Mateus 22
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Nchcuiꞌ Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ liꞌ:
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 ―Chcuiꞌ naꞌ chaca chaꞌ loꞌo ma̱ chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ caca loꞌo laca ycuiꞌ Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ ñati̱ ―nacui̱ Jesús liꞌ―. Caca biꞌ ñiꞌya̱ ngua sca tsa̱ loꞌo ngua taꞌa ngujui clyoꞌo sñiꞌ rey. Nguaꞌni rey taꞌa liꞌ.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ngulo cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱ chaꞌ tsaa nguꞌ, tsaa chcuiꞌ nguꞌ loꞌo lcaa ñati̱ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo rey, chaꞌ cua ndyalaa tsa̱ nu caca taꞌa biꞌ; pana ná ntajaꞌa̱ ñati̱ biꞌ ca̱a̱ nguꞌ slo rey nu ngua tsa̱ taꞌa biꞌ.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Xaꞌ ngulo rey biꞌ cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱, chaꞌ tsaa nguꞌ slo ñati̱ biꞌ chaca quiyaꞌ: “Chcuiꞌ ma̱ loꞌo lcaa ñati̱ biꞌ, chaꞌ cua laca nguaꞌni choꞌo naꞌ scuaa chaꞌ cacu nguꞌ; cua ndyujuii naꞌ bata loꞌo chqueru. Cua laca ntsuꞌu xlyaa cacu nguꞌ juani, si cuaꞌni nguꞌ chaꞌ tsoꞌo ca̱a̱ nguꞌ taꞌa re yala ti, chaꞌ cua ngujui clyoꞌo sñiꞌ naꞌ”, nacui̱ rey jiꞌi̱ msu jiꞌi̱.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 Pana ná nduꞌu tucua ñati̱ biꞌ, chaꞌ ná ndube tiꞌ nguꞌ chaꞌ ngujui clyoꞌo sñiꞌ rey biꞌ; ndyaa nguꞌ cña neꞌ quixi̱ꞌ, ndyaa xi xaꞌ la nguꞌ ndyujuiꞌ nguꞌ yuꞌba jiꞌi̱ nguꞌ.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Loꞌo juaꞌa̱ xi xaꞌ la ñati̱ biꞌ ni, ndayaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ, nxtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ; cuati juaꞌa̱ ntsuꞌu su ngujuiꞌi̱ nguꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 Nu loꞌo ndyuna rey chaꞌ nu nguaꞌni nguꞌ biꞌ loꞌo msu jiꞌi̱, ngua ñasi̱ꞌ tsa rey biꞌ ñaꞌa̱ jiꞌi̱ ñati̱ xñaꞌa̱ biꞌ. Liꞌ ngulo rey cña jiꞌi̱ sendaru jiꞌi̱ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ lcaa ñati̱ xñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ suꞌba nguꞌ quiiꞌ tyaqui̱ quichi̱ tyi ñati̱ biꞌ.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 Liꞌ nchcuiꞌ rey loꞌo msu jiꞌi̱ chaca quiyaꞌ: “Cua nguaꞌni choꞌo naꞌ scuaa chaꞌ caca taꞌa ngujui clyoꞌo sñiꞌ naꞌ”, nacui̱ rey biꞌ. “Pana nu nguꞌ nu cua nchcuiꞌ naꞌ loꞌo tsa̱ chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa ca slo naꞌ, ná ntajaꞌa̱ nguꞌ biꞌ ca̱a̱, biꞌ chaꞌ ná cacu nguꞌ biꞌ scuaa tsoꞌo nu ntsuꞌu ꞌna tsiyaꞌ ti.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Tsoꞌo la tsaa clya ma̱ nde calle tlyu juani; chcuiꞌ ma̱ loꞌo lcua ti tyaꞌa ñati̱ nu ñaꞌa̱ ma̱ jiꞌi̱ nde calle jua, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa ca slo naꞌ.”
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Liꞌ nduꞌu nguꞌ msu biꞌ ndyaa nguꞌ nde calle; nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ndyacua tyaꞌa nguꞌ loꞌo, masi ñati̱ tsoꞌo, masi ñati̱ cuxi. Liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa ñati̱ biꞌ slo rey ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ngutsaꞌá̱ niꞌi̱ jiꞌi̱ rey, ndiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ nu cua ndyalaa taꞌa slo rey biꞌ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 ’Liꞌ ndyatí̱ ycuiꞌ rey biꞌ, ndyaa nde niꞌi̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo lcaa ñati̱ nu ndiꞌi̱ niꞌi̱ biꞌ. Liꞌ naꞌa̱ rey chaꞌ ngaꞌa̱ sca nu quiꞌyu nu ná lacuꞌ lateꞌ jiꞌi̱ taꞌa.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 Liꞌ nchcuane rey jiꞌi̱ nu quiꞌyu biꞌ: “Chocue”, nacui̱, “¿ni chaꞌ ndyatí̱ nuꞌu̱ niꞌi̱ re loꞌo ná lacuꞌ nuꞌu̱ lateꞌ jiꞌi̱ taꞌa nu cua nda naꞌ jinuꞌu̱?” Pana ná ngujui ñiꞌya̱ xacui̱ nu quiꞌyu biꞌ chaꞌ jiꞌi̱ rey liꞌ;
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 biꞌ chaꞌ ngulo rey biꞌ cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱: “Xñi ma̱ jiꞌi̱ nu quiꞌyu re, sca̱ꞌ ma̱ yaꞌ yu, loꞌo juaꞌa̱ sca̱ꞌ ma̱ quiyaꞌ yu. Loꞌo liꞌ xcua̱a̱ ma̱ jiꞌi̱ yu nde ca bilyaa su talya tsa ñaꞌa̱, ca su nxiꞌya tsa nguꞌ ndiꞌi̱ nguꞌ, ca su lye tsa ndacu laꞌya nguꞌ chaꞌ ñasi̱ꞌ nguꞌ”, nacui̱ rey biꞌ.
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 Loꞌo ycuiꞌ Ndyosi ni, ndacane Ni jiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ chaꞌ cuaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu nchcuiꞌ Ni, pana cua laca ti ñati̱ nu nsubi Ni jiꞌi̱ chaꞌ caca nguꞌ ñati̱ jiꞌi̱ Ni.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 Liꞌ nduꞌu nguꞌ fariseo ndyaa nguꞌ chaꞌ quiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ, ñiꞌya̱ nu caca jiꞌi̱ nguꞌ cñiloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ chcuiꞌ yu sca chaꞌ cuxi.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 Liꞌ ngulo nguꞌ biꞌ cña jiꞌi̱ xi nguꞌ cuañiꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ fariseo, chaꞌ chcuiꞌ cuayáꞌ nguꞌ cuañiꞌ biꞌ loꞌo Jesús, ngua tiꞌ nguꞌ. Liꞌ ndyaa nguꞌ biꞌ slo Jesús loꞌo xi xaꞌ la ñati̱ nu ndyaꞌa̱ loꞌo taju nguꞌ nu cuentya jiꞌi̱ rey Herodes.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Tyuꞌu chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, cachaꞌ nuꞌu̱ chaꞌ liñi jiꞌi̱ ya: ¿Ha tsoꞌo si ta na cñi cña loo na jiꞌi̱ rey tlyu nu ndiꞌi̱ xaꞌ tsuꞌ biꞌ?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Pana ngua tii Jesús ñiꞌya̱ laca chaꞌ cuxi nu nclyacua tiꞌ nguꞌ biꞌ, biꞌ chaꞌ ndiꞌya̱ nguxacui̱ yu chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ:
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Culuꞌu ma̱ sca cñi ꞌna, la cuiꞌ tyaꞌa cñi plata nu nda na jiꞌi̱ nguꞌ nu nxñi cñi cña loo na.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 ―¿Tilaca nu ca jiꞌi̱ lcui̱ ngaꞌa̱ chu̱ꞌ cñi re? ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ―. ¿Ti jiꞌi̱ laca xtañi nu nscua re? ―nacui̱.
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 ―Xtañi rey tlyu nu ndiꞌi̱ xaꞌ tsuꞌ, biꞌ ngaꞌa̱ chu̱ꞌ cñi cua ―nacui̱ nguꞌ liꞌ.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ndube tsa tiꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ, chaꞌ nchca tsa jiꞌi̱ Jesús xtyacui chaꞌ loꞌo nguꞌ. Nduꞌu nguꞌ biꞌ ndyaa nguꞌ liꞌ.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 Loꞌo la cuiꞌ tsa̱ biꞌ ñaa xi nguꞌ saduceo slo Jesús, biꞌ laca sca latya ñati̱ nu nchcuiꞌ chaꞌ ngaꞌaa tyuꞌú ñati̱ chaca quiyaꞌ loꞌo cua ngujuii nguꞌ. Nchcuane nguꞌ biꞌ sca chaꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ:
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ―Mstru ―nacui̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱―, saꞌni la nda jyoꞌo Moisés sca chaꞌ loꞌo na cuentya jiꞌi̱ tyaꞌa ngula nguꞌ. Nu loꞌo cua ngujuii tsaca yu ni, si cua ngujui clyoꞌo yu pana bilya caja sñiꞌ yu, liꞌ ntsuꞌu cña jiꞌi̱ tyaꞌa ngula yu nu ntucua ycuiꞌ ti chaꞌ caja clyoꞌo loꞌo nu cunaꞌa̱ nu ngua clyoꞌo jyoꞌo tyaꞌa yu. Liꞌ chcuiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ clyo nguꞌ chaꞌ sñiꞌ nu quiꞌyu nu cua ngujuii biꞌ laca biꞌ, chaꞌ ná chcunaꞌ xtañi yu nu cua ngujuii biꞌ. Juaꞌa̱ nchcuiꞌ Moisés saꞌni la.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 Ndiꞌya̱ ngua sca quiyaꞌ: Ntsuꞌu cati tyaꞌa nu quiꞌyu tyaꞌa ngula, tyaꞌa quichi̱ tyi ya. Liꞌ ngujui clyoꞌo nu ngula clyo, pana yala tsa ngujuii yu, loꞌo bilya caja sñiꞌ yu. Liꞌ ndyanu nu cunaꞌa̱ biꞌ cuentya jiꞌi̱ tyaꞌa yu.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Liꞌ ngujui clyoꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ chaca quiyaꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱, yala ti ngujuii chaca nu quiꞌyu tyaꞌa ngula jyoꞌo biꞌ. Juaꞌa̱ ngua jiꞌi̱ ca taꞌa nguꞌ quiꞌyu tyaꞌa ngula jyoꞌo biꞌ.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ca su ndye, liꞌ ngujuii nu cunaꞌa̱ biꞌ.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 Nu loꞌo tyuꞌú lcaa jyoꞌo chaca quiyaꞌ ni, ¿ñiꞌya̱ nu laca clyoꞌo ca nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ ca taꞌa cati tyaꞌa nu tyaꞌa ngula nguꞌ ngujui clyoꞌo nguꞌ loꞌo?
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 Nu loꞌo tyuꞌú lcaa jyoꞌo chaca quiyaꞌ, ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ caja clyoꞌo nguꞌ ca biꞌ; tyiꞌi̱ nguꞌ liꞌ ñiꞌya̱ ndiꞌi̱ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ca slo Ni.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Chañi chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ tyuꞌú lcaa jyoꞌo chaca quiyaꞌ. ¿Ha bilya chcuiꞌ ma̱ chaꞌ lo quityi nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ma̱? Ndiꞌya̱ nchcuiꞌ quityi biꞌ:
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 “Ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna Abraham laca naꞌ,” nacui̱ Ni, “ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna Isaac laca naꞌ, loꞌo la cuiꞌ ti ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna Jacob laca naꞌ”, nacui̱ Ni. Ná nacui̱ quityi biꞌ chaꞌ na cua ngua ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna nguꞌ biꞌ; ñaꞌa̱ ti tya laca ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna nguꞌ biꞌ juani, loꞌo juaꞌa̱ laca ycuiꞌ Ndyosi Xuꞌna lcaa ñati̱ luꞌú.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Loꞌo ndyuna nu quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ nu ngaꞌa̱ slo chaꞌ nu nclyuꞌu Jesús biꞌ, ndube tsa tiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ liꞌ.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ fariseo chaꞌ cua nguaꞌni Jesús ngana jiꞌi̱ nu nguꞌ saduceo biꞌ, liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ fariseo biꞌ slo Jesús.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 Loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌa̱ sca nguꞌ fariseo nu jlo tsa tiꞌ lcaa chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu nguscua jyoꞌo Moisés. Liꞌ nchcuane yu jiꞌi̱ Jesús chaꞌ chcuiꞌ cuayáꞌ yu loꞌo:
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ―Mstru ―nacui̱ yu biꞌ jiꞌi̱ Jesús―, ¿ñiꞌya̱ chaꞌ laca nu ndulo la jiꞌna chaꞌ cuaꞌni na, chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ni loꞌo jyoꞌo Moisés saꞌni la?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ yu biꞌ:
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Biꞌ laca chaꞌ nu tlyu la, nu ndulo la jiꞌna chaꞌ cuaꞌni na.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 Loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu chaca chaꞌ tlyu: “Ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni tyaꞌna tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ tyaꞌa ñati̱ ma̱, ñiꞌya̱ laca si nduꞌni tyaꞌna tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ma̱”.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 Su̱u̱ lcaa chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca tyucuaa chaꞌ biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ su̱u̱ lcaa chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu ngua saꞌni laca chaꞌ biꞌ.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 Laja loꞌo tya ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ fariseo biꞌ su ndu̱ Jesús, liꞌ nchcuane yu sca chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ:
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ―¿Ñiꞌya̱ ntiꞌ cuꞌma̱ cuentya jiꞌi̱ Cristo nu ntsuꞌu chaꞌ ca̱a̱? ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ―. ¿Tilaca ngua jyoꞌo cusuꞌ jiꞌi̱ nu Cristo biꞌ ntiꞌ ma̱?
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ chaca quiyaꞌ:
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Ycuiꞌ Ndyosi nu laca Xuꞌna na nacui̱ jiꞌi̱ Cristo nu Xuꞌna naꞌ ndiꞌya̱:
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 Xuꞌna naꞌ, nchcuiꞌ jyoꞌo David jiꞌi̱ Cristo. ¿Ñiꞌya̱ caca chcuiꞌ na chaꞌ ñati̱ tyaꞌa jiꞌi̱ jyoꞌo David biꞌ laca Cristo lacua?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Ná ntsuꞌu ni sca ñati̱ ca biꞌ nu ngua jiꞌi̱ xacui̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ xaꞌ la tsa̱ nde loo la ngaꞌaa nchcuane nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu tsiyaꞌ ti, chaꞌ ntsi̱i̱ nguꞌ jiꞌi̱, ñiꞌya̱ nu xacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.