2 Coríntios 7
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NTLH
1 Cuꞌma̱ nguꞌ tyaꞌa na, nu ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱, juaꞌa̱ laca chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo na, chaꞌ nu caca jiꞌna nde loo la. Biꞌ chaꞌ lacua, ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni tye na jiꞌi̱ lcaa chaꞌ cuxi nu ntiꞌ cuaꞌni ñuꞌu̱ jiꞌi̱ cresiya jiꞌna, jiꞌi̱ tyucui ñaꞌa̱ na. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa cuaꞌni na cña chaꞌ caca na ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; na laca nu cuaꞌni na nde chalyuu, cuaꞌni na jiꞌi̱ ñiꞌya̱ ntiꞌ si cua ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna.
1 Meus queridos amigos, todas essas promessas são para nós. Por isso purifiquemos a nós mesmos de tudo o que torna impuro o nosso corpo e a nossa alma. E, temendo a Deus , vivamos uma vida completamente dedicada a ele.
2 Cuaꞌni choꞌo tyiquee ma̱ ñaꞌa̱ ma̱ jiꞌi̱ ya lacua. Ni sca quiyaꞌ ná nguaꞌni ya chaꞌ cuxi loꞌo cuꞌma̱, ni scaa cuꞌma̱ ná nguaꞌni ñuꞌu̱ ya chalyuu jiꞌi̱ ma̱; ná ntsuꞌu mala su nñiloꞌo ya jiꞌi̱ ma̱, ni sca tyaꞌa ma̱.
2 Deem um lugar para nós no coração de vocês. Nós não prejudicamos ninguém, não causamos a desgraça de ninguém e não procuramos tirar vantagem de ninguém.
3 Ná ntiꞌ naꞌ sta naꞌ quiꞌya hichu̱ꞌ ma̱. Ndiꞌya̱ ntiꞌ naꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ nu nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ tsubiꞌ: lcaa tyempo ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱; masi cua ngujuii na, masi ñaꞌa̱ ti tya tyiqueeꞌ tyiꞌi̱ na chalyuu, pana ñaꞌa̱ ti stuꞌba ntsuꞌu tyiquee naꞌ loꞌo cuꞌma̱.
3 Não digo isso para condenar vocês. Pois, como eu disse antes, vocês são tão amados por nós, que estamos sempre juntos, tanto para morrer como para viver.
4 Tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ loꞌo ndyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱, la cuiꞌ juaꞌa̱ ntiꞌ naꞌ loꞌo nchcuiꞌ naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ma̱ loꞌo xaꞌ ñati̱. Ñaꞌa̱ ti ndyaca tlyu tyiquee naꞌ, ñaꞌa̱ ti chaa ti tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱i̱, masi cua ngua lcaa chaꞌ tiꞌí biꞌ jiꞌi̱ ya.
4 Tenho muita confiança em vocês e me orgulho de vocês. No meio de todas as nossas aflições, eu continuo muito animado e cheio de alegria.
5 Tya loꞌo ndyalaa ya ca loyuu su cuentya Macedonia re, ngaꞌaa ngujui tyempo chaꞌ chcaꞌa̱ cñaꞌ ya tsiyaꞌ ti, chaꞌ lcua ti seꞌi̱ tucui tsa cña ndyacua jiꞌi̱ ya. Lcaa seꞌi̱ su ndyaꞌa̱ ya nda tsa nguꞌ chaꞌ cusu̱u̱ loꞌo ya, loꞌo juaꞌa̱ hasta ca neꞌ cresiya jiꞌi̱ ya ndyatí̱ chaꞌ ntsi̱i̱ ya.
5 Mesmo depois de termos chegado à província da Macedônia, não descansamos nada. Em todos os lugares houve problemas, lutas com os de fora e medo no nosso coração.
6 Pana ycuiꞌ Ndyosi ni, nda la Ni juersa jiꞌi̱ ñati̱ nu xñiꞌi̱ ti tiꞌ ngaꞌa̱; biꞌ chaꞌ xaꞌ juersa nda Ni jiꞌi̱ ya chaꞌ caca nguula la tyiquee ya, xquiꞌya chaꞌ cua ndyalaa Tito ca nde.
6 Porém Deus, que anima os desanimados, nos animou com a chegada de Tito.
7 Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa chaꞌ nu nda yu loꞌo ya cuentya jiꞌi̱ cña nu ndyuꞌni cuꞌma̱; nacui̱ yu chaꞌ cua ntiꞌ tsa cuꞌma̱ ñaꞌa̱ loo ma̱ jiꞌi̱ ya chaca quiyaꞌ, loꞌo juaꞌa̱ nacui̱ yu chaꞌ ntyujuꞌu ti tiꞌ ma̱ ndiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi nu ngua jiꞌi̱ ma̱ tya liꞌ, nacui̱ yu chaꞌ ngaꞌaa ndiya tiꞌ ma̱ chaꞌ cuxi nu nchcuiꞌ nguꞌ ꞌna tsubiꞌ la. Xquiꞌya lcaa chaꞌ biꞌ, chaa la tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱ naꞌ juani.
7 E não foi somente a chegada dele que nos animou, mas também a informação dada por ele de que vocês o animaram. Ele contou que vocês estão com saudade de mim e disse que estão muito tristes e estão prontos para me defender. Por isso agora estou mais feliz ainda.
8 Chañi chaꞌ ndube tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱ xquiꞌya quityi nu nguscua naꞌ tya liꞌ, pana ná ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ; ná tyaꞌa̱chu̱ꞌ naꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nguscua naꞌ liꞌ, masi ntsuꞌu tsa̱ nu ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ chaꞌ nguscua naꞌ chaꞌ biꞌ. Jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nquichaꞌ, pana xtyiꞌi ti ngualo chaꞌ biꞌ.
8 Não me arrependo de ter escrito aquela carta , embora vocês tenham ficado tristes por causa dela. Quando soube que a carta os deixou tristes por algum tempo, eu poderia ter ficado arrependido.
9 Nu juani tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ ma̱ chaꞌ biꞌ, chaꞌ cua ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱, loꞌo liꞌ nguxtyanu ma̱ chaꞌ cuxi nu nguaꞌni ma̱ tya liꞌ. Ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ tuꞌni, pana ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱ loꞌo cua ndye chaꞌ, biꞌ chaꞌ siꞌi na cua ngunuꞌu̱ tyiquee ma̱ juani xquiꞌya chaꞌ ngua tyaala naꞌ jiꞌi̱ ma̱ liꞌ.
9 Mas agora estou alegre, não porque vocês ficaram tristes, mas porque aquela tristeza fez com que vocês se arrependessem. Aquela tristeza foi usada por Deus, e assim nós não causamos nenhum mal a vocês.
10 Nu loꞌo ndube tiꞌ na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laja loꞌo ngaꞌa̱ na xñiꞌi̱ tiꞌ na, liꞌ caja ñiꞌya̱ xtyanu na jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ndyuꞌni na; clyaá na jiꞌi̱ nu cuxi liꞌ, ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ culacua tsa tiꞌ na liꞌ. Pana ñati̱ nu xñiꞌi̱ xi tiꞌ, nu ná ndube tiꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ni, ná ntajaꞌa̱ ñati̱ biꞌ ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱; chcunaꞌ chalyuu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ juaꞌa̱ ti liꞌ.
10 Pois a tristeza que é usada por Deus produz o arrependimento que leva à salvação; e nisso não há motivo para alguém ficar triste. Mas as tristezas deste mundo produzem a morte.
11 Culacua xi tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ndyaca jiꞌi̱ ma̱ juani, tya loꞌo nguaꞌni naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nu ngua liꞌ: tyucui tyiquee ma̱ nclyacua tiꞌ ma̱ juani, chaꞌ cua ntiꞌ tsa ma̱ juani chaꞌ tyuꞌu lubii ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ; tsa claꞌbe ngua ñasi̱ꞌ ma̱, tsa claꞌbe ti ndyutsi̱i̱ ma̱, pana ndyiꞌu tsa tiꞌ ma̱ jnaꞌ liꞌ, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu lye tsa ngua tiꞌ ma̱ chaꞌ ñaꞌa̱ loo ma̱ ꞌna chaca quiyaꞌ; yala ti ngua tiꞌ ma̱ chcubeꞌ ma̱ jiꞌi̱ yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ. Juaꞌa̱ nchca cuayáꞌ tiꞌ ya chaꞌ ngaꞌaa ndyanu yabeꞌ jiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi biꞌ.
11 Vocês suportaram a tristeza da maneira que agrada a Deus. E vejam agora os resultados: isso fez com que vocês levassem a sério o assunto e resolvessem se defender. Fez também com que vocês ficassem zangados e com medo. Depois ficaram com vontade de me ver e resolveram castigar o culpado. Em tudo isso vocês mostraram que não tiveram nenhuma culpa naquele caso.
12 Biꞌ chaꞌ laca nguscua naꞌ nu quityi biꞌ; siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ, ni siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya nguꞌ nu ngua cuxi jiꞌi̱. Ngua tiꞌ naꞌ chaꞌ culacua tsoꞌo tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ laca si ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna; biꞌ chaꞌ nguscua naꞌ quityi nu ndyaa slo ma̱ biꞌ.
12 Portanto, embora tivesse escrito aquela carta, eu não a escrevi por causa de quem ofendeu , nem por causa da pessoa que foi ofendida. Pelo contrário, escrevi a carta para tornar claro a vocês que Deus sabe do grande cuidado que vocês têm por nós.
13 Loꞌo nu juani tsoꞌo la ntiꞌ ya cuentya jiꞌi̱ cuꞌma̱.
13 Foi por isso que ficamos animados. Além do ânimo que recebemos, ficamos mais contentes ainda vendo a alegria de Tito; pois todos vocês o têm ajudado a sentir-se bem.
14 Loꞌo tya ndiꞌi̱ yu ca slo naꞌ, cua ni naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ tsoꞌo tsa ngusñi ma̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, loꞌo juaꞌa̱ chañi tsa chaꞌ biꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱ lcaa quiyaꞌ loꞌo nchcuiꞌ ya, chañi tsa laca chaꞌ jiꞌi̱ Jesús nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱; loꞌo juaꞌa̱ chañi ngua chaꞌ nu ni naꞌ jiꞌi̱ Tito, chaꞌ tsoꞌo ti ntiꞌ ycuiꞌ ya ñaꞌa̱ ya jiꞌi̱ ma̱.
14 Eu havia falado muito bem de vocês a ele, e vocês não me desapontaram. Temos sempre dito a verdade a vocês. Assim também é verdadeiro o elogio que fizemos a Tito a respeito de vocês.
15 Tya cuayáꞌ nu tsoꞌo la ntsuꞌu tyiquee Tito ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ ma̱ juani, nu loꞌo ndyiꞌu tiꞌ yu jiꞌi̱ lcaa cuꞌma̱ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ tsa ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nacui̱ yu jiꞌi̱ ma̱; naꞌa̱ yu chaꞌ ndube tsa tiꞌ ma̱ xquiꞌya chaꞌ nu cua nda yu loꞌo ma̱, loꞌo juaꞌa̱ ná nguxtyacui ma̱ xi xaꞌ la chaꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 E o amor dele por vocês cresce cada vez mais quando ele lembra como vocês todos estavam prontos para obedecer e como o receberam com humildade e respeito.
16 Loꞌo juaꞌa̱ naꞌ, tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ juani chaꞌ taca tyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ juaꞌa̱.
16 Estou alegre por poder confiar completamente em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.