Lucas 15
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs VC
1 Lcaa nu msu jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ nu cuiñi ti nxñi quiñaꞌa̱ tsa cñi cña loo nguꞌ biꞌ ni, ñaa nguꞌ slo Jesús chaꞌ cuna nguꞌ ni chaꞌ nda yu; juaꞌa̱ xaꞌ la nguꞌ cuxi, ñaa nguꞌ slo Jesús liꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Biꞌ chaꞌ nguxana nguꞌ fariseo, loꞌo juaꞌa̱ nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó, ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ Jesús:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Liꞌ nda Jesús sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ:
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 ―Nu cuꞌma̱ ni, si ntsuꞌu sca siyento tyaꞌa xlyaꞌ jiꞌi̱ ma̱, loꞌo liꞌ ngunaꞌ tsaca jiꞌi̱ ma̱ ―nacui̱ Jesús―, ¿ha ná xtyanu ma̱ jiꞌi̱ nu quiñaꞌa̱ la tyaꞌa xlyaꞌ nu ndyanu taju ti su tsoꞌo ti ndiꞌi̱ niꞌ neꞌ quixi̱ꞌ? Loꞌo liꞌ tsaa ma̱ tsaana ma̱ jiꞌi̱ xlyaꞌ nu ngunaꞌ biꞌ jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu quije biꞌ jiꞌi̱ ma̱.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Nu loꞌo cua nquije xlyaꞌ biꞌ jiꞌi̱ ma̱, tsoꞌo tsa caca tyiquee ma̱ liꞌ. Hora ti sta ma̱ jiꞌi̱ niꞌ tyijya̱ scu̱ ma̱,
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 tyaa loꞌo ma̱ jiꞌi̱ toniꞌi̱. Loꞌo cua ndyalaa ma̱ toꞌ tyi ma̱, liꞌ xutiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa tsoꞌo ma̱ loꞌo jiꞌi̱ tyaꞌa ngaꞌa̱ ti ma̱, chaꞌ ñacui̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ ndiꞌya̱: “Ca chaa tiꞌ ma̱ loꞌo ya juani chaꞌ cua nquije xlyaꞌ nu cua ngunaꞌ jiꞌi̱ ya”.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ndiꞌya̱ ñacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱: ca chaa tsa tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ Ni ca su ntucua ycuiꞌ Ni ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ fariseo liꞌ―, ca chaa tiꞌ nguꞌ biꞌ masi sca ti ñati̱ chalyuu ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱, culochu̱ꞌ yu jiꞌi̱ chaꞌ cuxi biꞌ liꞌ. Ná ntsuꞌu chaꞌ culacua tiꞌ Ni cuentya jiꞌi̱ nu jacuayala tyii ntucua caa tyaꞌa ñati̱ tsoꞌo nu ná ntsuꞌu chaꞌ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ, ntiꞌ nguꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ liꞌ:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Loꞌo cua nquije cñi biꞌ jiꞌi̱, liꞌ xutiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa tsoꞌo loꞌo jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ngaꞌa̱ cacua ti, chaꞌ cachaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ndiꞌya̱: “Ca chaa tiꞌ ma̱ loꞌo naꞌ juani, chaꞌ cua nquije cñi nu ngunaꞌ biꞌ jnaꞌ”.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Chaa tiꞌ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ cua nquije cñi jiꞌi̱; la cuiꞌ juaꞌa̱ ca slo ycuiꞌ Ndyosi, chaa tsa tiꞌ ycuiꞌ Ni loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ Ni nde cua̱, masi sca ti ñati̱ chalyuu ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱, culochu̱ꞌ yu jiꞌi̱ chaꞌ cuxi biꞌ liꞌ.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ liꞌ:
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Loꞌo nu cuañiꞌ la ni, nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Sti naꞌ”, nacui̱, “xtyanu clya nuꞌu̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ngaꞌa̱ chaꞌ tyacua jnaꞌ”. Loꞌo liꞌ hora ti ndacha sti yu chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ tyucuaa sñiꞌ.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 Cua xtyi tyempo ndyaca, liꞌ ndyujuiꞌ nu quiꞌyu tya cuañiꞌ la lcaa chaꞌ tsoꞌo nu nda sti yu jiꞌi̱. Loꞌo ngujui cñi ndyiꞌya yu, ndyaa yu tyijyuꞌ liꞌ. Ca chaca tsuꞌ su ndyalaa yu, liꞌ xcuiꞌ na nguaꞌni ñuꞌu̱ ti yu chalyuu jiꞌi̱ yu; nguliji ñuꞌu̱ ti yu cñi biꞌ jiꞌi̱ yu.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Pana nu loꞌo cua ndye cñi jiꞌi̱ yu nguliji yu, liꞌ ngua sca jbiꞌña tlyu ca loyuu su ndyaꞌa̱ yu; ná ntsuꞌu na cacu yu, lye tsa ntyuteꞌ yu liꞌ.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 La cuiꞌ quichi̱ su ntsuꞌu yu biꞌ ndyaa yu neꞌ xña jiꞌi̱ sca ñati̱; ngulo nu ñati̱ biꞌ cña jiꞌi̱ yu, liꞌ ndyaa yu neꞌ sca loꞌo jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ su ntsuꞌu cubeꞌ jiꞌi̱, chaꞌ xacu yu jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Loꞌo liꞌ ngua tiꞌ yu si tyaalaꞌ la jiꞌi̱ yu loꞌo cacu yu siꞌyu quixi̱ꞌ tyaꞌa nu ndacu cubeꞌ, chaꞌ ná tucui nda na cacu yu, loꞌo juaꞌa̱ ntyuteꞌ tsa yu liꞌ.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 Hasta liꞌ ngulacua tsoꞌo tiꞌ yu: “¿Ni lcua tyaꞌa msu ntsuꞌu toꞌ tyi sti naꞌ ndyuꞌni cña? Ná ndyiji jbiꞌña jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, hasta ntyucua na ndyacu jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo naꞌ ni, ngaꞌa̱ naꞌ ca nde ndyiji jbiꞌña ꞌna chaꞌ ngaꞌaa ndyiji na cacu naꞌ.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Tsoꞌo la tyaꞌa naꞌ nde toꞌ tyi sti naꞌ chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo: Sti naꞌ, ñacui̱ naꞌ jiꞌi̱, cua ntsuꞌu tsa quiꞌya hichu̱ꞌ naꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo cuentya jinuꞌu̱, chaꞌ ngutaꞌa̱ yuꞌu ti naꞌ.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ ñacui̱ nuꞌu̱ chaꞌ sñiꞌ nuꞌu̱ laca naꞌ; tsoꞌo la masi ñiꞌya̱ nu nduꞌni nuꞌu̱ loꞌo msu jinuꞌu̱, juaꞌa̱ ti cuaꞌni nuꞌu̱ loꞌo naꞌ.” Juaꞌa̱ ngulacua tiꞌ yu chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo sti yu.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Liꞌ ngutuꞌu yu ndyaa yu tyucui̱i̱ chaꞌ ñaa yu nde toꞌ tyi sti yu.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Sti naꞌ”, nacui̱ yu, “cua ntsuꞌu tsa quiꞌya hichu̱ꞌ naꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo juaꞌa̱ cuentya jinuꞌu̱. Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ ñacui̱ nuꞌu̱ chaꞌ sñiꞌ nuꞌu̱ laca naꞌ.”
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Liꞌ nacui̱ ycuiꞌ nu cusuꞌ jiꞌi̱ msu: “Yaa clya ma̱ culo ma̱ lateꞌ nu tsoꞌo la chaꞌ xacuꞌ ma̱ jiꞌi̱ yu re. Sta ma̱ sca cuiꞌ sne yaꞌ yu, suꞌba ma̱ caña quiyaꞌ yu.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Loꞌo liꞌ tsaa squiꞌya ma̱ chqueru nu ta̱a̱ la chaꞌ cujuii ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ cacu na. Cuaꞌni na sca taꞌa,
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 chaꞌ ngua tiꞌ na chaꞌ cua ngujuii sñiꞌ naꞌ re, loꞌo juani xaꞌ ndyuꞌu tucua yu; cua ngunaꞌ yu ngua tiꞌ naꞌ, loꞌo xaꞌ ndyalaa yu.” Hora ti nguxana nguaꞌni nguꞌ sca taꞌa liꞌ.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 ’Juaꞌa̱ ndyaca chaꞌ loꞌo ndyalaa sñiꞌ nu cua cusuꞌ la, ndyalaa yu ndyaa yu cña. Cua tyalaa ti yu toniꞌi̱ jiꞌi̱ yu, loꞌo ndyuna yu nclyaꞌá nguꞌ musca, chaꞌ cua laca ndyaca ji̱i̱ loꞌo ndyalaa yu.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Liꞌ ngusiꞌya yu jiꞌi̱ sca yu cuañiꞌ, nchcuane yu jiꞌi̱: “¿Na laca ndyaca jua?”
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Liꞌ nguxacui̱ nu yu cuañiꞌ biꞌ jiꞌi̱ yu: “Yu tyaꞌa nuꞌu̱ nu ndyaꞌa̱ yuꞌu, cua xaꞌ ndyalaa yu biꞌ juani”, nacui̱. “Biꞌ chaꞌ nacui̱ sti nuꞌu̱ chaꞌ cujuii ya chqueru nu tsoꞌo la ñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ tsoꞌo tsa ntiꞌ sti nuꞌu̱ chaꞌ cua ndyalaa yu tsoꞌo ti.”
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Ngunasi̱ꞌ tsa sñiꞌ nu cua cusuꞌ la biꞌ liꞌ. Loꞌo naꞌa̱ sti yu chaꞌ ná ntajaꞌa̱ yu tya̱a̱ yu ca toniꞌi̱, liꞌ ndyaa sti yu chaꞌ chcuiꞌ loꞌo yu.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Jlo tiꞌ nuꞌu̱ ni cua lcua yija̱ ndiꞌi̱ naꞌ ndyuꞌni naꞌ cña jinuꞌu̱, loꞌo ni sca quiyaꞌ ná nguaꞌni xñaꞌa̱ naꞌ loꞌo nuꞌu̱; lcaa cña nu ngulo nuꞌu̱ ꞌna, nguaꞌni naꞌ jiꞌi̱. Pana ni sca quiyaꞌ ná nda nuꞌu̱ masi sca chivo piti ti jnaꞌ chaꞌ cuaꞌni naꞌ taꞌa loꞌo tyaꞌa tsoꞌo naꞌ.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Nu juani chaca quiyaꞌ ndyalaa sñiꞌ nuꞌu̱ nu ndye cñi jinuꞌu̱ nguliji ñuꞌu̱ ti yu loꞌo saꞌa yu. Loꞌo ndyalaa yu biꞌ, hora ti ndyujuii ma̱ chqueru ta̱a̱ chaꞌ caca taꞌa jiꞌi̱”, nacui̱ sñiꞌ nu cua cusuꞌ la.
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 Liꞌ nacui̱ nu cusuꞌ sti yu jiꞌi̱ yu: “Chañi chaꞌ lcaa tsa̱ ndiꞌi̱ nuꞌu̱ loꞌo naꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jnaꞌ, na jinuꞌu̱ laca lcaa chaꞌ biꞌ.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Pana juani, tsoꞌo la chaꞌ cuaꞌni na sca taꞌa chaꞌ ndyalaa tyaꞌa nuꞌu̱ chaca quiyaꞌ. Ngua tiꞌ na chaꞌ cua ngujuii yu, pana xaꞌ ndyuꞌu tucua yu chaca quiyaꞌ; cua ngunaꞌ yu ngua tiꞌ na, pana ndyalaa yu chaca quiyaꞌ. Biꞌ chaꞌ ndyuꞌni na sca ji̱i̱ juani, chaꞌ chaa tsa tiꞌ na.”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.