Lucas 15
Jini wen bʌ tʼan (CTU76) vs NAA
1 Ti pejtyelelob jini xch'ʌm tyojoñelob yic'ot jini mu' bʌ i q'uejlel ti xmulilob ti queji i lʌc'ob Jesús cha'an mi' ñʌchtyʌben i t'an.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Jin cha'an jini fariseojob yic'ot ajcʌntisajob cha'an israelob ti queji i tyaje' ti t'an Jesús. Ti yʌlʌyob: Ili winic mi' pʌye' ochel xmulilob. Mi' cha'len uch'el yic'otyob. Che' ti queji i yʌlob.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Che' jini Jesús ti' subeyob ti lajoñel bʌ t'an.
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 Ti yʌlʌ: La' lac poj al che' bajche' jini. An juntiquiletla an la' cha'an cien tiñʌme'. Pero ti' sʌtyʌ i bʌ juncojt. ¿Chuqui mi quejel a wa' cha'len che' jini? ¿Mach ba ba'an ma' cʌye' jini noventa y nueve ya' ti jamilol cha'an majliquet a sʌclan jini tsa' bʌ sʌtyʌ i bijlel jintyo ma' tyaje'?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Che' ma' tyaje' ma' q'ueche' tyʌlel ti a quejlop. C'ajacña a woj ma' wubin, che' jini.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Che' ma' c'otyel ti a wotyot ma' pʌye' tyʌlel ti pejtyelel utso' bʌ a wic'ot yic'ot jini lʌc'ʌlo' bʌ ti chumtyʌl. Ma' subeñob: Yom lu' c'ajacña la coj como tic tyaja c tiñʌme' tsa' bʌ i sʌtyʌ i bijlel. Che' ti yʌlʌ Jesús ti lajoñel bʌ t'an.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ti yʌlʌ je'el: Mic subeñetla cha'an más c'ajacñayob i yoj mi quejel i yubiñob jini año' bʌ ti panchan che' an juntiquil xmulil mu' bʌ i q'uextyan i pensal i cʌye' i mul che' bajche' che' an noventa y nueve tyojo' bʌ quixtyañujob mach'ʌ ba'an ti yotsʌyob i mul. Che' ti yʌlʌ Jesús.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ti yambʌ lajoñel bʌ t'an Jesús ti yʌlʌ: La' lac poj al: An juntiquil x'ixic am bʌ diez plata bʌ tyaq'uin. Ti' sʌtyʌ jump'ej. ¿Mach'a ba'an mi quejel i tsuq'ue' cas, mi' wen misun i yotyot? Mi' chʌc bej sʌclan c'ʌlʌ jintyo mi' tyaje'.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Che' mi' tyaje' mi' pʌye' tyʌlel jini utso' bʌ yic'ot, yic'ot lʌc'ʌlo' bʌ ti chumtyʌl. Mi' subeñob: Yom lu' c'ajacña la coj como tsa'ix c tyaja c tyaq'uin tsa' bʌ c sʌtyʌ. Che' mi quejel i yʌle' jini x'ixic. Che' ti' cha'le lajoñel bʌ t'an Jesús.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ti yʌlʌ je'el: Mic subeñetla cha'an chʌ'ʌch mi quejel i yubin c'ajacña bʌ i yoj jini ajtroñelob i cha'an Dios ch'oyol bʌ ti panchan che' mi' q'uextyan i pensal i cʌye' i mul juntiquil xmulil. Che' ti yʌlʌ Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Jesús ti yʌlʌ je'el: An juntiquil winic an cha'tiquil alo' bʌ i yalobil.
11 Jesus continuou:
12 Jini ijts'iñʌl bʌ ti' sube i tyat: C tyat, t'oxbeñon pejtyelel chʌ bʌ an a cha'an bajche' c'amel mi' tyajon, che'en. Che' jini i tyat ti' t'ox yʌq'ueyob chʌ bʌ an i cha'an bajche' c'amel mi' tyajob ti jujuntiquil.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Che' ti ñumi cha'p'ej uxp'ej q'uin jini ijts'iñʌl bʌ ti' lu' choño chʌ bʌ an i cha'an. Che' jini yic'ot pejtyelel i tyaq'uin ti majli ti ñajt bʌ pañimil ba' ti lu' c'ʌñʌ ti pejtyelel tyaq'uin cha'an bibajax bajche' ti' cha'le.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Pero che' tsa'ix lu' jili ti pejtyelel i tyaq'uin, ti queji ti sʌjlel ti pejtyelel chʌ bʌ jach mi' c'uxob quixtyañujob ya' ti jini pañimil. Che' jini, jini alob ti queji i yubin wi'ñal.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Che' jini ti majli i sʌclan toñel ya' ba'an juntiquil winic. Jini ti' xiq'ui majlel ti jamilol cha'an i cʌñʌtyʌben i chityam.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Cha'an ñoj wi'ñal ti yubi yom i c'uxe' jini che' bʌ bajche' bits' yilal mu' bʌ i yʌq'uen i c'uxe' chityam. Pero ma'an majch mi' ts'in aq'uen.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Che' jini ti queji i pensalin: Ya' ba'an c tyat an cabʌl i yajtoñelob. Wen mi yʌq'uentyel i yuch'el. Ma'ix mi jilel i yuch'el pero wʌ'i chʌncol c sajtyel ti wi'ñal.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Mi quejel c cha' sujtyel ba'an c tyat. Mi quejel c suben: C tyat, tsa'ix c cha'le mulil ti' tyojlel Dios yic'ot ti a tyojlel.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Mach bej weñon cha'an ma' pejcañon ti a walobil. Otsañon che' bajche' a wajtoñel jach. Chʌ'ʌch ti' pensali jini alob.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Che' jini ti loq'ui majlel cha'an mi cha' c'otyel ti yotyot i tyat. Pero i tyat ti' q'uele che' ñajt tyo i tyʌlel. Ti' wen p'untyʌ. Ti majli ti ajñel i tyaj tyʌlel. Ti' wa' meq'ue. Ti' ñupu.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Che' jini, jini alob ti' sube i tyat: C tyat, tsa'ix c cha'le mulil ti' tyojlel Dios yic'ot ti a tyojlel. Mach bej weñon cha'an ma' pejcañon ti a walobil. Che' ti yʌlʌ jini alob.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Pero i tyat ti' sube i yajtoñelob: Ch'ʌmʌ tyʌlel ti saj ora jach jini más wen bʌ pislel. Wa' xojbenla i pislel. Aq'uenla i sortija. Aq'uenla i zapatos, che'en. [Sortija yom i yʌle' mʌpc'a'.]
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Pʌyʌla tyʌlel jini sejel bʌ wacax jini jujp'em bʌ. Tsʌnsanla, mi quejel lac cha'len uch'el. Mi quejel lac mele' q'uiñejel, che'en.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Como jini calobil che' bajche' sajtyemix pero tsa'ix cha' cuxtiyi yubil. Che' bajche' ti' sʌtyʌ i bijlel pero tsa'ix lac cha' tyaja. Che' ti yʌlʌ i tyat jini alob. Ti' wen quejiyob ti q'uiñejel.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Che' ñac ti c'oti ti yotyot i tyat jini ijts'iñʌl ya' tyo an ti cholel jini ascuñʌl bʌ. Che' ñac chʌncox i sujtyel ti toñel che' lʌc'ʌlix i c'otyel ti yotyot ti yubi i t'an música yic'ot son.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Che' jini ti' pʌyʌ juntiquil ajtroñel ya' bʌ'an. Ti' c'ajtibe: ¿Chuqui muc'ob? che'en.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Jini ajtroñel ti yʌlʌ: Tsa'ix juli jini a wijts'in. A tyat ti' xiq'ui ti tsʌnsʌntyel jini sejel wacax jini jujp'em bʌ. Como c'oc' ti cha' juli a wijts'in, che'en.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Pero jini ascuñʌl ti mich'ʌ. Pero cha'an mach yom i yochel ti yotyot i tyat ti majli i wersa suben cha'an mi yochel majlel.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Pero jini ascuñʌl bʌ ti yʌlʌ: A wujil jayp'ej jab tic wen cha'libeyet a troñel. Mach'an ba' bʌ ora tic saj ñusʌbeyet a t'an. Pero mach'an ti a wʌc'on mi juncojtic saj chibu cha'an mic mele' q'uiñejel yic'ot jini amigojo' bʌ c cha'an, che'en.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pero wale cha'an ti cha' c'oti jini a walobil tsa' bʌ lu' c'ʌñʌ a tyaq'uin ti pejtyelel mach'ʌ wen tsa'ix a wa' tsʌnsʌbe sejel wacax jini jujp'em bʌ, che'en.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Che' jini i tyat ti' sube: Pero calobil, bele' wʌch an quic'otyet. Ti pejtyelel chʌ bʌ an c cha'an lu' a cha'añʌch je'el, che'en.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Pero wale yomʌch lac mele' q'uiñejel. Yom c'ajaña la coj. Como jini a wijts'in che' bajche' sajtyemix pero ti cha' cuxtiyi yubil. Che' bajche' ti' sʌtyʌ i bijlel pero tsa'ix lac cha' tyaja. Che' ti yʌlʌ i tyat.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.