Romanos 9

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñati̱ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Cristo laca naꞌ, biꞌ chaꞌ xcuiꞌ chaꞌ liñi ta naꞌ loꞌo cuꞌma̱; siꞌi chaꞌ cuiñi nchcuiꞌ naꞌ. Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi nguaꞌni chaꞌ nguaꞌya chaꞌ hique naꞌ, biꞌ chaꞌ liñi tsa chaꞌ nu ta naꞌ loꞌo ma̱ juani.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Xñiꞌi̱ tsa tiꞌ naꞌ, tiꞌí tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ xquiꞌya nguꞌ judío tyaꞌa naꞌ;
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 tyucui tyiquee naꞌ tyajaꞌa̱ naꞌ chaꞌ masi tyanu yabeꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ hichu̱ꞌ ycuiꞌ ca naꞌ, masi ngaꞌaa ñaꞌa̱ Cristo jnaꞌ tsiyaꞌ ti ntiꞌ naꞌ, si juaꞌa̱ ti taca cuaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa quichi̱ tyi naꞌ biꞌ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Laca nguꞌ biꞌ la cuiꞌ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ Israel, ñati̱ jiꞌi̱ nu ya̱a̱ chalyuu nde loo la; sca ti tañi ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo jyoꞌo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ cua nda ycuiꞌ Ndyosi chacuayáꞌ chaꞌ caca nguꞌ biꞌ ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni. Tlyu tsa chaꞌ nu nguaꞌni Ni, chaꞌ ntajaꞌa̱ ycuiꞌ Ni tyiꞌi̱ Ni loꞌo nguꞌ biꞌ. Cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ biꞌ; cua ngulo Ni cña jiꞌi̱ Moisés, lcaa ñaꞌa̱ cña nu culo yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ; cua nda Ni chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, ñiꞌya̱ nu caca loꞌo cuaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; loꞌo juaꞌa̱ yala la nda Ni chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, ñiꞌya̱ nu caca jiꞌi̱ Cristo nu ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱ nde loo la.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Sñiꞌ jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna laca nguꞌ biꞌ. Nu loꞌo ngula Cristo chalyuu ngua Ni ñati̱, la cuiꞌ tyaꞌa nguꞌ Israel ngua yu liꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱ laca Cristo ycuiꞌ Ndyosi nu laca loo jiꞌi̱ lcaa na tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ lcaa tyempo nduꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ Ni. Chañi tsa chaꞌ biꞌ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Siꞌi na ngujlyaa tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu nguxquiñi Ni loꞌo nguꞌ Israel tya saꞌni la, chaꞌ nu cuaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ; pana nu tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo Israel nu ya̱a̱ chalyuu nde loo la ni, ná lcaa nguꞌ biꞌ ndaquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi, ñiꞌya̱ ndaquiyaꞌ ycuiꞌ jyoꞌo Israel jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ cua saꞌni la.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Loꞌo juaꞌa̱ siꞌi cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ tyaꞌa jiꞌi̱ jyoꞌo Abraham nu chañi ca laca nguꞌ judío. Ná stuꞌba nguaꞌni jyoꞌo Abraham loꞌo lcaa sñiꞌ yu, chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo yu tya tsubiꞌ la ndiꞌya̱: “Sca ti sñiꞌ nuꞌu̱, nu Isaac ni, jiꞌi̱ biꞌ tucuá naꞌ chaꞌ jiꞌi̱; juaꞌa̱ tucuá naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu tyuꞌú jiꞌi̱ yu tyempo nde loo la”, nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Abraham.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Juaꞌa̱ nchca cuayáꞌ tiꞌ na chaꞌ ná caca nguꞌ sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi sca ti xquiꞌya chaꞌ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo Abraham loꞌo jiꞌi̱ jyoꞌo Israel laca nguꞌ; sca ti si tyucui tyiquee nguꞌ jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ cuaꞌni Ni lcaa cña nu ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ Ni loꞌo nguꞌ tya saꞌni la chaꞌ cuaꞌni Ni, liꞌ chañi chaꞌ laca nguꞌ ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Nde laca cña nu cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo Abraham cua saꞌni liꞌ: “Chaca yija̱ tya̱a̱ naꞌ”, nacui̱ Ni jiꞌi̱ Abraham. “Hasta ca liꞌ ta naꞌ sca sñiꞌ nuꞌu̱ loꞌo maꞌ Sara.”
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ biꞌ loꞌo nu Isaac biꞌ. Clyoꞌo jyoꞌo cusuꞌ Isaac biꞌ ngua naa Rebeca. Loꞌo liꞌ ngula tucua tyaꞌa sñiꞌ nu Rebeca biꞌ loꞌo sca ti sti nguꞌ.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 — ausente —
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Ha tsoꞌo ñacui̱ na chaꞌ ná liñi nduꞌni ycuiꞌ Ndyosi lacua? Ná taca chcuiꞌ na juaꞌa̱.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Nde laca chaꞌ nu nda Ni loꞌo Moisés tya saꞌni la: “Cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ naꞌ cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ naꞌ jiꞌi̱, biꞌ laca ñati̱ nu cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ naꞌ jiꞌi̱”, nacui̱ Ni. “Tsoꞌo ntiꞌ naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntsuꞌu tyiquee naꞌ ñaꞌa̱a̱ jiꞌi̱.”
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 Biꞌ chaꞌ laca chaꞌ siꞌi na nduꞌni clyu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna xquiꞌya chaꞌ nu ndiya ti tiꞌ na jiꞌi̱ Ni, siꞌi na nduꞌni clyu tiꞌ Ni jiꞌna xquiꞌya chaꞌ nguula tsa ndyuꞌni na cña jiꞌi̱ Ni; laca chaꞌ tyaꞌna ti tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌna, biꞌ chaꞌ nguaꞌni lyaá Ni jiꞌna.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Ntsuꞌu sca chaꞌ nu nscua lo quityi cusuꞌ, la cuiꞌ chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo rey jiꞌi̱ nguꞌ Egipto nu ngua liꞌ: “Cua nda naꞌ chacuayáꞌ jinuꞌu̱ chaꞌ caca nuꞌu̱ rey”, nacui̱ Ni, “chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ nguula tsa cña nu nduꞌni naꞌ chalyuu. Loꞌo juaꞌa̱ caca cuayáꞌ tiꞌ ñati̱ tyucui ñaꞌa̱ chalyuu tilaca laca naꞌ”, nacui̱ Ni jiꞌi̱ rey biꞌ.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Ca cuayáꞌ tiꞌ na liꞌ, chaꞌ tyaꞌna tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ Ni cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ Ni jiꞌi̱; juaꞌa̱ ndacu̱ꞌ Ni chaꞌ jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ ti Ni tacu̱ꞌ Ni chaꞌ jiꞌi̱, chaꞌ ngaꞌaa cuna nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Ni.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 ¿Ni chaꞌ laca nsta ycuiꞌ Ndyosi quiꞌya jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu lacua, si juaꞌa̱ ná nchca jiꞌna tsiyaꞌ ti cuaꞌni na xi xaꞌ la chaꞌ, si juaꞌa̱ cua laca ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ñaꞌa̱ ñati̱ nu ntiꞌ ti Ni jiꞌi̱?
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Pana na nu laca na ñati̱ chalyuu ti, ná tsoꞌo si xlyú na chaꞌ juaꞌa̱ hichu̱ꞌ ycuiꞌ Ndyosi. Ñiꞌya̱ laca sca quityu̱ꞌ ni, ná nchca jiꞌi̱ quityu̱ꞌ biꞌ xlyú chaꞌ hichu̱ꞌ ñati̱ nu ngüiñá jiꞌi̱ loꞌo yuu; ná nchca chcuiꞌ quityu̱ꞌ biꞌ ndiꞌya̱: “¿Ni chaꞌ laca ngüiñá nuꞌu̱ jnaꞌ juaꞌa̱?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Ntsuꞌu chacuayáꞌ jiꞌi̱ cuityi yuu chaꞌ cuiñá maꞌ na laca nu ntiꞌ maꞌ cuiñá maꞌ loꞌo yuu jiꞌi̱. Taca jiꞌi̱ maꞌ cuiñá maꞌ sca quityu̱ꞌ tsoꞌo nu quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱, loꞌo juaꞌa̱ taca jiꞌi̱ maꞌ cuiñá maꞌ sca quityu̱ꞌ nu cantaꞌ ti ñaꞌa̱, si juaꞌa̱ ntiꞌ maꞌ; masi loꞌo la cuiꞌ tyaꞌa yuu ndyaꞌ nu tsoꞌo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ndyaꞌ nu cantaꞌ ti biꞌ.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi culuꞌu Ni jiꞌna ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xcubeꞌ Ni jiꞌi̱ ñati̱ cuxi, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ na chaꞌ nguula tsa cña nu nduꞌni Ni. Ndalo tsa tyiquee Ni jiꞌi̱ ñati̱ cuxi biꞌ, masi cua ntsuꞌu tsa chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ca ñasi̱ꞌ Ni jiꞌi̱ nguꞌ, chaꞌ juaꞌa̱ cuityi̱ Ni jiꞌi̱ nguꞌ tsiyaꞌ ti.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Pana ngua tiꞌ Ni chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ na ñiꞌya̱ tlyu tsa chaꞌ tsoꞌo nu ndyuꞌni Ni loꞌo na, chaꞌ tyaꞌna tsa tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌna. Tya tsubiꞌ la cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna, chaꞌ loꞌo na caja chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca na; stuꞌba ti ngusubi Ni jiꞌna, masi laca na nguꞌ judío, masi laca na nguꞌ xaꞌ tsuꞌ.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Biꞌ laca chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Oseas lo quityi, nu loꞌo nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi ndiꞌya̱:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Lcaa quichi̱ su nacui̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ tya tsubiꞌ la: “Siꞌi ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca ma̱”,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 — ausente —
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 La cuiꞌ juaꞌa̱ nchcuiꞌ Isaías chaca chaꞌ ndiꞌya̱:
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ndiꞌya̱ ñacui̱ na lacua: Cua ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, xquiꞌya chaꞌ ngusñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, masi siꞌi nguꞌ judío laca nguꞌ biꞌ; ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ xquiꞌya chaꞌ jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi, siꞌi na nguaꞌni tsa nguꞌ cña chaꞌ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ ycuiꞌ ca nguꞌ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Pana nu nguꞌ nu ngutuꞌú jiꞌi̱ jyoꞌo Israel ni, ná ngujui ñiꞌya̱ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; cua ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nda Ni loꞌo nguꞌ nquichaꞌ, pana ná ndaquiyaꞌ nguꞌ lcaa chaꞌ biꞌ.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Ni chaꞌ laca ná ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ judío lacua? Laca chaꞌ ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ taca jiꞌi̱ Jesús cuaꞌni choꞌo jiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ ñati̱. Ntiꞌ nu nguꞌ judío biꞌ chaꞌ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laja loꞌo ndyuꞌni ti nguꞌ cña nu ngulo jyoꞌo Moisés jiꞌi̱ nguꞌ. Ngua cuxi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ, ñiꞌya̱ laca si cua nclyú tiꞌi̱ nguꞌ chu̱ꞌ sca quee nu ntsiya claꞌbe tyucui̱i̱ su ndyaꞌa̱ nguꞌ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Chaꞌ jiꞌi̱ quee biꞌ nscua sca chaꞌ lo quityi cusuꞌ, nu nchcuiꞌ ndiꞌya̱:
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.