Atos 23
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NVT
1 Cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Liꞌ ñaꞌa̱ tsa Pablo jiꞌi̱ nguꞌ cusuꞌ nu cuaꞌni cuayáꞌ jiꞌi̱ yu.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ananías naa nu laca xuꞌna sti joꞌó biꞌ; liꞌ ngulo nu Ananías biꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba Pablo.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 ―La cuiꞌ juaꞌa̱ quijiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱ tuꞌni ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ xuꞌna sti joꞌó biꞌ liꞌ―. Cuiñi nuꞌu̱. ¿Ha liñi tsa nduꞌni nuꞌu̱ ntiꞌ? Nde ndyuꞌni cuayáꞌ ma̱ jnaꞌ cuentya jiꞌi̱ chacuayáꞌ nu ntsuꞌu jiꞌna, pana cua ngulo nuꞌu̱ cña chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba naꞌ, masi ná ntsuꞌu chacuayáꞌ cuaꞌni nuꞌu̱ juaꞌa̱.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Nchcuiꞌ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti loꞌo Pablo liꞌ:
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 ―Cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ tyaꞌa naꞌ ―nacui̱ Pablo―, ná jlo tiꞌ naꞌ si xuꞌna sti joꞌó laca jua. Ná tsoꞌo chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ si juaꞌa̱, chaꞌ cua nscua sca chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ndiꞌya̱: “Ná chcuiꞌ cuxi ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna ma̱”.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Pana ngua cuayáꞌ tiꞌ Pablo liꞌ chaꞌ ngaꞌa̱ nguꞌ fariseo, loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌa̱ xi nguꞌ saduceo laja nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Cui̱i̱ nchcuiꞌ Pablo chaca quiyaꞌ liꞌ:
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ biꞌ, liꞌ nguxlyú nguꞌ chaꞌ hichu̱ꞌ tyaꞌa nguꞌ; nguꞌ fariseo nxu̱u̱ tyaꞌa loꞌo nguꞌ saduceo liꞌ.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Ná jlya tiꞌ nguꞌ saduceo chaꞌ tya taca tyuꞌú sca ñati̱ chaca quiyaꞌ loꞌo cua ngujuii, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu cuiꞌi̱; pana nguꞌ fariseo ni, jlya tiꞌ nguꞌ lcaa chaꞌ biꞌ.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Biꞌ chaꞌ lye tsa nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ biꞌ. Loꞌo liꞌ ndyatu̱ xi nguꞌ fariseo nu nslo tsoꞌo jiꞌi̱ quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Lye la nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ xquiꞌya chaꞌ biꞌ liꞌ. Ngulacua tsa tiꞌ xuꞌna sendaru si cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, biꞌ chaꞌ ngulo cña jiꞌi̱ sendaru chaꞌ tejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, chaꞌ xaꞌ tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca toꞌ tyi sendaru chaca quiyaꞌ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Loꞌo ngua talya lye, liꞌ ndyalaa ycuiꞌ nu Xuꞌna na slo Pablo.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Loꞌo cua nguxee chaca tsa̱, liꞌ ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ judío loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo. Ndiꞌya̱ nguaꞌni nguꞌ jura liꞌ:
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Cua ntsuꞌu tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ngua tiꞌ cuaꞌni cña cuxi biꞌ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Biꞌ chaꞌ ndyaa nguꞌ, nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ cusuꞌ quichi̱ biꞌ:
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Biꞌ chaꞌ juani, lcaa cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ loꞌo nguꞌ tisiya, jña ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru biꞌ chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ca slo ma̱ chaca quiyaꞌ. Ta ma̱ chaꞌ loꞌo nguꞌ chaꞌ tya ntiꞌ ma̱ cuaꞌni cuayáꞌ ma̱ la xi jiꞌi̱ yu biꞌ. Liꞌ tsaa ya chcaꞌa̱ cuaana ya toꞌ tyucui̱i̱, chaꞌ cujuii ya jiꞌi̱ yu laja loꞌo tyeje tacui nguꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Laja liꞌ cua ngujui chaꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ tyaꞌa Pablo, ñaꞌa̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ. Yala ti ndyaa yu cuañiꞌ biꞌ toꞌ tyi sendaru chaꞌ ta yu chaꞌ loꞌo chi tyaꞌa yu.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Liꞌ ngusiꞌya Pablo jiꞌi̱ sca capitán:
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ndyaa loꞌo capitán jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ slo xuꞌna nguꞌ liꞌ:
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ntejeyaꞌ xuꞌna sendaru yaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ liꞌ, ndyaa loꞌo jiꞌi̱ su ná cuna xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu chcuiꞌ:
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 ―Cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ jña nguꞌ chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nuꞌu̱ jiꞌi̱ Pablo ca slo nguꞌ tisiya biꞌ la quee ―nacui̱ yu cuañiꞌ biꞌ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru liꞌ―. Chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ tya ntiꞌ la nguꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nguꞌ xi jiꞌi̱ Pablo slo nguꞌ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Chaꞌ cuiñi laca biꞌ. Cua ntsuꞌu masi tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ntajatya nguꞌ jiꞌi̱ ma̱ cuaana ti toꞌ tyucui̱i̱ biꞌ; cua nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ná cacu nguꞌ ná coꞌo nguꞌ tsiyaꞌ ti, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cua ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱ nu Pablo biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ cua laca ndiꞌi̱ nguꞌ juani, ntajatya nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Liꞌ ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ, chaꞌ ná cachaꞌ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu cua nda loꞌo sendaru. Liꞌ ngusalyaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ loꞌo xuꞌna sendaru, nduꞌu ndyaa.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Loꞌo liꞌ ngusiꞌya xuꞌna sendaru jiꞌi̱ tucua tyaꞌa capitán chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ slo. Ngulo cña jiꞌi̱ capitán biꞌ, chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo quiñaꞌa̱ tyaꞌa sendaru ca quichi̱ Cesarea; nacui̱ chaꞌ hora cua caa nde talya tsaa nguꞌ. Tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ tucua siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, loꞌo juaꞌa̱ tya xna yala tyi tyaꞌa sendaru nu tyucua hichu̱ꞌ cuayu ti, loꞌo juaꞌa̱ tya tyucuaa siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ loꞌo clya chcua̱, tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ liꞌ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Loꞌo juaꞌa̱ ngulo cña chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ cuayu nu tyucua Pablo. Ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌa tsoꞌo sendaru jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu tyalaa tsoꞌo ti yu ca slo gobernador Félix.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Liꞌ nguscua xuꞌna sendaru sca quityi chaꞌ tsaa slo nu Félix biꞌ; ndiꞌya̱ nchcuiꞌ quityi biꞌ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Claudio Lisias nscua quityi re chaꞌ tsaa slo nuꞌu̱, gobernador Félix, chaꞌ nuꞌu̱ laca loo. Xlyo niꞌi̱.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Cua ntejeyaꞌ nguꞌ judío jiꞌi̱ nu quiꞌyu re, cua cujuii ti nguꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo ndyalaa naꞌ loꞌo sendaru. Ngua tii naꞌ chaꞌ nguꞌ romano laca yu re, biꞌ chaꞌ ngulo naꞌ jiꞌi̱ yu yaꞌ nguꞌ cuxi biꞌ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Loꞌo liꞌ ngua tiꞌ naꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ ni quiꞌya ntsuꞌu jiꞌi̱ yu loꞌo nguꞌ, biꞌ chaꞌ ndyaa loꞌo naꞌ jiꞌi̱ yu ca slo nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ nguꞌ judío.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Liꞌ ngua cuayáꞌ tiꞌ naꞌ chaꞌ cua ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ chaꞌ cusuꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ judío ti, pana ná ntsuꞌu chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu, ná ntsuꞌu chaꞌ suꞌba nguꞌ jiꞌi̱ yu neꞌ chcua̱.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Liꞌ ngua tii naꞌ chaꞌ cuaana ti cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ judío chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu re, biꞌ chaꞌ nda naꞌ jiꞌi̱ yu lijya̱ yu slo nuꞌu̱ juani. Ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca slo nuꞌu̱ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu re, si ntsuꞌu sca quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ nguꞌ. Tsa lo cua ti chaꞌ nscua naꞌ juani.” Juaꞌa̱ nguscua nu xuꞌna sendaru biꞌ lo quityi.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Ñiꞌya̱ nu ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ liꞌ. Loꞌo ngua talya, liꞌ ndyaa nguꞌ ndyaa quiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca quichi̱ Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ca chaca tsa̱ nguxtyu̱u̱ sendaru nu ndyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, ñaa nguꞌ nde toꞌ tyi nguꞌ. Tya ndyaa la nguꞌ nu ntucua hichu̱ꞌ cuayu biꞌ, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ndyalaa nguꞌ ca quichi̱ Cesarea liꞌ, nda nguꞌ quityi jiꞌi̱ gobernador, loꞌo juaꞌa̱ nguxtyanu nguꞌ jiꞌi̱ preso slo nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Nchcuiꞌ gobernador lo quityi biꞌ, liꞌ nchcuane jiꞌi̱ Pablo ma nguꞌ laca. Nguxacui̱ Pablo chaꞌ jiꞌi̱ liꞌ:
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ―Ñaꞌa̱ naꞌ ñiꞌya̱ caca chaꞌ jinuꞌu̱ loꞌo ca̱a̱ nguꞌ biꞌ slo naꞌ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jinuꞌu̱ ―nacui̱ gobernador jiꞌi̱ Pablo.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.