Mateus 13
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 La cuiꞌ tsa̱ biꞌ nduꞌu Jesús toniꞌi̱, ndyaa yu toꞌ tayuꞌ biꞌ, chaꞌ chcaꞌa̱ xi ca biꞌ.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ slo Jesús, biꞌ chaꞌ ndyatí̱ yu neꞌ yaca niꞌi̱ piti, ndyacaꞌa̱ yu xi liꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ndyanu ñati̱ quiñaꞌa̱ biꞌ toꞌ hitya ti biꞌ.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 Loꞌo liꞌ nchcuiꞌ Jesús xi cui̱i̱ loꞌo nguꞌ, chaꞌ ca tsaꞌa̱ nguꞌ lcaa chaꞌ nu ngua tiꞌ Jesús culuꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ. Ndiꞌya̱ nchcuiꞌ yu:
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Liꞌ loꞌo nscui̱ yu siꞌyu biꞌ, ndyú xi siꞌyu lo yuu tacalya toꞌ tyucui̱i̱; hora ti ñaa quiñi, ndye siꞌyu biꞌ ndyacu niꞌ.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Loꞌo juaꞌa̱ ndyalú xi siꞌyu biꞌ su lati tuꞌba yuu nscua chu̱ꞌ quee. Yala ti ntyucua siꞌyu biꞌ; pana xti tsa yuu ntsuꞌu chu̱ꞌ quee biꞌ,
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 biꞌ chaꞌ ná ngua xñi su̱u̱ chu̱ꞌ quee biꞌ, ni ná ngua caluu tsoꞌo. Ndye calya biꞌ ndyanaa, chaꞌ tyiqueꞌ tsa cua̱.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Loꞌo juaꞌa̱ ndyalú xi siꞌyu biꞌ su ngutu̱ lti quicheꞌ; yala la nguluu lti quicheꞌ biꞌ chaca quiyaꞌ, ni ná nda biꞌ chacuayáꞌ caluu calya trigo tsiyaꞌ ti.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Loꞌo juaꞌa̱ ndyalú xi siꞌyu biꞌ lo yuu tsoꞌo, su tsoꞌo tsa nguluu calya; ngutuꞌu tsa siꞌyu lo ju̱u̱ biꞌ liꞌ, hasta sca siyento tyaꞌa siꞌyu nda sca ju̱u̱, hasta snayala tyaꞌa siꞌyu nda chaca ju̱u̱, hasta calaa tyii tyaꞌa siꞌyu nda chaca ju̱u̱.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 Cuaꞌa̱ jyaca̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱ juani, si chañi chaꞌ ntiꞌ ma̱ cuna ma̱ chaꞌ tsoꞌo biꞌ.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Loꞌo liꞌ ndyaa nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ cacua la slo Jesús. Nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ:
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ:
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Ñati̱ nu jlya tiꞌ chaꞌ nu nduna nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, tya ta la Ni chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ, chaꞌ juaꞌa̱ tsoꞌo la xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; pana ñati̱ nu ná jlya tiꞌ chaꞌ biꞌ, nu ná ntiꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ, cuaꞌni ycuiꞌ Ni chaꞌ ná caca jiꞌi̱ nguꞌ xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni tsiyaꞌ ti.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Biꞌ chaꞌ nda naꞌ cui̱i̱ biꞌ loꞌo nguꞌ, chaꞌ masi ñaꞌa̱ nguꞌ, ná ta nguꞌ cuentya ñiꞌya̱ tyuꞌu liñi chaꞌ biꞌ; masi cuna nguꞌ, ná ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ ñiꞌya̱ ntiꞌ ñacui̱ chaꞌ biꞌ, xquiꞌya chaꞌ ná ndaquiyaꞌ nguꞌ jnaꞌ.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Loꞌo ñaꞌa̱ na jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, liꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ na chaꞌ chañi tsa chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu nguscua jyoꞌo Isaías cua saꞌni la. Ndiꞌya̱ nacui̱ chaꞌ biꞌ:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Tacalya tsa cresiya jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa ma̱, chaꞌ ná ntiꞌ nguꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jnaꞌ.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 ’Pana tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee ma̱ chaꞌ tya ntucua yaala cloo ma̱, tya ntucua yaala jyaca̱ ma̱, chaꞌ ta tsoꞌo ma̱ cuentya jiꞌi̱ sca chaꞌ nu nchcuiꞌ ycuiꞌ Ni.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, chaꞌ quiñaꞌa̱ nguꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi saꞌni la, loꞌo juaꞌa̱ quiñaꞌa̱ tsa nguꞌ nu tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee nguꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, cua ntajatya tsa nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu ñaꞌa̱ ma̱ juani, chaꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱; cua ntajatya tsa nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nduna ma̱ juani, chaꞌ cuna nguꞌ jiꞌi̱. Pana ngujuii nguꞌ biꞌ liꞌ, masi bilya ñaꞌa̱ nguꞌ chaꞌ biꞌ, bilya cuna nguꞌ chaꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 ’Ndiꞌya̱ laca chaꞌ nu nda nu cui̱i̱ jiꞌi̱ ñati̱ nu ndyataa siꞌyu trigo biꞌ:
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Loꞌo cuna ñati̱ chaꞌ, ñiꞌya̱ nu caca loꞌo laca ycuiꞌ Ndyosi loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ, pana ná nchca cuayáꞌ tiꞌ ñati̱ biꞌ ni chaꞌ laca biꞌ, hora ti cuaꞌni xuꞌna cuiñaja chaꞌ cuityi̱ chaꞌ tsoꞌo biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa xñi nguꞌ biꞌ chaꞌ tsoꞌo biꞌ. Laca ñati̱ biꞌ ñiꞌya̱ laca loꞌo ndyú siꞌyu toꞌ tyucui̱i̱ ti.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Loꞌo siꞌyu nu ndyalú lo yuu lati tuꞌba chu̱ꞌ quee ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca ñati̱ nu tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee nguꞌ loꞌo clyo ndyuna nguꞌ chaꞌ tsoꞌo nu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Pana si lyaꞌ tiꞌ xaꞌ ñati̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, si xtyí loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ nguꞌ xquiꞌya chaꞌ tsoꞌo nu cua ndyuna nguꞌ biꞌ, ná talo nguꞌ liꞌ. Laca nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ laca loꞌo ná ngusñi tsoꞌo su̱u̱ siꞌyu nu ntyucua lo yuu lati tuꞌba chu̱ꞌ quee biꞌ, chaꞌ ná ndalo calya biꞌ, ndyanaa biꞌ liꞌ.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Siꞌyu nu ndyalú lo yuu su ngutu̱ lti quicheꞌ ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca ñati̱ nu cua ndyuna chaꞌ tsoꞌo biꞌ, pana ndyaꞌa̱ tsa chaꞌ tyiquee nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ caca jiꞌi̱ nguꞌ nde chalyuu, chaꞌ ntiꞌ tsa nguꞌ caca culiyaꞌ nguꞌ. Biꞌ chaꞌ ná nchca jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi cuaꞌni sca cña tsoꞌo neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Loꞌo juaꞌa̱ siꞌyu nu ndyalú su ntsuꞌu yuu tsoꞌo ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca nguꞌ nu cua ndyuna chaꞌ tsoꞌo biꞌ, loꞌo nchca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ chaꞌ biꞌ; xcuiꞌ na ndaquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ, loꞌo liꞌ tsoꞌo tsa chaꞌ nu tyuꞌu neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ laca nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ laca yuu tsoꞌo biꞌ. Ntsuꞌu sca ti ju̱u̱ trigo nu nda hasta sca siyento tyaꞌa siꞌyu, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu ju̱u̱ nu nda snayala tyaꞌa siꞌyu, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu ju̱u̱ nu nda calaa tyii tyaꞌa siꞌyu.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Loꞌo liꞌ nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ:
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Loꞌo ngua talya, liꞌ ngujuaꞌ nguꞌ. Pana laja loꞌo lajaꞌ ti xuꞌna xtya̱ biꞌ, liꞌ ñaa tyaꞌa cusu̱u̱ yu, ngusañi siꞌyu quixi̱ꞌ laja xtya̱ trigo jiꞌi̱ yu. Loꞌo ndye ngusañi siꞌyu quixi̱ꞌ biꞌ, ndyaa tyaꞌa cusu̱u̱ yu biꞌ liꞌ.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Stuꞌba ti ntyucua tyucuaa lo siꞌyu, loꞌo siꞌyu trigo, loꞌo quixi̱ꞌ biꞌ; tsoꞌo tsa ndyaluu calya biꞌ nquichaꞌ. Tiyaꞌ la liꞌ naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ siꞌi xcuiꞌ siꞌyu tsoꞌo nu cua ndyataa biꞌ nu ntyucua; tyucui ñaꞌa̱ lo xtya̱ biꞌ nguixaꞌ ntyucua trigo loꞌo quixi̱ꞌ.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Liꞌ hora ti ndyaa msu slo xuꞌna xtya̱ biꞌ, ndyaa cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu ñiꞌya̱ ndyaca: “Cusuꞌ”, nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ xuꞌna cña biꞌ, “¿ha siꞌi xcuiꞌ siꞌyu tsoꞌo ndyataa nuꞌu̱ lo yuu jua? ¿Ni chaꞌ laca ntyucua tsa xaꞌ quixi̱ꞌ laja calya juani?”
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 Loꞌo liꞌ nguxacui̱ nu xuꞌna chaꞌ jiꞌi̱ msu biꞌ: “La cuiꞌ tyaꞌa cusu̱u̱ naꞌ nguaꞌni chaꞌ lyaꞌ tiꞌ loꞌo calya ꞌna lacua”, nacui̱ xuꞌna xtya̱ jiꞌi̱ nguꞌ. “¿Ha ntiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ tsaa ya scua̱a̱ ya quixi̱ꞌ biꞌ, cusuꞌ?” nacui̱ msu jiꞌi̱ xuꞌna xtya̱ liꞌ.
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Ná tsoꞌo juaꞌa̱”, nacui̱ xuꞌna xtya̱ jiꞌi̱ nguꞌ. “¿Ñiꞌya̱ ta si loꞌo calya trigo scua̱a̱ ma̱ liꞌ?
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Tsoꞌo la jatya na xi chaꞌ caluu tyucuaa lo, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cumi̱ trigo biꞌ. Liꞌ clyo culo naꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ xiꞌyu nguꞌ quixi̱ꞌ, chaꞌ tyaaca̱ꞌ cuentya yane ti chaꞌ tyaqui̱ lo quiiꞌ; liꞌ caca clacua, nu loꞌo siꞌyu nguꞌ lcaa trigo chaꞌ tyuꞌu coꞌo neꞌ jaꞌba.”
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Loꞌo juaꞌa̱ nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ:
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Sube tsa siꞌyu cuxee biꞌ, pana tonu tsa yaca laca loꞌo nguluu biꞌ, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ñaa quiñi chaꞌ cuiñá niꞌ xlyati̱ lo yaca biꞌ.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Loꞌo juaꞌa̱ nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ:
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Nguluꞌu Jesús jiꞌi̱ nu quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ nu ndiꞌi̱ cajua juaꞌa̱, chaꞌ xcuiꞌ cui̱i̱ ti nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ biꞌ; ná nguluꞌu yu ni sca chaꞌ jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ si ná loꞌo sca cui̱i̱ nda yu.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Cua nchcuiꞌ sca jyoꞌo cusuꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi cua saꞌni la jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ. Ndiꞌya̱ nchcuiꞌ yu:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Loꞌo liꞌ nguxtyanu Jesús jiꞌi̱ nu quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ biꞌ, ndyaa nde niꞌi̱. Liꞌ ndyalaa nu nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ yu slo, nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ:
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 ―Tsoꞌo ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ―. Naꞌ nu cua nda Ni ꞌna lijya̱a̱ chaꞌ caca naꞌ ñati̱, nu loꞌo nclyuꞌu naꞌ jiꞌi̱ ñati̱ ni, nduꞌni naꞌ ñiꞌya̱ laca si ndyataa naꞌ siꞌyu tsoꞌo lo xtya̱ ꞌna.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Loꞌo xtya̱ ꞌna ni, biꞌ laca tyucui ñaꞌa̱ chalyuu; loꞌo juaꞌa̱ calya trigo nu ndyaluu loꞌo ntyucua siꞌyu tsoꞌo, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca ñati̱ nu cua nda chacuayaꞌ chaꞌ caca Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo nu quixi̱ꞌ biꞌ ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca ñati̱ nu ntsuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ loꞌo nu xñaꞌa̱,
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 chaꞌ tyaꞌa cusu̱u̱ naꞌ laca nu ngusañi siꞌyu quixi̱ꞌ biꞌ lo xtya̱ ꞌna; la cuiꞌ nu xñaꞌa̱ laca biꞌ. Tsa̱ nu loꞌo xana clyaja xtya̱ ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca tsa̱ tlyu loꞌo tye chalyuu; loꞌo ñati̱ nu siꞌyu quixi̱ꞌ lo xtya̱ biꞌ ni, biꞌ laca ñiꞌya̱ laca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Loꞌo xutiꞌi̱ nguꞌ quixi̱ꞌ chaꞌ tyaqui̱, juaꞌa̱ laca ñiꞌya̱ caca jiꞌi̱ ñati̱ loꞌo tye chalyuu.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 Tsa̱ biꞌ, naꞌ nu cua lijya̱a̱ chaꞌ caca naꞌ ñati̱, ta naꞌ jiꞌi̱ xca̱ ꞌna chaꞌ xutiꞌi̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu nguluꞌu quiꞌi̱ jiꞌi̱ tyaꞌa chaꞌ cuaꞌni nguꞌ chaꞌ cuxi; tyuꞌu tiꞌi̱ lcaa ñati̱ nu cuxi tyiquee, chaꞌ ná ntsuꞌu chacuayáꞌ tyanu nguꞌ biꞌ ca su laca ycuiꞌ Ndyosi loo.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Liꞌ xcua̱a̱ xca̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ lo quiiꞌ tlyu; xiꞌya tsa nguꞌ ca biꞌ liꞌ, ca ñasi̱ꞌ tsa nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cacu laꞌya nguꞌ chaꞌ ñasi̱ꞌ ntiꞌ nguꞌ liꞌ.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Pana tyanu lcaa nguꞌ nu lubii tyiquee ca su laca ycuiꞌ Ndyosi Sti na loo; caca ndubi tsa ñaꞌa̱ loo nguꞌ biꞌ liꞌ, ñiꞌya̱ ndubi xee cuichaa, xquiꞌya chaꞌ ngua lubii cresiya jiꞌi̱ nguꞌ tsiyaꞌ ti cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni. Cuaꞌa̱ jyaca̱ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, si chañi chaꞌ ntiꞌ ma̱ cuna ma̱.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 ’Chaca chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ caca loꞌo laca ycuiꞌ Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ ñati̱; laca ñiꞌya̱ laca sca yuꞌba nu quiñaꞌa̱ tsa ngaꞌa̱. Nguxatsiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yuꞌba nu quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱ biꞌ neꞌ yuu neꞌ loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ. Nde loo la, liꞌ nquije jiꞌi̱ chaca ñati̱ mala ndyuꞌu cuatsiꞌ biꞌ, chaa tsa tiꞌ yu liꞌ; biꞌ chaꞌ hora ti xaꞌ ndacu̱ꞌ yu yuu lo su nguatsiꞌ yuꞌba biꞌ, nduꞌu yu ndyaa yu lquichi̱ chaꞌ cujuiꞌ yu lcaa na nu ntsuꞌu jiꞌi̱ yu, chaꞌ caja cñi jiꞌi̱ yu chaꞌ cuiꞌya yu ñaꞌa̱ tsaca loꞌo biꞌ su nguatsiꞌ yuꞌba nu quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱ biꞌ. Juaꞌa̱ ngua chaꞌ ngujui yuꞌba nu quiñaꞌa̱ ngaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ yu.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 ’Loꞌo chaca chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ caca loꞌo laca ycuiꞌ Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ ñati̱. Laca biꞌ ñiꞌya̱ laca si nclyana tsa sca ñati̱ jiꞌi̱ perla nu tsoꞌo tsa ñaꞌa̱. Jlo tiꞌ yu na ca nu ndyaana yu, biꞌ chaꞌ tyiqueeꞌ nclyana yu jiꞌi̱ perla tsoꞌo chaꞌ cuiꞌya yu jiꞌi̱, ntiꞌ yu.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Loꞌo liꞌ nquije sca perla nu quiñaꞌa̱ tsa ngaꞌa̱ jiꞌi̱ yu biꞌ; hora ti ndyujuiꞌ yu lcaa na nu ntsuꞌu jiꞌi̱ yu, chaꞌ cuiꞌya nu sca ti perla biꞌ, chaꞌ ngaꞌaa ntsuꞌu na tsoꞌo la cuiꞌya yu, ntiꞌ yu.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 ―Loꞌo chaca chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ caca loꞌo laca ycuiꞌ Ni loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ ñati̱ ―nacui̱ Jesús―. Laca ñiꞌya̱ laca sca taraya tlyu nu ntucu̱ nguꞌ jiꞌi̱ lo hitya tyujoꞌo chaꞌ xñi cualya, loꞌo liꞌ lcaa lo cualya ndyatí̱ neꞌ taraya biꞌ.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Liꞌ tyojolaqui nguꞌ jiꞌi̱ taraya ngutsaꞌá̱ biꞌ chaꞌ tyuꞌu ca toꞌ hitya, tyacaꞌa̱ nguꞌ xi chaꞌ subi nguꞌ jiꞌi̱ lcaa cualya nu tsoꞌo; suꞌba nguꞌ cualya tsoꞌo biꞌ neꞌ chcubi, xcua̱a̱ nguꞌ cualya nu ná tsoꞌo biꞌ.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Loꞌo juaꞌa̱ caca tsa̱ tlyu loꞌo tye chalyuu; liꞌ ca̱a̱ xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ saꞌbe tyaꞌa xca̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa ñati̱, chaꞌ ná stuꞌba tyiꞌi̱ nguꞌ nu xñaꞌa̱ tyiquee loꞌo nguꞌ nu lubii tyiquee.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Xcua̱a̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱ ñati̱ xñaꞌa̱ lo quiiꞌ tlyu, masi xiꞌya tsa nguꞌ biꞌ liꞌ; ca ñasi̱ꞌ tsa nguꞌ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cacu laꞌya nguꞌ chaꞌ ñasi̱ꞌ ntiꞌ nguꞌ liꞌ.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 ’¿Ha ngua cuayáꞌ tiꞌ ma̱ lcaa chaꞌ nu nguluꞌu ca naꞌ jiꞌi̱ ma̱ juani? ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Liꞌ xaꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱:
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Loꞌo ndye nguluꞌu Jesús lcaa cui̱i̱ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ nduꞌu yu ndyaa yu xaꞌ seꞌi̱.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Ca tiyaꞌ la nu loꞌo ndyalaa yu quichi̱ tyi yu, liꞌ ndyatí̱ yu neꞌ laa jiꞌi̱ nguꞌ jua, nguluꞌu yu xi jiꞌi̱ nguꞌ nu ndiꞌi̱ neꞌ laa biꞌ. Ndube tsa tiꞌ nguꞌ biꞌ liꞌ:
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 La cuiꞌ sñiꞌ cuityi yaca laca yu re. ¿Ha siꞌi? Loꞌo María laca xtyaꞌa̱ yu; loꞌo Jacobo, loꞌo José, loꞌo Simón, loꞌo Judas, nguꞌ biꞌ laca tyaꞌa yu re.
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 Loꞌo juaꞌa̱ nu cunaꞌa̱ tyaꞌa yu ni, tya ndiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ re. ¿Macala ngua tsaꞌa̱ yu chaꞌ biꞌ lacua?
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Juaꞌa̱ ngua chaꞌ chi̱i̱ ntiꞌ nguꞌ ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús, biꞌ chaꞌ ndiꞌya̱ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ liꞌ:
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Xti tsa chaꞌ tlyu nguaꞌni Jesús quichi̱ biꞌ. Ná jlya tiꞌ nguꞌ jiꞌi̱ tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ná nguaꞌni yu quiñaꞌa̱ chaꞌ tlyu ca biꞌ.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.