João 4
Yak'usda Ooghuni (CRXNTPO) vs NVT
1 'Et la ndunne Phariseene huyulh údits'o whe la 'uhutni, “Sizi 'en John anus lhane dune cha yugha hodul'ehne suli', 'ink'ez dune too be' úlh'en cha 'ut'en,” hutni.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 'Et hoonts'i 'alha Sizi 'aw dich'oh iloh dune too be' bulh'en, yugha hodul'ehne, 'enne za 'uhut'en.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 'Et neMoodihti whulh údants'o whe 'awet Judea yun k'ut whuch'a nasja 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e natisja.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 'Et nadalh whe la Samaria yun k'ut 'oh whuya lhunátidalh,
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 'ink'ez Samaria yun k'ut keyoh Sychar huwhútni ts'e oozya. Njan keyoh 'et yun k'ut Jacob duye' Joseph yugha óonin'ai ínle', 'et whenghoh whuz'ai.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 'Et Jacob too k'et 'uhóonla-un, 'et whuz'ai. 'Et Sizi tube sa' nusúya 'ink'ez nénintsai, 'inka too k'et whuzih 'et nátl'adida'. 'Et 6:00 at'en 'uhúnit'o whe 'ut'en.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 'Et usda whe la 'ilhoghun ts'eke, Samaria whut'en-un, 'en too huya. 'Et Sizi 'uyúlhni, “Too sgha nínkaih!” yúlhni.
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Dich'oh za 'unt'oh, yugha hodul'ehne keyoh ts'e t'alh-i hootakulh ts'e whehándil 'et huwa.
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 'Et ndun Samaria ts'eke' 'en yúlhni, “Nyun Lizwif 'int'oh 'ink'ez si Samaria ts'eke' 'ust'oh, 'ink'ez di ha' dini too sts'u ha' dini?” Lizwifne 'aw Samaria whut'enne 'aw buka lhe'hunízun 'et huwa 'utni.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 'Et Sizi 'uyúlhni, “Ndi Yak'usda huwa ínin'ai-i, 'i soo cho t'eninzun de, 'ink'ez mbe 'utni nyulh yálhduk whe too nts'u ha 'utni-un, 'en t'enínzun de, 'et de nyun da' oodolhkut 'ink'ez ndai la too oogha huye khuna-i, 'i da' nghá yolhdzeh oole',” yúlhni.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “Nyun 'aw be taóonkalh-i lhínt'ih, 'ink'ez njan too k'et hádalhdza', nts'en'a ndi too be ts'úkhuna-i, 'i itánkalh?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Netsoda'-un Jacob 'en njan too k'et negha óonin'ai. Didut, duye'ke, 'ink'ez bughuna' te, njan too k'et 'et too hitnai' ínle', 'et huwa nyun ooba nus incha ninzun eh?” yúlhni.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mbene la njan too k'et too utnai-un, doo cha za ta'hóosda hulhih,
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 'et hoonts'i mbene la too bugha ítasdzoh, 'i huyitnai' de, 'aw 'on 'at ta'hóda' aít'oh. Mbe la ndi too oogha ínusdzo-un, 'i too 'ahoolhyiz ninli dult'oh, 'i be 'ahoolhyiz wheni hukhutinalh,” yúlhni.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Kwa, ndi too 'udíni-i sgha nílhdzeh, 'et de la 'aw 'on 'at ta'ósda 'ink'ez 'aw 'on 'at njan too oskalh aít'oh.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 “Nki 'anih díni 'ink'ez 'en bulh diz náht'us,” yúlhni Sizi.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 'Et ts'eke 'utni, “'Aw ski hooloh whe 'ust'oh.” 'Et Sizi 'uyulhni, “Soo' dini! Ts'ih'un un'a sudíni, 'aw nki hooloh dini.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 T'éoonúszun kwulane nkike inle', 'ink'ez 'andit oozih sinda-un, 'en cha 'aw nki iloh 'unt'oh. 'Et ts'ih'un un'a 'udinja,” yúlhni.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 'Et ts'eke 'uyúlhni, “Nyun nus hoo'en-un tilah 'int'oh?
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Netsoda'ne, 'enne ndi dzulh k'ut 'et teni 'uhunilhdzun ínle'. 'Et nohni 'udúhni Jerusalem 'et 'ilhoghun whuz'ai-un, 'et dune teni 'uhunoolhzin huba 'uhoont'oh,” yúlhni.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 'Et Sizi 'uyúlhni, “Mba 'alha 'udoosni', 'ilhudzin diz hóolts'ulh whe 'uhoont'oh, 'aw ndi dzulh k'ut k'us Jerusalem 'et za iloh Yak'usda 'en oots'u téni 'untilhdzun whe 'uhoont'oh.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Ndai la nohni 'oots'un téni 'unulhdzun-i 'aw noheni be t'enuzúhzun. Wheni mbe la oots'u téni 'uznilhzun-un t'ezninzun, Lizwifne, 'enne bula toh ts'e za dune hudutijih 'et huwa.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ndet la whuz de whúdizulh-un 'andit 'et buba 'uhoont'oh, ts'ih'un un'a teni hunilhzunne soo dudzi ndulcho-i be ts'ih'un un'a Yak'usda hits'un téni hunoolhzin wheni. 'Enne ndunt'ohne, 'enne Yak'usda buka' ninzun duts'u téni 'uhunoolhzin ha.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Yak'usda 'en nudúdeh-i unli whe 'unt'oh. 'Ink'ez mbene la hits'un téni 'unilhzunne, 'enne ts'ih'un un'a buyughi be hits'un teni' noolhdzin huba' hoont'oh,” yúlhni.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 'Et ndun ts'eke 'uyúlhni, “T'éoonúszun ndun Messiah whusatíyalh, mbe la Christ huyúlhni, 'en whusaínya de, ts'iyantsuk whunéuntilhtun.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 'Et Sizi 'uyulhni, “'Andit si nyulh yálhduk-un, si usdli whe 'ust'oh.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Soo 'et ndutní-un 'awet 'etsul 'udíja whe yugha hodul'ehne whusanáhidil. Tube buba hooncha Sizi ndun ts'eke 'en yulh yálhduk, 'et hoonts'i 'aw 'ilhoghun hoonts'i lhuyoodulhkut, “Di ha ndun ts'eke 'en bulh yaílhduk?” k'us, “Ndet nahootan'alh?” lhuhidínel.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 'Et ndun ts'eke too ye huya-i cha 'awet nenin'ai 'ink'ez keyoh ts'e whenája. 'Et dunene ts'iyawh ubúlhni,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “'Anih! Ndun dune noolh'en si! Nts'oh tula né'zust'en-un, ts'iyawh sudani'. 'En toleh Christ 'unt'oh?” ubúlhni.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 'Inka soo ts'iyanne keyoh ts'e hahándil 'ink'ez Sizi highu nindil.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 'Et 'oh whuya hoozulh yugha hodul'ehne huyúlhni, “Rabbi, na'int'alh!”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 'Et Sizi 'ubulhni, “'Uda' ndi 'ut'alh-i, 'aw nohni t'enuzuhzun-i, 'i ust'i.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 'Et yugha hodul'ehne dich'oh 'úlhodutni, “'Uyoon toleh yuti'ulh-i yuba whusaínla?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 'Et Sizi ubúlhni, “Mbe la whuz de sutilh'a'-un, ndet sts'u húkwa' ninzun, 'oh te ne'óost'en 'ink'ez be 'ut'en lhadóosdleh huba 'uhoont'oh. Ndi 'i za s'alh-i 'unt'oh.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 'Awhuz dunghi sanun whuz'ai, tl'o 'util'elh whuts'un. 'Et hoonts'i nohdúsni whe soo zúlhts'ai, soo cho nohna be whunulh'en. Tl'o k'ut 'awet whudizgi tl'o 'utihlelh huba.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Mbe la whut'as-un, 'en ooba k'elha hoonli, 'ink'ez mbe la 'ilhunayodilhdzeh-un, 'et mbene la 'ilhunabosdlénne, 'enne 'ilhiz oole' huye khúna-i, 'i bugha ítalts'ulh. 'Et huwa mbe la 'a'nule-un 'ink'ez mbe la 'ilhunayoodilhdzeh-un, nahúlt'oh 'alhgoh huhontálhni.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 'Et whuz un'a daja ni la 'alha 'utni, ‘'Ilhoghun dune 'en 'a'nule 'ink'ez 'uyoon dune 'en ha' nule.’ 'Et ndi 'utní-un 'i 'alha 'uhoont'oh.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 'Aw whutso da' lhe'zaht'en ts'e whenóhis'a' na'oolhdzooh wheni. Whuz whutso da' 'uyoonne sba 'it'en ínle'. 'Et 'andit nohni whusáhdil 'ink'ez 'uyoonne 'a'nanla 'et ha' nilhla,” ubúlhni.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 'Et ndun ts'eke, njan keyoh whut'en-un, 'en ts'iyanne dáni', “Dast'en la ts'iyawh sudáni',” ni. 'Et huwa 'en ooghuni gha lhanne Samaria whut'enne buba 'alha' yint'oh suli'.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 'Inka Samaria whut'enne dune Sizi highu nindil whe duzih ooda' huyúlhni. 'Inka nat dzin 'et buzih inda'.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ooghuni 'i gha tube 'on nus uniltsúkne, 'en ghun buba 'alha 'uhoont'oh.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 'Et ndun ts'eke 'uhuyúlhni, “'Aw nyun nghuni 'i gha za iloh neba 'alha 'unt'oh, whenich'oh ooghuni uzdánts'o. 'I gha 'alha ndun 'en dune tilhyis wheni, Christ, 'en ndi yun k'einya t'ets'onanzin,” huyúlhni.
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Nat dzin inle' whe Sizi Galilee yun k'ut ts'e whénya,
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 whe ndutni, “Mbe la Yak'usda be nus hóo'en-un nts'oh tula inda'-un, 'oh ho hoonts'i, 'aw lhuhidílhti',” ni.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 'Et Galilee yun k'ut ts'e oozya whe ndunne Galilee whut'enne dune tube huhóont'i' whe bughu ninya. Didut cha Jerusalem dzenis whuti ndúwhulyiz whe 'et 'uhit'en 'ink'ez Sizi hinilh'en whe bunalh hooncha túne' 'ust'en.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 'Et doo cha Sizi Galilee yun k'ut, keyoh Cana huwhútni ts'e naoosja. 'Et 'uja too, 'i ts'ekoo too' yulhtsi ínle'. 'Et la 'ilhoghun dune keyoh dune tso whudilhdzulh-un ooye' tube únduda keyoh Capernaum huwhútni 'et.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 'Et la Sizi Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya, whulh údants'o whe yuts'oozya, Capernaum ts'e dudulh nátoot'as duye' 'awet datítsa, 'en soo ná'yooleh, 'et hukwa yuts'u tedudli.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 'Et Sizi 'uyúlhni, “Nyunalh huwa 'ít'en tune' 'úst'en 'ink'ez hooncha te ne'úst'en de, 'et de za la mba 'alha 'oost'e'.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 'Et ndun keyoh dune tso whudizulh-un 'uyúlhni, “Smoodih 'anih soo 'a syaz datítsah whutso!”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 'Et Sizi 'uyulhni, “Naindalh, nye' khuna.” 'Et ndun dune daja yulhni la, Sizi yuba 'alha dija 'ink'ez whenája.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 'Awhuz duyoh whuts'un nádalh whe, be' ustlenne hidudizdil 'ink'ez, “Nye' khuna,” huyúlhni.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 'Et 'uboodulhkut, “Soo nts'óya hoozulh whe ts'oodun soo na'uja?” 'Et huyúlhni, “Hulhda' 7:00 'uhunit'o whe ndi nulwus-i dada oots'u haídilts'ut.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 'Et ndun dune t'ewhunínzun soo 'oh whuya hoozulh whe Sizi yúlhni, “Nye' khuna.” 'Et didut 'ink'ez ooyoh 'unt'ohne tubulh, ts'iyawh Sizi ghun buba 'alha yint'oh suli'.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 'Et la Judea yun k'ut ts'u haínya 'ink'ez Galilee yun k'ut ts'e oozya whe whulh nat 'i yun k'ut za Sizi hooncha tune' 'ust'en.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.