Atos 23
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NAA
1 Cua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Liꞌ ñaꞌa̱ tsa Pablo jiꞌi̱ nguꞌ cusuꞌ nu cuaꞌni cuayáꞌ jiꞌi̱ yu.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Ananías naa nu laca xuꞌna sti joꞌó biꞌ; liꞌ ngulo nu Ananías biꞌ cña jiꞌi̱ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba Pablo.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 ―La cuiꞌ juaꞌa̱ quijiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱ tuꞌni ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ xuꞌna sti joꞌó biꞌ liꞌ―. Cuiñi nuꞌu̱. ¿Ha liñi tsa nduꞌni nuꞌu̱ ntiꞌ? Nde ndyuꞌni cuayáꞌ ma̱ jnaꞌ cuentya jiꞌi̱ chacuayáꞌ nu ntsuꞌu jiꞌna, pana cua ngulo nuꞌu̱ cña chaꞌ quijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ tuꞌba naꞌ, masi ná ntsuꞌu chacuayáꞌ cuaꞌni nuꞌu̱ juaꞌa̱.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Nchcuiꞌ nguꞌ nu ndu̱ cacua ti loꞌo Pablo liꞌ:
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 ―Cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ tyaꞌa naꞌ ―nacui̱ Pablo―, ná jlo tiꞌ naꞌ si xuꞌna sti joꞌó laca jua. Ná tsoꞌo chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ si juaꞌa̱, chaꞌ cua nscua sca chaꞌ lo quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ndiꞌya̱: “Ná chcuiꞌ cuxi ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna ma̱”.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pana ngua cuayáꞌ tiꞌ Pablo liꞌ chaꞌ ngaꞌa̱ nguꞌ fariseo, loꞌo juaꞌa̱ ngaꞌa̱ xi nguꞌ saduceo laja nguꞌ cusuꞌ biꞌ. Cui̱i̱ nchcuiꞌ Pablo chaca quiyaꞌ liꞌ:
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Nu loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ biꞌ, liꞌ nguxlyú nguꞌ chaꞌ hichu̱ꞌ tyaꞌa nguꞌ; nguꞌ fariseo nxu̱u̱ tyaꞌa loꞌo nguꞌ saduceo liꞌ.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Ná jlya tiꞌ nguꞌ saduceo chaꞌ tya taca tyuꞌú sca ñati̱ chaca quiyaꞌ loꞌo cua ngujuii, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ni ná jlya tiꞌ nguꞌ chaꞌ ntsuꞌu cuiꞌi̱; pana nguꞌ fariseo ni, jlya tiꞌ nguꞌ lcaa chaꞌ biꞌ.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Biꞌ chaꞌ lye tsa nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ biꞌ. Loꞌo liꞌ ndyatu̱ xi nguꞌ fariseo nu nslo tsoꞌo jiꞌi̱ quityi jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Lye la nxu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ xquiꞌya chaꞌ biꞌ liꞌ. Ngulacua tsa tiꞌ xuꞌna sendaru si cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, biꞌ chaꞌ ngulo cña jiꞌi̱ sendaru chaꞌ tejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, chaꞌ xaꞌ tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca toꞌ tyi sendaru chaca quiyaꞌ.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Loꞌo ngua talya lye, liꞌ ndyalaa ycuiꞌ nu Xuꞌna na slo Pablo.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Loꞌo cua nguxee chaca tsa̱, liꞌ ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ judío loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo. Ndiꞌya̱ nguaꞌni nguꞌ jura liꞌ:
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Cua ntsuꞌu tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ngua tiꞌ cuaꞌni cña cuxi biꞌ.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Biꞌ chaꞌ ndyaa nguꞌ, nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo sti joꞌó nu laca loo loꞌo nguꞌ cusuꞌ quichi̱ biꞌ:
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Biꞌ chaꞌ juani, lcaa cuꞌma̱ nguꞌ cusuꞌ loꞌo nguꞌ tisiya, jña ma̱ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru biꞌ chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ca slo ma̱ chaca quiyaꞌ. Ta ma̱ chaꞌ loꞌo nguꞌ chaꞌ tya ntiꞌ ma̱ cuaꞌni cuayáꞌ ma̱ la xi jiꞌi̱ yu biꞌ. Liꞌ tsaa ya chcaꞌa̱ cuaana ya toꞌ tyucui̱i̱, chaꞌ cujuii ya jiꞌi̱ yu laja loꞌo tyeje tacui nguꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Laja liꞌ cua ngujui chaꞌ jiꞌi̱ sñiꞌ tyaꞌa Pablo, ñaꞌa̱ chaꞌ nu nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ. Yala ti ndyaa yu cuañiꞌ biꞌ toꞌ tyi sendaru chaꞌ ta yu chaꞌ loꞌo chi tyaꞌa yu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Liꞌ ngusiꞌya Pablo jiꞌi̱ sca capitán:
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ndyaa loꞌo capitán jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ slo xuꞌna nguꞌ liꞌ:
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ntejeyaꞌ xuꞌna sendaru yaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ liꞌ, ndyaa loꞌo jiꞌi̱ su ná cuna xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu chcuiꞌ:
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 ―Cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ chaꞌ jña nguꞌ chaꞌ clyu tiꞌ jinuꞌu̱, chaꞌ ca̱a̱ loꞌo nuꞌu̱ jiꞌi̱ Pablo ca slo nguꞌ tisiya biꞌ la quee ―nacui̱ yu cuañiꞌ biꞌ jiꞌi̱ xuꞌna sendaru liꞌ―. Chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱ chaꞌ tya ntiꞌ la nguꞌ cuaꞌni cuayáꞌ nguꞌ xi jiꞌi̱ Pablo slo nguꞌ.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Chaꞌ cuiñi laca biꞌ. Cua ntsuꞌu masi tuꞌba tyaꞌa ñati̱ nu ntajatya nguꞌ jiꞌi̱ ma̱ cuaana ti toꞌ tyucui̱i̱ biꞌ; cua nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ná cacu nguꞌ ná coꞌo nguꞌ tsiyaꞌ ti, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cua ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱ nu Pablo biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱ cua laca ndiꞌi̱ nguꞌ juani, ntajatya nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo nuꞌu̱.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Liꞌ ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ yu cuañiꞌ biꞌ, chaꞌ ná cachaꞌ jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chaꞌ nu cua nda loꞌo sendaru. Liꞌ ngusalyaꞌ yu cuañiꞌ biꞌ loꞌo xuꞌna sendaru, nduꞌu ndyaa.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Loꞌo liꞌ ngusiꞌya xuꞌna sendaru jiꞌi̱ tucua tyaꞌa capitán chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ slo. Ngulo cña jiꞌi̱ capitán biꞌ, chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ tsaa nguꞌ loꞌo quiñaꞌa̱ tyaꞌa sendaru ca quichi̱ Cesarea; nacui̱ chaꞌ hora cua caa nde talya tsaa nguꞌ. Tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ tucua siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, loꞌo juaꞌa̱ tya xna yala tyi tyaꞌa sendaru nu tyucua hichu̱ꞌ cuayu ti, loꞌo juaꞌa̱ tya tyucuaa siyento tyaꞌa sendaru nu tyaꞌa̱ loꞌo clya chcua̱, tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ liꞌ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Loꞌo juaꞌa̱ ngulo cña chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ jiꞌi̱ cuayu nu tyucua Pablo. Ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌa tsoꞌo sendaru jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu tyalaa tsoꞌo ti yu ca slo gobernador Félix.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Liꞌ nguscua xuꞌna sendaru sca quityi chaꞌ tsaa slo nu Félix biꞌ; ndiꞌya̱ nchcuiꞌ quityi biꞌ:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Claudio Lisias nscua quityi re chaꞌ tsaa slo nuꞌu̱, gobernador Félix, chaꞌ nuꞌu̱ laca loo. Xlyo niꞌi̱.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Cua ntejeyaꞌ nguꞌ judío jiꞌi̱ nu quiꞌyu re, cua cujuii ti nguꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo ndyalaa naꞌ loꞌo sendaru. Ngua tii naꞌ chaꞌ nguꞌ romano laca yu re, biꞌ chaꞌ ngulo naꞌ jiꞌi̱ yu yaꞌ nguꞌ cuxi biꞌ.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Loꞌo liꞌ ngua tiꞌ naꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ ni quiꞌya ntsuꞌu jiꞌi̱ yu loꞌo nguꞌ, biꞌ chaꞌ ndyaa loꞌo naꞌ jiꞌi̱ yu ca slo nguꞌ nu laca loo jiꞌi̱ nguꞌ judío.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Liꞌ ngua cuayáꞌ tiꞌ naꞌ chaꞌ cua ngusta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ chaꞌ cusuꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ judío ti, pana ná ntsuꞌu chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu, ná ntsuꞌu chaꞌ suꞌba nguꞌ jiꞌi̱ yu neꞌ chcua̱.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Liꞌ ngua tii naꞌ chaꞌ cuaana ti cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ judío chaꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ yu re, biꞌ chaꞌ nda naꞌ jiꞌi̱ yu lijya̱ yu slo nuꞌu̱ juani. Ngulo naꞌ cña jiꞌi̱ nu nguꞌ judío biꞌ, chaꞌ ca̱a̱ nguꞌ ca slo nuꞌu̱ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jiꞌi̱ yu re, si ntsuꞌu sca quiꞌya jiꞌi̱ yu cuentya jiꞌi̱ nguꞌ. Tsa lo cua ti chaꞌ nscua naꞌ juani.” Juaꞌa̱ nguscua nu xuꞌna sendaru biꞌ lo quityi.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ñiꞌya̱ nu ngulo xuꞌna sendaru cña jiꞌi̱ nguꞌ, juaꞌa̱ ngua chaꞌ biꞌ liꞌ. Loꞌo ngua talya, liꞌ ndyaa nguꞌ ndyaa quiꞌya nguꞌ jiꞌi̱ Pablo, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu ca quichi̱ Antípatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ca chaca tsa̱ nguxtyu̱u̱ sendaru nu ndyaꞌa̱ quiyaꞌ ti, ñaa nguꞌ nde toꞌ tyi nguꞌ. Tya ndyaa la nguꞌ nu ntucua hichu̱ꞌ cuayu biꞌ, ndyaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ Pablo tyucui̱i̱.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ndyalaa nguꞌ ca quichi̱ Cesarea liꞌ, nda nguꞌ quityi jiꞌi̱ gobernador, loꞌo juaꞌa̱ nguxtyanu nguꞌ jiꞌi̱ preso slo nu cusuꞌ biꞌ liꞌ.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Nchcuiꞌ gobernador lo quityi biꞌ, liꞌ nchcuane jiꞌi̱ Pablo ma nguꞌ laca. Nguxacui̱ Pablo chaꞌ jiꞌi̱ liꞌ:
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ―Ñaꞌa̱ naꞌ ñiꞌya̱ caca chaꞌ jinuꞌu̱ loꞌo ca̱a̱ nguꞌ biꞌ slo naꞌ chaꞌ sta nguꞌ quiꞌya jinuꞌu̱ ―nacui̱ gobernador jiꞌi̱ Pablo.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.