Lucas 14

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Sca tsa̱ nu ndiꞌi̱ cñaꞌ nguꞌ ndyaa Jesús ndyacu yu xlyaa toꞌ tyi xuꞌna nguꞌ fariseo. Loꞌo xaꞌ nguꞌ fariseo ni, naꞌa̱ tsa nguꞌ jiꞌi̱ Jesús liꞌ.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Nde loo Jesús ngaꞌa̱ sca nu quiꞌyu nu nchcubeꞌ quicha qui̱i̱ jiꞌi̱.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Liꞌ nchcuane Jesús jiꞌi̱ nguꞌ mstru chaꞌ joꞌó loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ fariseo biꞌ:
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pana ngaꞌaa nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti. Liꞌ ntejeyaꞌ Jesús jiꞌi̱ nu quicha biꞌ, nguaꞌni chaꞌ ndyaca tsoꞌo yu. Loꞌo liꞌ nchcuiꞌ loꞌo yu biꞌ:
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Liꞌ xaꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ fariseo biꞌ chaca quiyaꞌ:
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Loꞌo ná ngujui ñiꞌya̱ nu xacui̱ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús tsiyaꞌ ti liꞌ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Liꞌ naꞌa̱ Jesús chaꞌ ngulana tsa nguꞌ fariseo biꞌ yaca xlya chaꞌ tyucua nguꞌ su tsoꞌo la nu nde que mesa. Biꞌ chaꞌ nda Jesús cui̱i̱ re jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 ―Nu loꞌo tsaa ma̱ su ndyaca taꞌa caja clyoꞌo nguꞌ, ná tyacaꞌa̱ ma̱ su tlyu su tyucua nguꞌ nu laca loo. ¿Ñiꞌya̱ cuaꞌni ma̱ si tyalaa xaꞌ ñati̱ nu cua tlyu la chaꞌ ntsuꞌu jiꞌi̱ que cuꞌma̱?
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Loꞌo liꞌ nu ñati̱ nu ndyuꞌni taꞌa nu cua nchcuiꞌ loꞌo ma̱ tya clyo chaꞌ ca̱a̱ ma̱ ni, ná tyiqueeꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ma̱ ndiꞌya̱: “Ta ma̱ su ntucua ma̱ jiꞌi̱ nu cusuꞌ cua”, ñacui̱ yu. Loꞌo liꞌ ca tyujuꞌu tsa tiꞌ ma̱, tsaa ma̱ tyacaꞌa̱ ma̱ ca su ná ntsuꞌu yaca xlya, ca biꞌ tyacaꞌa̱ ma̱ tsiyaꞌ ti liꞌ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Siꞌi xcuiꞌ na clyana ma̱ su tsoꞌo tyacaꞌa̱ ma̱ lacua. Nu loꞌo tsaa ma̱ sca taꞌa, yaa ma̱ tyucua ma̱ sca laꞌa ti su taca tyucua cua ñaꞌa̱ ca ñati̱. Loꞌo liꞌ ca̱a̱ nu laca loo jiꞌi̱ taꞌa chaꞌ chcuiꞌ yu loꞌo ma̱: “Cusuꞌ”, ñacui̱ yu jiꞌi̱ ma̱, “cua̱a̱ nuꞌu̱ chaꞌ tyucua xi ca su tsoꞌo la re”. Juaꞌa̱ caca chi̱ la loo ycuiꞌ cuꞌma̱ laja ñati̱ quiñaꞌa̱ nu ntucua toꞌ mesa liꞌ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu ntiꞌ chaꞌ tlyu la chaꞌ laca jiꞌi̱ ycuiꞌ, biꞌ laca nu ca tyujuꞌu tiꞌ ca tiyaꞌ la; loꞌo nu ñati̱ nu xti ti chaꞌ ntsuꞌu tyiquee ycuiꞌ yu, xtyucua ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ yu biꞌ liꞌ, chaꞌ caca tlyu la tyiquee yu ca tiyaꞌ la.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Liꞌ ndiꞌya̱ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu ñati̱ nu cua nchcuiꞌ loꞌo chaꞌ ca̱a̱ tyiꞌi̱ taꞌa ca slo yu:
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Pana siꞌi juaꞌa̱ cuaꞌni ma̱; nu loꞌo cuaꞌni ma̱ sca taꞌa, liꞌ xutiꞌi̱ ma̱ jiꞌi̱ nguꞌ tiꞌi, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ quicha, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ nu cuꞌ quiyaꞌ, loꞌo jiꞌi̱ nguꞌ cuityi̱ꞌ chaꞌ cacu nguꞌ loꞌo ma̱.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Liꞌ tsoꞌo tsa tyiꞌi̱ ma̱ chalyuu si juaꞌa̱ cuaꞌni ma̱, chaꞌ nu nguꞌ quicha biꞌ ni, ná caja ñiꞌya̱ nu tya nguꞌ chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱. Pana tiyaꞌ la caja chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱, nu loꞌo tyuꞌú ma̱ chaca quiyaꞌ loꞌo lcaa nguꞌ jyoꞌo nu ngua tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo tya ngutiꞌi̱ nguꞌ chalyuu.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Tya ndiꞌi̱ nguꞌ toꞌ mesa, nguaꞌa̱ jyaca̱ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nda Jesús loꞌo nguꞌ. Liꞌ nguxacui̱ sca yu tyaꞌa ntucua nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús:
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Liꞌ nguxacui̱ Jesús sca cui̱i̱ jiꞌi̱ yu, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ ñiꞌya̱ caca jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu loꞌo ca̱a̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca Ni loo.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nu loꞌo cua ndyalaa hora caca si̱i̱, liꞌ ngulo yu cña jiꞌi̱ msu jiꞌi̱ chaꞌ tsaa chcuiꞌ loꞌo nguꞌ ndiꞌya̱: “Cua laca ngua tsoꞌo scuaa nu caca si̱i̱ jiꞌi̱ ma̱, nacui̱ xuꞌna naꞌ”.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Liꞌ lcaa nguꞌ nu cua nchcuiꞌ yu loꞌo tya tsubiꞌ la chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa biꞌ, nguxana nguꞌ ndijña nguꞌ chaꞌ clyu tiꞌ jiꞌi̱ yu. Ndiꞌya̱ nacui̱ tsaca nguꞌ: “Cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, ná caca ꞌna ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani. Ntsuꞌu chaꞌ tsaꞌa̱ tsaa naꞌa̱ naꞌ sca seꞌi̱ su ngüiꞌya ca ti naꞌ yuu, biꞌ chaꞌ ntiꞌ naꞌ chaꞌ cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ ꞌna.”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Loꞌo liꞌ nacui̱ chaca yu: “Na ngüiꞌya ca ti naꞌ caꞌyu latya toro masu; biꞌ chaꞌ tsaꞌa̱ cuaꞌni cuayáꞌ naꞌ loꞌo niꞌ, si cua caca cuaꞌni niꞌ cña. Cuaꞌni clyu tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ, ná caca ꞌna ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani.”
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Liꞌ nacui̱ chaca yu: “Na ngujui clyoꞌo ca ti naꞌ, biꞌ chaꞌ ná ntsuꞌu chacuayáꞌ ca̱a̱ naꞌ slo nuꞌu̱ juani”.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Loꞌo ndyalaa msu slo xuꞌna chaca quiyaꞌ, liꞌ lcaa chaꞌ nu nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ ndachaꞌ jiꞌi̱ xuꞌna. Lye tsa ngunasi̱ꞌ xuꞌna niꞌi̱ biꞌ liꞌ. Loꞌo liꞌ nacui̱ yu jiꞌi̱ msu biꞌ: “Yaa clya nuꞌu̱ lquichi̱ chaca quiyaꞌ chaꞌ chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ nu ntsuꞌu nde calle jua, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ taꞌa slo naꞌ. Chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ tiꞌi, loꞌo nguꞌ quicha, loꞌo nguꞌ nu cuꞌ quiyaꞌ, loꞌo nguꞌ cuityi̱ꞌ, loꞌo lcaa nguꞌ quicha; liꞌ tya̱a̱ loꞌo jiꞌi̱ lcaa nguꞌ biꞌ ca nde”, nacui̱ xuꞌna msu biꞌ.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ca tiyaꞌ la liꞌ nacui̱ nu msu biꞌ jiꞌi̱ xuꞌna: “Cusuꞌ”, nacui̱, “cua nguaꞌni naꞌ lcaa cña nu ngulo nuꞌu̱ ꞌna, loꞌo ñaꞌa̱ ti tya ntsuꞌu la seꞌi̱ su tyiꞌi̱ nguꞌ taꞌa re.”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Liꞌ nacui̱ ycuiꞌ nu xuꞌna msu biꞌ: “Yaa nuꞌu̱ nde calle, lcaa tyucui̱i̱, cuaꞌni nuꞌu̱ juersa loꞌo nguꞌ chaꞌ tya̱a̱ nguꞌ neꞌ niꞌi̱ ꞌna, chaꞌ chaꞌá̱ niꞌi̱ re ꞌna tyiꞌi̱ ñati̱.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ndiꞌya̱ chaꞌ ta naꞌ loꞌo nuꞌu̱, chaꞌ ni tsaca nguꞌ nu cua nchcuiꞌ naꞌ loꞌo tya clyo la, ngaꞌaa cacu nguꞌ biꞌ si̱i̱ re ꞌna tsiyaꞌ ti”, nacui̱ xuꞌna niꞌi̱ biꞌ.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ chaca quiyaꞌ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 ―¿Ha ntiꞌ ma̱ tyaꞌa̱ ma̱ loꞌo naꞌ? Ná caca jiꞌi̱ ma̱ xñi ma̱ chaꞌ jnaꞌ si lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ sti ma̱, masi jiꞌi̱ xtyaꞌa̱ ma̱, masi jiꞌi̱ clyoꞌo ma̱, masi jiꞌi̱ sñiꞌ ma̱, masi jiꞌi̱ tyaꞌa ngula ma̱ masi quiꞌyu masi cunaꞌa̱; masi lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ti ma̱ chaꞌ ñaꞌa̱si̱i̱ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca ma̱, ná taca caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ juaꞌa̱.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Si ná tyajaꞌa̱ ma̱ xñi ma̱ tyucui̱i̱ nu culuꞌu naꞌ jiꞌi̱ ma̱, ná caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ liꞌ; ntsuꞌu chaꞌ xñi ma̱ tyucui̱i̱ biꞌ, masi cujuii ñati̱ jiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ jnaꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Si ntsuꞌu cuꞌma̱ nu ntiꞌ ma̱ cuiñá ma̱ sca niꞌi̱ tlyu, ¿ha ná culacua tiꞌ ma̱ clyo ni tsa lo cñi cuaꞌnijoꞌo jiꞌi̱ ma̱ chaꞌ tyuꞌu scua cña biꞌ? Clyo culo ma̱ cuentya ni tsa lo cñi cuaꞌnijoꞌo jiꞌi̱ ma̱, chaꞌ ñaꞌa̱ ma̱ si tyuꞌu scua cñi jiꞌi̱ ma̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu xcua seꞌi̱ cña biꞌ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Si cuiñá ma̱ quiyaꞌ niꞌi̱, loꞌo ca tiyaꞌ la ná caca cuaꞌni tye ma̱ niꞌi̱ biꞌ, xtyí loꞌo ti nguꞌ jiꞌi̱ ma̱ liꞌ. Lcaa ñati̱, nu loꞌo ñaꞌa̱ nguꞌ cña biꞌ, liꞌ xana chcuiꞌ nguꞌ; xtyí loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ xuꞌna cña biꞌ liꞌ:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 “Nu ñati̱ jua ngua tiꞌ cuiñá yu sca niꞌi̱ tlyu, pana ná ngua jiꞌi̱ yu sta seꞌi̱ yu cña biꞌ”, ñacui̱ nguꞌ.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 ’Ñiꞌya̱ ntiꞌ sca rey nu ntiꞌ xu̱u̱ tyaꞌa loꞌo chaca rey. ¿Ha ná culo yu cuentya clyo si tyuꞌu scua tii mil tyaꞌa ti sendaru, chaꞌ tyiji̱loo jiꞌi̱ chaca rey nu loꞌo calaa mil tyaꞌa sendaru lijya̱ cusu̱u̱?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Loꞌo si jlo tiꞌ chaꞌ ná caca jiꞌi̱ rey biꞌ, nu loꞌo tya tyijyuꞌ lijya̱ nu chaca rey biꞌ, liꞌ hora ti ta yu jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ tsaa nguꞌ slo nu chaca rey biꞌ, chaꞌ ca ti̱ chaꞌ cusu̱u̱ biꞌ hora ca ti. Juaꞌa̱ cuaꞌni rey biꞌ ―nacui̱ Jesús―.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Loꞌo juaꞌa̱ cua ñaꞌa̱ ca cuꞌma̱ nu lye la ntsuꞌu tyiquee ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ tsoꞌo nu ntsuꞌu jiꞌi̱ ma̱, ná taca caca ma̱ ñati̱ jnaꞌ liꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 ’Tsoꞌo tsa tejeꞌ; pana si tye chaꞌ cñiꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱, ngaꞌaa caja ñiꞌya̱ nu cuaꞌnijoꞌo tejeꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ná tsoꞌo tsiyaꞌ ti, ni chaꞌ salú na jiꞌi̱ lo yuu chaꞌ xtyucua jiꞌi̱ yuu, ná tsoꞌo; masi quixaꞌ na jiꞌi̱ loꞌo yuu cataa, ná tsoꞌo tsiyaꞌ ti, biꞌ chaꞌ ngaꞌa̱ chaꞌ xcua̱a̱ na jiꞌi̱ ―nacui̱ Jesús―. Cuaꞌa̱ jyaca̱ tsoꞌo ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu nda naꞌ loꞌo ma̱, si tyajaꞌa̱ ma̱ cuna ma̱ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.