Lucas 15
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB
1 Lcaa nu msu jiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ nu cuiñi ti nxñi quiñaꞌa̱ tsa cñi cña loo nguꞌ biꞌ ni, ñaa nguꞌ slo Jesús chaꞌ cuna nguꞌ ni chaꞌ nda yu; juaꞌa̱ xaꞌ la nguꞌ cuxi, ñaa nguꞌ slo Jesús liꞌ.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Biꞌ chaꞌ nguxana nguꞌ fariseo, loꞌo juaꞌa̱ nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó, ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ Jesús:
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Liꞌ nda Jesús sca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ:
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ―Nu cuꞌma̱ ni, si ntsuꞌu sca siyento tyaꞌa xlyaꞌ jiꞌi̱ ma̱, loꞌo liꞌ ngunaꞌ tsaca jiꞌi̱ ma̱ ―nacui̱ Jesús―, ¿ha ná xtyanu ma̱ jiꞌi̱ nu quiñaꞌa̱ la tyaꞌa xlyaꞌ nu ndyanu taju ti su tsoꞌo ti ndiꞌi̱ niꞌ neꞌ quixi̱ꞌ? Loꞌo liꞌ tsaa ma̱ tsaana ma̱ jiꞌi̱ xlyaꞌ nu ngunaꞌ biꞌ jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu quije biꞌ jiꞌi̱ ma̱.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Nu loꞌo cua nquije xlyaꞌ biꞌ jiꞌi̱ ma̱, tsoꞌo tsa caca tyiquee ma̱ liꞌ. Hora ti sta ma̱ jiꞌi̱ niꞌ tyijya̱ scu̱ ma̱,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 tyaa loꞌo ma̱ jiꞌi̱ toniꞌi̱. Loꞌo cua ndyalaa ma̱ toꞌ tyi ma̱, liꞌ xutiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa tsoꞌo ma̱ loꞌo jiꞌi̱ tyaꞌa ngaꞌa̱ ti ma̱, chaꞌ ñacui̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ ndiꞌya̱: “Ca chaa tiꞌ ma̱ loꞌo ya juani chaꞌ cua nquije xlyaꞌ nu cua ngunaꞌ jiꞌi̱ ya”.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ndiꞌya̱ ñacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱: ca chaa tsa tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ Ni ca su ntucua ycuiꞌ Ni ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ fariseo liꞌ―, ca chaa tiꞌ nguꞌ biꞌ masi sca ti ñati̱ chalyuu ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱, culochu̱ꞌ yu jiꞌi̱ chaꞌ cuxi biꞌ liꞌ. Ná ntsuꞌu chaꞌ culacua tiꞌ Ni cuentya jiꞌi̱ nu jacuayala tyii ntucua caa tyaꞌa ñati̱ tsoꞌo nu ná ntsuꞌu chaꞌ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ, ntiꞌ nguꞌ.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ liꞌ:
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Loꞌo cua nquije cñi biꞌ jiꞌi̱, liꞌ xutiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa tsoꞌo loꞌo jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa ngaꞌa̱ cacua ti, chaꞌ cachaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ndiꞌya̱: “Ca chaa tiꞌ ma̱ loꞌo naꞌ juani, chaꞌ cua nquije cñi nu ngunaꞌ biꞌ jnaꞌ”.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Chaa tiꞌ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ cua nquije cñi jiꞌi̱; la cuiꞌ juaꞌa̱ ca slo ycuiꞌ Ndyosi, chaa tsa tiꞌ ycuiꞌ Ni loꞌo ñati̱ jiꞌi̱ Ni nde cua̱, masi sca ti ñati̱ chalyuu ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ntsuꞌu jiꞌi̱, culochu̱ꞌ yu jiꞌi̱ chaꞌ cuxi biꞌ liꞌ.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nda Jesús chaca cui̱i̱ loꞌo nguꞌ liꞌ:
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Loꞌo nu cuañiꞌ la ni, nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Sti naꞌ”, nacui̱, “xtyanu clya nuꞌu̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ngaꞌa̱ chaꞌ tyacua jnaꞌ”. Loꞌo liꞌ hora ti ndacha sti yu chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ tyucuaa sñiꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Cua xtyi tyempo ndyaca, liꞌ ndyujuiꞌ nu quiꞌyu tya cuañiꞌ la lcaa chaꞌ tsoꞌo nu nda sti yu jiꞌi̱. Loꞌo ngujui cñi ndyiꞌya yu, ndyaa yu tyijyuꞌ liꞌ. Ca chaca tsuꞌ su ndyalaa yu, liꞌ xcuiꞌ na nguaꞌni ñuꞌu̱ ti yu chalyuu jiꞌi̱ yu; nguliji ñuꞌu̱ ti yu cñi biꞌ jiꞌi̱ yu.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Pana nu loꞌo cua ndye cñi jiꞌi̱ yu nguliji yu, liꞌ ngua sca jbiꞌña tlyu ca loyuu su ndyaꞌa̱ yu; ná ntsuꞌu na cacu yu, lye tsa ntyuteꞌ yu liꞌ.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 La cuiꞌ quichi̱ su ntsuꞌu yu biꞌ ndyaa yu neꞌ xña jiꞌi̱ sca ñati̱; ngulo nu ñati̱ biꞌ cña jiꞌi̱ yu, liꞌ ndyaa yu neꞌ sca loꞌo jiꞌi̱ ñati̱ biꞌ su ntsuꞌu cubeꞌ jiꞌi̱, chaꞌ xacu yu jiꞌi̱ cubeꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Loꞌo liꞌ ngua tiꞌ yu si tyaalaꞌ la jiꞌi̱ yu loꞌo cacu yu siꞌyu quixi̱ꞌ tyaꞌa nu ndacu cubeꞌ, chaꞌ ná tucui nda na cacu yu, loꞌo juaꞌa̱ ntyuteꞌ tsa yu liꞌ.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Hasta liꞌ ngulacua tsoꞌo tiꞌ yu: “¿Ni lcua tyaꞌa msu ntsuꞌu toꞌ tyi sti naꞌ ndyuꞌni cña? Ná ndyiji jbiꞌña jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, hasta ntyucua na ndyacu jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo naꞌ ni, ngaꞌa̱ naꞌ ca nde ndyiji jbiꞌña ꞌna chaꞌ ngaꞌaa ndyiji na cacu naꞌ.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Tsoꞌo la tyaꞌa naꞌ nde toꞌ tyi sti naꞌ chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo: Sti naꞌ, ñacui̱ naꞌ jiꞌi̱, cua ntsuꞌu tsa quiꞌya hichu̱ꞌ naꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo cuentya jinuꞌu̱, chaꞌ ngutaꞌa̱ yuꞌu ti naꞌ.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ ñacui̱ nuꞌu̱ chaꞌ sñiꞌ nuꞌu̱ laca naꞌ; tsoꞌo la masi ñiꞌya̱ nu nduꞌni nuꞌu̱ loꞌo msu jinuꞌu̱, juaꞌa̱ ti cuaꞌni nuꞌu̱ loꞌo naꞌ.” Juaꞌa̱ ngulacua tiꞌ yu chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo sti yu.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Liꞌ ngutuꞌu yu ndyaa yu tyucui̱i̱ chaꞌ ñaa yu nde toꞌ tyi sti yu.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Sti naꞌ”, nacui̱ yu, “cua ntsuꞌu tsa quiꞌya hichu̱ꞌ naꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo juaꞌa̱ cuentya jinuꞌu̱. Ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ ñacui̱ nuꞌu̱ chaꞌ sñiꞌ nuꞌu̱ laca naꞌ.”
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Liꞌ nacui̱ ycuiꞌ nu cusuꞌ jiꞌi̱ msu: “Yaa clya ma̱ culo ma̱ lateꞌ nu tsoꞌo la chaꞌ xacuꞌ ma̱ jiꞌi̱ yu re. Sta ma̱ sca cuiꞌ sne yaꞌ yu, suꞌba ma̱ caña quiyaꞌ yu.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Loꞌo liꞌ tsaa squiꞌya ma̱ chqueru nu ta̱a̱ la chaꞌ cujuii ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ cacu na. Cuaꞌni na sca taꞌa,
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 chaꞌ ngua tiꞌ na chaꞌ cua ngujuii sñiꞌ naꞌ re, loꞌo juani xaꞌ ndyuꞌu tucua yu; cua ngunaꞌ yu ngua tiꞌ naꞌ, loꞌo xaꞌ ndyalaa yu.” Hora ti nguxana nguaꞌni nguꞌ sca taꞌa liꞌ.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 ’Juaꞌa̱ ndyaca chaꞌ loꞌo ndyalaa sñiꞌ nu cua cusuꞌ la, ndyalaa yu ndyaa yu cña. Cua tyalaa ti yu toniꞌi̱ jiꞌi̱ yu, loꞌo ndyuna yu nclyaꞌá nguꞌ musca, chaꞌ cua laca ndyaca ji̱i̱ loꞌo ndyalaa yu.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Liꞌ ngusiꞌya yu jiꞌi̱ sca yu cuañiꞌ, nchcuane yu jiꞌi̱: “¿Na laca ndyaca jua?”
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Liꞌ nguxacui̱ nu yu cuañiꞌ biꞌ jiꞌi̱ yu: “Yu tyaꞌa nuꞌu̱ nu ndyaꞌa̱ yuꞌu, cua xaꞌ ndyalaa yu biꞌ juani”, nacui̱. “Biꞌ chaꞌ nacui̱ sti nuꞌu̱ chaꞌ cujuii ya chqueru nu tsoꞌo la ñaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ tsoꞌo tsa ntiꞌ sti nuꞌu̱ chaꞌ cua ndyalaa yu tsoꞌo ti.”
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ngunasi̱ꞌ tsa sñiꞌ nu cua cusuꞌ la biꞌ liꞌ. Loꞌo naꞌa̱ sti yu chaꞌ ná ntajaꞌa̱ yu tya̱a̱ yu ca toniꞌi̱, liꞌ ndyaa sti yu chaꞌ chcuiꞌ loꞌo yu.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ sti yu: “Jlo tiꞌ nuꞌu̱ ni cua lcua yija̱ ndiꞌi̱ naꞌ ndyuꞌni naꞌ cña jinuꞌu̱, loꞌo ni sca quiyaꞌ ná nguaꞌni xñaꞌa̱ naꞌ loꞌo nuꞌu̱; lcaa cña nu ngulo nuꞌu̱ ꞌna, nguaꞌni naꞌ jiꞌi̱. Pana ni sca quiyaꞌ ná nda nuꞌu̱ masi sca chivo piti ti jnaꞌ chaꞌ cuaꞌni naꞌ taꞌa loꞌo tyaꞌa tsoꞌo naꞌ.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Nu juani chaca quiyaꞌ ndyalaa sñiꞌ nuꞌu̱ nu ndye cñi jinuꞌu̱ nguliji ñuꞌu̱ ti yu loꞌo saꞌa yu. Loꞌo ndyalaa yu biꞌ, hora ti ndyujuii ma̱ chqueru ta̱a̱ chaꞌ caca taꞌa jiꞌi̱”, nacui̱ sñiꞌ nu cua cusuꞌ la.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Liꞌ nacui̱ nu cusuꞌ sti yu jiꞌi̱ yu: “Chañi chaꞌ lcaa tsa̱ ndiꞌi̱ nuꞌu̱ loꞌo naꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jnaꞌ, na jinuꞌu̱ laca lcaa chaꞌ biꞌ.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Pana juani, tsoꞌo la chaꞌ cuaꞌni na sca taꞌa chaꞌ ndyalaa tyaꞌa nuꞌu̱ chaca quiyaꞌ. Ngua tiꞌ na chaꞌ cua ngujuii yu, pana xaꞌ ndyuꞌu tucua yu chaca quiyaꞌ; cua ngunaꞌ yu ngua tiꞌ na, pana ndyalaa yu chaca quiyaꞌ. Biꞌ chaꞌ ndyuꞌni na sca ji̱i̱ juani, chaꞌ chaa tsa tiꞌ na.”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.