Lucas 15
Chaʼ suʼwe nu nchkwiʼ chaʼ ʼin Jesucristo nu nka xʼnaan (CTPNT) vs VC
1 Nchga msu ꞌin neꞌ xka laꞌa tsuꞌ nu ndlo kaꞌan ꞌa tñi ꞌin nten, mdiyan neꞌ seꞌen ndiꞌin Jesús chaꞌ kunan neꞌ sa ñaꞌan chaꞌ nduꞌu yu; loꞌo xka ta neꞌ nu kuxi ngiꞌni, mdiyan neꞌ seꞌen ndiꞌin Jesús bra kanꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Kanꞌ chaꞌ mdyisnan neꞌ fariseo, loꞌo mstru nu nduꞌu chaꞌ joꞌo, mxichaꞌ neꞌ ꞌin Jesús:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Bra kanꞌ ngwaꞌu Jesús chaꞌ tiya re ꞌin neꞌ:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―ꞌWan ni, si ndiya ska siyentu slyaꞌ ꞌwan, loꞌo kanaꞌ ska iꞌ ꞌwan bra kanꞌ ―ndukwin Jesús―, ¿ta ja xnun tiꞌin wan ꞌin kaꞌan la slyaꞌ kanꞌ, chaꞌ kanun iꞌ seꞌen suꞌwe ndiꞌin iꞌ niꞌ kixinꞌ kanꞌ a? Xnun wan ꞌin iꞌ chañi, chaꞌ nu tsaa naan wan ꞌin nu mnaꞌ kanꞌ ꞌwan sa ñaꞌan yaꞌ nu tyija iꞌ ꞌwan.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bra wa ndyija slyaꞌ kanꞌ ꞌwan, ka suꞌwe ꞌa ka tiye wan bra kanꞌ. Bra ti xtya wan ꞌin iꞌ skun wan,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 tyaan loꞌo wan ꞌin iꞌ tuꞌ naꞌan tyi wan. Bra nu wa ngala wan naꞌan tyi wan, bra kanꞌ xoꞌ tiꞌin wan ꞌin nchga taꞌa suꞌwe nsuꞌwi wan loꞌo nchga nten nu ndiꞌin kwiꞌ seꞌen ti seꞌen ndiꞌin wan, chaꞌ chkwiꞌ wan loꞌo neꞌ: “Ka suꞌwe ꞌa ka tiye wan loꞌo ba ni, chaꞌ wa ndyija slyaꞌ nu wa mnaꞌ ꞌwa.”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Nde lka chaꞌ nu chkwiǐnꞌ loꞌo wan: Ka suꞌwe ꞌa ka tiye Ndiose loꞌo nten ꞌin Ni nde seꞌen ndiꞌin Ni ―ndukwin Jesús ꞌin neꞌ fariseo bra kanꞌ―, chaꞌ wa ngwa jyuꞌu tiꞌ ni siya ska ti nten chalyuu ꞌin chaꞌ kuxi nu yꞌni neꞌ, chaꞌ ngulaa yaꞌ yu chaꞌ kuxi kanꞌ bra kanꞌ. Ja ndiꞌin chaꞌ tyaꞌan chaꞌ tiye Ndiose chaꞌ ꞌin xka jakwa yla nsuꞌwi tiꞌyun lkwa nten suꞌwe nu ja ndiꞌin chaꞌ kuxi ꞌin neꞌ, nxkeꞌ tiꞌ neꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ngwaꞌu Jesús xka chaꞌ tiya ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Bra nu wa ndyija tñi kanꞌ ꞌin neꞌ, bra kanꞌ xoꞌ tiꞌin nu kunaꞌan kanꞌ ꞌin nchga taꞌa suꞌwe nsuꞌwi neꞌ loꞌo nchga nten nu ndiꞌin kwiꞌ seꞌen ti, chaꞌ katsaꞌ ꞌin nchga neꞌ kanꞌ: “Ka suꞌwe ka tiye wan loꞌoǔn ni, chaꞌ wa ndyija tñi nu mnaꞌ kanꞌ ꞌñaǎn.”
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Suꞌwe ꞌa ka tiye nu kunaꞌan kanꞌ, chaꞌ wa ndyija lyo tñi ꞌin neꞌ; kwiꞌ ngwañaꞌan ka seꞌen ndiꞌin Ndiose, ka suꞌwe ꞌa ka tiye Ndiose loꞌo nten ꞌin Ni nde niꞌ kwan, chaꞌ wa ngwa jyuꞌu tiꞌ ska ti nten chalyuu ꞌin chaꞌ kuxi nu yꞌni, ngulaa yaꞌ yu chaꞌ kuxi kanꞌ bra kanꞌ.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ngwaꞌu Jesús xka chaꞌ tiya ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Loꞌo nu kuneꞌ ni, ykwiꞌ yu loꞌo sti yu: “Stiǐn” ndukwin, “tyaa lyaa nchga chaꞌ suꞌwe nu ndiꞌin chaꞌ kaja ꞌñaǎn.” Kanꞌ chaꞌ bra ti msuꞌwe sti yu nchga chaꞌ suꞌwe nu mdiꞌin ꞌin yu chaꞌ kaja ꞌin taꞌa tyukwaa sñiꞌ yu.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Xa wa mdijin chinꞌ ti tsan, bra kanꞌ yjwiꞌ yu kuneꞌ kanꞌ nchga chaꞌ suꞌwe nu wa mda sti yu ꞌin yu. Bra wa mjwi tñi kanꞌ ꞌin yu, mdoꞌo yu ndyaa yu tijyuꞌ loꞌo tñi kanꞌ bra kanꞌ. Nde xka laꞌa tsuꞌ seꞌen ndyaa yu, xkwiꞌ ya ñaꞌan ti ñaꞌan ngwiji yu tñi kanꞌ.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Xa wa mdyii tñi ꞌin yu, bra kanꞌ ngwa ska jwiꞌñan tlyu nde lo yuu seꞌen ndiꞌin yu; ja yuꞌwi ꞌa nan ku yu, lye ꞌa mteꞌ tiꞌ yu bra kanꞌ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Ti kwiꞌ kichen seꞌen ndiꞌin yu kanꞌ mdyisnan yꞌni yu tñan ꞌin ska nten; ngulo yu kanꞌ tñan ꞌin yu chaꞌ tsaa yu niꞌ lyoꞌoo seꞌen ndiꞌin kuweꞌ ꞌin yu, chaꞌ ñaꞌansiin yu ꞌin kuweꞌ kanꞌ.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Loꞌo kanꞌ ngwa tiꞌ yu ku yu ndaꞌ nu nchku kuweꞌ kanꞌ si ka kalaꞌ chinꞌ tiꞌ yu loꞌo ran, chaꞌ ja tukwin nda nan ku yu, mteꞌ ꞌa tiꞌ yu bra kanꞌ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Chunꞌ ndiꞌin la nduwe suꞌwe tiꞌ yu: “¿Ni a? ¿Ni lkwa msu ndiꞌin naꞌan tyi stiǐn ngiꞌni tñan a? ¡Loꞌo ja ndyiji jwiꞌñan neꞌ kanꞌ, ti nganun la nan nchku neꞌ kanꞌ! ¡Loꞌo naꞌ ni, nde re ndiꞌiǐn ndijiǐn jwiꞌñan chaꞌ ja ndyiji nan kuǔn siyaꞌ ti!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Suꞌwe la tyaꞌaǎn nde naꞌan tyi stiǐn chaꞌ chkwiǐnꞌ loꞌo: Stiǐn, chkwiǐnꞌ loꞌo yu, wa kaꞌan ꞌa kiꞌya ndukwiǐn chaꞌ ꞌin Ndiose loꞌo chaꞌ ꞌiin, chaꞌ mdaꞌaǎn yuꞌwiǐn tiǎn.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ja ndiꞌin ꞌa chaꞌ chkwiiꞌ chaꞌ sñiiꞌ lkaǎn; sa ñaꞌan nu ngiꞌnii loꞌo msu ꞌiin, kwiꞌ ngwañaꞌan kuꞌnii loꞌoǔn ni.” Ngwañaꞌan mdaꞌan chaꞌ tiye yu chaꞌ chkwiꞌ yu loꞌo sti yu.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Bra kanꞌ mdoꞌo yu ndyaan yu tuwiin nde naꞌan tyi sti yu.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu loꞌo sti yu: “Stiǐn” ndukwin yu, “wa kaꞌan ꞌa kiꞌya ndukwiǐn chaꞌ ꞌin Ndiose loꞌo chaꞌ ꞌiin. Ja ndiꞌin ꞌa chaꞌ chkwiiꞌ loꞌoǔn chaꞌ lkaǎn sñiiꞌ.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu kula kanꞌ loꞌo msu ꞌin yu: “Yaa lya wan kulo wan teꞌ nu suꞌwe la ñaꞌan chaꞌ xkuꞌ wan ꞌin yu re. Suꞌwa wan ska kwiiꞌ yaꞌ yu, suꞌwa wan ska ta kanan tiji kiyaꞌ yu.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Loꞌo kanꞌ tsaa ꞌya wan kuta kuneꞌ nu taan la chaꞌ kujwi wan chaꞌ kuan. ¡Kuꞌnian ska taꞌa!
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Mdaꞌan chaꞌ tiyeěn chaꞌ wa ngujwi sñiěnꞌ re, loꞌo ni, xiyaꞌ mdoꞌo tukwa yu; wa mnaꞌ yu, mskeꞌ tiǎnꞌ, loꞌo xiyaꞌ ngala yu nde re.” Bra ti mdyisnan yꞌni neꞌ ska taꞌa bra kanꞌ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Ngwañaꞌan ngwa chaꞌ bra nu mdoꞌo tukwa sñiꞌ nu wa kula la, ngala yu yaa yu tñan. Wa kala ti yu tuꞌ naꞌan tyi sti yu, bra kanꞌ ynan yu chaꞌ nganen muska, chaꞌ wa nchka taꞌa la ngala yu.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Bra kanꞌ msiꞌya yu ꞌin ska yu kuneꞌ, mnichaꞌ yu ꞌin msu kanꞌ: “¿Nan lka nchka nde kwa a?”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Bra kanꞌ mxkwen yu kuneꞌ ꞌin yu: “Yu taꞌaa nu mdaꞌan yuꞌwi ti, wa ngala yu kanꞌ ni” ndukwin yu kuneꞌ kanꞌ. “Kanꞌ chaꞌ ndukwin sti wan chaꞌ kujwi ba kuta kuneꞌ nu suꞌwe la ñaꞌan kanꞌ, chunꞌ nchka suꞌwe ꞌa nka tiye sti wan chaꞌ wa ngala yu suꞌwe ti.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Msinꞌ ꞌa tiꞌ sñiꞌ nu kula la kanꞌ bra kanꞌ. Bra wa naꞌan sti yu chaꞌ ja xlyaa ꞌa yu sten yu niꞌ naꞌan, bra kanꞌ yaa ykwiꞌ sti yu loꞌo yu.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Bra kanꞌ ndukwin yu ꞌin sti yu: “Jlyo tiiꞌ ni wa nkwa yijan ndiꞌiǐn ngiꞌniǐn tñan ꞌiin, ja ska yaꞌ yꞌniǐn chaꞌ xaꞌan loꞌoo; nchga tñan nu nguloo ꞌñaǎn, yꞌniǐn kanꞌ. Loꞌo ni ska chivu xuwe ti ja mdaa ꞌñaǎn chaꞌ kuꞌniǐn taꞌa loꞌo taꞌa suꞌweěn nsuꞌwiǐn.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Loꞌo ni, xiyaꞌ ngala sñiiꞌ nu wa yꞌni tyii tñi ꞌiin, ngwiji ya ñaꞌan ti, chaꞌ lye ꞌa yuꞌwi nu kunaꞌan ꞌin yu. Chaꞌ ngala ti yu kanꞌ, bra ti yjwi wan kuta kuneꞌ nu taan la chaꞌ ka taꞌa ꞌin yu” ndukwin sñiꞌ nu wa kula la.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu kula sti yu loꞌo yu: “Chañi chaꞌ nchga tsan ndiꞌiin loꞌoǔn. Kwiꞌ ngwañaꞌan, nchga chaꞌ suꞌwe nu ndiya ꞌñaǎn, nan ꞌiin lka nchga nan kanꞌ.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Loꞌo yu taꞌaa ni, ni siya lye ꞌa mdaꞌan yuꞌwi yu, suꞌwe chaꞌ ngiꞌnian ska taꞌa chaꞌ suꞌwe ti ngala yu ni. Mdaꞌan chaꞌ tiyeěn chaꞌ wa ngujwi yu, bra kanꞌ ndyoꞌo tukwa yu xiyaꞌ; wa mnaꞌ yu, mxkeꞌ tiǎnꞌ, bra kanꞌ ngala yu xiyaꞌ. Kanꞌ chaꞌ ngiꞌnian ska taꞌa ni, chaꞌ lka suꞌwe ꞌa nka tiyeěn ndiꞌiǐn.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.