Lucas 15
Chaʼ suʼwe nu nchkwiʼ chaʼ ʼin Jesucristo nu nka xʼnaan (CTPNT) vs NAA
1 Nchga msu ꞌin neꞌ xka laꞌa tsuꞌ nu ndlo kaꞌan ꞌa tñi ꞌin nten, mdiyan neꞌ seꞌen ndiꞌin Jesús chaꞌ kunan neꞌ sa ñaꞌan chaꞌ nduꞌu yu; loꞌo xka ta neꞌ nu kuxi ngiꞌni, mdiyan neꞌ seꞌen ndiꞌin Jesús bra kanꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Kanꞌ chaꞌ mdyisnan neꞌ fariseo, loꞌo mstru nu nduꞌu chaꞌ joꞌo, mxichaꞌ neꞌ ꞌin Jesús:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Bra kanꞌ ngwaꞌu Jesús chaꞌ tiya re ꞌin neꞌ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―ꞌWan ni, si ndiya ska siyentu slyaꞌ ꞌwan, loꞌo kanaꞌ ska iꞌ ꞌwan bra kanꞌ ―ndukwin Jesús―, ¿ta ja xnun tiꞌin wan ꞌin kaꞌan la slyaꞌ kanꞌ, chaꞌ kanun iꞌ seꞌen suꞌwe ndiꞌin iꞌ niꞌ kixinꞌ kanꞌ a? Xnun wan ꞌin iꞌ chañi, chaꞌ nu tsaa naan wan ꞌin nu mnaꞌ kanꞌ ꞌwan sa ñaꞌan yaꞌ nu tyija iꞌ ꞌwan.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Bra wa ndyija slyaꞌ kanꞌ ꞌwan, ka suꞌwe ꞌa ka tiye wan bra kanꞌ. Bra ti xtya wan ꞌin iꞌ skun wan,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 tyaan loꞌo wan ꞌin iꞌ tuꞌ naꞌan tyi wan. Bra nu wa ngala wan naꞌan tyi wan, bra kanꞌ xoꞌ tiꞌin wan ꞌin nchga taꞌa suꞌwe nsuꞌwi wan loꞌo nchga nten nu ndiꞌin kwiꞌ seꞌen ti seꞌen ndiꞌin wan, chaꞌ chkwiꞌ wan loꞌo neꞌ: “Ka suꞌwe ꞌa ka tiye wan loꞌo ba ni, chaꞌ wa ndyija slyaꞌ nu wa mnaꞌ ꞌwa.”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Nde lka chaꞌ nu chkwiǐnꞌ loꞌo wan: Ka suꞌwe ꞌa ka tiye Ndiose loꞌo nten ꞌin Ni nde seꞌen ndiꞌin Ni ―ndukwin Jesús ꞌin neꞌ fariseo bra kanꞌ―, chaꞌ wa ngwa jyuꞌu tiꞌ ni siya ska ti nten chalyuu ꞌin chaꞌ kuxi nu yꞌni neꞌ, chaꞌ ngulaa yaꞌ yu chaꞌ kuxi kanꞌ bra kanꞌ. Ja ndiꞌin chaꞌ tyaꞌan chaꞌ tiye Ndiose chaꞌ ꞌin xka jakwa yla nsuꞌwi tiꞌyun lkwa nten suꞌwe nu ja ndiꞌin chaꞌ kuxi ꞌin neꞌ, nxkeꞌ tiꞌ neꞌ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ngwaꞌu Jesús xka chaꞌ tiya ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Bra nu wa ndyija tñi kanꞌ ꞌin neꞌ, bra kanꞌ xoꞌ tiꞌin nu kunaꞌan kanꞌ ꞌin nchga taꞌa suꞌwe nsuꞌwi neꞌ loꞌo nchga nten nu ndiꞌin kwiꞌ seꞌen ti, chaꞌ katsaꞌ ꞌin nchga neꞌ kanꞌ: “Ka suꞌwe ka tiye wan loꞌoǔn ni, chaꞌ wa ndyija tñi nu mnaꞌ kanꞌ ꞌñaǎn.”
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Suꞌwe ꞌa ka tiye nu kunaꞌan kanꞌ, chaꞌ wa ndyija lyo tñi ꞌin neꞌ; kwiꞌ ngwañaꞌan ka seꞌen ndiꞌin Ndiose, ka suꞌwe ꞌa ka tiye Ndiose loꞌo nten ꞌin Ni nde niꞌ kwan, chaꞌ wa ngwa jyuꞌu tiꞌ ska ti nten chalyuu ꞌin chaꞌ kuxi nu yꞌni, ngulaa yaꞌ yu chaꞌ kuxi kanꞌ bra kanꞌ.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ngwaꞌu Jesús xka chaꞌ tiya ꞌin neꞌ bra kanꞌ:
11 Jesus continuou:
12 Loꞌo nu kuneꞌ ni, ykwiꞌ yu loꞌo sti yu: “Stiǐn” ndukwin, “tyaa lyaa nchga chaꞌ suꞌwe nu ndiꞌin chaꞌ kaja ꞌñaǎn.” Kanꞌ chaꞌ bra ti msuꞌwe sti yu nchga chaꞌ suꞌwe nu mdiꞌin ꞌin yu chaꞌ kaja ꞌin taꞌa tyukwaa sñiꞌ yu.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Xa wa mdijin chinꞌ ti tsan, bra kanꞌ yjwiꞌ yu kuneꞌ kanꞌ nchga chaꞌ suꞌwe nu wa mda sti yu ꞌin yu. Bra wa mjwi tñi kanꞌ ꞌin yu, mdoꞌo yu ndyaa yu tijyuꞌ loꞌo tñi kanꞌ bra kanꞌ. Nde xka laꞌa tsuꞌ seꞌen ndyaa yu, xkwiꞌ ya ñaꞌan ti ñaꞌan ngwiji yu tñi kanꞌ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Xa wa mdyii tñi ꞌin yu, bra kanꞌ ngwa ska jwiꞌñan tlyu nde lo yuu seꞌen ndiꞌin yu; ja yuꞌwi ꞌa nan ku yu, lye ꞌa mteꞌ tiꞌ yu bra kanꞌ.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ti kwiꞌ kichen seꞌen ndiꞌin yu kanꞌ mdyisnan yꞌni yu tñan ꞌin ska nten; ngulo yu kanꞌ tñan ꞌin yu chaꞌ tsaa yu niꞌ lyoꞌoo seꞌen ndiꞌin kuweꞌ ꞌin yu, chaꞌ ñaꞌansiin yu ꞌin kuweꞌ kanꞌ.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Loꞌo kanꞌ ngwa tiꞌ yu ku yu ndaꞌ nu nchku kuweꞌ kanꞌ si ka kalaꞌ chinꞌ tiꞌ yu loꞌo ran, chaꞌ ja tukwin nda nan ku yu, mteꞌ ꞌa tiꞌ yu bra kanꞌ.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Chunꞌ ndiꞌin la nduwe suꞌwe tiꞌ yu: “¿Ni a? ¿Ni lkwa msu ndiꞌin naꞌan tyi stiǐn ngiꞌni tñan a? ¡Loꞌo ja ndyiji jwiꞌñan neꞌ kanꞌ, ti nganun la nan nchku neꞌ kanꞌ! ¡Loꞌo naꞌ ni, nde re ndiꞌiǐn ndijiǐn jwiꞌñan chaꞌ ja ndyiji nan kuǔn siyaꞌ ti!
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Suꞌwe la tyaꞌaǎn nde naꞌan tyi stiǐn chaꞌ chkwiǐnꞌ loꞌo: Stiǐn, chkwiǐnꞌ loꞌo yu, wa kaꞌan ꞌa kiꞌya ndukwiǐn chaꞌ ꞌin Ndiose loꞌo chaꞌ ꞌiin, chaꞌ mdaꞌaǎn yuꞌwiǐn tiǎn.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Ja ndiꞌin ꞌa chaꞌ chkwiiꞌ chaꞌ sñiiꞌ lkaǎn; sa ñaꞌan nu ngiꞌnii loꞌo msu ꞌiin, kwiꞌ ngwañaꞌan kuꞌnii loꞌoǔn ni.” Ngwañaꞌan mdaꞌan chaꞌ tiye yu chaꞌ chkwiꞌ yu loꞌo sti yu.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Bra kanꞌ mdoꞌo yu ndyaan yu tuwiin nde naꞌan tyi sti yu.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu loꞌo sti yu: “Stiǐn” ndukwin yu, “wa kaꞌan ꞌa kiꞌya ndukwiǐn chaꞌ ꞌin Ndiose loꞌo chaꞌ ꞌiin. Ja ndiꞌin ꞌa chaꞌ chkwiiꞌ loꞌoǔn chaꞌ lkaǎn sñiiꞌ.”
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu kula kanꞌ loꞌo msu ꞌin yu: “Yaa lya wan kulo wan teꞌ nu suꞌwe la ñaꞌan chaꞌ xkuꞌ wan ꞌin yu re. Suꞌwa wan ska kwiiꞌ yaꞌ yu, suꞌwa wan ska ta kanan tiji kiyaꞌ yu.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Loꞌo kanꞌ tsaa ꞌya wan kuta kuneꞌ nu taan la chaꞌ kujwi wan chaꞌ kuan. ¡Kuꞌnian ska taꞌa!
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Mdaꞌan chaꞌ tiyeěn chaꞌ wa ngujwi sñiěnꞌ re, loꞌo ni, xiyaꞌ mdoꞌo tukwa yu; wa mnaꞌ yu, mskeꞌ tiǎnꞌ, loꞌo xiyaꞌ ngala yu nde re.” Bra ti mdyisnan yꞌni neꞌ ska taꞌa bra kanꞌ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Ngwañaꞌan ngwa chaꞌ bra nu mdoꞌo tukwa sñiꞌ nu wa kula la, ngala yu yaa yu tñan. Wa kala ti yu tuꞌ naꞌan tyi sti yu, bra kanꞌ ynan yu chaꞌ nganen muska, chaꞌ wa nchka taꞌa la ngala yu.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Bra kanꞌ msiꞌya yu ꞌin ska yu kuneꞌ, mnichaꞌ yu ꞌin msu kanꞌ: “¿Nan lka nchka nde kwa a?”
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Bra kanꞌ mxkwen yu kuneꞌ ꞌin yu: “Yu taꞌaa nu mdaꞌan yuꞌwi ti, wa ngala yu kanꞌ ni” ndukwin yu kuneꞌ kanꞌ. “Kanꞌ chaꞌ ndukwin sti wan chaꞌ kujwi ba kuta kuneꞌ nu suꞌwe la ñaꞌan kanꞌ, chunꞌ nchka suꞌwe ꞌa nka tiye sti wan chaꞌ wa ngala yu suꞌwe ti.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Msinꞌ ꞌa tiꞌ sñiꞌ nu kula la kanꞌ bra kanꞌ. Bra wa naꞌan sti yu chaꞌ ja xlyaa ꞌa yu sten yu niꞌ naꞌan, bra kanꞌ yaa ykwiꞌ sti yu loꞌo yu.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Bra kanꞌ ndukwin yu ꞌin sti yu: “Jlyo tiiꞌ ni wa nkwa yijan ndiꞌiǐn ngiꞌniǐn tñan ꞌiin, ja ska yaꞌ yꞌniǐn chaꞌ xaꞌan loꞌoo; nchga tñan nu nguloo ꞌñaǎn, yꞌniǐn kanꞌ. Loꞌo ni ska chivu xuwe ti ja mdaa ꞌñaǎn chaꞌ kuꞌniǐn taꞌa loꞌo taꞌa suꞌweěn nsuꞌwiǐn.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Loꞌo ni, xiyaꞌ ngala sñiiꞌ nu wa yꞌni tyii tñi ꞌiin, ngwiji ya ñaꞌan ti, chaꞌ lye ꞌa yuꞌwi nu kunaꞌan ꞌin yu. Chaꞌ ngala ti yu kanꞌ, bra ti yjwi wan kuta kuneꞌ nu taan la chaꞌ ka taꞌa ꞌin yu” ndukwin sñiꞌ nu wa kula la.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Bra kanꞌ ykwiꞌ yu kula sti yu loꞌo yu: “Chañi chaꞌ nchga tsan ndiꞌiin loꞌoǔn. Kwiꞌ ngwañaꞌan, nchga chaꞌ suꞌwe nu ndiya ꞌñaǎn, nan ꞌiin lka nchga nan kanꞌ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Loꞌo yu taꞌaa ni, ni siya lye ꞌa mdaꞌan yuꞌwi yu, suꞌwe chaꞌ ngiꞌnian ska taꞌa chaꞌ suꞌwe ti ngala yu ni. Mdaꞌan chaꞌ tiyeěn chaꞌ wa ngujwi yu, bra kanꞌ ndyoꞌo tukwa yu xiyaꞌ; wa mnaꞌ yu, mxkeꞌ tiǎnꞌ, bra kanꞌ ngala yu xiyaꞌ. Kanꞌ chaꞌ ngiꞌnian ska taꞌa ni, chaꞌ lka suꞌwe ꞌa nka tiyeěn ndiꞌiǐn.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.