Atos 28
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Cua nduꞌu ya toꞌ tyujoꞌo, loꞌo liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ ca tyi loꞌo ya chaꞌ loyuu su ca tyi nguꞌ biꞌ naa Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Nguaꞌni tyaꞌna tiꞌ nguꞌ ca tyi jiꞌi̱ ya liꞌ; nguxtyuꞌu nguꞌ sca quiiꞌ tlyu toꞌ hitya, xquiꞌya chaꞌ ndaꞌya tyo, loꞌo juaꞌa̱ tlyaꞌ tsa ndyaca, liꞌ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ya chaꞌ tsaa ya toꞌ lquiiꞌ chaꞌ ca chcatsu̱ ya xi.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Ndyaa Pablo xi xaca, liꞌ ngusta yu la xi yaca lo quiiꞌ; chaꞌ tyiqueꞌ tsa, hora ti ndyuꞌu tucua sca cuaña tyaala nu ndyacu yaꞌ yu, liꞌ ndyanu ndacui cuaña yaꞌ yu.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Naꞌa̱ nguꞌ ca tyi jiꞌi̱ cuaña nu ndacui yaꞌ Pablo, loꞌo hora ti nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ liꞌ:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Liꞌ nchquiña Pablo yaꞌ yu chaꞌ xtyú jiꞌi̱ cuaña lo quiiꞌ, ngua tiꞌ yu. Ná sca ngua jiꞌi̱ yu liꞌ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ntajatya nguꞌ ca tyi, ñaꞌa̱ tsa nguꞌ jiꞌi̱ yu si tyacuí̱ qui̱i̱ yaꞌ Pablo, si clyú yu lo yuu chaꞌ cajaa yu, ngua tiꞌ nguꞌ. Tyiqueeꞌ ntajatya nguꞌ, liꞌ naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ ná sca ngua jiꞌi̱ Pablo; xaꞌ ngulacua tiꞌ nguꞌ liꞌ, xaꞌ chaꞌ nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ:
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Cacua ti su ndiꞌi̱ ya cua nscua xi yuu jiꞌi̱ sca nu cusuꞌ nu naa Publio. Loꞌo nu Publio ni, laca biꞌ loo jiꞌi̱ yuu claꞌbe nu naa Malta biꞌ. Liꞌ nchcuiꞌ ycuiꞌ nu cusuꞌ biꞌ loꞌo ya chaꞌ tsaa ya ca toꞌ tyi ycuiꞌ. Ndyaa ya liꞌ; sna tsa̱ ngutiꞌi̱ ya loꞌo nu cusuꞌ biꞌ, loꞌo tsoꞌo tsa ngua tyiquee nu cusuꞌ biꞌ ñaꞌa̱ jiꞌi̱ ya.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Ngua quicha sti Publio; ntsuꞌu tyiqueꞌ jiꞌi̱, loꞌo juaꞌa̱ cutseꞌ tañi ndyuꞌni jiꞌi̱. Ndyaa naꞌa̱ Pablo jiꞌi̱ sti Publio biꞌ liꞌ. Nchcuiꞌ yu loꞌo ycuiꞌ Ndyosi cuentya jiꞌi̱ nu quicha biꞌ, ngusta yaꞌ yu chu̱ꞌ nu quicha; hora ti ngua tsoꞌo nu quicha biꞌ liꞌ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Loꞌo liꞌ ngujui chaꞌ biꞌ jiꞌi̱ lcaa nguꞌ quicha nu ndiꞌi̱ loyuu biꞌ, cuati ndyalaa nguꞌ slo ya chaꞌ cuaꞌni Pablo joꞌo jiꞌi̱ nguꞌ; ndyaca tsoꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ tsoꞌo nda nguꞌ jiꞌi̱ ya liꞌ, loꞌo juaꞌa̱ lye tsa nguaꞌni chi̱ nguꞌ loo ya ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nduꞌu ya ndyaa ya. La cuiꞌ tsa̱ biꞌ, ñaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ lcaa na nu lyiji jiꞌi̱ ya, ngusuꞌba nguꞌ jiꞌi̱ neꞌ yaca niꞌi̱ chaꞌ tsaa ya loꞌo.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Sna coꞌ ngutiꞌi̱ ya loyuu su cuentya Malta biꞌ, liꞌ ndyatí̱ ya neꞌ sca yaca niꞌi̱ chaꞌ tyaa ya; na cua ndyanu yaca niꞌi̱ biꞌ nde Malta tyucui tyempo tlyaꞌ. Alejandría naa quichi̱ tyi xuꞌna yaca niꞌi̱ biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ cua ndu̱ lcui̱ joꞌó que yaca niꞌi̱ biꞌ, la cuiꞌ lcui̱ joꞌó culacaꞌ Cástor loꞌo Pólux. (Juaꞌa̱ naa joꞌó biꞌ.) Nduꞌu ya ndyaa ya loꞌo yaca niꞌi̱ biꞌ liꞌ.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Xti ti tsa̱ ngua loꞌo ndyalaa ya ca quichi̱ Siracusa, loꞌo liꞌ sna tsa̱ ngutiꞌi̱ ya quichi̱ biꞌ.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Xaꞌ nduꞌu ya liꞌ, ndyaa yaca niꞌi̱ cacua ti toꞌ yuu btyi chaꞌ tyalaa ya ca quichi̱ Regio. Ca chaca tsa̱ tsoꞌo tsa ndyaca cuiꞌi̱, biꞌ chaꞌ tsa̱ nchca tyuna ndyalaa ya ca quichi̱ Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Ca biꞌ ndyacua tyaꞌa ya loꞌo tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ nu laca tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo. Nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo ya chaꞌ tyanu ya slo nguꞌ, biꞌ chaꞌ cati tsa̱ ngutiꞌi̱ ya loꞌo nguꞌ biꞌ. Liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya tyucui̱i̱ nu ndyaa quichi̱ Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Cua ngujui chaꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo nu ca tyi nde Roma chaꞌ cua lijya̱ ya tyucui̱i̱, biꞌ chaꞌ nduꞌu nguꞌ toꞌ tyi nguꞌ lijya̱ nguꞌ chaꞌ tyacua tyaꞌa nguꞌ loꞌo ya tyucui̱i̱. Ndyacua tyaꞌa ya loꞌo sca taju nguꞌ biꞌ ca quichi̱ Foro de Apio, loꞌo liꞌ ndyacua tyaꞌa ya loꞌo chaca taju nguꞌ ca su naa Tres Tabernas; ndya tsa Pablo xlyaꞌbe jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi loꞌo naꞌa̱ yu jiꞌi̱ ca taꞌa nguꞌ biꞌ, ngua tlyu la tyiquee yu liꞌ.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Ndyalaa ya ca quichi̱ tlyu nu naa Roma liꞌ, ndyalaa loꞌo capitán jiꞌi̱ lcaa preso biꞌ slo xuꞌna chaca latya sendaru nu ndiꞌi̱ cua̱ cajua. Loꞌo liꞌ nda nguꞌ chacuayáꞌ jiꞌi̱ Pablo chaꞌ tyiꞌi̱ yu xaꞌ niꞌi̱, masi ñaꞌa̱ ti ndiꞌi̱ sca sendaru cua̱ jiꞌi̱ yu lcaa hora.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Cua ngua sna tsa̱ tya loꞌo ndyalaa ya ca quichi̱ Roma, liꞌ nda Pablo chaꞌ ndyaa slo nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ taju tyaꞌa nguꞌ judío nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ. Ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ slo Pablo liꞌ:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ngua cuayáꞌ jnaꞌ loꞌo nguꞌ romano biꞌ liꞌ; pana nacui̱ nguꞌ biꞌ chaꞌ ná ntsuꞌu quiꞌya ꞌna xquiꞌya biꞌ cujuii nguꞌ jnaꞌ. Ngua tiꞌ nguꞌ biꞌ cuaꞌni lyaá nguꞌ jnaꞌ liꞌ.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Ná ntajaꞌa̱ nu laca loo jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa na tsiyaꞌ ti. Su cua ndye, liꞌ ngüijña naꞌ chaꞌ ca cuayáꞌ jnaꞌ loꞌo rey jiꞌi̱ nguꞌ romano nu laca loo la, nu ndiꞌi̱ quichi̱ re, masi ná ntiꞌ naꞌ sta naꞌ quiꞌya jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa quichi̱ tyi na.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Loꞌo nu juani ntiꞌ naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, biꞌ chaꞌ cua nda naꞌ chaꞌ lijya̱ slo ma̱, chaꞌ cuaꞌni ma̱ chaꞌ tsoꞌo ca̱a̱ ma̱ ca slo naꞌ. Ca taꞌa na laca na nguꞌ Israel; juaꞌa̱ ntajatya tsa na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ni jacuaꞌ cuaꞌni Ni lcaa chaꞌ nu cua nchcuiꞌ Ni loꞌo jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna cua saꞌni la. Loꞌo naꞌ, jlya tiꞌ naꞌ chaꞌ biꞌ stuꞌba ti loꞌo cuꞌma̱, biꞌ chaꞌ ngusca̱ꞌ nguꞌ jnaꞌ loꞌo carena chcua̱ re.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Nguxacui̱ nguꞌ cusuꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Pablo liꞌ:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Ntiꞌ ya cuna ya tyucui ñaꞌa̱ chaꞌ nu ntsuꞌu chaꞌ ta nuꞌu̱ loꞌo ya cuentya jiꞌi̱ tyucui̱i̱ cucui biꞌ, chaꞌ jlo tiꞌ ya chaꞌ lcaa quichi̱ ntsuꞌu nguꞌ nu ñasi̱ꞌ tsa jiꞌi̱ nguꞌ nu cua ngusñi tyucui̱i̱ biꞌ.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Liꞌ ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ ni tsa̱ tyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ slo Pablo. Tsa̱ biꞌ quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ ndyuꞌu tiꞌi̱ slo yu. Tyucui tsa̱ nguluꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ; nguluꞌu yu ñiꞌya̱ nu nclyo ycuiꞌ Ndyosi cña, ñiꞌya̱ ngua chaꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés cuentya jiꞌi̱ Ni, ñiꞌya̱ ngua chaꞌ nu nguscua jyoꞌo cusuꞌ nu ngua tuꞌba jiꞌi̱ Ni lo quityi loꞌo nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Ntsuꞌu nguꞌ nu jlya tiꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ liꞌ, loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu nguꞌ nu ná jlya tiꞌ chaꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti;
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 ná nchca ca stuꞌba tyiquee nguꞌ. Liꞌ ngua tiꞌ nguꞌ tyaa nguꞌ, pana xaꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Tsaa nuꞌu̱ slo nguꞌ jua chaꞌ chcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo nguꞌ cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu ta naꞌ loꞌo nuꞌu̱, nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi.
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Tacalya tsa cresiya jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa ma̱, chaꞌ ná ntiꞌ nguꞌ biꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ tsiyaꞌ ti.
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Taca ca cuayáꞌ tiꞌ ma̱ juani chaꞌ cua nguxana Ni nda Ni chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni ndyaa ca su ndiꞌi̱ nguꞌ xaꞌ tsuꞌ; tyajaꞌa̱ Ni cuityi̱ Ni quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, nu loꞌo xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Ni. Loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌaa caca tye chaꞌ biꞌ juani, chañi chaꞌ cuna nguꞌ biꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Loꞌo ndye nchcuiꞌ Pablo, liꞌ nduꞌu ca taꞌa nguꞌ judío ndyaa nguꞌ; pana lye tsa nguxlyú nguꞌ chaꞌ hichu̱ꞌ tyaꞌa nguꞌ.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Tucua yija̱ ndyanu Pablo ca Roma neꞌ sca niꞌi̱ ngüijña ti. Tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee yu ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ lcaa nguꞌ nu ndyaꞌa̱ slo yu,
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 ná ntsi̱i̱ yu culuꞌu yu jiꞌi̱ nguꞌ ñiꞌya̱ caca ycuiꞌ Ndyosi loo neꞌ cresiya jiꞌi̱ nguꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ ná nguaꞌa nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ná ta yu lcaa chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo loꞌo nguꞌ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.