Romanos 9
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Ñati̱ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo Cristo laca naꞌ, biꞌ chaꞌ xcuiꞌ chaꞌ liñi ta naꞌ loꞌo cuꞌma̱; siꞌi chaꞌ cuiñi nchcuiꞌ naꞌ. Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi nguaꞌni chaꞌ nguaꞌya chaꞌ hique naꞌ, biꞌ chaꞌ liñi tsa chaꞌ nu ta naꞌ loꞌo ma̱ juani.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Xñiꞌi̱ tsa tiꞌ naꞌ, tiꞌí tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ xquiꞌya nguꞌ judío tyaꞌa naꞌ;
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 tyucui tyiquee naꞌ tyajaꞌa̱ naꞌ chaꞌ masi tyanu yabeꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ hichu̱ꞌ ycuiꞌ ca naꞌ, masi ngaꞌaa ñaꞌa̱ Cristo jnaꞌ tsiyaꞌ ti ntiꞌ naꞌ, si juaꞌa̱ ti taca cuaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa quichi̱ tyi naꞌ biꞌ.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Laca nguꞌ biꞌ la cuiꞌ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ Israel, ñati̱ jiꞌi̱ nu ya̱a̱ chalyuu nde loo la; sca ti tañi ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo jyoꞌo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ cua nda ycuiꞌ Ndyosi chacuayáꞌ chaꞌ caca nguꞌ biꞌ ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni. Tlyu tsa chaꞌ nu nguaꞌni Ni, chaꞌ ntajaꞌa̱ ycuiꞌ Ni tyiꞌi̱ Ni loꞌo nguꞌ biꞌ. Cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ biꞌ; cua ngulo Ni cña jiꞌi̱ Moisés, lcaa ñaꞌa̱ cña nu culo yu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ; cua nda Ni chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, ñiꞌya̱ nu caca loꞌo cuaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; loꞌo juaꞌa̱ yala la nda Ni chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, ñiꞌya̱ nu caca jiꞌi̱ Cristo nu ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱ nde loo la.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Sñiꞌ jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna laca nguꞌ biꞌ. Nu loꞌo ngula Cristo chalyuu ngua Ni ñati̱, la cuiꞌ tyaꞌa nguꞌ Israel ngua yu liꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱ laca Cristo ycuiꞌ Ndyosi nu laca loo jiꞌi̱ lcaa na tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ lcaa tyempo nduꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ Ni. Chañi tsa chaꞌ biꞌ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Siꞌi na ngujlyaa tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu nguxquiñi Ni loꞌo nguꞌ Israel tya saꞌni la, chaꞌ nu cuaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ; pana nu tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo Israel nu ya̱a̱ chalyuu nde loo la ni, ná lcaa nguꞌ biꞌ ndaquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi, ñiꞌya̱ ndaquiyaꞌ ycuiꞌ jyoꞌo Israel jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ cua saꞌni la.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Loꞌo juaꞌa̱ siꞌi cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ tyaꞌa jiꞌi̱ jyoꞌo Abraham nu chañi ca laca nguꞌ judío. Ná stuꞌba nguaꞌni jyoꞌo Abraham loꞌo lcaa sñiꞌ yu, chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ loꞌo yu tya tsubiꞌ la ndiꞌya̱: “Sca ti sñiꞌ nuꞌu̱, nu Isaac ni, jiꞌi̱ biꞌ tucuá naꞌ chaꞌ jiꞌi̱; juaꞌa̱ tucuá naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu tyuꞌú jiꞌi̱ yu tyempo nde loo la”, nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ Abraham.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Juaꞌa̱ nchca cuayáꞌ tiꞌ na chaꞌ ná caca nguꞌ sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi sca ti xquiꞌya chaꞌ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ jyoꞌo Abraham loꞌo jiꞌi̱ jyoꞌo Israel laca nguꞌ; sca ti si tyucui tyiquee nguꞌ jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ cuaꞌni Ni lcaa cña nu ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ Ni loꞌo nguꞌ tya saꞌni la chaꞌ cuaꞌni Ni, liꞌ chañi chaꞌ laca nguꞌ ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Nde laca cña nu cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo Abraham cua saꞌni liꞌ: “Chaca yija̱ tya̱a̱ naꞌ”, nacui̱ Ni jiꞌi̱ Abraham. “Hasta ca liꞌ ta naꞌ sca sñiꞌ nuꞌu̱ loꞌo maꞌ Sara.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Cua nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ biꞌ loꞌo nu Isaac biꞌ. Clyoꞌo jyoꞌo cusuꞌ Isaac biꞌ ngua naa Rebeca. Loꞌo liꞌ ngula tucua tyaꞌa sñiꞌ nu Rebeca biꞌ loꞌo sca ti sti nguꞌ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 — ausente —
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 ¿Ha tsoꞌo ñacui̱ na chaꞌ ná liñi nduꞌni ycuiꞌ Ndyosi lacua? Ná taca chcuiꞌ na juaꞌa̱.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Nde laca chaꞌ nu nda Ni loꞌo Moisés tya saꞌni la: “Cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ naꞌ cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ naꞌ jiꞌi̱, biꞌ laca ñati̱ nu cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ naꞌ jiꞌi̱”, nacui̱ Ni. “Tsoꞌo ntiꞌ naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntsuꞌu tyiquee naꞌ ñaꞌa̱a̱ jiꞌi̱.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Biꞌ chaꞌ laca chaꞌ siꞌi na nduꞌni clyu tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna xquiꞌya chaꞌ nu ndiya ti tiꞌ na jiꞌi̱ Ni, siꞌi na nduꞌni clyu tiꞌ Ni jiꞌna xquiꞌya chaꞌ nguula tsa ndyuꞌni na cña jiꞌi̱ Ni; laca chaꞌ tyaꞌna ti tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌna, biꞌ chaꞌ nguaꞌni lyaá Ni jiꞌna.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ntsuꞌu sca chaꞌ nu nscua lo quityi cusuꞌ, la cuiꞌ chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo jyoꞌo rey jiꞌi̱ nguꞌ Egipto nu ngua liꞌ: “Cua nda naꞌ chacuayáꞌ jinuꞌu̱ chaꞌ caca nuꞌu̱ rey”, nacui̱ Ni, “chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ nguula tsa cña nu nduꞌni naꞌ chalyuu. Loꞌo juaꞌa̱ caca cuayáꞌ tiꞌ ñati̱ tyucui ñaꞌa̱ chalyuu tilaca laca naꞌ”, nacui̱ Ni jiꞌi̱ rey biꞌ.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ca cuayáꞌ tiꞌ na liꞌ, chaꞌ tyaꞌna tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ Ni cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ Ni jiꞌi̱; juaꞌa̱ ndacu̱ꞌ Ni chaꞌ jiꞌi̱ cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ ti Ni tacu̱ꞌ Ni chaꞌ jiꞌi̱, chaꞌ ngaꞌaa cuna nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Ni.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 ¿Ni chaꞌ laca nsta ycuiꞌ Ndyosi quiꞌya jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu lacua, si juaꞌa̱ ná nchca jiꞌna tsiyaꞌ ti cuaꞌni na xi xaꞌ la chaꞌ, si juaꞌa̱ cua laca ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ñaꞌa̱ ñati̱ nu ntiꞌ ti Ni jiꞌi̱?
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Pana na nu laca na ñati̱ chalyuu ti, ná tsoꞌo si xlyú na chaꞌ juaꞌa̱ hichu̱ꞌ ycuiꞌ Ndyosi. Ñiꞌya̱ laca sca quityu̱ꞌ ni, ná nchca jiꞌi̱ quityu̱ꞌ biꞌ xlyú chaꞌ hichu̱ꞌ ñati̱ nu ngüiñá jiꞌi̱ loꞌo yuu; ná nchca chcuiꞌ quityu̱ꞌ biꞌ ndiꞌya̱: “¿Ni chaꞌ laca ngüiñá nuꞌu̱ jnaꞌ juaꞌa̱?”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ntsuꞌu chacuayáꞌ jiꞌi̱ cuityi yuu chaꞌ cuiñá maꞌ na laca nu ntiꞌ maꞌ cuiñá maꞌ loꞌo yuu jiꞌi̱. Taca jiꞌi̱ maꞌ cuiñá maꞌ sca quityu̱ꞌ tsoꞌo nu quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱, loꞌo juaꞌa̱ taca jiꞌi̱ maꞌ cuiñá maꞌ sca quityu̱ꞌ nu cantaꞌ ti ñaꞌa̱, si juaꞌa̱ ntiꞌ maꞌ; masi loꞌo la cuiꞌ tyaꞌa yuu ndyaꞌ nu tsoꞌo biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ndyaꞌ nu cantaꞌ ti biꞌ.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi culuꞌu Ni jiꞌna ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xcubeꞌ Ni jiꞌi̱ ñati̱ cuxi, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ na chaꞌ nguula tsa cña nu nduꞌni Ni. Ndalo tsa tyiquee Ni jiꞌi̱ ñati̱ cuxi biꞌ, masi cua ntsuꞌu tsa chacuayáꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ca ñasi̱ꞌ Ni jiꞌi̱ nguꞌ, chaꞌ juaꞌa̱ cuityi̱ Ni jiꞌi̱ nguꞌ tsiyaꞌ ti.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Pana ngua tiꞌ Ni chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ na ñiꞌya̱ tlyu tsa chaꞌ tsoꞌo nu ndyuꞌni Ni loꞌo na, chaꞌ tyaꞌna tsa tiꞌ Ni ñaꞌa̱ Ni jiꞌna. Tya tsubiꞌ la cua ngusubi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna, chaꞌ loꞌo na caja chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jiꞌna.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca na; stuꞌba ti ngusubi Ni jiꞌna, masi laca na nguꞌ judío, masi laca na nguꞌ xaꞌ tsuꞌ.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Biꞌ laca chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Oseas lo quityi, nu loꞌo nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi ndiꞌya̱:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Lcaa quichi̱ su nacui̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ tya tsubiꞌ la: “Siꞌi ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca ma̱”,
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 — ausente —
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 — ausente —
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 La cuiꞌ juaꞌa̱ nchcuiꞌ Isaías chaca chaꞌ ndiꞌya̱:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Ndiꞌya̱ ñacui̱ na lacua: Cua ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, xquiꞌya chaꞌ ngusñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, masi siꞌi nguꞌ judío laca nguꞌ biꞌ; ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ xquiꞌya chaꞌ jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi, siꞌi na nguaꞌni tsa nguꞌ cña chaꞌ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ ycuiꞌ ca nguꞌ.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Pana nu nguꞌ nu ngutuꞌú jiꞌi̱ jyoꞌo Israel ni, ná ngujui ñiꞌya̱ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; cua ndyuna nguꞌ chaꞌ nu nda Ni loꞌo nguꞌ nquichaꞌ, pana ná ndaquiyaꞌ nguꞌ lcaa chaꞌ biꞌ.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 ¿Ni chaꞌ laca ná ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ judío lacua? Laca chaꞌ ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ taca jiꞌi̱ Jesús cuaꞌni choꞌo jiꞌi̱ cresiya jiꞌi̱ ñati̱. Ntiꞌ nu nguꞌ judío biꞌ chaꞌ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laja loꞌo ndyuꞌni ti nguꞌ cña nu ngulo jyoꞌo Moisés jiꞌi̱ nguꞌ. Ngua cuxi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ, ñiꞌya̱ laca si cua nclyú tiꞌi̱ nguꞌ chu̱ꞌ sca quee nu ntsiya claꞌbe tyucui̱i̱ su ndyaꞌa̱ nguꞌ.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Chaꞌ jiꞌi̱ quee biꞌ nscua sca chaꞌ lo quityi cusuꞌ, nu nchcuiꞌ ndiꞌya̱:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.