Apocalipse 14
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Loꞌo liꞌ naꞌa̱ naꞌ chaca quiyaꞌ ca ndacua su ndu̱ nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xlyaꞌ biꞌ lo xlya caꞌya Sión; stuꞌba ti ndu̱ biꞌ loꞌo sca siyento ntucua tuꞌba ntucua jacua mil tyaꞌa ñati̱. Nde tyaca̱a̱ ñati̱ biꞌ, ndacua nscua xtañi nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xlyaꞌ biꞌ, loꞌo la cuiꞌ biꞌ nscua xtañi ycuiꞌ Ndyosi Sti Ni.
1 Depois olhei e vi o Cordeiro em pé no monte Sião . Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil pessoas que tinham o nome dele e o nome do Pai dele escritos na testa delas.
2 Cui̱i̱ nguañi nde su ntucua ycuiꞌ Ndyosi liꞌ; ñiꞌya̱ ndañi ndyalú hitya sca staꞌa̱ clyaa toꞌ quee jaaꞌ su cua̱ tsa ndyalú hitya, ñiꞌya̱ ndañi loꞌo lye tsa nchcuiꞌ tyiꞌyu, juaꞌa̱ nguañi biꞌ, ngua tiꞌ naꞌ. Ndacua ndu̱ tyu̱u̱ tyaꞌa ñati̱ nu tsoꞌo tsa ntyijiꞌi̱ yaꞌ nguꞌ lo sañi, ngua tiꞌ naꞌ;
2 Então ouvi uma voz do céu, que parecia o barulho de uma grande cachoeira ou o som de um forte trovão. A voz que ouvi era como a música de harpistas tocando as suas harpas .
3 nde loo su ndu̱ yaca xlya tlyu su ntucua ycuiꞌ Ndyosi, ca su ndu̱ nu jacua tyaꞌa naꞌni tacati biꞌ, ca su ndu̱ nu nguꞌ cusuꞌ biꞌ, ca biꞌ ndu̱ ñati̱ nu ndyula loꞌo sañi biꞌ. Sca ti nu ñati̱ quiñaꞌa̱ biꞌ ngua jiꞌi̱ cula tuꞌba ji̱i̱ biꞌ; ná ngua jiꞌi̱ xaꞌ ñati̱ chalyuu ca tsaꞌa̱ nguꞌ ji̱i̱ biꞌ, chaꞌ sca ji̱i̱ nu bilya cuna ñati̱ chalyuu laca biꞌ. Sca ti nu sca siyento ntucua tuꞌba ntucua jacua mil tyaꞌa ñati̱ nu nguaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nde chalyuu, biꞌ ñati̱ laca nu ngua jiꞌi̱ cula tuꞌba ji̱i̱ biꞌ.
3 Os cento e quarenta e quatro mil estavam diante do trono, e dos quatro seres vivos, e dos líderes e cantavam uma nova canção, que somente eles podiam aprender. De toda a humanidade eles eram os únicos que tinham sido comprados por Deus.
4 Ñati̱ lubii tsiyaꞌ ti laca nu nguꞌ quiñaꞌa̱ biꞌ. Ná ngutuꞌu chaꞌ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ loꞌo xaꞌ nu cunaꞌa̱ nu loꞌo ngutiꞌi̱ nguꞌ chalyuu, ná nguaꞌni nguꞌ biꞌ chaꞌ subaꞌ tsiyaꞌ ti; ngutaꞌa̱ nguꞌ loꞌo nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xlyaꞌ biꞌ macala su ndyaꞌa̱. Cua nguaꞌni lyaá Ni jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, chaꞌ biꞌ laca ñati̱ nu tsoꞌo ntiꞌ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌi̱ tya loꞌo nguxana chaꞌ jiꞌi̱ nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xlyaꞌ biꞌ. Tya clyo ngusubi Ni jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, chaꞌ cuaꞌni nguꞌ cña jiꞌi̱ Ni.
4 Eram os que se conservaram puros porque não haviam tido relações com mulheres . Seguem o Cordeiro aonde ele vai. Entre todos os seres humanos eles foram comprados e foram os primeiros a serem oferecidos a Deus e ao Cordeiro.
5 Ná ntucua chaꞌ cuiñi tuꞌba nguꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti, chaꞌ ná ntsuꞌu chaꞌ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ tsiyaꞌ ti.
5 Eles nunca mentiram, nem cometeram nenhuma falta.
6 Naꞌa̱ naꞌ ndyaa chaca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi liꞌ, nu cua̱ tsa ndacui ndyaa; ndyaloꞌo biꞌ jiꞌi̱ sca chaꞌ tsoꞌo nu ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chcuiꞌ loꞌo lcaa ñati̱ chalyuu, sca chaꞌ nu ndulo tsa jiꞌi̱ ñati̱ chaꞌ cuna nguꞌ. Lcaa tyempo ná tye chca chaꞌ biꞌ. Slo lcaa lo ñati̱ chalyuu tyucui ñaꞌa̱ chalyuu mala su ndiꞌi̱ ñati̱, cua ñaꞌa̱ ca quichi̱ tyi nguꞌ, ñati̱ nu nchcuiꞌ cua ñaꞌa̱ ca lo chaꞌcña nu nchcuiꞌ ñati̱ chalyuu, ca biꞌ ndyaa xca̱ biꞌ, chaꞌ chcuiꞌ loꞌo lcaa ñati̱.
6 Então vi outro anjo voando muito alto, com uma mensagem eterna do evangelho para anunciar aos povos da terra, a todas as raças, tribos, línguas e nações.
7 Cui̱i̱ nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo nguꞌ liꞌ:
7 Ele disse com voz forte: —
8 Loꞌo ndyaa xca̱ biꞌ, liꞌ ndyalaa chaca xca̱ chaꞌ chcuiꞌ loꞌo ñati̱:
8 Um segundo anjo seguiu o primeiro, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Ela embriagou todos os povos, dando-lhes o seu vinho, o vinho forte da sua terrível imoralidade!
9 Nchca sna quiyaꞌ juani ya̱a̱ chaca xca̱. Cui̱i̱ nchcuiꞌ loꞌo ñati̱ liꞌ:
9 Um terceiro anjo seguiu o segundo, dizendo com voz forte: — Aqueles que adorarem o monstro e a sua imagem e receberem o sinal na testa ou na mão
10 xcubeꞌ Ni jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ, chaꞌ lye tsa ngunasi̱ꞌ Ni. Tyaqui̱ nguꞌ biꞌ loꞌo sca quiiꞌ tlyu nu nguxaꞌ loꞌo yuu sufri su ñaꞌa̱ nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ xlyaꞌ biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ; juaꞌa̱ lcaa xca̱ nu cuentya jiꞌi̱ Ni ñaꞌa̱ jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ liꞌ.
10 beberão o vinho de Deus, o vinho da sua ira , que ele derramou puro na taça do seu furor. Eles serão atormentados no fogo e no enxofre diante dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Tyucui tyempo ná tye chaꞌ tyatu̱ sñii quiiꞌ su nchcubeꞌ ñati̱ biꞌ; ná caja ñiꞌya̱ clyaá nguꞌ biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, lcaa ñati̱ nu cua nguaꞌni tlyu jiꞌi̱ naꞌni biꞌ, masi jiꞌi̱ lcui̱ ti nguaꞌni tlyu nguꞌ; masi ngaꞌa̱ cuayáꞌ ti jiꞌi̱ niꞌ nde tyaca̱a̱ nguꞌ loꞌo chu̱ꞌ yaꞌ nguꞌ, ngaꞌaa clyaá nguꞌ biꞌ.
11 A fumaça do fogo que os atormenta sobe para todo o sempre. Ali não há alívio, nem de dia nem de noite, para os que adoram o monstro e a sua imagem, nem para qualquer um que tenha o sinal do nome dele.
12 Loꞌo nu na ni, talo na jiꞌi̱ chaꞌ cuxi sca ti si ntsuꞌu chaꞌ jiꞌna loꞌo ycuiꞌ Ndyosi, sca ti si taquiyaꞌ na cña nu ngulo Ni jiꞌna, sca ti si xñi tsoꞌo na chaꞌ jiꞌi̱ Jesús; sca ti juaꞌa̱ taca jiꞌna talo na jiꞌi̱ nu chaꞌ cuxi biꞌ.
12 Isso exige que o povo de Deus aguente o sofrimento com paciência. Esse povo são aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis a Jesus.
13 Liꞌ ndañi xtyiꞌi ca su ntucua ycuiꞌ Ndyosi, nchcuiꞌ sca ñati̱ loꞌo naꞌ:
13 Então ouvi uma voz do céu, que disse: — Escreva isto: felizes as pessoas que desde agora morrem no serviço do Senhor! — Sim, isso é verdade! — responde o Espírito de Deus. — Elas descansarão do seu duro trabalho porque levarão consigo o resultado dos seus serviços.
14 Liꞌ naꞌa̱ naꞌ su ndacui sca coo ngati̱, chu̱ꞌ coo biꞌ ntucua sca nu ñiꞌya̱ ñaꞌa̱ ñati̱ ñaꞌa̱; ntucua sca sneꞌ oro hique Ni, loꞌo yaꞌ Ni ndacui sca maxtyi cha tuꞌba.
14 Então olhei e vi uma nuvem branca, na qual estava sentado alguém que parecia um ser humano, com uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Liꞌ ngutuꞌu sca xca̱ neꞌ laa jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱, nu cui̱i̱ ngusiꞌya jiꞌi̱ ñati̱ nu ntucua chu̱ꞌ coo biꞌ:
15 Outro anjo saiu do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: — Use a sua foice e faça a colheita porque já chegou a hora de colher. A terra está pronta para a colheita!
16 Nguaꞌya nu ntucua chu̱ꞌ coo biꞌ nde lo yuu liꞌ, nguscui̱ maxtyi jiꞌi̱ chaꞌ siꞌyu quixi̱ꞌ liꞌ; juaꞌa̱ ngua clacua nde chalyuu.
16 Depois o que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Liꞌ naꞌa̱ naꞌ chaca xca̱ nu ngutuꞌu neꞌ laa jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nde cua̱, nu ndacui maxtyi cha tuꞌba yaꞌ yu.
17 Aí outro anjo saiu do templo que está no céu e ele também tinha uma foice afiada.
18 Juaꞌa̱ ngutuꞌu tya chaca xca̱ nu ndu̱ toꞌ mesa su ndyaqui̱ msta̱, ya̱a̱ liꞌ; biꞌ laca nu laca loo jiꞌi̱ quiiꞌ biꞌ. Liꞌ cui̱i̱ ngusiꞌya biꞌ loꞌo xca̱ nu ndacui maxtyi cha tuꞌba yaꞌ:
18 Depois outro anjo, que era o encarregado do fogo, saiu de perto do altar. Com voz forte ele gritou para o anjo que tinha a foice afiada: — Use a foice e corte os cachos de uvas da
19 Nguaꞌya xca̱ biꞌ liꞌ, nguscui̱ yu maxtyi jiꞌi̱ yu nde lo yuu chalyuu, ngusiꞌyu yu jiꞌi̱ jyacuaꞌ siꞌyu losuꞌ biꞌ, ngu̱ jiꞌi̱ ndyaa neꞌ sca pilya quee nu tlyu xi chaꞌ satá nguꞌ jiꞌi̱; la cuiꞌ juaꞌa̱ xcubeꞌ tsa ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ ñati̱ chalyuu, xquiꞌya chaꞌ ñasi̱ꞌ tsa Ni jiꞌi̱ nguꞌ.
19 Então o anjo passou a foice sobre a terra, cortou os cachos de uvas da videira e os jogou no tanque da violenta ira de Deus, onde as uvas são pisadas.
20 Toꞌ quichi̱ nscua su ngusi̱ siꞌyu biꞌ, la cuiꞌ su ngujuii ñati̱ chaꞌ nchcubeꞌ Ni jiꞌi̱ nguꞌ. Clyaa tsa tañi ndyalú lijya̱ lo yuu liꞌ; tsa ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu ndyalaa tuꞌba cuayu, tsa lo cua clyaa tañi ndyalú biꞌ. Sna siyento kilómetro cuayáꞌ tyijyuꞌ ngusna tañi biꞌ ndyaa.
20 As uvas foram pisadas no tanque que ficava fora da cidade, e o rio de sangue que saiu desse tanque tinha trezentos quilômetros de comprimento por um metro e meio de fundura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.