2 Coríntios 7

Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Cuꞌma̱ nguꞌ tyaꞌa na, nu ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱, juaꞌa̱ laca chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo na, chaꞌ nu caca jiꞌna nde loo la. Biꞌ chaꞌ lacua, ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni tye na jiꞌi̱ lcaa chaꞌ cuxi nu ntiꞌ cuaꞌni ñuꞌu̱ jiꞌi̱ cresiya jiꞌna, jiꞌi̱ tyucui ñaꞌa̱ na. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa cuaꞌni na cña chaꞌ caca na ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; na laca nu cuaꞌni na nde chalyuu, cuaꞌni na jiꞌi̱ ñiꞌya̱ ntiꞌ si cua ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Cuaꞌni choꞌo tyiquee ma̱ ñaꞌa̱ ma̱ jiꞌi̱ ya lacua. Ni sca quiyaꞌ ná nguaꞌni ya chaꞌ cuxi loꞌo cuꞌma̱, ni scaa cuꞌma̱ ná nguaꞌni ñuꞌu̱ ya chalyuu jiꞌi̱ ma̱; ná ntsuꞌu mala su nñiloꞌo ya jiꞌi̱ ma̱, ni sca tyaꞌa ma̱.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ná ntiꞌ naꞌ sta naꞌ quiꞌya hichu̱ꞌ ma̱. Ndiꞌya̱ ntiꞌ naꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ nu nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ tsubiꞌ: lcaa tyempo ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱; masi cua ngujuii na, masi ñaꞌa̱ ti tya tyiqueeꞌ tyiꞌi̱ na chalyuu, pana ñaꞌa̱ ti stuꞌba ntsuꞌu tyiquee naꞌ loꞌo cuꞌma̱.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ loꞌo ndyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱, la cuiꞌ juaꞌa̱ ntiꞌ naꞌ loꞌo nchcuiꞌ naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ma̱ loꞌo xaꞌ ñati̱. Ñaꞌa̱ ti ndyaca tlyu tyiquee naꞌ, ñaꞌa̱ ti chaa ti tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱i̱, masi cua ngua lcaa chaꞌ tiꞌí biꞌ jiꞌi̱ ya.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tya loꞌo ndyalaa ya ca loyuu su cuentya Macedonia re, ngaꞌaa ngujui tyempo chaꞌ chcaꞌa̱ cñaꞌ ya tsiyaꞌ ti, chaꞌ lcua ti seꞌi̱ tucui tsa cña ndyacua jiꞌi̱ ya. Lcaa seꞌi̱ su ndyaꞌa̱ ya nda tsa nguꞌ chaꞌ cusu̱u̱ loꞌo ya, loꞌo juaꞌa̱ hasta ca neꞌ cresiya jiꞌi̱ ya ndyatí̱ chaꞌ ntsi̱i̱ ya.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Pana ycuiꞌ Ndyosi ni, nda la Ni juersa jiꞌi̱ ñati̱ nu xñiꞌi̱ ti tiꞌ ngaꞌa̱; biꞌ chaꞌ xaꞌ juersa nda Ni jiꞌi̱ ya chaꞌ caca nguula la tyiquee ya, xquiꞌya chaꞌ cua ndyalaa Tito ca nde.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa chaꞌ nu nda yu loꞌo ya cuentya jiꞌi̱ cña nu ndyuꞌni cuꞌma̱; nacui̱ yu chaꞌ cua ntiꞌ tsa cuꞌma̱ ñaꞌa̱ loo ma̱ jiꞌi̱ ya chaca quiyaꞌ, loꞌo juaꞌa̱ nacui̱ yu chaꞌ ntyujuꞌu ti tiꞌ ma̱ ndiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi nu ngua jiꞌi̱ ma̱ tya liꞌ, nacui̱ yu chaꞌ ngaꞌaa ndiya tiꞌ ma̱ chaꞌ cuxi nu nchcuiꞌ nguꞌ ꞌna tsubiꞌ la. Xquiꞌya lcaa chaꞌ biꞌ, chaa la tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱ naꞌ juani.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Chañi chaꞌ ndube tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱ xquiꞌya quityi nu nguscua naꞌ tya liꞌ, pana ná ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ; ná tyaꞌa̱chu̱ꞌ naꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nguscua naꞌ liꞌ, masi ntsuꞌu tsa̱ nu ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ chaꞌ nguscua naꞌ chaꞌ biꞌ. Jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nquichaꞌ, pana xtyiꞌi ti ngualo chaꞌ biꞌ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Nu juani tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ ma̱ chaꞌ biꞌ, chaꞌ cua ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱, loꞌo liꞌ nguxtyanu ma̱ chaꞌ cuxi nu nguaꞌni ma̱ tya liꞌ. Ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ tuꞌni, pana ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱ loꞌo cua ndye chaꞌ, biꞌ chaꞌ siꞌi na cua ngunuꞌu̱ tyiquee ma̱ juani xquiꞌya chaꞌ ngua tyaala naꞌ jiꞌi̱ ma̱ liꞌ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Nu loꞌo ndube tiꞌ na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laja loꞌo ngaꞌa̱ na xñiꞌi̱ tiꞌ na, liꞌ caja ñiꞌya̱ xtyanu na jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ndyuꞌni na; clyaá na jiꞌi̱ nu cuxi liꞌ, ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ culacua tsa tiꞌ na liꞌ. Pana ñati̱ nu xñiꞌi̱ xi tiꞌ, nu ná ndube tiꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ni, ná ntajaꞌa̱ ñati̱ biꞌ ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱; chcunaꞌ chalyuu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ juaꞌa̱ ti liꞌ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Culacua xi tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ndyaca jiꞌi̱ ma̱ juani, tya loꞌo nguaꞌni naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nu ngua liꞌ: tyucui tyiquee ma̱ nclyacua tiꞌ ma̱ juani, chaꞌ cua ntiꞌ tsa ma̱ juani chaꞌ tyuꞌu lubii ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ; tsa claꞌbe ngua ñasi̱ꞌ ma̱, tsa claꞌbe ti ndyutsi̱i̱ ma̱, pana ndyiꞌu tsa tiꞌ ma̱ jnaꞌ liꞌ, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu lye tsa ngua tiꞌ ma̱ chaꞌ ñaꞌa̱ loo ma̱ ꞌna chaca quiyaꞌ; yala ti ngua tiꞌ ma̱ chcubeꞌ ma̱ jiꞌi̱ yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ. Juaꞌa̱ nchca cuayáꞌ tiꞌ ya chaꞌ ngaꞌaa ndyanu yabeꞌ jiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi biꞌ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Biꞌ chaꞌ laca nguscua naꞌ nu quityi biꞌ; siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ, ni siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya nguꞌ nu ngua cuxi jiꞌi̱. Ngua tiꞌ naꞌ chaꞌ culacua tsoꞌo tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ laca si ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna; biꞌ chaꞌ nguscua naꞌ quityi nu ndyaa slo ma̱ biꞌ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Loꞌo nu juani tsoꞌo la ntiꞌ ya cuentya jiꞌi̱ cuꞌma̱.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Loꞌo tya ndiꞌi̱ yu ca slo naꞌ, cua ni naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ tsoꞌo tsa ngusñi ma̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, loꞌo juaꞌa̱ chañi tsa chaꞌ biꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱ lcaa quiyaꞌ loꞌo nchcuiꞌ ya, chañi tsa laca chaꞌ jiꞌi̱ Jesús nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱; loꞌo juaꞌa̱ chañi ngua chaꞌ nu ni naꞌ jiꞌi̱ Tito, chaꞌ tsoꞌo ti ntiꞌ ycuiꞌ ya ñaꞌa̱ ya jiꞌi̱ ma̱.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Tya cuayáꞌ nu tsoꞌo la ntsuꞌu tyiquee Tito ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ ma̱ juani, nu loꞌo ndyiꞌu tiꞌ yu jiꞌi̱ lcaa cuꞌma̱ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ tsa ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nacui̱ yu jiꞌi̱ ma̱; naꞌa̱ yu chaꞌ ndube tsa tiꞌ ma̱ xquiꞌya chaꞌ nu cua nda yu loꞌo ma̱, loꞌo juaꞌa̱ ná nguxtyacui ma̱ xi xaꞌ la chaꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Loꞌo juaꞌa̱ naꞌ, tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ juani chaꞌ taca tyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ juaꞌa̱.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.