Romanos 4

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Che' jini, mi quejel la cʌle': ¿Chuquiyes ti' cha'le jini lac yum ti ñoj oniyix Abraham bʌ i c'aba' cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Como mi melelʌch tsa'iqui q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an chʌ bʌ wen ti' cha'le, che' jini ch'ujbiyʌch i chan isan i bʌ ti caj. Pero mach ch'ujbi i chan isan i bʌ ti' tyojlel Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Mi yʌle' ti Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios bajche' ti q'uejli ti tyoj Abraham. Mi yʌl: Abraham ti' ch'ujbi cha'an melelʌch mi yujtyel ti pejtyelel jini tsa' bʌ i wʌ alʌ Dios. Jasʌl ti yubi Dios cha'an mi' q'uele' ti tyoj. Chʌ'ʌch mi yʌle' ti Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Che' an majch mi' cha'len toñel mi yʌq'uentyel i tyojol cha'an jini tsa' bʌ i cha'le. Mach'an mi yʌq'uentyel che' bajche' mi i majtyan jach, pero mi yʌq'uentyel che' bajche' yoque i tyojol tsa' bʌ i ganari.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero ma'an chʌ bʌ ch'ujbi lac saj cha'len mu' bʌ i yʌq'uen Dios i q'uelonla ti tyoj. Pero mi' q'uelonla ti tyoj che' mi lac ch'ujbin cha'an melelʌch tsa' bʌ i yʌlʌ Dios. Como Dios bʌ yi mi' q'uel ti tyoj xmulilob mu' bʌ i ch'ujbin.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jini lac yum ti ñoj oniyix David bʌ i c'aba' ti yʌlʌ bajche' an c'ajacña bʌ i yoj jini quixtyañu mu' bʌ i q'uejlel ti tyoj ti Dios che' mach'an chʌ bʌ ch'ujbi i bajñel cha'len mu' bʌ i yʌq'uen Dios i q'uele' ti tyoj.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David ti yʌlʌ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 C'ajacña i yoj jini quixtyañu mach bʌ ba'an mi q'uejlel ti xmulil ti lac Yum.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Ixcu jini tijicñiyel, ¿jini jach ba mi yʌq'uentyelob jini tsepbil bʌ i pʌchʌlel ma' wʌl, o jim ba i cha'an je'el jini mach bʌ tsepbil i pʌchʌlel? Ixcu jini Abraham, tsa'ix la cʌlʌ cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an ti' ch'ujbi melelʌch mi yujtyel tsa' bʌ subenti ti Dios.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Pero che' ñac ti q'uejli ti tyoj ti Dios jini Abraham, ¿tsepbilix ba i pʌchʌlel o max tyo tsepbilic? Ti q'uejli ti tyoj ti Dios che' max tyo tsepbil i pʌchʌlel.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ti wi'il tyo ti tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i sellojlel ti' bʌc'tyal cha'an tsa'ix q'uejli ti tyoj ti Dios che' ñac max tyo tsepbil i pʌchʌlel cha'an ti' ch'ujbi cha'an melelʌch tsa' bʌ subenti ti Dios. Jin cha'an ti ochi Abraham ti i tyat yubil, ti pejtyelelob mu' bʌ i ch'ujbiñob cha'an melelʌch mu' bʌ i yʌl Dios, aunque ma'an ti tsepbentiyob i pʌchʌlel. Lajal bajche' Abraham, mi q'uejlelob ti tyoj ti Dios je'el.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraham i tyatyʌch jini israelob tsa'ix bʌ tsepbentiyob i pʌchʌlel. Pero mach cha'an jach ti tsepbentiyob i pʌchʌlel pero cha'an ti' ch'ujbiyob melelʌch tsa' bʌ i yʌlʌ Dios che' bajche' ti' ch'ujbi Dios Abraham che' ñac max tyo ti tsepbenti i pʌchʌlel.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Dios ti' wʌ sube Abraham yic'ot i jiñʌjlel cha'an mi yʌq'uentyelob pañimil ti' wenta. Mach che'ic ti subentiyob cha'an ti caj Abraham ti' ch'ujbi jini mandar tyac, pero cha'an ti' ch'ujbi cha'an melelʌch mi yujtyel ti pejtyelel tsa' bʌ i subenti ti Dios. Che' jini ti q'uejli ti tyoj ti Dios.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Mi jini jach mi yʌq'uentyelob pañimil ti' wenta jini mu' bʌ i ch'ujbiñob jini mandar tyac, lolom jach i ch'ujbintyel Dios, che' jini. Mi che'iqui, ma'an sajlic i c'ʌjnibal jini tsa' bʌ i wʌ alʌ Dios.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Como jini mandar muc' jach i sub an xot'mulil cha'an i ñusʌntyel mandar. Machic an mandar, mach'an i ñusʌntyel mandar.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 — ausente —
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 — ausente —
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Aunque ma'an tsiquil ti' wut Abraham bajche' mi quej i ts'ʌctiyel jini t'an tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios, ti' bej ch'ujbi ti i xuc'tyʌlel i pusic'al cha'an mi quejel i yochel ti tyat i yonlel quixtyañujob ti cabʌl pañimil tyac bajche' ti wʌ subenti ti Dios. Como ti wʌ subenti: Chʌ'ʌch mi quejel i yajñel i yonlel a jiñʌjlelob. Che' yʌlol.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Pero Abraham ma'an ti' saj cʌyʌ i ch'ujbin cha'an mi yujtyel jini tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios, aunque ti' ña'tyʌ ma'ix i p'ʌtyʌlel cha'an mi tyʌlel i yalobilob yic'ot i yijñam como yomox i tyaj cien año i jabilelob.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Pero wen xuc'ul ti' bej ch'ujbi jini t'an tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios. Ma'an ti' saj cʌyʌ i ch'ujbin pero ti' más xuc'choco i pusic'al ti Dios. Ti' subu i ñuclel Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ti jump'ej i pusic'al ti' ch'ujbi cha'an an i p'ʌtyʌlel Dios cha'an i cha'len ti pejtyelel jini tsa' bʌ i wʌ alʌ mi quejel i cha'len.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jin cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an jach ti' ch'ujbi.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Mach cha'anic jach Abraham ti ts'ijbunti ili t'an ba' mi yʌl cha'an ti q'uejli ti tyoj cha'an ti' ch'ujbi melel mi yujtyel bajche' ti wʌ alʌ Dios.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Pero ti ts'ijbunti cha'añonla je'el. Como che' mi lac ch'ujbin Dios tsa' bʌ tyeche loq'uel lac Yum Jesús ba'an sajtyemo' bʌ, mux laj q'uejlel ti tyoj ti Dios je'el.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Como Dios ti yʌc'ʌ ti tsʌnsʌntyel lac Yum Jesús cha'an i xot'beñonla lac mul. Ti cha' tyejchi loq'uel ba'an sajtyemo' bʌ cha'an ch'ujbi laj q'uejlel ti tyoj ti Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.