Romanos 4

Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Che' jini, mi quejel la cʌle': ¿Chuquiyes ti' cha'le jini lac yum ti ñoj oniyix Abraham bʌ i c'aba' cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Como mi melelʌch tsa'iqui q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an chʌ bʌ wen ti' cha'le, che' jini ch'ujbiyʌch i chan isan i bʌ ti caj. Pero mach ch'ujbi i chan isan i bʌ ti' tyojlel Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Mi yʌle' ti Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios bajche' ti q'uejli ti tyoj Abraham. Mi yʌl: Abraham ti' ch'ujbi cha'an melelʌch mi yujtyel ti pejtyelel jini tsa' bʌ i wʌ alʌ Dios. Jasʌl ti yubi Dios cha'an mi' q'uele' ti tyoj. Chʌ'ʌch mi yʌle' ti Ts'ijbubil bʌ i T'an Dios.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Che' an majch mi' cha'len toñel mi yʌq'uentyel i tyojol cha'an jini tsa' bʌ i cha'le. Mach'an mi yʌq'uentyel che' bajche' mi i majtyan jach, pero mi yʌq'uentyel che' bajche' yoque i tyojol tsa' bʌ i ganari.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Pero ma'an chʌ bʌ ch'ujbi lac saj cha'len mu' bʌ i yʌq'uen Dios i q'uelonla ti tyoj. Pero mi' q'uelonla ti tyoj che' mi lac ch'ujbin cha'an melelʌch tsa' bʌ i yʌlʌ Dios. Como Dios bʌ yi mi' q'uel ti tyoj xmulilob mu' bʌ i ch'ujbin.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Jini lac yum ti ñoj oniyix David bʌ i c'aba' ti yʌlʌ bajche' an c'ajacña bʌ i yoj jini quixtyañu mu' bʌ i q'uejlel ti tyoj ti Dios che' mach'an chʌ bʌ ch'ujbi i bajñel cha'len mu' bʌ i yʌq'uen Dios i q'uele' ti tyoj.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 David ti yʌlʌ:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 C'ajacña i yoj jini quixtyañu mach bʌ ba'an mi q'uejlel ti xmulil ti lac Yum.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ixcu jini tijicñiyel, ¿jini jach ba mi yʌq'uentyelob jini tsepbil bʌ i pʌchʌlel ma' wʌl, o jim ba i cha'an je'el jini mach bʌ tsepbil i pʌchʌlel? Ixcu jini Abraham, tsa'ix la cʌlʌ cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an ti' ch'ujbi melelʌch mi yujtyel tsa' bʌ subenti ti Dios.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Pero che' ñac ti q'uejli ti tyoj ti Dios jini Abraham, ¿tsepbilix ba i pʌchʌlel o max tyo tsepbilic? Ti q'uejli ti tyoj ti Dios che' max tyo tsepbil i pʌchʌlel.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ti wi'il tyo ti tsepbenti i pʌchʌlel Abraham cha'an i sellojlel ti' bʌc'tyal cha'an tsa'ix q'uejli ti tyoj ti Dios che' ñac max tyo tsepbil i pʌchʌlel cha'an ti' ch'ujbi cha'an melelʌch tsa' bʌ subenti ti Dios. Jin cha'an ti ochi Abraham ti i tyat yubil, ti pejtyelelob mu' bʌ i ch'ujbiñob cha'an melelʌch mu' bʌ i yʌl Dios, aunque ma'an ti tsepbentiyob i pʌchʌlel. Lajal bajche' Abraham, mi q'uejlelob ti tyoj ti Dios je'el.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham i tyatyʌch jini israelob tsa'ix bʌ tsepbentiyob i pʌchʌlel. Pero mach cha'an jach ti tsepbentiyob i pʌchʌlel pero cha'an ti' ch'ujbiyob melelʌch tsa' bʌ i yʌlʌ Dios che' bajche' ti' ch'ujbi Dios Abraham che' ñac max tyo ti tsepbenti i pʌchʌlel.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Dios ti' wʌ sube Abraham yic'ot i jiñʌjlel cha'an mi yʌq'uentyelob pañimil ti' wenta. Mach che'ic ti subentiyob cha'an ti caj Abraham ti' ch'ujbi jini mandar tyac, pero cha'an ti' ch'ujbi cha'an melelʌch mi yujtyel ti pejtyelel tsa' bʌ i subenti ti Dios. Che' jini ti q'uejli ti tyoj ti Dios.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Mi jini jach mi yʌq'uentyelob pañimil ti' wenta jini mu' bʌ i ch'ujbiñob jini mandar tyac, lolom jach i ch'ujbintyel Dios, che' jini. Mi che'iqui, ma'an sajlic i c'ʌjnibal jini tsa' bʌ i wʌ alʌ Dios.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Como jini mandar muc' jach i sub an xot'mulil cha'an i ñusʌntyel mandar. Machic an mandar, mach'an i ñusʌntyel mandar.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 — ausente —
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 — ausente —
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Aunque ma'an tsiquil ti' wut Abraham bajche' mi quej i ts'ʌctiyel jini t'an tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios, ti' bej ch'ujbi ti i xuc'tyʌlel i pusic'al cha'an mi quejel i yochel ti tyat i yonlel quixtyañujob ti cabʌl pañimil tyac bajche' ti wʌ subenti ti Dios. Como ti wʌ subenti: Chʌ'ʌch mi quejel i yajñel i yonlel a jiñʌjlelob. Che' yʌlol.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Pero Abraham ma'an ti' saj cʌyʌ i ch'ujbin cha'an mi yujtyel jini tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios, aunque ti' ña'tyʌ ma'ix i p'ʌtyʌlel cha'an mi tyʌlel i yalobilob yic'ot i yijñam como yomox i tyaj cien año i jabilelob.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Pero wen xuc'ul ti' bej ch'ujbi jini t'an tsa' bʌ wʌ subenti ti Dios. Ma'an ti' saj cʌyʌ i ch'ujbin pero ti' más xuc'choco i pusic'al ti Dios. Ti' subu i ñuclel Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ti jump'ej i pusic'al ti' ch'ujbi cha'an an i p'ʌtyʌlel Dios cha'an i cha'len ti pejtyelel jini tsa' bʌ i wʌ alʌ mi quejel i cha'len.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Jin cha'an ti q'uejli ti tyoj ti Dios cha'an jach ti' ch'ujbi.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Mach cha'anic jach Abraham ti ts'ijbunti ili t'an ba' mi yʌl cha'an ti q'uejli ti tyoj cha'an ti' ch'ujbi melel mi yujtyel bajche' ti wʌ alʌ Dios.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Pero ti ts'ijbunti cha'añonla je'el. Como che' mi lac ch'ujbin Dios tsa' bʌ tyeche loq'uel lac Yum Jesús ba'an sajtyemo' bʌ, mux laj q'uejlel ti tyoj ti Dios je'el.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Como Dios ti yʌc'ʌ ti tsʌnsʌntyel lac Yum Jesús cha'an i xot'beñonla lac mul. Ti cha' tyejchi loq'uel ba'an sajtyemo' bʌ cha'an ch'ujbi laj q'uejlel ti tyoj ti Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.