Atos 23
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Liꞌ ñaꞌa̱ tsa Pablo jiꞌi̱ nguꞌ cusuꞌ nu cuaꞌni cuayáꞌ jiꞌi̱ yu.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananías naa nu laca xuꞌna sti joꞌó biꞌ; liꞌ ngulo nu Ananías biꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba Pablo.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 ―La cuiꞌ juaꞌa̱ quijiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱ tuꞌni ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ xuꞌna sti joꞌó biꞌ liꞌ―. Cuiñi nuꞌu̱. ¿Ha liñi tsa nduꞌni nuꞌu̱ ntiꞌ? Nde ndyuꞌni cuayáꞌ ma̱ jnaꞌ cuentya jiꞌi̱ chacuayáꞌ nu ntsuꞌu jiꞌna, pana cua ngulo nuꞌu̱ cña chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba naꞌ, masi ná ntsuꞌu chacuayáꞌ cuaꞌni nuꞌu̱ juaꞌa̱.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Nchcuiꞌ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti loꞌo Pablo liꞌ:
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 ―Cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ tyaꞌa naꞌ ―nacui̱ Pablo―, ná jlo tiꞌ naꞌ si xuꞌna sti joꞌó laca jua. Ná tsoꞌo chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ si juaꞌa̱, chaꞌ cua nscua sca chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ndiꞌya̱: “Ná chcuiꞌ cuxi ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna ma̱”.
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pana ngua cuayáꞌ tiꞌ Pablo liꞌ chaꞌ ngaꞌa̱ nguꞌ fariseo, loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌa̱ xi nguꞌ saduceo laja nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Cui̱i̱ nchcuiꞌ Pablo chaca quiyaꞌ liꞌ:
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ biꞌ, liꞌ nguxlyú nguꞌ chaꞌ hichu̱ꞌ tyaꞌa nguꞌ; nguꞌ fariseo nxu̱u̱ tyaꞌa loꞌo nguꞌ saduceo liꞌ.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ná jlya tiꞌ nguꞌ saduceo chaꞌ tya taca tyuꞌú sca ñati̱ chaca quiyaꞌ loꞌo cua ngujuii, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu cuiꞌi̱; pana nguꞌ fariseo ni, jlya tiꞌ nguꞌ lcaa chaꞌ biꞌ.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Biꞌ chaꞌ lye tsa nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ biꞌ. Loꞌo liꞌ ndyatu̱ xi nguꞌ fariseo nu nslo tsoꞌo jiꞌi̱ quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Lye la nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ xquiꞌya chaꞌ biꞌ liꞌ. Ngulacua tsa tiꞌ xuꞌna sendaru si cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, biꞌ chaꞌ ngulo cña jiꞌi̱ sendaru chaꞌ tejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, chaꞌ xaꞌ tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca toꞌ tyi sendaru chaca quiyaꞌ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Loꞌo ngua talya lye, liꞌ ndyalaa ycuiꞌ nu Xuꞌna na slo Pablo.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Loꞌo cua nguxee chaca tsa̱, liꞌ ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ judío loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo. Ndiꞌya̱ nguaꞌni nguꞌ jura liꞌ:
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Cua ntsuꞌu tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ngua tiꞌ cuaꞌni cña cuxi biꞌ.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Biꞌ chaꞌ ndyaa nguꞌ, nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ cusuꞌ quichi̱ biꞌ:
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Biꞌ chaꞌ juani, lcaa cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ loꞌo nguꞌ tisiya, jña ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru biꞌ chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ca slo ma̱ chaca quiyaꞌ. Ta ma̱ chaꞌ loꞌo nguꞌ chaꞌ tya ntiꞌ ma̱ cuaꞌni cuayáꞌ ma̱ la xi jiꞌi̱ yu biꞌ. Liꞌ tsaa ya chcaꞌa̱ cuaana ya toꞌ tyucui̱i̱, chaꞌ cujuii ya jiꞌi̱ yu laja loꞌo tyeje tacui nguꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Laja liꞌ cua ngujui chaꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ tyaꞌa Pablo, ñaꞌa̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ. Yala ti ndyaa yu cuañiꞌ biꞌ toꞌ tyi sendaru chaꞌ ta yu chaꞌ loꞌo chi tyaꞌa yu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Liꞌ ngusiꞌya Pablo jiꞌi̱ sca capitán:
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Ndyaa loꞌo capitán jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ slo xuꞌna nguꞌ liꞌ:
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Ntejeyaꞌ xuꞌna sendaru yaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ liꞌ, ndyaa loꞌo jiꞌi̱ su ná cuna xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu chcuiꞌ:
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 ―Cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ jña nguꞌ chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nuꞌu̱ jiꞌi̱ Pablo ca slo nguꞌ tisiya biꞌ la quee ―nacui̱ yu cuañiꞌ biꞌ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru liꞌ―. Chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ tya ntiꞌ la nguꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nguꞌ xi jiꞌi̱ Pablo slo nguꞌ.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Chaꞌ cuiñi laca biꞌ. Cua ntsuꞌu masi tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ntajatya nguꞌ jiꞌi̱ ma̱ cuaana ti toꞌ tyucui̱i̱ biꞌ; cua nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ná cacu nguꞌ ná coꞌo nguꞌ tsiyaꞌ ti, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cua ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱ nu Pablo biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ cua laca ndiꞌi̱ nguꞌ juani, ntajatya nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Liꞌ ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ, chaꞌ ná cachaꞌ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu cua nda loꞌo sendaru. Liꞌ ngusalyaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ loꞌo xuꞌna sendaru, nduꞌu ndyaa.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Loꞌo liꞌ ngusiꞌya xuꞌna sendaru jiꞌi̱ tucua tyaꞌa capitán chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ slo. Ngulo cña jiꞌi̱ capitán biꞌ, chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo quiñaꞌa̱ tyaꞌa sendaru ca quichi̱ Cesarea; nacui̱ chaꞌ hora cua caa nde talya tsaa nguꞌ. Tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ tucua siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, loꞌo juaꞌa̱ tya xna yala tyi tyaꞌa sendaru nu tyucua hichu̱ꞌ cuayu ti, loꞌo juaꞌa̱ tya tyucuaa siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ loꞌo clya chcua̱, tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ liꞌ.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 Loꞌo juaꞌa̱ ngulo cña chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ cuayu nu tyucua Pablo. Ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌa tsoꞌo sendaru jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu tyalaa tsoꞌo ti yu ca slo gobernador Félix.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Liꞌ nguscua xuꞌna sendaru sca quityi chaꞌ tsaa slo nu Félix biꞌ; ndiꞌya̱ nchcuiꞌ quityi biꞌ:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Claudio Lisias nscua quityi re chaꞌ tsaa slo nuꞌu̱, gobernador Félix, chaꞌ nuꞌu̱ laca loo. Xlyo niꞌi̱.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Cua ntejeyaꞌ nguꞌ judío jiꞌi̱ nu quiꞌyu re, cua cujuii ti nguꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo ndyalaa naꞌ loꞌo sendaru. Ngua tii naꞌ chaꞌ nguꞌ romano laca yu re, biꞌ chaꞌ ngulo naꞌ jiꞌi̱ yu yaꞌ nguꞌ cuxi biꞌ.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Loꞌo liꞌ ngua tiꞌ naꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ ni quiꞌya ntsuꞌu jiꞌi̱ yu loꞌo nguꞌ, biꞌ chaꞌ ndyaa loꞌo naꞌ jiꞌi̱ yu ca slo nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ nguꞌ judío.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 Liꞌ ngua cuayáꞌ tiꞌ naꞌ chaꞌ cua ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ chaꞌ cusuꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ judío ti, pana ná ntsuꞌu chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu, ná ntsuꞌu chaꞌ suꞌba nguꞌ jiꞌi̱ yu neꞌ chcua̱.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Liꞌ ngua tii naꞌ chaꞌ cuaana ti cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ judío chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu re, biꞌ chaꞌ nda naꞌ jiꞌi̱ yu lijya̱ yu slo nuꞌu̱ juani. Ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca slo nuꞌu̱ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu re, si ntsuꞌu sca quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ nguꞌ. Tsa lo cua ti chaꞌ nscua naꞌ juani.” Juaꞌa̱ nguscua nu xuꞌna sendaru biꞌ lo quityi.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Ñiꞌya̱ nu ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ liꞌ. Loꞌo ngua talya, liꞌ ndyaa nguꞌ ndyaa quiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca quichi̱ Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Ca chaca tsa̱ nguxtyu̱u̱ sendaru nu ndyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, ñaa nguꞌ nde toꞌ tyi nguꞌ. Tya ndyaa la nguꞌ nu ntucua hichu̱ꞌ cuayu biꞌ, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Ndyalaa nguꞌ ca quichi̱ Cesarea liꞌ, nda nguꞌ quityi jiꞌi̱ gobernador, loꞌo juaꞌa̱ nguxtyanu nguꞌ jiꞌi̱ preso slo nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Nchcuiꞌ gobernador lo quityi biꞌ, liꞌ nchcuane jiꞌi̱ Pablo ma nguꞌ laca. Nguxacui̱ Pablo chaꞌ jiꞌi̱ liꞌ:
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 ―Ñaꞌa̱ naꞌ ñiꞌya̱ caca chaꞌ jinuꞌu̱ loꞌo ca̱a̱ nguꞌ biꞌ slo naꞌ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jinuꞌu̱ ―nacui̱ gobernador jiꞌi̱ Pablo.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.