Atos 22
Tinaung Takluem (CSY) vs NVT
1 Suapui te le pa te awng, keima le keima ka ki hukna kammal te hong ngaisak tavun, ci hi.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Amate in Hebrew kam taw a pau a zak uh ciang in, thim seseam uh a: taciang Paul in,
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 Keima sia Judah mi tatak ka hihi, Silicia ngamsung ah khuapi khat ahi Tarsus ah ka suak hi, ahihang hi Jerusalem ah ka khang a, Gamaliel peang ah pu le pa te i ngeina a cing in hong hil hi, taciang tu ni in note bangma in Pathian sangah thalawptak in ka om ngei hi.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Taciang Topa lampi a zui te vawtsia in, ka that hi, taciang numei le pasal ci ngawl in ka hen a, thong sungah ka ap hi.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Thiampi sang le thudokpi te theampo in zong keima atu in tettipang hi: Damascus a omte hen tu le Jerusalem ah paipui in, danpiak natu lai te ka nga zawkciang in Damascus ah ka pai hi.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Taciang khual ka haw a, Damascus ka thet dektak sun hun pawl in, van pan in khuavak tang mama ka kimkot ah thakhathu in hong tang pimpem hi.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Lei ah ka puk a, aw khat in, Saul, Saul, banghang hong vawtsia ni ziam? hong ci ka za hi.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Taciang keima in, Topa awng, nang akua ni ziam? ci in ka zo hi. Taciang Ama in keima tung ah, Keima sia na vawtsiat Nazareth mi Jesus ka hihi, hong ci hi.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Taciang ka kungah omte in khuavak sia mu takpi uh a, lau mama uh hi; ahihang keima hong paupui pa i aw a za bua uhhi.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Taciang keima in, Topa awng, bang vawt tu khi ziam? ka ci hi. Topa in keima tung ah, Tho in a, Damascus ah pai in; tua mun ah na vawt tu in kong sawl theampo te hong kison tu hi, hong ci hi.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Tua a vanglian khuavak hang in khua ka mu thei bua hi, ka kung a omte in a khut uh taw hong kai uh a, Damascus ka theng hi.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Tua mun ah Ananias a kici mi khat om hi, ama sia thukham bang in biakna sangah a kipumpiak hi a, tua mun ah a om Judah mite sungah a ki phatson pa khat a hihi,
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Tua Ananias sia ka kungah hongpai a, a din kawm in, suapui pa Sawl awng, khua mu kik in, hong ci hi. Tua hun lian in ama ka en hi.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Taciang ama in ka kungah, i pu le pa te Pathian in Ama deina he tu le, mi thutang khat mu tu a, a kam pan a pusuak kammal ngai tu in hong teal zo hi.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Banghangziam cile nangma sia na mu le na zak te ngual theampo tungah Ama tetti na hi tu hi.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Taciang, tu in bang ngak ni ziam? tho in a, tui ki phum in, taciang na mawna te sil in a, Topa min sam in, hong ci hi.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Tuazawkciang Jerusalem ka theng kik a, biakinn sungah thu ka nget laitak in, mang khat ka mu hi;
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Tua mun ah Topa in, Manlang in, taciang Jerusalem pan manlangtak in pusuak in: banghangziam cile amate in keima taw kisai in na tettipanna hong sang ngawl tu uh hi, hong ci hi.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Taciang keima in Topa awng, Nang hong umte synagogue sung theampo ah sat in thong ka taksak hi, ci amate in hong he hi:
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Taciang nangma ngalhang Stephen thisan a luan lai zong in, keima zong a hui ah ka ding a, a thina ah ka lungkim in a that te i puan te ka kepsak hi, ka ci hi.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Taciang Topa in ka tung ah, Pai in: banghangziam cile Gentile mite kung a khuala mama na ah kong paisak tu hi, hong ci hi.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Hi thu a son dong amate in ngai uh hi, tua zawkciang in a ngingtak in au uh a, hibang mihing that vun, leitung ah om heak tahen: banghangziam cile ama sia a nungta tu ki phu ngawl hi, ci uh hi.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Amate a au kawm in, a puan u te hawkkeak uh a, leivui van ah lawn ngawp uh hi.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Tulkhat uk ngalkap mangpa in Paul sia ngalkap inn huang sungah tumpui tu in thupia hi, taciang ama langpan in banghang mipi te au ziam? ci a heak natu in Paul sat a, thu dong tu in vaitha hi.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Ahihang amate in savun khauhual taw a hen uh ciang in, Paul in zakhat uk ngalkap mangpa kungah, thu a kisit ngawl lai Rome ngam mi khat sat tu ngeina ziam? ci hi.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Tua thu zakhat uk ngalkap mangpa in a zak ciang in, tul khat uk ngalkap mangpa tung ah, na nasep kidawm in: banghangziam cile hisia pa sia Rome mi hi, ci hi.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Tuazawkciang in tulkhat uk ngalkap mangpa hongpai a, nangma sia Rome mi na hi ziam? hong son tan, ci hi. Paul in, hi khi hi, ci hi.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Taciang tulkhat uk ngalkap mangpa in, Rome mi ka hina sia dangka tampi pia in ka nga hi, ci in zo hi. Taciang Paul in, ahihang kei ka sua pan in Rome mi ka hihi, ci hi.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Tua zawk pociang in thudong tu te Paul kung pan paikhia uh hi: taciang tulkhat uk ngalkap mangpa zong Paul sia Rome mi hi, ci a heak zawkciang in, patau mama hi, banghangziam cile ama in Paul man in a lehhen hang a hihi.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 A zingsang ciang in, Judah mite in Paul thusitna thu a tel thiang nop uh hu in, a hen nate sutsak uh a, thiampi lian te le, thudokpi te hongpai tu in thupia hi, taciang Paul paipui uh a, amate mai ah koi hi.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.