Atos 22
Tinaung Takluem (CSY) vs NAA
1 Suapui te le pa te awng, keima le keima ka ki hukna kammal te hong ngaisak tavun, ci hi.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Amate in Hebrew kam taw a pau a zak uh ciang in, thim seseam uh a: taciang Paul in,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 Keima sia Judah mi tatak ka hihi, Silicia ngamsung ah khuapi khat ahi Tarsus ah ka suak hi, ahihang hi Jerusalem ah ka khang a, Gamaliel peang ah pu le pa te i ngeina a cing in hong hil hi, taciang tu ni in note bangma in Pathian sangah thalawptak in ka om ngei hi.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Taciang Topa lampi a zui te vawtsia in, ka that hi, taciang numei le pasal ci ngawl in ka hen a, thong sungah ka ap hi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Thiampi sang le thudokpi te theampo in zong keima atu in tettipang hi: Damascus a omte hen tu le Jerusalem ah paipui in, danpiak natu lai te ka nga zawkciang in Damascus ah ka pai hi.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Taciang khual ka haw a, Damascus ka thet dektak sun hun pawl in, van pan in khuavak tang mama ka kimkot ah thakhathu in hong tang pimpem hi.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Lei ah ka puk a, aw khat in, Saul, Saul, banghang hong vawtsia ni ziam? hong ci ka za hi.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Taciang keima in, Topa awng, nang akua ni ziam? ci in ka zo hi. Taciang Ama in keima tung ah, Keima sia na vawtsiat Nazareth mi Jesus ka hihi, hong ci hi.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Taciang ka kungah omte in khuavak sia mu takpi uh a, lau mama uh hi; ahihang keima hong paupui pa i aw a za bua uhhi.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Taciang keima in, Topa awng, bang vawt tu khi ziam? ka ci hi. Topa in keima tung ah, Tho in a, Damascus ah pai in; tua mun ah na vawt tu in kong sawl theampo te hong kison tu hi, hong ci hi.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Tua a vanglian khuavak hang in khua ka mu thei bua hi, ka kung a omte in a khut uh taw hong kai uh a, Damascus ka theng hi.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Tua mun ah Ananias a kici mi khat om hi, ama sia thukham bang in biakna sangah a kipumpiak hi a, tua mun ah a om Judah mite sungah a ki phatson pa khat a hihi,
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Tua Ananias sia ka kungah hongpai a, a din kawm in, suapui pa Sawl awng, khua mu kik in, hong ci hi. Tua hun lian in ama ka en hi.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Taciang ama in ka kungah, i pu le pa te Pathian in Ama deina he tu le, mi thutang khat mu tu a, a kam pan a pusuak kammal ngai tu in hong teal zo hi.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Banghangziam cile nangma sia na mu le na zak te ngual theampo tungah Ama tetti na hi tu hi.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Taciang, tu in bang ngak ni ziam? tho in a, tui ki phum in, taciang na mawna te sil in a, Topa min sam in, hong ci hi.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 Tuazawkciang Jerusalem ka theng kik a, biakinn sungah thu ka nget laitak in, mang khat ka mu hi;
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Tua mun ah Topa in, Manlang in, taciang Jerusalem pan manlangtak in pusuak in: banghangziam cile amate in keima taw kisai in na tettipanna hong sang ngawl tu uh hi, hong ci hi.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Taciang keima in Topa awng, Nang hong umte synagogue sung theampo ah sat in thong ka taksak hi, ci amate in hong he hi:
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Taciang nangma ngalhang Stephen thisan a luan lai zong in, keima zong a hui ah ka ding a, a thina ah ka lungkim in a that te i puan te ka kepsak hi, ka ci hi.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Taciang Topa in ka tung ah, Pai in: banghangziam cile Gentile mite kung a khuala mama na ah kong paisak tu hi, hong ci hi.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hi thu a son dong amate in ngai uh hi, tua zawkciang in a ngingtak in au uh a, hibang mihing that vun, leitung ah om heak tahen: banghangziam cile ama sia a nungta tu ki phu ngawl hi, ci uh hi.
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Amate a au kawm in, a puan u te hawkkeak uh a, leivui van ah lawn ngawp uh hi.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Tulkhat uk ngalkap mangpa in Paul sia ngalkap inn huang sungah tumpui tu in thupia hi, taciang ama langpan in banghang mipi te au ziam? ci a heak natu in Paul sat a, thu dong tu in vaitha hi.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ahihang amate in savun khauhual taw a hen uh ciang in, Paul in zakhat uk ngalkap mangpa kungah, thu a kisit ngawl lai Rome ngam mi khat sat tu ngeina ziam? ci hi.
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Tua thu zakhat uk ngalkap mangpa in a zak ciang in, tul khat uk ngalkap mangpa tung ah, na nasep kidawm in: banghangziam cile hisia pa sia Rome mi hi, ci hi.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Tuazawkciang in tulkhat uk ngalkap mangpa hongpai a, nangma sia Rome mi na hi ziam? hong son tan, ci hi. Paul in, hi khi hi, ci hi.
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Taciang tulkhat uk ngalkap mangpa in, Rome mi ka hina sia dangka tampi pia in ka nga hi, ci in zo hi. Taciang Paul in, ahihang kei ka sua pan in Rome mi ka hihi, ci hi.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Tua zawk pociang in thudong tu te Paul kung pan paikhia uh hi: taciang tulkhat uk ngalkap mangpa zong Paul sia Rome mi hi, ci a heak zawkciang in, patau mama hi, banghangziam cile ama in Paul man in a lehhen hang a hihi.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 A zingsang ciang in, Judah mite in Paul thusitna thu a tel thiang nop uh hu in, a hen nate sutsak uh a, thiampi lian te le, thudokpi te hongpai tu in thupia hi, taciang Paul paipui uh a, amate mai ah koi hi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.