João 4
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Loꞌo liꞌ ndyuna nguꞌ fariseo, nda nguꞌ cuentya chaꞌ quiñaꞌa̱ la ñati̱ ndyaꞌa̱ loꞌo Jesús chaꞌ caca tsaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu, juaꞌa̱ ntyucuatya yu jiꞌi̱ nguꞌ; xti la nguꞌ ndiꞌi̱ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ Juan.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Pana siꞌi ycuiꞌ Jesús nu ntyucuatya jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ; nu nguꞌ cuañiꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱, biꞌ laca nu ntyucuatya jiꞌi̱ nguꞌ.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Nu loꞌo ngua cuayáꞌ tiꞌ Jesús chaꞌ cua ndyuna nguꞌ fariseo chaꞌ biꞌ, liꞌ nduꞌu yu nde loyuu su cuentya Judea, ndyaa yu chaca quiyaꞌ ca loyuu su cuentya Galilea biꞌ liꞌ.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Nu loꞌo ndyaa Jesús tyucui̱i̱, nteje tacui yu nde loyuu su cuentya Samaria.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Liꞌ ndyalaa yu quichi̱ Sicar, sca quichi̱ su ndiꞌi̱ nguꞌ Samaria. Ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ lo yuu nu nda jyoꞌo Jacob jiꞌi̱ jyoꞌo José sñiꞌ.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Ca biꞌ ndu̱ sca tyuu pilya nu nacui̱ nguꞌ chaꞌ tyuu jiꞌi̱ jyoꞌo Jacob laca biꞌ. Nde hora ngua liꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ngua cñaꞌ tsa Jesús tyucui̱i̱. Liꞌ ndyaa tucua yu toꞌ tyuu biꞌ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 ―Nguꞌ judío laca nuꞌu̱ ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ―, loꞌo naꞌ, nguꞌ Samaria laca naꞌ. ¿Ni chaꞌ laca ndijña nuꞌu̱ hitya jnaꞌ chaꞌ coꞌo nuꞌu̱? ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Liꞌ nguxacui̱ Jesús chaꞌ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ:
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 ―Cusuꞌ ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ Jesús―, quiꞌñi tsa tyuu re; ná loꞌo cubeta jinuꞌu̱ ―nacui̱―. ¿Ñiꞌya̱ caca culo nuꞌu̱ hitya chaꞌ cuaꞌni cuꞌú nuꞌu̱ ꞌna? ―nacui̱―.
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 ¿Ha tlyu la nuꞌu̱ que jyoꞌo cusuꞌ Jacob jiꞌna nu nda tyuu re jiꞌi̱ ya? ―nacui̱―. Ndyiꞌyu jyoꞌo biꞌ hitya tyuu re, loꞌo juaꞌa̱ ndyiꞌyu sñiꞌ yu, loꞌo scu̱ꞌ nguꞌ ndyiꞌyu hitya re.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 ―Loꞌo coꞌo nguꞌ hitya tyuu re ―nacui̱ Jesús―, xaꞌ tyucua nguityi nguꞌ tiyaꞌ la ―nacui̱ yu―.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Loꞌo coꞌo nguꞌ hitya nu ta naꞌ, ngaꞌaa tyucua nguityi nguꞌ tsiyaꞌ ti liꞌ ―nacui̱―. Ta naꞌ sca lo hitya coꞌo nguꞌ nu cuaꞌni cuꞌú cresiya jiꞌi̱ nguꞌ. Ndiꞌya̱ laca biꞌ: ñiꞌya̱ si laca sca su̱u̱ hitya nde neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye chalyuu jiꞌi̱ nguꞌ liꞌ.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Liꞌ nguxacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús:
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Liꞌ nchcuiꞌ Jesús loꞌo nu cunaꞌa̱ biꞌ:
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 ―Ná ntsuꞌu clyoꞌo naꞌ ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ liꞌ.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Cua caꞌyu quiyaꞌ ngujui clyoꞌo nuꞌu̱ saꞌni la, loꞌo juaꞌa̱ siꞌi clyoꞌo laca nu quiꞌyu nu ngaꞌa̱ loꞌo nuꞌu̱ juani ―nacui̱―. Liñi tsa chaꞌ nu nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo naꞌ.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 ―Cusuꞌ ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ―, cua ngua cuayáꞌ tiꞌ naꞌ juani chaꞌ tii tsa nuꞌu̱; sca nu laca tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nchcuiꞌ Ni loꞌo ñati̱ laca nuꞌu̱ ―nacui̱―.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Caꞌya cua̱ cua ni, tacati tsa caꞌya cua̱ cua jiꞌi̱ jyoꞌo cusuꞌ jiꞌi̱ ya, chaꞌ nde biꞌ ti nguaꞌni tlyu nguꞌ jyoꞌo biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; pana xaꞌ chaꞌ ntiꞌ cuꞌma̱ nguꞌ judío, chaꞌ nacui̱ ma̱ chaꞌ ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni tlyu na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi sca ti ca neꞌ laa tlyu ca Jerusalén.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 ―Cuaꞌa̱ jyaca̱ nuꞌu̱ jnaꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ―. Cua ngulala ti tyempo chaꞌ ngaꞌaa cuaꞌni tlyu ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde caꞌya tacati cua, ni siꞌi ca quichi̱ Jerusalén ―nacui̱―.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Cuꞌma̱ nguꞌ Samaria ni, loꞌo nduꞌni tlyu ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ná nslo ma̱ ti jiꞌi̱ nduꞌni tlyu ma̱; pana nguꞌ judío cuare, nslo ya ti jiꞌi̱ nduꞌni tlyu ya, chaꞌ sca nguꞌ quichi̱ tyi ya laca nu ñati̱ tlyu nu cuaꞌni lyaá jiꞌi̱ lcaa ñati̱ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ―.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Cua ngulala ti hora, cua la cuiꞌ hora ndyaca juani, chaꞌ cuaꞌni tlyu ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi tyucui tyiquee ma̱. Loꞌo juaꞌa̱ xtyucua Xtyiꞌi ycuiꞌ Ni jiꞌi̱ ma̱ liꞌ, chaꞌ juaꞌa̱ ntiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ cuaꞌni na loꞌo cuaꞌni tlyu na jiꞌi̱ Ni.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Ná taca ñaꞌa̱ na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi; ñiꞌya̱ laca sca xee nu tsoꞌo tsa ntyijiꞌi̱ lijya̱, juaꞌa̱ laca ycuiꞌ Ndyosi. Ñati̱ nu chañi chaꞌ ntiꞌ nguꞌ cuaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni, ngaꞌa̱ chaꞌ cuaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ Ni tyucui tyiquee nguꞌ; xtyucua Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Loꞌo liꞌ nguxtyacui nu cunaꞌa̱ biꞌ chaꞌ loꞌo Jesús chaca quiyaꞌ:
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Liꞌ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ:
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Liꞌ xaꞌ ya̱a̱ ñati̱ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱, ndube tsa tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntucua Jesús ndya chaꞌ loꞌo sca nu cunaꞌa̱. Pana ná nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ: ¿Ni chaꞌ ntiꞌ nu cunaꞌa̱ cua loꞌo nuꞌu̱? ¿Ni chaꞌ nda nuꞌu̱ loꞌo nu cunaꞌa̱ cua?
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Liꞌ ngusta nu cunaꞌa̱ biꞌ teꞌí̱ hitya lo yuu, ngutuꞌu ndyaa lquichi̱; ndyaa choꞌ ndyaa ndachaꞌ choꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ chaꞌ tsaa nguꞌ tsaa naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Jesús.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 ―Cajua ti ndu̱ sca ñati̱ nu tii tsa ―nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ―. Lcua ti lo cña nu nguaꞌni naꞌ ya̱a̱ naꞌ chalyuu, lcaa chaꞌ biꞌ cua ndachaꞌ nu cusuꞌ biꞌ jnaꞌ. ¿Ha biꞌ nu laca Cristo nu ñati̱ tlyu nu cua ca̱a̱ ti, ntiꞌ cuꞌma̱?
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Liꞌ ngutuꞌu nguꞌ ndyaa nguꞌ ca su ntucua Jesús.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Laja liꞌ ndu̱ ñati̱ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱, tyaꞌna nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo Jesús chaꞌ cacu yu xi tyaja.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 ―Cua nguaalaꞌ tiꞌ naꞌ ―nacui̱ Jesús liꞌ―. Cua ntsuꞌu xi na ndyacu naꞌ re nu ná nslo ma̱ jiꞌi̱.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱ loꞌo tyaꞌa nguꞌ:
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Ndiꞌya̱ nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ:
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 ¿Ha ná chañi chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ ndiꞌya̱? “Loꞌo caca jacua coꞌ, loꞌo ti caca clacua” ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱―. Pana chaca chaꞌ ñacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ juani, chaꞌ xñaꞌa̱ ma̱ xi jiꞌi̱ ñati̱ quiñaꞌa̱ jua nu cua lijya̱ ti slo na ―nacui̱―. Ntiꞌ tsa nguꞌ biꞌ cuna nguꞌ chaꞌ nu chcuiꞌ naꞌ loꞌo nguꞌ. Ñiꞌya̱ laca sca xtya̱ nu tsoꞌo tsa ndyatsi, chaꞌ cua ngulala ti caca clacua, juaꞌa̱ laca nguꞌ biꞌ.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Caja xcayaꞌ msu ꞌna nu cuaꞌni clacua biꞌ, ni ná ngaꞌa̱ chaꞌ tye cña nu cuaꞌni msu biꞌ. Loꞌo liꞌ stuꞌba ti caca chaa tiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo nguꞌ nu cua ngusañi siꞌyu, la cuiꞌ ñati̱ nu ngusañi chaꞌ tsoꞌo jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi lcaa su ndiꞌi̱ ñati̱ tya clyo la; stuꞌba ti caca chaa tiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ñati̱ nu cua naꞌa̱ loꞌo ndyatí̱ ca chaꞌ biꞌ neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nguꞌ nu ndyaca tsaꞌa̱ jiꞌi̱―.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Chañi laca chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ: “Tsaca laca nu ndyataa nscuaꞌ, chaca laca nu cuaꞌni clacua”.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Nu cuꞌma̱ ni, cua ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ ma̱ ―nacui̱ Jesús―, chaꞌ tsaa ma̱ cuaꞌni tye ma̱ sca cña nu bilya cuaꞌni ma̱, chaꞌ tya̱a̱ ma̱ tya̱a̱ loꞌo ma̱ jiꞌi̱ ñati̱ ca slo naꞌ, cua ñaꞌa̱ ca ñati̱ nu xñi chaꞌ ꞌna. Xaꞌ ñati̱ cua nguaꞌni cña biꞌ yala la, loꞌo juani ñaꞌa̱ ma̱ ñiꞌya̱ nu nduꞌu tucua cña nu nguaꞌni nguꞌ tya liꞌ.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Loꞌo juaꞌa̱ tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ Samaria, nguꞌ ca tyi ni, cua ngusñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús xquiꞌya chaꞌ nu nda nu cunaꞌa̱ biꞌ loꞌo nguꞌ: “Lcua ti lo cña nu nguaꞌni naꞌ ya̱a̱ naꞌ chalyuu, lcaa chaꞌ biꞌ nchcuiꞌ nu cusuꞌ biꞌ loꞌo naꞌ”, nacui̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Loꞌo liꞌ ndyalaa nguꞌ Samaria biꞌ ca su ntucua Jesús, tyaꞌna nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo Jesús chaꞌ tyanu la xi quichi̱ tyi nguꞌ. Biꞌ chaꞌ ndyanu Jesús ca biꞌ tya tyucuaa tsa̱ liꞌ.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Loꞌo ndyuna la nguꞌ chaꞌ nu nda ycuiꞌ Jesús loꞌo nguꞌ, cua quiñaꞌa̱ la nguꞌ ngusñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ yu.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Liꞌ nacui̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ:
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Loꞌo nduꞌu scua tucua tsa̱ biꞌ, liꞌ ngutuꞌu Jesús loyuu su cuentya Samaria ndyaa nde loyuu su cuentya Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Cua nacui̱ yu chaꞌ ngaꞌaa nduꞌni chi̱ nguꞌ loo ñati̱ tyaꞌa quichi̱ tyi nguꞌ, si ta ñati̱ biꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ; biꞌ chaꞌ ndyaa yu nde Galilea chaca quiyaꞌ.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Loꞌo cua ndyalaa yu nde loyuu biꞌ, tsoꞌo tsa nchcuiꞌ nguꞌ Galilea loꞌo. Cua naꞌa̱ nguꞌ biꞌ lcaa cña tonu nu nguaꞌni Jesús nu loꞌo ndyaa yu taꞌa quichi̱ Jerusalén biꞌ, chaꞌ loꞌo nguꞌ biꞌ ndyaa nguꞌ taꞌa.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Loꞌo liꞌ xaꞌ ndyaa Jesús ca quichi̱ Caná loyuu su cuentya Galilea chaca quiyaꞌ; quichi̱ biꞌ ngua su ngüiñá Jesús vino loꞌo hitya ti, chaꞌ coꞌo nguꞌ nu ngutiꞌi̱ taꞌa biꞌ. Ca biꞌ ntsuꞌu sca ñati̱ tlyu nu ndyaꞌa̱ neꞌ xña jiꞌi̱ rey, pana quicha tsa sñiꞌ ntsiya ca toꞌ tyi nu cusuꞌ biꞌ nde quichi̱ Capernaum.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Loꞌo cua ndyuna nu laca cña biꞌ, chaꞌ ngutuꞌu Jesús loyuu su cuentya Judea ndyalaa yu sca quichi̱ cacua ti su ndiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ, la cuiꞌ nde loyuu su cuentya Galilea, liꞌ ndyaa nu cusuꞌ biꞌ slo Jesús. Ndijña tsa chaꞌ clyu tiꞌ jiꞌi̱ Jesús chaꞌ tsaa yu quichi̱ tyi nu cusuꞌ biꞌ, chaꞌ tsaa yu cuaꞌni yu joꞌo jiꞌi̱ nu piti quicha biꞌ, chaꞌ cua cajaa ti.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 ―¿Ni jacuaꞌ jlya tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi? ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱ nu cusuꞌ biꞌ liꞌ―. ¿Ha ná jlya tiꞌ ma̱ chaꞌ caca cuaꞌni Ni cña si ná loꞌo cuaꞌni naꞌ sca cña tonu chaꞌ ñaꞌa̱ cuiꞌya ma̱ xi jiꞌi̱?
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 ―Cusuꞌ ―nacui̱ nu laca cña biꞌ jiꞌi̱ Jesús―, cuaꞌni chaꞌ tsoꞌo tsaa nuꞌu̱ toꞌ tyi naꞌ juani, nu loꞌo bilya cajaa ti sñiꞌ naꞌ.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 ―Tyaa nuꞌu̱ ca toꞌ tyi ―nacui̱ Jesús jiꞌi̱―, ca tsoꞌo sñiꞌ nuꞌu̱ juaꞌa̱ ti. Ná cajaa biꞌ.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Tyucui̱i̱ biꞌ su nguxtyu̱u̱ ndyaa, ndyacua tyaꞌa loꞌo msu jiꞌi̱:
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 ―¿Ni hora ngua tsoꞌo la sñiꞌ naꞌ? ―nchcuane nu laca cña biꞌ jiꞌi̱ msu liꞌ.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Liꞌ ngua cuayáꞌ tiꞌ sti nu piti biꞌ, chaꞌ la cuiꞌ hora loꞌo nchcuiꞌ Jesús loꞌo chaꞌ tyaca tsoꞌo sñiꞌ, la cuiꞌ hora biꞌ ngua tsoꞌo sñiꞌ. Liꞌ jlya tiꞌ nu cusuꞌ jiꞌi̱ Jesús, loꞌo juaꞌa̱ jlya tiꞌ lcaa nguꞌ nu ndiꞌi̱ ca toꞌniꞌi̱ jiꞌi̱.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Cua ngua tucua quiyaꞌ nu nguaꞌni Jesús sca cña tonu cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde loyuu su cuentya Galilea biꞌ, tya loꞌo nguxtyu̱u̱ yu nde Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.