub jini t'an, tsi' ch'ʌmʌ waj. Tsi' sube Dios wocolix i yʌlʌ ti' tojlel pejtelel winicob. Tsi' xet'e. Tsa' caji i c'ux.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsa' ñuc'ayob i pusic'al ti pejtelelob. Tsa' cajiyob ti we'el ja'el.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Añon lojon lujunc'al yic'ot wʌclujuntiquil i chʌnc'al (276) ti' mal barco.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Che' ñajobix tsi' sejb'esayob jini barco. Tsi' chocoyob ochel c'uxbil bʌ i wut jam ti colem ñajb.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Che' bʌ tsa' sʌc'a ma'anic tsi' cʌñʌyob jini lum. Tsi' q'ueleyob junxʌjc' ñajb ba' tsa' ochi ti lum. Ya' yomob i ñijcan majlel barco ti' ti' i xʌc' ñajb, mi tsa' mejliyob.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Jini cha'an tsi' tsepbeyob i lazojlel i cʌlib tac barco. Ya' tsi' cʌyʌyob ti colem ñajb. Tsi' jitiyob lazo tsa' bʌ i chucu i toj'esʌjib barco. Tsi' letsayob i pislel i ñi' barco cha'an mi' chuc ic'. Tsi' ñopoyob majlel ti' ti' ñajb.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Tsa' tiliyob ba' t'oxbil jini ñajb cha'an bulul bʌ lum. Ya' tsa' cʌle ba' jay jini ja'. Tsa' ts'ʌjpi i ñi' barco ti lum. Ma'anic tsa' mejli i ñijcañob. I yit jini barco tsa' caji ti xujlel cha'an cabʌl tsi' jats'ʌ ja'.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Jini soldadojob yomob i tsʌnsan xñujp'elob cha'an ma'anic mi' puts'elob ti ñuxijel.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 I yaj capitán soldadojob tsi' tiq'uiyob come yom i coltan Pablo. Tsi' subeyob cha'an mi' chocob ochel i bʌ che' bajche' jaytiquil yujilo' bʌ ñuxijel cha'an mi' c'otelob ñaxan ti lum.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Jini tsa' bʌ cʌleyob tsi' c'ʌñʌyob tabla, ojlil tsi' c'ʌñʌyob i xujt'il tac jini barco. Che' jini, uts'at tsa' c'otiyob ti lum ti pejtelelob.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.