Lucas 1

Tataltepec Chatino NT (CTA_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Cua quiñaꞌa̱ ñati̱ nguscua lo quityi ñiꞌya̱ nu ngua lcaa chaꞌ jiꞌi̱ Jesús nde su ndiꞌi̱ ya, quityi historia laca biꞌ.
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 Loꞌo juaꞌa̱ ntsuꞌu nguꞌ nu nguluꞌu chaꞌ biꞌ jiꞌna; nguꞌ biꞌ ni, cua naꞌa̱ nguꞌ chaꞌ biꞌ clyo, tya loꞌo nguxana Jesús nguaꞌni yu cña, loꞌo juaꞌa̱ ndyaa nguꞌ nchcuiꞌ nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ Jesús loꞌo lcaa ñati̱.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 Biꞌ chaꞌ loꞌo naꞌ, ngulana tsa naꞌ ñiꞌya̱ ngua lcaa chaꞌ nu nteje tacui tya loꞌo nguxana chaꞌ biꞌ. Tsoꞌo ntiꞌ naꞌ si loꞌo naꞌ scua naꞌ lcaa chaꞌ biꞌ, chaꞌ tsaa slo nuꞌu̱, cusuꞌ Teófilo,
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 chaꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ tsoꞌo la lcaa chaꞌ nu nda nguꞌ loꞌo nuꞌu̱.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Tyempo nu ngua rey Herodes cña, loꞌo ngua yu loo jiꞌi̱ nguꞌ loyuu su cuentya Judea, liꞌ ndiꞌi̱ sca sti joꞌó nu naa Zacarías. Biꞌ ndyaꞌa̱ loꞌo taju sti joꞌó nu ndu̱ cña su ngutu̱ jyoꞌo Abías nquichaꞌ. Elisabet naa clyoꞌo yu biꞌ, laca maꞌ la cuiꞌ ñati̱ tyaꞌa jiꞌi̱ jyoꞌo Aarón nu ngua sti joꞌó tya clyo la.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Liñi tsa nduꞌni tyucuaa nguꞌ biꞌ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, ndaquiyaꞌ nguꞌ lcaa cña jiꞌi̱ ycuiꞌ Ni; ndaquiyaꞌ tsa nguꞌ lcaa chaꞌ nu cua nda Ni loꞌo ñati̱ cua saꞌni la, juaꞌa̱ ná tucui nchcuiꞌ chaꞌ cuxi jiꞌi̱ nguꞌ biꞌ.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 Pana ná ntsuꞌu ni sca sñiꞌ nguꞌ. Ná ndyiji sñiꞌ Elisabet, loꞌo juaꞌa̱ ngusuꞌ tsa juani.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 Cua ndyalaa semana jiꞌi̱ taju sti joꞌó loꞌo ngaꞌa̱ Zacarías, chaꞌ cuaꞌni nguꞌ cña neꞌ laa.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 Ndiꞌya̱ nguaꞌni sti joꞌó nu ngua liꞌ: lcaa taju nguꞌ ngusubi nguꞌ jiꞌi̱ sca tyaꞌa sti joꞌó nguꞌ, chaꞌ sca ti yu taca tyatí̱ yu su tacati neꞌ laa tonu, chaꞌ taqui̱ yu yana joꞌó lo mesa ca biꞌ liꞌ. Loꞌo juani ndyanu cña biꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Zacarías.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 Hora nu ndyaqui̱ yana joꞌó biꞌ neꞌ laa, liꞌ ndyuꞌu tiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ nde liyaꞌ ti, nchcuiꞌ tyaꞌna nguꞌ loꞌo ycuiꞌ Ndyosi.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 Liꞌ nduꞌu tucua sca xca̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ nu Xuꞌna na ca slo Zacarías su ndiꞌi̱ yu neꞌ laa, naꞌa̱ yu chaꞌ ndu̱ xca̱ biꞌ laꞌa tsuꞌ cui̱ slo mesa tacati su ndyaqui̱ yana joꞌó.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 Loꞌo naꞌa̱ Zacarías jiꞌi̱ xca̱ biꞌ, ngaꞌaa jlo tiꞌ yu ñiꞌya̱ cuaꞌni yu, chaꞌ ndyutsi̱i̱ tsa yu jiꞌi̱.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 Nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo yu liꞌ: ―Ná cutsi̱i̱ nuꞌu̱ Zacarías ―nacui̱―. Cua ndyuna ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ nu tyaꞌna tsa nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo Ni, biꞌ chaꞌ cala sca sñiꞌ Elisabet clyoꞌo nuꞌu̱. Juan caca naa yu, juaꞌa̱ caca xtañi nu sta nuꞌu̱ jiꞌi̱.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 Chaa tsa tiꞌ caca tyiquee nuꞌu̱ loꞌo cua ngula nu piti biꞌ. Loꞌo juaꞌa̱, tsoꞌo tsa caca tyiquee quiñaꞌa̱ tsa ñati̱ loꞌo ñaꞌa̱ nguꞌ jiꞌi̱ nu piti biꞌ,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 chaꞌ nu biꞌ caca sca ñati̱ tlyu nde loo ycuiꞌ Ndyosi. Ná coꞌo Juan biꞌ lcui ngatsi, loꞌo juaꞌa̱ ni sca lo lcui ná coꞌo yu. Tya hora nu cala yu, liꞌ tyanu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi neꞌ cresiya jiꞌi̱ yu.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 Cuaꞌni yu chaꞌ xaꞌ caca tsoꞌo cresiya jiꞌi̱ quiñaꞌa̱ tyaꞌa nguꞌ Israel, chaꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna nguꞌ.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 La cuiꞌ xtyiꞌi nu ngutiꞌi̱ neꞌ cresiya jiꞌi̱ jyoꞌo Elías nu ndyaa loꞌo ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ tya saꞌni la, la cuiꞌ xtyiꞌi biꞌ caja jiꞌi̱ Juan juani. Ca nde loo la ca̱a̱ Juan chcuiꞌ loꞌo ñati̱, chaꞌ tyaalaꞌ tyiquee ñati̱, chaꞌ ngaꞌaa xu̱u̱ tyaꞌa nguꞌ loꞌo sñiꞌ nguꞌ. Liꞌ taca chaꞌa̱ lcaa chaꞌ nu ntsuꞌu tyiquee nguꞌ, chaꞌ taquiyaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ lcaa chaꞌ nu liñi. Juaꞌa̱ chcuiꞌ Juan loꞌo nguꞌ chaꞌ cuaꞌni choꞌo nguꞌ tyiquee nguꞌ, chaꞌ tyajaꞌa̱ nguꞌ xñi nguꞌ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ ca̱a̱ ycuiꞌ Cristo.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 Liꞌ nchcuane Zacarías jiꞌi̱ nu xca̱ biꞌ: ―¿Ñiꞌya̱ caca chaꞌ ca cuayáꞌ tiꞌ naꞌ si chañi ca chaꞌ biꞌ? Cusuꞌ tsa naꞌ, loꞌo juaꞌa̱ clyoꞌo naꞌ cusuꞌ tsa ―nacui̱ Zacarías jiꞌi̱ xca̱ biꞌ.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 ―Gabriel naa naꞌ ―nacui̱ xca̱ jiꞌi̱ yu liꞌ―. Na ndu̱ ti naꞌ ca slo ycuiꞌ Ndyosi; biꞌ laca nu nda ꞌna lijya̱a̱ chaꞌ chcuiꞌ naꞌ loꞌo nuꞌu̱, chaꞌ ta naꞌ chaꞌ tsoꞌo re loꞌo nuꞌu̱.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 Cuaꞌa̱ jyaca̱ nuꞌu̱ jnaꞌ juani: caca cuꞌu̱ nuꞌu̱ juani, chaꞌ ngaꞌaa caca chcuiꞌ nuꞌu̱ ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu cala cubiꞌ biꞌ jinuꞌu̱; juaꞌa̱ caca jinuꞌu̱ xquiꞌya chaꞌ ná jlya tiꞌ nuꞌu̱ jnaꞌ. Chañi tyalaa tyempo biꞌ, liꞌ caca cuayáꞌ tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ chaꞌ liñi laca lcaa chaꞌ nu nchcuiꞌ naꞌ loꞌo nuꞌu̱ ―nacui̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱ Zacarías.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 Tya ndiꞌi̱ nguꞌ quichi̱ toꞌ laa, ntajatya nguꞌ jiꞌi̱ nu Zacarías biꞌ ñaꞌa̱ cuayaꞌ nu tyuꞌu yu nde liyaꞌ; pana quiñaꞌa̱ tsa nclyacua tiꞌ nguꞌ ni chaꞌ tyiqueeꞌ tsa ngutuꞌu Zacarías nde neꞌ laa biꞌ.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 Loꞌo nduꞌu Zacarías nde liyaꞌ, liꞌ ngaꞌaa ngua chcuiꞌ yu loꞌo nguꞌ. Ngua tii nguꞌ chaꞌ neꞌ laa nguluꞌuloo sca xee tlyu jiꞌi̱ yu nu nduꞌu ya̱a̱ ca slo ycuiꞌ Ndyosi. Liꞌ seꞌi̱ ti ndu̱ yu ndyuꞌni yaꞌ yu jiꞌi̱ nguꞌ, pana ndyanu cuꞌu̱ ti yu.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 Loꞌo cua ndye tsa̱ loꞌo nguaꞌni Zacarías cña neꞌ laa, liꞌ nguxtyu̱u̱ yu ndyaa yu quichi̱ tyi yu.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 Tiyaꞌ la liꞌ, ngua tii clyoꞌo yu, nu naa Elisabet ni, chaꞌ ngujui sñiꞌ maꞌ. Liꞌ cua ntsuꞌu cua caꞌyu coꞌ nu xcuiꞌ neꞌ niꞌi̱ ti ndyanu maꞌ.
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 Ndiꞌya̱ ngulacua tiꞌ maꞌ: “Ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na laca nu nguaꞌni chaꞌ re cuentya jnaꞌ. Cua nguaꞌni Ni chaꞌ ngaꞌaa chcuiꞌ la ñati̱ chaꞌ cuxi jnaꞌ.”
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 Loꞌo cua ntsuꞌu scuá coꞌ nu ndyaꞌa̱ tana Elisabet, liꞌ ngulo ycuiꞌ Ndyosi cña jiꞌi̱ sca xca̱ jiꞌi̱ Ni, chaꞌ tsaa ca quichi̱ Nazaret, sca quichi̱ nde loyuu su cuentya Galilea. Loꞌo nu xca̱ biꞌ ni, la cuiꞌ Gabriel laca biꞌ.
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 Nda ycuiꞌ Ndyosi jiꞌi̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱ Ni chaꞌ tsaa slo sca nu cunaꞌa̱ nu ntucua ycuiꞌ ti. Na cua ngüiñi chaꞌ jiꞌi̱ nu cunaꞌa̱ biꞌ, chaꞌ caja clyoꞌo loꞌo sca nu quiꞌyu nu naa José; David laca xtañi nu quiꞌyu biꞌ, sca ti xtañi yu loꞌo jyoꞌo cusuꞌ David nu ngutuꞌú saꞌni la. María naa nu cunaꞌa̱ nu ntucua ycuiꞌ ti biꞌ, loꞌo juaꞌa̱ la cuiꞌ tyaꞌa nu Elisabet biꞌ laca María.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 Loꞌo ndyalaa xca̱ slo nu cunaꞌa̱ biꞌ, liꞌ nchcuiꞌ loꞌo: ―Tsoꞌo ti tyiꞌi̱ nuꞌu̱ ―nacui̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱―, tyacaꞌa tsa nuꞌu̱ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi. Tsoꞌo ndiꞌi̱ Ni loꞌo nuꞌu̱ ―nacui̱―. Quiñaꞌa̱ tsa chaꞌ tsoꞌo nda ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱, masi ná nduꞌni Ni juaꞌa̱ loꞌo xaꞌ la nu cunaꞌa̱.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 Cua naꞌa̱ María jiꞌi̱ xca̱ biꞌ. Loꞌo ndyuna María chaꞌ nu nchcuiꞌ yu, liꞌ ngulacua tsa tiꞌ ni chaꞌ laca nchcuiꞌ xca̱ biꞌ juaꞌa̱. Ndyutsi̱i̱ tsa liꞌ.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 Xaꞌ nchcuiꞌ xca̱ biꞌ loꞌo nu cunaꞌa̱ cuañiꞌ biꞌ liꞌ: ―María ―nacui̱―, ná cutsi̱i̱ nuꞌu̱ chaꞌ cua nda ycuiꞌ Ndyosi sca chaꞌ tsoꞌo hi̱ ―nacui̱ xca̱ biꞌ jiꞌi̱―.
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 Caca tana nuꞌu̱, caja sñiꞌ nuꞌu̱; ñacui̱ nuꞌu̱ chaꞌ Jesús ca naa cubiꞌ nu caja jinuꞌu̱.
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 Caca yu biꞌ sca ñati̱ tlyu. Ñacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ yu chaꞌ Sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na nu tlyu la caca yu. La cuiꞌ tyaꞌa cña tlyu nu nguaꞌni jyoꞌo rey David, nu tyaꞌa yu nu ya̱a̱ chalyuu cua saꞌni la, biꞌ cña laca nu ta ycuiꞌ nu Xuꞌna na jiꞌi̱ Jesús,
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 chaꞌ lcaa tsa̱ ná tye chaꞌ caca yu loo jiꞌi̱ lcaa tyaꞌa nguꞌ Israel; juaꞌa̱ ná tye chaꞌ culo yu cña jiꞌi̱ lcaa ñati̱ chalyuu.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 Liꞌ nchcuiꞌ María loꞌo xca̱ biꞌ: ―¿Ñiꞌya̱ caca re lacua, chaꞌ nu bilya caja clyoꞌo naꞌ? ―nacui̱ María jiꞌi̱ xca̱ biꞌ.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Liꞌ nda xca̱ sca chaꞌ loꞌo: ―Ta ycuiꞌ Ndyosi Xtyiꞌi Ni chaꞌ tya̱a̱ su ndiꞌi̱ nuꞌu̱, chaꞌ tyuꞌú tyucui ñaꞌa̱ nuꞌu̱; sca chaꞌ tlyu nu cuaꞌni ycuiꞌ Ndyosi nu laca loo caca chaꞌ biꞌ. Nu loꞌo cala sñiꞌ nuꞌu̱, sca ñati̱ nu lubii tsa cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi caca cubiꞌ nu cala biꞌ, la cuiꞌ biꞌ laca nu caca naa Sñiꞌ ycuiꞌ Ndyosi.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 Loꞌo chaca chaꞌ chcui̱ꞌ loꞌo nuꞌu̱ ―nacui̱ xca̱ jiꞌi̱―, chaꞌ loꞌo Elisabet tyaꞌa cusuꞌ nuꞌu̱ nguxana ngua tana, masi cusuꞌ tsa maꞌ. Tya tsubiꞌ la nacui̱ nguꞌ chaꞌ ná ndyiji sñiꞌ maꞌ tsiyaꞌ ti, loꞌo juani cua ndyaꞌa scuá coꞌ ntsuꞌu sñiꞌ maꞌ.
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 Ni sca chaꞌ ná tucui ntiꞌ ycuiꞌ Ndyosi.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Liꞌ nacui̱ María jiꞌi̱ xca̱ biꞌ ndiꞌya̱: ―Si nacui̱ ycuiꞌ Ndyosi chaꞌ cala sñiꞌ naꞌ juaꞌa̱, cua laca chaꞌ liꞌ. Tsoꞌo ntsuꞌu tyiquee naꞌ cuaꞌni naꞌ cña jiꞌi̱ Ni, lcaa ñaꞌa̱ cña nu culo ycuiꞌ Ndyosi nu Xuꞌna na ꞌna ―nacui̱ María. Liꞌ nduꞌu xca̱ biꞌ, ndyaa.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 Liꞌ nduꞌu María ndyaa yala ti nde sca quichi̱ nu ndiꞌi̱ laja caꞌya Judea.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Liꞌ ndyalaa María toꞌ tyi Zacarías, nguxana nchcuiꞌ loꞌo Elisabet;
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 pana laja loꞌo ndyuna Elisabet chaꞌ nu nchcuiꞌ María loꞌo, hora ti ngüiña xi cubiꞌ nu ntsuꞌu neꞌ maꞌ. Liꞌ ngutsaꞌá̱ tyiquee Elisabet ntsuꞌu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi,
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 biꞌ chaꞌ cui̱i̱ tsa nchcuiꞌ maꞌ loꞌo María liꞌ: ―Tlyu tsa chaꞌ tsoꞌo nu nda ycuiꞌ Ndyosi jinuꞌu̱ ―nacui̱ Elisabet jiꞌi̱ María―. Ná cuaꞌni Ni juaꞌa̱ loꞌo xaꞌ la nu cunaꞌa̱. Loꞌo juaꞌa̱ tyacaꞌa tsa cubiꞌ nu ntsuꞌu jinuꞌu̱ cuentya jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi ―nacui̱―.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿Tilaca ta laca naꞌ chaꞌ cua ndyalaa nuꞌu̱ nu caca xtyaꞌa̱ nu Xuꞌna na ca slo naꞌ?
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 Chañi chaꞌ nu nda naꞌ loꞌo nuꞌu̱, chaꞌ cua ngüiña xi cubiꞌ nu ntsuꞌu neꞌ naꞌ chaꞌ chaa tiꞌ yu laja loꞌo ndyuna naꞌ chaꞌ nu nchcuiꞌ nuꞌu̱ loꞌo naꞌ.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 Tsoꞌo tsa tyiquee nuꞌu̱ chaꞌ jlya tiꞌ nuꞌu̱ chaꞌ jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi, chaꞌ cuaꞌni Ni lcaa chaꞌ nu nda ycuiꞌ Ni loꞌo nuꞌu̱. Juaꞌa̱ nacui̱ Elisabet jiꞌi̱ María.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 Liꞌ nguaꞌni tlyu María jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi:
46 Então Maria disse:
47 — ausente —
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 — ausente —
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 — ausente —
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 — ausente —
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 — ausente —
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 — ausente —
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 — ausente —
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
56 Tya xna coꞌ ndyanu María slo Elisabet, liꞌ nduꞌu ñaa nde toꞌ tyi.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 Cua ndyalaa tsa̱ nu cala sñiꞌ Elisabet. Quiꞌyu cubiꞌ nu ngula jiꞌi̱.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 Loꞌo ndyuna nguꞌ chaꞌ ngula sñiꞌ maꞌ cusuꞌ biꞌ, tsoꞌo tsa ntsuꞌu tyiquee lcaa nguꞌ tyaꞌa, loꞌo nguꞌ nu ngaꞌa̱ cacua ti. Liꞌ ndyalaa nguꞌ slo chaꞌ ta nguꞌ chaꞌ loꞌo maꞌ cusuꞌ biꞌ, chaꞌ tsoꞌo tsa nguaꞌni tyaꞌna tiꞌ nu Xuꞌna na jiꞌi̱ maꞌ.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 Loꞌo nduꞌu scua snuꞌ tsa̱, liꞌ ñaa nguꞌ toniꞌi̱ chaꞌ culacua̱ jiꞌi̱ nu piti cuentya jiꞌi̱ nguꞌ judío loꞌo ngusiꞌyu quiji̱ yu. Cua sta ti nguꞌ xtañi Zacarías jiꞌi̱ nu piti biꞌ ñiꞌya̱ nu naa xtañi sti,
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 loꞌo liꞌ nguaꞌa xtyaꞌa̱ nu piti biꞌ jiꞌi̱ nguꞌ: ―Ngaꞌaa siꞌi juaꞌa̱ caca naa yu ―nacui̱ Elisabet jiꞌi̱ nguꞌ―, Juan caca naa yu re.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 ―Ná ntsuꞌu tyaꞌa ma̱ nu naa juaꞌa̱ ―nacui̱ nguꞌ tyaꞌa jiꞌi̱ maꞌ cusuꞌ biꞌ.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Nguaꞌni yaꞌ nguꞌ jiꞌi̱ sti nu piti liꞌ, chaꞌ ñaꞌa̱ ti tya cuꞌu̱ nu cusuꞌ biꞌ. Nchcuane nguꞌ jiꞌi̱ yu liꞌ: ―¿Ñiꞌya̱ xtañi nu piti re scua nuꞌu̱ ntiꞌ nuꞌu̱? ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 Liꞌ ndijña nu cusuꞌ sca ngocaꞌ piti chaꞌ lo biꞌ scua letra. Ndiꞌya̱ nguscua nu cusuꞌ biꞌ liꞌ: “Juan ca naa yu”. Liꞌ ngulacua tsa tiꞌ lcaa ñati̱ nu ndiꞌi̱ slo.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 Hora ti ndyaala tuꞌba Zacarías, nguxana ndyuꞌni tlyu yu jiꞌi̱ ycuiꞌ Ndyosi liꞌ.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 Ndube tsa tiꞌ lcaa ñati̱ nu ndiꞌi̱ cacua ti liꞌ; lcua ti su ndiꞌi̱ nguꞌ nde quichi̱ caꞌya su cuentya Judea biꞌ, nda nguꞌ chaꞌ loꞌo tyaꞌa nguꞌ ñiꞌya̱ nu ngua jiꞌi̱ Zacarías.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Ngulacua tsa tiꞌ lcaa ñati̱ nu ndyuna chaꞌ biꞌ: ―¿Ni cña caca nu piti re? ―nacui̱ nguꞌ jiꞌi̱ tyaꞌa nguꞌ. Chañi chaꞌ tsoꞌo tsa ndyuꞌni ycuiꞌ Ndyosi loꞌo nu piti biꞌ.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 Cua ngutsaꞌá̱ tyiquee Zacarías ntsuꞌu nu Xtyiꞌi ycuiꞌ Ndyosi lo yu. Liꞌ nguxana nu cusuꞌ biꞌ nda chaꞌ loꞌo ñati̱ ca biꞌ, lcaa ñaꞌa̱ chaꞌ nu cua nda Ni loꞌo ycuiꞌ yu. Ndiꞌya̱ nchcuiꞌ yu:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 — ausente —
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 — ausente —
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 — ausente —
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 — ausente —
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 — ausente —
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 — ausente —
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 — ausente —
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 Cua ndye chaꞌ nu nda Zacarías liꞌ.
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 Cua ndyaluu la nu piti, loꞌo juaꞌa̱ cua ngua tlyu la tyiquee yu. Pana xcuiꞌ neꞌ quixi̱ꞌ ndiꞌi̱ yu ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nguluu yu, ñaꞌa̱ cuayáꞌ nu nduꞌu tucua yu slo nguꞌ Israel tyaꞌa yu.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.