2 Coríntios 7
Chaʼ tsoʼo nu nchcuiʼ jiʼi̱ Jesucristo nu xuʼna na (CTANT) vs BKJ
1 Cuꞌma̱ nguꞌ tyaꞌa na, nu ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱, juaꞌa̱ laca chaꞌ nu cua nda ycuiꞌ Ndyosi loꞌo na, chaꞌ nu caca jiꞌna nde loo la. Biꞌ chaꞌ lacua, ntsuꞌu chaꞌ cuaꞌni tye na jiꞌi̱ lcaa chaꞌ cuxi nu ntiꞌ cuaꞌni ñuꞌu̱ jiꞌi̱ cresiya jiꞌna, jiꞌi̱ tyucui ñaꞌa̱ na. Loꞌo juaꞌa̱ lye tsa cuaꞌni na cña chaꞌ caca na ñati̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; na laca nu cuaꞌni na nde chalyuu, cuaꞌni na jiꞌi̱ ñiꞌya̱ ntiꞌ si cua ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Cuaꞌni choꞌo tyiquee ma̱ ñaꞌa̱ ma̱ jiꞌi̱ ya lacua. Ni sca quiyaꞌ ná nguaꞌni ya chaꞌ cuxi loꞌo cuꞌma̱, ni scaa cuꞌma̱ ná nguaꞌni ñuꞌu̱ ya chalyuu jiꞌi̱ ma̱; ná ntsuꞌu mala su nñiloꞌo ya jiꞌi̱ ma̱, ni sca tyaꞌa ma̱.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ná ntiꞌ naꞌ sta naꞌ quiꞌya hichu̱ꞌ ma̱. Ndiꞌya̱ ntiꞌ naꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ nu nacui̱ naꞌ jiꞌi̱ ma̱ tsubiꞌ: lcaa tyempo ntsuꞌu tsa tyiquee naꞌ ñaꞌa̱ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱; masi cua ngujuii na, masi ñaꞌa̱ ti tya tyiqueeꞌ tyiꞌi̱ na chalyuu, pana ñaꞌa̱ ti stuꞌba ntsuꞌu tyiquee naꞌ loꞌo cuꞌma̱.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ loꞌo ndyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱, la cuiꞌ juaꞌa̱ ntiꞌ naꞌ loꞌo nchcuiꞌ naꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ma̱ loꞌo xaꞌ ñati̱. Ñaꞌa̱ ti ndyaca tlyu tyiquee naꞌ, ñaꞌa̱ ti chaa ti tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱i̱, masi cua ngua lcaa chaꞌ tiꞌí biꞌ jiꞌi̱ ya.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Tya loꞌo ndyalaa ya ca loyuu su cuentya Macedonia re, ngaꞌaa ngujui tyempo chaꞌ chcaꞌa̱ cñaꞌ ya tsiyaꞌ ti, chaꞌ lcua ti seꞌi̱ tucui tsa cña ndyacua jiꞌi̱ ya. Lcaa seꞌi̱ su ndyaꞌa̱ ya nda tsa nguꞌ chaꞌ cusu̱u̱ loꞌo ya, loꞌo juaꞌa̱ hasta ca neꞌ cresiya jiꞌi̱ ya ndyatí̱ chaꞌ ntsi̱i̱ ya.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Pana ycuiꞌ Ndyosi ni, nda la Ni juersa jiꞌi̱ ñati̱ nu xñiꞌi̱ ti tiꞌ ngaꞌa̱; biꞌ chaꞌ xaꞌ juersa nda Ni jiꞌi̱ ya chaꞌ caca nguula la tyiquee ya, xquiꞌya chaꞌ cua ndyalaa Tito ca nde.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Loꞌo juaꞌa̱ tsoꞌo tsa chaꞌ nu nda yu loꞌo ya cuentya jiꞌi̱ cña nu ndyuꞌni cuꞌma̱; nacui̱ yu chaꞌ cua ntiꞌ tsa cuꞌma̱ ñaꞌa̱ loo ma̱ jiꞌi̱ ya chaca quiyaꞌ, loꞌo juaꞌa̱ nacui̱ yu chaꞌ ntyujuꞌu ti tiꞌ ma̱ ndiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi nu ngua jiꞌi̱ ma̱ tya liꞌ, nacui̱ yu chaꞌ ngaꞌaa ndiya tiꞌ ma̱ chaꞌ cuxi nu nchcuiꞌ nguꞌ ꞌna tsubiꞌ la. Xquiꞌya lcaa chaꞌ biꞌ, chaa la tiꞌ naꞌ ndiꞌi̱ naꞌ juani.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Chañi chaꞌ ndube tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱ xquiꞌya quityi nu nguscua naꞌ tya liꞌ, pana ná ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ; ná tyaꞌa̱chu̱ꞌ naꞌ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nguscua naꞌ liꞌ, masi ntsuꞌu tsa̱ nu ntyujuꞌu tiꞌ naꞌ chaꞌ nguscua naꞌ chaꞌ biꞌ. Jlo tiꞌ naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nquichaꞌ, pana xtyiꞌi ti ngualo chaꞌ biꞌ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Nu juani tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee naꞌ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ ma̱ chaꞌ biꞌ, chaꞌ cua ngua xñiꞌi̱ xi tiꞌ ma̱, loꞌo liꞌ nguxtyanu ma̱ chaꞌ cuxi nu nguaꞌni ma̱ tya liꞌ. Ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ tuꞌni, pana ngua tiꞌ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ caca tsoꞌo jiꞌi̱ ma̱ loꞌo cua ndye chaꞌ, biꞌ chaꞌ siꞌi na cua ngunuꞌu̱ tyiquee ma̱ juani xquiꞌya chaꞌ ngua tyaala naꞌ jiꞌi̱ ma̱ liꞌ.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Nu loꞌo ndube tiꞌ na jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi laja loꞌo ngaꞌa̱ na xñiꞌi̱ tiꞌ na, liꞌ caja ñiꞌya̱ xtyanu na jiꞌi̱ chaꞌ cuxi nu ndyuꞌni na; clyaá na jiꞌi̱ nu cuxi liꞌ, ngaꞌaa ntsuꞌu chaꞌ culacua tsa tiꞌ na liꞌ. Pana ñati̱ nu xñiꞌi̱ xi tiꞌ, nu ná ndube tiꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ni, ná ntajaꞌa̱ ñati̱ biꞌ ca tyujuꞌu tiꞌ jiꞌi̱ quiꞌya nu ntsuꞌu jiꞌi̱; chcunaꞌ chalyuu jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ juaꞌa̱ ti liꞌ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Culacua xi tiꞌ ma̱ ñiꞌya̱ ndyaca jiꞌi̱ ma̱ juani, tya loꞌo nguaꞌni naꞌ chaꞌ ngua xñiꞌi̱ tiꞌ ma̱ nu ngua liꞌ: tyucui tyiquee ma̱ nclyacua tiꞌ ma̱ juani, chaꞌ cua ntiꞌ tsa ma̱ juani chaꞌ tyuꞌu lubii ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ biꞌ; tsa claꞌbe ngua ñasi̱ꞌ ma̱, tsa claꞌbe ti ndyutsi̱i̱ ma̱, pana ndyiꞌu tsa tiꞌ ma̱ jnaꞌ liꞌ, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu lye tsa ngua tiꞌ ma̱ chaꞌ ñaꞌa̱ loo ma̱ ꞌna chaca quiyaꞌ; yala ti ngua tiꞌ ma̱ chcubeꞌ ma̱ jiꞌi̱ yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ. Juaꞌa̱ nchca cuayáꞌ tiꞌ ya chaꞌ ngaꞌaa ndyanu yabeꞌ jiꞌi̱ ma̱ xquiꞌya chaꞌ cuxi biꞌ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Biꞌ chaꞌ laca nguscua naꞌ nu quityi biꞌ; siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya yu nu nguaꞌni chaꞌ cuxi biꞌ, ni siꞌi na ngulacua tsa tiꞌ naꞌ xquiꞌya nguꞌ nu ngua cuxi jiꞌi̱. Ngua tiꞌ naꞌ chaꞌ culacua tsoꞌo tiꞌ ma̱ jiꞌi̱ chaꞌ nu cua nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱, ñiꞌya̱ laca si ndu̱ ycuiꞌ Ndyosi ñaꞌa̱ Ni jiꞌna; biꞌ chaꞌ nguscua naꞌ quityi nu ndyaa slo ma̱ biꞌ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Loꞌo nu juani tsoꞌo la ntiꞌ ya cuentya jiꞌi̱ cuꞌma̱.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Loꞌo tya ndiꞌi̱ yu ca slo naꞌ, cua ni naꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ tsoꞌo tsa ngusñi ma̱ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús, loꞌo juaꞌa̱ chañi tsa chaꞌ biꞌ. La cuiꞌ juaꞌa̱ lcaa quiyaꞌ loꞌo nchcuiꞌ ya, chañi tsa laca chaꞌ jiꞌi̱ Jesús nu nchcuiꞌ ya loꞌo ma̱; loꞌo juaꞌa̱ chañi ngua chaꞌ nu ni naꞌ jiꞌi̱ Tito, chaꞌ tsoꞌo ti ntiꞌ ycuiꞌ ya ñaꞌa̱ ya jiꞌi̱ ma̱.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Tya cuayáꞌ nu tsoꞌo la ntsuꞌu tyiquee Tito ñaꞌa̱ yu jiꞌi̱ ma̱ juani, nu loꞌo ndyiꞌu tiꞌ yu jiꞌi̱ lcaa cuꞌma̱ chaꞌ cua ndaquiyaꞌ tsa ma̱ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu cua nacui̱ yu jiꞌi̱ ma̱; naꞌa̱ yu chaꞌ ndube tsa tiꞌ ma̱ xquiꞌya chaꞌ nu cua nda yu loꞌo ma̱, loꞌo juaꞌa̱ ná nguxtyacui ma̱ xi xaꞌ la chaꞌ loꞌo yu liꞌ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Loꞌo juaꞌa̱ naꞌ, tsoꞌo tsa ntiꞌ naꞌ juani chaꞌ taca tyiꞌu tiꞌ naꞌ jiꞌi̱ cuꞌma̱ juaꞌa̱.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.