Atos 21
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Nguxtyanu ya jiꞌi̱ tyaꞌa ya liꞌ. Nduꞌu ya ndyaa ya neꞌ yaca niꞌi̱ ca loyuu su cuentya Cos. Ca chaca tsa̱ ndyalaa ya ca quichi̱ Rodas, loꞌo liꞌ ndyalaa ya ca quichi̱ Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 La cuiꞌ quichi̱ biꞌ ngujui chaca yaca niꞌi̱ jiꞌi̱ ya nu cua tsaa ti nde loyuu su cuentya Fenicia. Ndyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ, nduꞌu ya ndyaa ya liꞌ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Cua nteje tacui ya cacua ti loyuu su cuentya Chipre, laꞌa tsuꞌ coca ndyanu yuu btyi biꞌ, chaꞌ tsaa liñi ya ca loyuu su cuentya Siria. Ntsuꞌu chaꞌ tsaa yaca niꞌi̱ ca quichi̱ Tiro chaꞌ tyanu yuꞌba jiꞌi̱ ndejua. Loꞌo ndyalaa ya quichi̱ biꞌ nduꞌu ya neꞌ yaca niꞌi̱ biꞌ,
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 ndyaa ya slo taju ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ; ndyanu ya cati tsa̱ loꞌo nguꞌ biꞌ liꞌ. Nchcuiꞌ nguꞌ biꞌ loꞌo Pablo chaꞌ ná tsaa yu ca quichi̱ Jerusalén, chaꞌ cua nguaꞌni Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ ngua cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ nu caca jiꞌi̱ Pablo ca quichi̱ biꞌ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Loꞌo ndye cati tsa̱, liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya. Nguxtyucua lcaa tyaꞌa nguꞌ jiꞌi̱ ya tyucui̱i̱ su ndyaa ya toꞌ tyujoꞌo; loꞌo juaꞌa̱ lcaa nu cunaꞌa̱ loꞌo nu sube jiꞌi̱ nguꞌ, ndyaa nguꞌ loꞌo ya. Liꞌ ngutu̱ sti̱ꞌ lcaa ya ca toꞌ tyujoꞌo chaꞌ stuꞌba ti chcuiꞌ ya loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ngusalyaꞌ nguꞌ loꞌo ya, ngüityi nguꞌ jiꞌi̱ ya, liꞌ ndyatí̱ ya neꞌ yaca niꞌi̱; cuati nguxtyu̱u̱ nguꞌ ya̱a̱ nguꞌ nde toniꞌi̱ jiꞌi̱ nguꞌ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Nduꞌu ya quichi̱ Tiro ndyaa ya ca quichi̱ Tolemaida. Xaꞌ nduꞌu ya neꞌ yaca niꞌi̱ liꞌ; nchcuichaꞌ ya jiꞌi̱ ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo tyaꞌa na nu ndiꞌi̱ quichi̱ biꞌ, juaꞌa̱ ndyanu ya loꞌo nguꞌ sca talya ti.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ca chaca tsa̱ nduꞌu ya ndyaa ya tyucui̱i̱ ca quichi̱ Cesarea; ndyalaa ya toꞌ tyi Felipe liꞌ, la cuiꞌ Felipe nu nchcuiꞌ loꞌo nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo nu Xuꞌna na. Ngaꞌa̱ Felipe jiꞌi̱ nu cati tyaꞌa nguꞌ nu laca cña jiꞌi̱ ñati̱ nu ngusñi chaꞌ jiꞌi̱ Jesús tya clyo. Ndyanu ya slo yu liꞌ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ntsuꞌu jacua tyaꞌa sñiꞌ Felipe, xcuiꞌ cunaꞌa̱ nu ntucua ycuiꞌ ti laca sñiꞌ yu. Cua nda ycuiꞌ Ndyosi chacuayáꞌ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ cua ñaꞌa̱ ca chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nguꞌ chaꞌ chcuiꞌ nguꞌ loꞌo ñati̱.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Cua ngutiꞌi̱ ya slo nguꞌ tyu̱u̱ tsa̱, loꞌo liꞌ ndyalaa sca nu quiꞌyu nu naa Agabo; ca loyuu su cuentya Judea nduꞌu yu biꞌ. Sca nu laca tuꞌba jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laca yu biꞌ, tii tsaa yu.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Loꞌo ndyalaa yu ca slo ya, liꞌ ngulo yu juata nu ndyaaca̱ꞌ siiꞌ Pablo, liꞌ yaꞌ yu loꞌo quiyaꞌ yu ngusca̱ꞌ yu loꞌo juata biꞌ.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ndyuna ya chaꞌ nu nchcuiꞌ Agabo, loꞌo liꞌ ca taꞌa ya loꞌo nguꞌ Cesarea tyaꞌa na, tyaꞌna nchcuiꞌ ya loꞌo Pablo chaꞌ ná tsaa yu ca Jerusalén.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 ―¿Ni chaꞌ laca nxiꞌya ma̱? ―nacui̱ Pablo jiꞌi̱ ya liꞌ―. ¿Ni chaꞌ laca ndyuꞌni ma̱ chaꞌ ca xñiꞌi̱ tiꞌ naꞌ? ―nacui̱―. Cua laca chaꞌ tsaꞌa̱ ca Jerusalén; tyajaꞌa̱ naꞌ tsaꞌa̱, masi loꞌo sca̱ꞌ nguꞌ jnaꞌ, masi loꞌo cujuii nguꞌ jnaꞌ cajua xquiꞌya Jesucristo nu Xuꞌna na.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Ngua cuayáꞌ tiꞌ ya liꞌ chaꞌ ná ngua jiꞌi̱ ya cuaꞌa ya jiꞌi̱ yu.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Loꞌo nguaꞌni choꞌo ya jiꞌi̱ ya, liꞌ nduꞌu ya ndyaa ya ca Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Tyu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ tyaꞌa na ndyaa loꞌo jiꞌi̱ ya chaꞌ culuꞌu nguꞌ jiꞌi̱ ya macala ndiꞌi̱ chaca yu tyaꞌa na nu naa Mnasón. Nguꞌ Chipre laca nu Mnasón biꞌ. Cua ngusñi yu chaꞌ jiꞌi̱ Jesús tya saꞌni la, loꞌo nu juani ntucua tyi yu ca Jerusalén. Slo yu biꞌ ndyanu ya liꞌ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee ñati̱ jiꞌi̱ Jesucristo tyaꞌa na chaꞌ cua ndyalaa ya ca Jerusalén.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Nguxee chaca tsa̱ ndyaa Pablo loꞌo ya ca slo Jacobo. Cajua ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ cusuꞌ jiꞌi̱ nguꞌ tyaꞌa ngusñi na chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo quichi̱ biꞌ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Nchcuichaꞌ Pablo jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ, ndachaꞌ yu lcaa ñaꞌa̱ cña nu nguaꞌni ycuiꞌ Ndyosi loꞌo ngutiꞌi̱ ya slo nguꞌ xaꞌ tsuꞌ.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Nu loꞌo cua ndyuna nguꞌ chaꞌ biꞌ, liꞌ nguaꞌni tlyu nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Nchcuiꞌ nguꞌ loꞌo Pablo liꞌ:
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Loꞌo juaꞌa̱ cua nquijeloo chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ nguluꞌu nuꞌu̱ jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa na nu ndiꞌi̱ xaꞌ quichi̱, chaꞌ ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ taquiyaꞌ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ chaꞌ cusuꞌ nu nguscua jyoꞌo Moisés biꞌ, ni ná ntsuꞌu chaꞌ xiꞌyu nguꞌ quiji̱ sñiꞌ nguꞌ chaꞌ culacua̱ nguꞌ; nguluꞌu nuꞌu̱ chaꞌ ná ngaꞌa̱ chaꞌ cuaꞌni nguꞌ biꞌ ñiꞌya̱ nu nduꞌni na chaꞌ laca na nguꞌ judío, nacui̱ nguꞌ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Na laca cuaꞌni na lacua? Ná tyiqueeꞌ tyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ judío tyaꞌa na, loꞌo caja chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ chaꞌ cua ndyalaa nuꞌu̱ quichi̱ re.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Biꞌ chaꞌ ta ya sca cui̱i̱ loꞌo nuꞌu̱ ñiꞌya̱ nu cuaꞌni nuꞌu̱ juani. Cua ndiꞌi̱ jacua tyaꞌa nguꞌ quiꞌyu re nu cua ngüiñi sca chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Tsaa loꞌo nuꞌu̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, chaꞌ stuꞌba ti cuaꞌni lyiji ma̱ chaꞌ nu cua ngüiñi jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi. Nuꞌu̱ cuiꞌya lcaa na nu ngaꞌa̱ chaꞌ caca msta̱ jiꞌi̱ nguꞌ neꞌ laa. Liꞌ taca xiꞌyu nguꞌ quicha̱ꞌ hique nguꞌ loꞌo cua ndye chaꞌ biꞌ. Caca cuayáꞌ tiꞌ lcaa nguꞌ liꞌ, chaꞌ loꞌo nuꞌu̱ ndaquiyaꞌ nuꞌu̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu nguxtyanu jyoꞌo cusuꞌ jiꞌna, chaꞌ siꞌi chaꞌ liñi nu cua nchcuiꞌ ñati̱ jinuꞌu̱ liꞌ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Loꞌo nu nguꞌ xaꞌ tsuꞌ nu cua ngusñi chaꞌ jiꞌi̱ Jesucristo ni, cua nguscua ya sca quityi chaꞌ tsaa slo nguꞌ biꞌ, chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ nguꞌ chaꞌ ná ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni nguꞌ lcaa lo chaꞌ nu ntsuꞌu jiꞌi̱ nguꞌ judío tyaꞌa na. Nguscua ya chaꞌ ndiꞌya̱: ná tsoꞌo cacu nguꞌ cuañaꞌ naꞌni nu cua nda nguꞌ chaꞌ caca msta̱ jiꞌi̱ joꞌó, ni ná tsoꞌo cacu nguꞌ tañi, ni ná tsoꞌo cacu nguꞌ naꞌni nu ná ndyalú tsoꞌo tañi niꞌ loꞌo ndyujuii nguꞌ jiꞌi̱, ni ná tsoꞌo chcaꞌa̱ nguꞌ loꞌo ñati̱ nu siꞌi clyoꞌo nguꞌ.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ca chaca tsa̱, liꞌ ndyaa loꞌo Pablo jiꞌi̱ nu jacua tyaꞌa ñati̱ biꞌ, nguaꞌni lubii nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ ca nguꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ ndyaa nguꞌ neꞌ laa tlyu, chaꞌ cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ ni tsa̱ tye tyucoꞌo tsa̱ jiꞌi̱ nguꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ, chaꞌ liꞌ taca ca̱a̱ nguꞌ neꞌ laa jua, ca̱a̱ loꞌo nguꞌ msta̱ nu ta nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi liꞌ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Cua tyaꞌa ti cati tsa̱, cua tye ti cña jiꞌi̱ nguꞌ. Pana cua ntsuꞌu xi nguꞌ judío nu laca tyi ca Asia, loꞌo juaꞌa̱ cua naꞌa̱ nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ Pablo su ndyaꞌa̱ yu neꞌ laa tlyu biꞌ. Hora ti nguaꞌni cui̱i̱ nguꞌ biꞌ sca cuentyu loꞌo nguꞌ quichi̱, chaꞌ caca ñasi̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo liꞌ.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Ngusiꞌya nguꞌ judío biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ liꞌ:
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Nchcuiꞌ nguꞌ juaꞌa̱ chaꞌ cua naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo ndyaꞌa̱ lquichi̱ loꞌo Trófimo, sca nguꞌ Efeso. Ngua tiꞌ nguꞌ liꞌ, chaꞌ cua ndyaa loꞌo yu jiꞌi̱ neꞌ laa tlyu biꞌ.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nxna lijya̱ lcaa nguꞌ quichi̱ liꞌ, chaꞌ tejeyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ Pablo. Hora ti nguloꞌo nguꞌ jiꞌi̱ yu neꞌ laa, ndacu̱ꞌ nguꞌ toꞌ laa liꞌ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ngua tiꞌ nguꞌ cujuii nguꞌ jiꞌi̱ Pablo; pana ndyaa xi xaꞌ la nguꞌ slo nu xuꞌna sendaru nguꞌ romano, ndyaa cachaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ chaꞌ lye tsa nxu̱u̱ tyaꞌa lcaa nguꞌ quichi̱.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Biꞌ chaꞌ ngulo nu xuꞌna sendaru biꞌ cña jiꞌi̱ capitán jiꞌi̱ chaꞌ tsaa loꞌo nguꞌ jiꞌi̱ ñaꞌa̱ latya sendaru, tsaa nguꞌ loꞌo ycuiꞌ xuꞌna nguꞌ biꞌ ca su ndiꞌi̱ nguꞌ quichi̱. Ngusna nguꞌ ndyaa nguꞌ su ndyuꞌu tiꞌi̱ lcaa nguꞌ quichi̱ liꞌ. Ngaꞌaa ngujuiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ jiꞌi̱ Pablo loꞌo naꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ sendaru loꞌo xuꞌna sendaru biꞌ lijya̱.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Liꞌ ndyaa xuꞌna sendaru biꞌ cacua ti slo nu Pablo biꞌ; ngulo cña chaꞌ tejeyaꞌ sendaru jiꞌi̱ yu, chaꞌ sca̱ꞌ nguꞌ jiꞌi̱ yu loꞌo tucua tyaꞌa carena chcua̱. Liꞌ nchcuane xuꞌna sendaru biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ quichi̱, chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ ycuiꞌ tilaca laca preso biꞌ jiꞌi̱, ñiꞌya̱ laca quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱ yu.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Pana nxiꞌya tsa nguꞌ quichi̱ ndiꞌi̱ nguꞌ liꞌ; nxiꞌya tsaca nguꞌ loꞌo nxiꞌya chaca nguꞌ, biꞌ chaꞌ ná jlo tiꞌ xuꞌna sendaru biꞌ na laca ngua jiꞌi̱ nguꞌ. Liꞌ ngulo cña chaꞌ tsaa loꞌo sendaru jiꞌi̱ Pablo ca toꞌ tyi sendaru.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Loꞌo cua ndyalaa sendaru su tyacui̱ lo ndyiyaꞌ toꞌ niꞌi̱ jiꞌi̱ nguꞌ, liꞌ ngusñi sendaru jiꞌi̱ Pablo, ngüiꞌya cua̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ ñasi̱ꞌ tsa nguꞌ quichi̱ jiꞌi̱ yu.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Tlyu tsa taju ñati̱ nu ndyaa lcaꞌa̱ jiꞌi̱ sendaru.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Cua tyatí̱ ti nguꞌ toniꞌi̱ jiꞌi̱ sendaru, liꞌ nchcuiꞌ Pablo loꞌo xuꞌna sendaru biꞌ:
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 ―¿Ha siꞌi nuꞌu̱ laca nu nguꞌ Egipto nu ngua loo jiꞌi̱ nguꞌ nu ngusu̱u̱ tyaꞌa loꞌo gobierno tsubiꞌ? ―nacui̱ jiꞌi̱ Pablo―. ¿Ha siꞌi nuꞌu̱ ndyaa loꞌo jiꞌi̱ jacua mil tyaꞌa ñati̱ cuxi ca lo nati̱ꞌ btyi?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 ―Siꞌi naꞌ ―nacui̱ Pablo―. Nguꞌ judío laca naꞌ. Tarso naa quichi̱ tyi naꞌ, la cuiꞌ sca quichi̱ tlyu xi ca loyuu su cuentya Cilicia ―nacui̱―. Cuaꞌni nuꞌu̱ chaꞌ tsoꞌo ta nuꞌu̱ chacuayáꞌ jnaꞌ chcuiꞌ naꞌ xi loꞌo nguꞌ quichi̱ re juani.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Liꞌ nda xuꞌna sendaru chacuayáꞌ chcuiꞌ Pablo, biꞌ chaꞌ ndatu̱ yu lo ndyiyaꞌ quee biꞌ liꞌ, ngutacui yaꞌ yu chaꞌ ca ti̱ nu nguꞌ quiñaꞌa̱ biꞌ. Loꞌo ngua ti̱ nguꞌ, liꞌ chaꞌ hebreo nchcuiꞌ Pablo loꞌo nguꞌ, chaꞌ biꞌ laca chaꞌcña jiꞌi̱ nguꞌ judío.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.