Lucas 14
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Sca tsa̱ nu ndiꞌi̱ cñaꞌ nguꞌ ndyaa Jesús ndyacu yu xlyaa toꞌ tyi xuꞌna nguꞌ fariseo. Loꞌo xaꞌ nguꞌ fariseo ni, naꞌa̱ tsa nguꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Nde loo Jesús ngaꞌa̱ sca nu quiꞌyu nu nchcubeꞌ quicha qui̱i̱ jiꞌi̱.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ fariseo biꞌ:
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Pana ngaꞌaa nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti. Liꞌ ntejeyaꞌ Jesús jiꞌi̱ nu quicha biꞌ, nguaꞌni chaꞌ ndyaca tsoꞌo yu. Loꞌo liꞌ nchcuiꞌ loꞌo yu biꞌ:
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Liꞌ xaꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ fariseo biꞌ chaca quiyaꞌ:
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Loꞌo ná ngujui ñiꞌya̱ nu xacui̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús tsiyaꞌ ti liꞌ.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Liꞌ naꞌa̱ Jesús chaꞌ ngulana tsa nguꞌ fariseo biꞌ yaca xlya chaꞌ tyucua nguꞌ su tsoꞌo la nu nde que mesa. Biꞌ chaꞌ nda Jesús cui̱i̱ re jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ―Nu loꞌo tsaa ma̱ su ndyaca taꞌa caja clyoꞌo nguꞌ, ná tyacaꞌa̱ ma̱ su tlyu su tyucua nguꞌ nu laca loo. ¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni ma̱ si tyalaa xaꞌ ñati̱ nu cua tlyu la chaꞌ ntsuꞌu jiꞌi̱ que cuꞌma̱?
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Loꞌo liꞌ nu ñati̱ nu ndyuꞌni taꞌa nu cua nchcuiꞌ loꞌo ma̱ tya clyo chaꞌ ca̱a̱ ma̱ ni, ná tyiqueeꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ma̱ ndiꞌya̱: “Ta ma̱ su ntucua ma̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ cua”, ñacui̱ yu. Loꞌo liꞌ ca tyujuꞌu tsa tiꞌ ma̱, tsaa ma̱ tyacaꞌa̱ ma̱ ca su ná ntsuꞌu yaca xlya, ca biꞌ tyacaꞌa̱ ma̱ tsiyaꞌ ti liꞌ.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Siꞌi xcuiꞌ na clyana ma̱ su tsoꞌo tyacaꞌa̱ ma̱ lacua. Nu loꞌo tsaa ma̱ sca taꞌa, yaa ma̱ tyucua ma̱ sca laꞌa ti su taca tyucua cua ñaꞌa̱ ca ñati̱. Loꞌo liꞌ ca̱a̱ nu laca loo jiꞌi̱ taꞌa chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ma̱: “Cusuꞌ”, ñacui̱ yu jiꞌi̱ ma̱, “cua̱a̱ nuꞌu̱ chaꞌ tyucua xi ca su tsoꞌo la re”. Juaꞌa̱ caca chi̱ la loo ycuiꞌ cuꞌma̱ laja ñati̱ quiñaꞌa̱ nu ntucua toꞌ mesa liꞌ.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ chaꞌ tlyu la chaꞌ laca jiꞌi̱ ycuiꞌ, biꞌ laca nu ca tyujuꞌu tiꞌ ca tiyaꞌ la; loꞌo nu ñati̱ nu xti ti chaꞌ ntsuꞌu tyiquee ycuiꞌ yu, xtyucua ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ yu biꞌ liꞌ, chaꞌ caca tlyu la tyiquee yu ca tiyaꞌ la.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Liꞌ ndiꞌya̱ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu ñati̱ nu cua nchcuiꞌ loꞌo chaꞌ ca̱a̱ tyiꞌi̱ taꞌa ca slo yu:
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Pana siꞌi juaꞌa̱ cuaꞌni ma̱; nu loꞌo cuaꞌni ma̱ sca taꞌa, liꞌ xutiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ tiꞌi, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ quicha, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ nu cuꞌ quiyaꞌ, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ cuityi̱ꞌ chaꞌ cacu nguꞌ loꞌo ma̱.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Liꞌ tsoꞌo tsa tyiꞌi̱ ma̱ chalyuu si juaꞌa̱ cuaꞌni ma̱, chaꞌ nu nguꞌ quicha biꞌ ni, ná caja ñiꞌya̱ nu tya nguꞌ chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱. Pana tiyaꞌ la caja chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱, nu loꞌo tyuꞌú ma̱ chaca quiyaꞌ loꞌo lcaa nguꞌ jyoꞌo nu ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo tya ngutiꞌi̱ nguꞌ chalyuu.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Tya ndiꞌi̱ nguꞌ toꞌ mesa, nguaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nda Jesús loꞌo nguꞌ. Liꞌ nguxacui̱ sca yu tyaꞌa ntucua nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús:
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Liꞌ nguxacui̱ Jesús sca cui̱i̱ jiꞌi̱ yu, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ ñiꞌya̱ caca jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu loꞌo ca̱a̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca Ni loo.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Nu loꞌo cua ndyalaa hora caca si̱i̱, liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱ chaꞌ tsaa chcuiꞌ loꞌo nguꞌ ndiꞌya̱: “Cua laca ngua tsoꞌo scuaa nu caca si̱i̱ jiꞌi̱ ma̱, nacui̱ xuꞌna naꞌ”.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Liꞌ lcaa nguꞌ nu cua nchcuiꞌ yu loꞌo tya tsubiꞌ la chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa biꞌ, nguxana nguꞌ ndijña nguꞌ chaꞌ clyu tiꞌ jiꞌi̱ yu. Ndiꞌya̱ nacui̱ tsaca nguꞌ: “Cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, ná caca ꞌna ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani. Ntsuꞌu chaꞌ tsaꞌa̱ tsaa naꞌa̱ naꞌ sca seꞌi̱ su ngüiꞌya ca ti naꞌ yuu, biꞌ chaꞌ ntiꞌ naꞌ chaꞌ cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ ꞌna.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Loꞌo liꞌ nacui̱ chaca yu: “Na ngüiꞌya ca ti naꞌ caꞌyu latya toro masu; biꞌ chaꞌ tsaꞌa̱ cuaꞌni cuayáꞌ naꞌ loꞌo niꞌ, si cua caca cuaꞌni niꞌ cña. Cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, ná caca ꞌna ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Liꞌ nacui̱ chaca yu: “Na ngujui clyoꞌo ca ti naꞌ, biꞌ chaꞌ ná ntsuꞌu chacuayáꞌ ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani”.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Loꞌo ndyalaa msu slo xuꞌna chaca quiyaꞌ, liꞌ lcaa chaꞌ nu nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ ndachaꞌ jiꞌi̱ xuꞌna. Lye tsa ngunasi̱ꞌ xuꞌna niꞌi̱ biꞌ liꞌ. Loꞌo liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ msu biꞌ: “Yaa clya nuꞌu̱ lquichi̱ chaca quiyaꞌ chaꞌ chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ nu ntsuꞌu nde calle jua, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa slo naꞌ. Chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ tiꞌi, loꞌo nguꞌ quicha, loꞌo nguꞌ nu cuꞌ quiyaꞌ, loꞌo nguꞌ cuityi̱ꞌ, loꞌo lcaa nguꞌ quicha; liꞌ tya̱a̱ loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ biꞌ ca nde”, nacui̱ xuꞌna msu biꞌ.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ca tiyaꞌ la liꞌ nacui̱ nu msu biꞌ jiꞌi̱ xuꞌna: “Cusuꞌ”, nacui̱, “cua nguaꞌni naꞌ lcaa cña nu ngulo nuꞌu̱ ꞌna, loꞌo ñaꞌa̱ ti tya ntsuꞌu la seꞌi̱ su tyiꞌi̱ nguꞌ taꞌa re.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Liꞌ nacui̱ ycuiꞌ nu xuꞌna msu biꞌ: “Yaa nuꞌu̱ nde calle, lcaa tyucui̱i̱, cuaꞌni nuꞌu̱ juersa loꞌo nguꞌ chaꞌ tya̱a̱ nguꞌ neꞌ niꞌi̱ ꞌna, chaꞌ chaꞌá̱ niꞌi̱ re ꞌna tyiꞌi̱ ñati̱.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Ndiꞌya̱ chaꞌ ta naꞌ loꞌo nuꞌu̱, chaꞌ ni tsaca nguꞌ nu cua nchcuiꞌ naꞌ loꞌo tya clyo la, ngaꞌaa cacu nguꞌ biꞌ si̱i̱ re ꞌna tsiyaꞌ ti”, nacui̱ xuꞌna niꞌi̱ biꞌ.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ chaca quiyaꞌ:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 ―¿Ha ntiꞌ ma̱ tyaꞌa̱ ma̱ loꞌo naꞌ? Ná caca jiꞌi̱ ma̱ xñi ma̱ chaꞌ jnaꞌ si lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ sti ma̱, masi jiꞌi̱ xtyaꞌa̱ ma̱, masi jiꞌi̱ clyoꞌo ma̱, masi jiꞌi̱ sñiꞌ ma̱, masi jiꞌi̱ tyaꞌa ngula ma̱ masi quiꞌyu masi cunaꞌa̱; masi lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ti ma̱ chaꞌ ñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ma̱, ná taca caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ juaꞌa̱.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Si ná tyajaꞌa̱ ma̱ xñi ma̱ tyucui̱i̱ nu culuꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱, ná caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ liꞌ; ntsuꞌu chaꞌ xñi ma̱ tyucui̱i̱ biꞌ, masi cujuii ñati̱ jiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ jnaꞌ.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Si ntsuꞌu cuꞌma̱ nu ntiꞌ ma̱ cuiñá ma̱ sca niꞌi̱ tlyu, ¿ha ná culacua tiꞌ ma̱ clyo ni tsa lo cñi cuaꞌnijoꞌo jiꞌi̱ ma̱ chaꞌ tyuꞌu scua cña biꞌ? Clyo culo ma̱ cuentya ni tsa lo cñi cuaꞌnijoꞌo jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ ñaꞌa̱ ma̱ si tyuꞌu scua cñi jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu xcua seꞌi̱ cña biꞌ.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Si cuiñá ma̱ quiyaꞌ niꞌi̱, loꞌo ca tiyaꞌ la ná caca cuaꞌni tye ma̱ niꞌi̱ biꞌ, xtyí loꞌo ti nguꞌ jiꞌi̱ ma̱ liꞌ. Lcaa ñati̱, nu loꞌo ñaꞌa̱ nguꞌ cña biꞌ, liꞌ xana chcuiꞌ nguꞌ; xtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ xuꞌna cña biꞌ liꞌ:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 “Nu ñati̱ jua ngua tiꞌ cuiñá yu sca niꞌi̱ tlyu, pana ná ngua jiꞌi̱ yu sta seꞌi̱ yu cña biꞌ”, ñacui̱ nguꞌ.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 ’Ñiꞌya̱ ntiꞌ sca rey nu ntiꞌ xu̱u̱ tyaꞌa loꞌo chaca rey. ¿Ha ná culo yu cuentya clyo si tyuꞌu scua tii mil tyaꞌa ti sendaru, chaꞌ tyiji̱loo jiꞌi̱ chaca rey nu loꞌo calaa mil tyaꞌa sendaru lijya̱ cusu̱u̱?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Loꞌo si jlo tiꞌ chaꞌ ná caca jiꞌi̱ rey biꞌ, nu loꞌo tya tyijyuꞌ lijya̱ nu chaca rey biꞌ, liꞌ hora ti ta yu jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tsaa nguꞌ slo nu chaca rey biꞌ, chaꞌ ca ti̱ chaꞌ cusu̱u̱ biꞌ hora ca ti. Juaꞌa̱ cuaꞌni rey biꞌ ―nacui̱ Jesús―.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Loꞌo juaꞌa̱ cua ñaꞌa̱ ca cuꞌma̱ nu lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱, ná taca caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ liꞌ.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ’Tsoꞌo tsa tejeꞌ; pana si tye chaꞌ cñiꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱, ngaꞌaa caja ñiꞌya̱ nu cuaꞌnijoꞌo tejeꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ná tsoꞌo tsiyaꞌ ti, ni chaꞌ salú na jiꞌi̱ lo yuu chaꞌ xtyucua jiꞌi̱ yuu, ná tsoꞌo; masi quixaꞌ na jiꞌi̱ loꞌo yuu cataa, ná tsoꞌo tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ngaꞌa̱ chaꞌ xcua̱a̱ na jiꞌi̱ ―nacui̱ Jesús―. Cuaꞌa̱ jyaca̱ tsoꞌo ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu nda naꞌ loꞌo ma̱, si tyajaꞌa̱ ma̱ cuna ma̱ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.