Atos 27
I T’an Dios (CTUBL) vs NTLH
1 Che' bʌ tsi' ña'tayob wersa mic majlel lojon ti barco ti Italia, jini año' bʌ i ye'tel tsi' yʌc'ʌyob Pablo yic'ot yaño' bʌ xñujp'elob ti' c'ʌb i yaj capitán soldadojob i c'aba' Julio, i winic Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Tsa' ochiyon lojon ti barco ch'oyol bʌ ti Adramitio woli bʌ i majlel ti tejclum tac am bʌ ti' ti' ñajb ya' ti Asia. Tsa' ochiyon lojon quic'ot Aristarco jini ch'oyol bʌ ti Tesalónica ya' ti Macedonia. Tsa' majliyon lojon.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ti yijc'ʌlal tsa' c'otiyon lojon ti Sidón. Uts'at chuqui tsi' melbe Pablo jini Julio. Tsi' yʌc'ʌ i t'an cha'an mi' majlel ti jula' ba'an i cʌñʌyo' bʌ, cha'an mi' poj jijlel yic'otob.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Che' bʌ tsa' loq'uiyon lojon ya'i, tsa' majliyon lojon lʌc'ʌl ti Chipre ba' ma'anic cabʌl ic', come jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Che' bʌ tsa' ñumiyon lojon ti colem ñajb ba'an Cilicia yic'ot Panfilia, tsa' c'otiyon ti Mira, jini tejclum ti Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ya'i i yaj capitán soldadojob tsi' taja jump'ejl barco ch'oyol bʌ ti Alejandría woli bʌ i majlel ti Italia. Tsi' yotsayon lojon.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Cabʌl q'uin c'unte' jach tsac xʌñʌ lojon majlel. Wocol tsa' c'otiyon lojon ya' ti Gnido. Jini ic' yom i cha' chocon lojon sujtel. Jini cha'an tsa' majliyon lojon ya' ti Creta lʌc'ʌl ti Salmón ba' ma'anic cabʌl ic'.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Wocol jach tsaj c'unte' xʌñʌ lojon majlel ya' ti' t'ejl Creta. Tsa' c'otiyon lojon ti tejclum i c'aba' Wen Bʌ i Jijlib Barco lʌc'ʌl ti jini tejclum i c'aba' Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Tsa' sajti cabʌl q'uin. Bʌbʌq'uen mi lac chʌn cha'len xʌmbal ti barco, come ñumenix i q'uiñilel ch'ajb. Jini cha'an Pablo tsi' tiq'uiyob.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Tsi' subeyob: Winicob, mic ña'tan che' mi lac majlel ti barco mi caj lac taj cabʌl wocol. Cabʌl mi caj i jilel lac chubʌ'an, mach cojic jach jini barco yic'ot i cuch pero joñonla ja'el, che'en.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Jini i yaj capitán soldadojob ma'anic tsi' jac'be i t'an Pablo. Tsi' jac'be i t'an jini xtoj'esa barco yic'ot i yum jini barco.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Mach abi wenic i jijlib barco ya' ba' añob. Wocol abi mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal ya'i. Jini cha'an ñumen cabʌlob jini yomo' bʌ loq'uel ya' ba' jijlemob. Yomob c'otel c'ʌlʌl ti Fenice ba' uts'at i jijlib barco cha'an ya'i mi' ñusañob i yorajlel tsʌñal mi tsa' mejliyob. Jini Fenice jump'ejl tejclum ya' ti Creta am bʌ ti' tojel nordeste yic'ot ti' tojel sudeste.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Che' bʌ tsa' tejchi c'unte' bʌ ic' ch'oyol bʌ ti sur, tsi' lon ña'tayob uts'at mi' majlelob. Tsi' letsʌbeyob i pislel barco. Tsa' cajiyob ti xʌmbal majlel lʌc'ʌl ti' ti' ñajb ya' ti Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Mach jalic tsa' tejchi wen p'ʌtʌl bʌ ñuqui ic' i c'aba' Euroclidón.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Tsi' jats'ʌ jini barco. Ma'anic tsa' mejli ti xʌmbal jini barco cha'an ic'. Tsaj cʌyʌ lojon c toj'esan majlel barco. Tsi' wersa chocoyon lojon majlel jini ic'.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Che' bʌ tsa' c'otiyon lojon ba' ma'anic cabʌl ic' lʌc'ʌl ti' t'ejl ch'o'ch'oc bʌ lum joyol bʌ ti ja' i c'aba' Clauda, wocol tsa' mejli j cʌch lojon jini ch'o'ch'oc bʌ barco.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Tsa' ujti i ch'uyob jini ch'o'ch'oc bʌ barco, tsi' bʌn cʌchʌyob jini colem barco. Tsi' bʌc'ñayob i cujob i bʌ ti bulul bʌ lum i c'aba' Sirte am bʌ ti' mal ñajb. Tsi' ju'sʌbeyob i pislel barco. Tsa' wersa chojquiyob sujtel cha'an ic'.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 C'ax cabʌl tsi' jats'ʌ barco jini ñuqui ic'. Ti yijc'ʌlal tsa' caji i sejb'esañob barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ti' yuxp'ejlel q'uin tsac bajñel choco lojon loq'uel i bʌl jini barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Cabʌl q'uin ma'anic tsiquil mi q'uin mi ec'. C'ax p'ʌtʌl to jini ic'. Tsac ña'ta lojon ma'anic mi caj c chʌn colel lojon.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Cabʌl q'uin ma'anic tsaj c'uxu lojon waj. Jini cha'an Pablo tsa' wa'le ti yojlil ba' añob. Tsi' yʌlʌ: Winicob, uts'at tsa'ic la' jac'beyon c t'an. Uts'at machic tsa' loq'uiyetla ti Creta. Che' jini ma'anic tsa' sajti la' chubʌ'an. Ma'anic tsa' la' wubi wocol.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Wʌle mic wen subeñetla, tijicñesan la' pusic'al come ma'anic majch mi caj i chʌmel mi juntiquileticla. Cojach mi caj i jilel jini barco.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Come sajmʌl ti ac'ʌlel tsa' wa'le i yángel Dios ba' añon. I cha'añon jini Dios. Mic cha'liben i ye'tel.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Tsi' yʌlʌ: “Mach ma' cha'len bʌq'uen Pablo. Wersa mi caj a wa'tʌl ti' tojlel César. Awilan, Dios tsa'ix i yʌq'ueyet pejtelel woliyo' bʌ ti xʌmbal a wic'ot che' bajche' tsa' c'ajtibe”, che'en.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Jini cha'an, winicob, tijicñesan la' pusic'al come mic ñop mi caj i yujtel che' bajche' tsi' subeyon Dios.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Wersa mi caj lac chojquel majlel ti jump'ejl lum joyol bʌ ti ja'. Che' tsi' yʌlʌ Pablo.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Che' ti' chʌnlujump'ejlel (14) ac'ʌlel che' bʌ tsa' ñijcʌntiyon lojon majlel ti colem ñajb i c'aba' Adriático, ti ojlil ac'ʌlel tsi' ña'tayob jini x'e'telob ti barco lʌc'ʌlix añon lojon ti' ti' ñajb.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Tsi' p'isiyob i tamlel ja'. An junc'al ti jajl. Ti yambʌ jumuc' tsi' cha' p'isiyob. An jax jo'lujunjajl.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Tsi' cha'leyob bʌq'uen ame mi' cuj i bʌ barco ti xajlel tac am bʌ ti' mal ja'. Tsi' chocoyob ti ja' chʌmp'ejl i cʌlib barco ti' yebal barco. Wocol tsi' ñusayob ac'ʌlel.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Jini x'e'telob ti barco tsi' ñopoyob puts'el majlel yic'ot ch'o'ch'oc bʌ barco. Tsi' ju'sayob ti colem ñajb. Tsi' meleyob che' bajche' mi yomob i choc jubel i cʌlib barco ya' ti' ñi'.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pablo tsi' sube i yaj capitán soldadojob yic'ot pejtelel soldadojob: Mi ma'anic mi' yajñelob ti' mal barco jini x'e'telob, ma'anic mi mejlel la' colel jatetla, che'en.
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Jini cha'an jini soldadojob tsi' tsepbeyob i lazojlel jini ch'o'ch'oc bʌ barco cha'an mi' yʌc' ti sajtel.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Che' bʌ wolix i sʌc'an, Pablo tsi' subeyob cha'an mi' c'uxob i bʌl i ñʌc' ti pejtelelob. Tsi' yʌlʌ: I lajchʌmp'ejlelix q'uin woli la' ñusan wocol. Woliyetla ti ch'ajb. Ma'anic chuqui tsa' la' c'uxu.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Jini cha'an mic subeñetla ti wocol t'an yom mi la' cha'len we'el cha'an mi la' p'ʌt'an. Ma'anic mi caj i sajtel mi junt'ujmic i tsutsel la' jol mi ti juntiquileticla, che'en Pablo.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Che' bʌ tsa' ujti i sub jini t'an, tsi' ch'ʌmʌ waj. Tsi' sube Dios wocolix i yʌlʌ ti' tojlel pejtelel winicob. Tsi' xet'e. Tsa' caji i c'ux.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Tsa' ñuc'ayob i pusic'al ti pejtelelob. Tsa' cajiyob ti we'el ja'el.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Añon lojon lujunc'al yic'ot wʌclujuntiquil i chʌnc'al (276) ti' mal barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Che' ñajobix tsi' sejb'esayob jini barco. Tsi' chocoyob ochel c'uxbil bʌ i wut jam ti colem ñajb.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Che' bʌ tsa' sʌc'a ma'anic tsi' cʌñʌyob jini lum. Tsi' q'ueleyob junxʌjc' ñajb ba' tsa' ochi ti lum. Ya' yomob i ñijcan majlel barco ti' ti' i xʌc' ñajb, mi tsa' mejliyob.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Jini cha'an tsi' tsepbeyob i lazojlel i cʌlib tac barco. Ya' tsi' cʌyʌyob ti colem ñajb. Tsi' jitiyob lazo tsa' bʌ i chucu i toj'esʌjib barco. Tsi' letsayob i pislel i ñi' barco cha'an mi' chuc ic'. Tsi' ñopoyob majlel ti' ti' ñajb.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Tsa' tiliyob ba' t'oxbil jini ñajb cha'an bulul bʌ lum. Ya' tsa' cʌle ba' jay jini ja'. Tsa' ts'ʌjpi i ñi' barco ti lum. Ma'anic tsa' mejli i ñijcañob. I yit jini barco tsa' caji ti xujlel cha'an cabʌl tsi' jats'ʌ ja'.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Jini soldadojob yomob i tsʌnsan xñujp'elob cha'an ma'anic mi' puts'elob ti ñuxijel.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 I yaj capitán soldadojob tsi' tiq'uiyob come yom i coltan Pablo. Tsi' subeyob cha'an mi' chocob ochel i bʌ che' bajche' jaytiquil yujilo' bʌ ñuxijel cha'an mi' c'otelob ñaxan ti lum.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Jini tsa' bʌ cʌleyob tsi' c'ʌñʌyob tabla, ojlil tsi' c'ʌñʌyob i xujt'il tac jini barco. Che' jini, uts'at tsa' c'otiyob ti lum ti pejtelelob.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.